ef="w:text:10802.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:10803.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:10804.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:10805.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:10806.txt">آيه  41</a></body></html>سوره روم آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُم مُّنِيبِينَ إِلَيْهِ ثُمَّ إِذَا أَذَاقَهُم مِّنْهُ رَحْمَةً إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُم بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هر زمان كه مصائب و بلاياي بزرگي ( همچون طوفانها و زلزله‌ها و شدايد ديگر ) به انسانها برسد ، پروردگارشان را به فرياد مي‌خوانند ( و جز او را كاشف مصائب و دافع بلايا نمي‌دانند ) و بدو پناهنده مي‌گردند . سپس به مجرّد اين كه ( حوادث زيانبار و مصائب برطرف شد و ) خداوند مرحمتي از جانب خود در حق ايشان روا ديد ( و نعمتي بديشان داد ) ناگهان گروهي از آنان براي پروردگارشان شريك و انباز قرار مي‌دهند ( و به خداگونه‌ها و بتها معتقد مي‌شوند و از راستاي راه به در مي‌روند ) .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« مَسَّ » : لمس كرد . دست داد . « ضُرٌّ » : ضرر و زيان عظيم . مراد حوادث زيانبار و وقائع گرانبار است . « إِذَا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ . . . » : مراد اين است كه به هنگام مصائب سخت و بلاياي شديد ، مردم به يادخدا مي‌افتند و اين يكي از نشانه‌هاي فطرت توحيدي است ( نگا : عنكبوت‌ / 65 ) . « أَذَاقَهُمْ » : بديشان چشاند . مراد از چشاندن ، رساندن و دادن است .‏
 
سوره روم آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏( بگذار اين افراد كم ظرفيّت مشرك ) نعمتهائي را كه ما بدانان داده‌ايم كفران كنند و ناسپاس گذارند .  ( اي منكران ! از نعمتهاي زودگذر چند روزه دنيا ) بهره‌مند شويد و لذّت ببريد ، امّا ( به زودي نتيجه شوم و سرانجام وخيم اعمال خويش را ) خواهيد دانست .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لِيَكْفُرُوا » : كفران نعمت كنند . بي‌باور شوند . « بِمَا » : به چيزي كه . به سبب آنچه . « لِيَكْفُرُوا بِمَا ءَاتَيْناهُمْ » : بگذار نعمتهائي را كه بديشان داده‌ايم بي‌سپاس گذارند و آنها را كفران كنند . بگذار نعمتهاي ما ايشان را به كفر سوق دهد و موجب بي‌ديني و بي‌بندوباري و سرمستي ايشان شود . « فَتَمَتَّعُوا » : خوش بگذرانيد و از لذّات و نعمات بهره ببريد . واژه‌هاي ( لِيَكْفُرُوا ) و ( تَمَتَّعُوا ) هر دو امرند و براي تهديد به كار رفته‌اند . اوّلي به صورت امر غائب و دومي به صورت امر حاضر است . گوئي خداوند در آغاز آنان را غائب فرض فرموده است ، و سپس براي شدّت بخشيدن به تهديد ، ايشان را روياروي و مخاطب قرار داده است .‏
 
آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ وَقَالُواْ لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلاَّ أَيَّاماً مَّعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِندَ اللّهِ عَهْداً فَلَن يُخْلِفَ اللّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و گفتند: هرگز آتش‌ دوزخ‌ جز روزهايي‌ چند، به‌ ما نمي‌رسد».
ابن‌ عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: «يهوديان‌ مي‌گفتند: عمردنيا هفت‌هزار سال‌ است‌ و ما دربرابر هر يك‌هزار سال‌ از ايام‌ دنيا، فقط يك‌ روزدر دوزخ‌ عذاب‌ مي‌شويم، پس‌ عذاب‌ ما فقط هفت‌ روز است‌ و سپس‌ قطع‌مي‌شود». در روايت‌ ديگري‌ آمده‌ است‌ كه‌ آنها مي‌گفتند: «ما فقط به‌مدت‌ چهل‌شبي‌ كه‌ گوساله‌ را پرستيده‌ايم، عذاب‌ مي‌شويم‌». «بگو: مگر» در اين‌ باره ‌«پيماني‌ از خدا گرفته‌ايد؟ كه‌ خدا پيمان‌ خود را هرگز خلاف‌ نخواهد كرد» اما هرگز چنين‌ نيست‌ و شما هيچ‌ پيماني‌ در اين‌ باره‌ از خداوند Yنداريد، از اين‌ جهت‌ درجمله‌ بعدي‌ حرف‌ «ام‌» كه‌ به‌ معناي‌ «بل‌» است، به‌كار رفت‌: «بلكه‌» حقيقت ‌قضيه‌ اين‌ است‌ كه‌ «آنچه‌ را نمي‌دانيد به‌ دروغ‌ به‌ خدا نسبت‌ مي‌دهيد؟».
 

آيه  124
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا جَاءتْهُمْ آيَةٌ قَالُواْ لَن نُّؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتَى مِثْلَ مَا أُوتِيَ رُسُلُ اللّهِ اللّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسَالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُواْ صَغَارٌ عِندَ اللّهِ وَعَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا كَانُواْ يَمْكُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ آيتي‌ برآنان‌ بيايد» يعني: چون‌ آيتي‌ از آياتي‌ را كه‌ خداي‌ عزوجل‌ بر تو نازل‌ كرده‌ است‌، به‌ بزرگان‌ و رؤساي‌ قريش‌ خبر دهي‌، يا برايشان‌ معجزه‌اي‌ بياوري‌؛ «مي‌گويند: هرگز ايمان‌ نمي‌آوريم‌ تا آن‌گاه‌ كه‌ مانند آنچه‌ به‌ پيامبران‌ الهي‌ داده‌ شده‌، به‌ ما نيز داده‌ شود» مرادشان‌ اين‌ است‌ كه: ايمان‌ نمي‌آورند مگر آن‌ كه ‌به‌ وحي‌ و رسالت‌ برگزيده‌ شوند «خدا بهتر مي‌داند رسالتش‌ را در كجا قرار دهد» زيرا رسالت‌، مانند مناصب‌ دنيوي‌ نيست‌ كه‌ بتوان‌ آن‌ را به‌ سعي‌ وكوشش‌ و مال‌ و جاه‌ به‌دست‌ آورد، بلكه‌ فضلي‌ از جانب‌ الله(ج) و مقام‌ و منصبي ديني‌ است‌ كه‌ ضوابط و شرايط مخصوص‌ به‌ خود را دارد لذا حق‌ تعالي‌ آن‌ را به ‌هر كه‌ خواهد مي‌بخشد پس‌ بدانيد كه‌ انتخاب‌ الهي‌ براين‌ قرار گرفته‌ تا رسالت‌ را درشخص‌ محمدص، رسول‌ برگزيده‌ و محبوب‌ خويش‌ قرار دهد لذا آنچه‌ را كه‌ از شأن‌ شما نيست‌ و لياقت‌ آن‌ را نداريد، درخواست‌ نكنيد. از وائله‌بن‌اسقع‌ روايت ‌شده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص در حديث‌ شريف‌ فرمودند: «خداوند از اولاد ابراهيم‌، اسماعيل‌ را برگزيد و از قريش‌، بني‌هاشم‌ را و از بني‌هاشم‌ مرا». «به‌زودي‌ اين ‌مجرمان‌ را از جانب‌ الله صغاري‌ خواهد رسيد» صغار: خواري‌ و ذلت‌ و رسوايي‌است‌ «و عذابي‌ سخت‌ به‌سبب‌ آن‌ كه‌ مكر مي‌كردند» زيرا اين‌ سردمداران‌ نگفتند آنچه‌ راكه‌ گفتند، مگر به‌سبب‌ كبري‌ كه‌ در دلهايشان‌ وجود داشت‌.
اين‌ آيه‌ چنان‌كه‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آمده‌ است‌؛ درباره‌ وليدبن‌ مغيره‌ نازل‌ شد كه‌گفت: اگر به‌راستي‌ نبوت‌ حق‌ بود، بي‌گمان‌ من‌ از محمد به‌ آن‌ سزاوارتر بودم‌ زيرا من‌ هم‌ سنا از او بزرگترم‌ و هم‌ در مال‌ و اولاد از او بيش‌ و افزونتر مي‌باشم‌!.
 
	سوره روم آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ أَنزَلْنَا عَلَيْهِمْ سُلْطَاناً فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِمَا كَانُوا بِهِ يُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏آيا ما دليل گويا و روشني براي آنان نازل كرده‌ايم كه شرك ايشان را موجّه و پسنديده مي‌شمارد ؟ !‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أَمْ ؟ » : آيا . استفهام انكاري است . « سُلْطَاناً » : دليل بسيار بسيار محكم و قانع كننده مكتوب در كتاب آسماني . « يَتَكَلَّمُ » : گويا است . دلالت مي‌كند . گفتن ، در اينجا مجاز از گويا و رسا و روشن و آشكار بودن حجّت و برهان است ( نگا : مؤمنون‌ / 62 ، جاثيه‌ / 29 ) .‏
 
سوره روم آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذَا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِهَا وَإِن ت