ُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏به آثار ( باران يعني ) رحمت الهي بنگر كه چگونه زمين را پس از مردنش زنده مي‌كند . آن كس ( كه زمين مرده را اين چنين با نزول باران زنده مي‌كند ) زنده كننده مردگان ( در رستاخيز ) است و او بر همه چيز توانا است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« ءَاثَارِ » : مراد باران و زراعت است . « رَحْمَةِ » : رحمت الهي . باران ( نگا : فرقان‌ / 48 ، نمل‌ / 63 ، شوري‌ / 28 ) . « مُحْيِ‌ » : زنده كننده .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:10818.txt">آيه  51</a><a class="text" href="w:text:10819.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:10820.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:10821.txt">آيه  54</a><a class="text" href="w:text:10822.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:10823.txt"> آيه  56</a><a class="text" href="w:text:10824.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:10825.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:10826.txt">آيه  59</a><a class="text" href="w:text:10827.txt">آيه  60</a></body></html>سوره روم آيه  51
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَئِنْ أَرْسَلْنَا رِيحاً فَرَأَوْهُ مُصْفَرّاً لَّظَلُّوا مِن بَعْدِهِ يَكْفُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏اگر ما بادي ( داغ و سوزان ) را وزان سازيم و بر اثر آن ( افراد ضعيف‌الايمان ) زراعت و باغ خود را زرد و پژمرده ببينند ، راه ناشكري و كفران پيش مي‌گيرند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« رَأَوْهُ » : آن را ببينند . مرجع ضمير ( ه ) ، نبات مفهوم از سياق است . نبات در اصل مصدر است شامل قليل و كثير مي‌گردد ، و در اينجا مراد باغها و كشتها و علفزارها است . « مُصْفَرّاً » : زردرنگ . مراد پژمرده است . « لَظَلُّوا . . . يَكْفُرُونَ » : كفران نعمت مي‌كنند . كفر مي‌ورزند .‏
 
سوره روم آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتَى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاء إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏تو ( اي پيغمبر ! ) نمي‌تواني صداي خود را به گوش مردگان برساني ( و كافران را مؤمن گرداني ) و نمي‌تواني صدا را به گوش كران برساني ، هنگامي كه روي برمي‌گردانند و مي‌روند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« لا تُسْمِعُ » : نمي‌شنواني . مراد از شنواندن ، قبولاندن است . « الْمَوْتَي‌ » : مردگان . مراد كافران دلمرده‌اي است كه همچون مردگان شده‌اند . « الصُّمَّ » : كران . مراد كافران سنگين دلي است كه گوش شنوا ندارند و نداي حق را نمي‌شنوند . « وَلَّوْا مُدْبِرينَ » :  ( نگا : نمل‌ / 80 ) .‏
 
آيه  125
‏متن آيه : ‏
‏ فَمَن يُرِدِ اللّهُ أَن يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلإِسْلاَمِ وَمَن يُرِدْ أَن يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاء كَذَلِكَ يَجْعَلُ اللّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ هركه‌ را كه‌ خدا بخواهد هدايت‌ كند، سينه‌ وي‌ را براي‌ اسلام‌ گشاده‌ مي‌كند» يعني: دلش‌ را باز و گشاده‌ مي‌كند تا اسلام‌ را با سينه‌ باز و منشرح‌ بپذيرد. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت عبدالرزاق‌، ابن‌جريرطبري‌ و غير ايشان‌ آمده‌ است: اصحاب‌ از رسول‌ خداص راجع‌ به‌ اين‌ آيه‌ پرسيدند ؛ يا رسول‌الله! چگونه‌ سينه‌ انسان‌ راه‌يافته‌ گشاده‌ مي‌شود؟ رسول‌ خداص فرمودند: «نور يقذف فيه، فينشرح له وينفسح: نوري‌ است‌ كه‌ در او افگنده‌ مي‌شود پس‌ سينه‌اش‌ از آن‌ نور، باز و گشاده‌ مي‌شود». گفتند: آيا براي‌ اين‌ گشادگي‌ و انشراح‌، نشانه‌اي‌ هم‌ هست‌ كه‌ با آن‌ شناخته‌ شود؟ فرمودند: «الإنابة‌ إلى دار الخلود، والتجافي‌ عن‌ دار الغرور، والاستعداد للموت‌ قبل‌ لقاء الموت: آري‌! نشانه‌ آن‌ رجوع‌ به‌سوي‌ سراي‌ جاودانگي‌، دل‌ بركندن‌ از سراي‌ غرور و قرار و آرام ‌نگرفتن‌ در آن‌، و آمادگي‌ براي‌ مرگ‌ قبل‌ از روبروشدن‌ با آن‌ است‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه ‌از رسول‌ خداص سؤال‌ شد: از مؤمنان‌ چه‌ كسي‌ هشيارتر و زيركتر است‌؟ فرمودند: «بيشترين‌ آنان‌ در يادآوري‌ از مرگ‌ و بيشترين‌ آنان‌ در آمادگي‌ براي ‌بعد از مرگ‌». «و هر كس‌ را كه‌» خداوند(ج) «بخواهد گمراه‌ كند، سينه‌اش‌ را تنگ ‌مي‌گرداند در نهايت‌ تنگي‌» به‌طوري‌ كه‌ در آن‌ هيچ‌ جايي‌ براي‌ ايمان‌ و هدايت‌نباشد. ابن‌كثير مي‌گويد: «يعني‌ سينه‌اش‌ را براي‌ پذيرش‌ (لااله‌ الا الله) تنگ‌مي‌گرداند تا بدانجا كه‌ اين‌ كلمه‌ طيبه‌ به‌ آن‌ وارد نمي‌شود». زجاج‌ مي‌گويد: «حرج‌، نهايت‌ تنگي‌ است‌». «چنان‌كه‌ گويي‌ به‌زحمت‌ در آسمان‌ بالا مي‌رود» زيرا كسي‌ كه‌ به‌ آسمان‌ بالا رود، به ‌دليل‌ فشار هوا و كمبود اكسيژن‌، سخت‌ احساس‌ سينه‌تنگي‌ مي‌كند، گويي‌ نزديك‌ است‌ كه‌ خفه‌ شود.
گفتني‌ است‌ كه‌ با اكتشافات‌ جديد علمي‌، روشن‌ شده‌ كه‌ اين‌ تشبيه‌ از معجزات ‌قرآن‌ كريم‌ مي‌باشد زيرا حقيقت‌ علمي‌اي‌ كه‌ اين‌ آيه‌ به‌ بيان‌ آن‌ پرداخته‌، در عصر نزول‌ قرآن‌ كريم‌ شناخته‌ شده‌ نبود. آري‌! اين‌ آيه‌، حال‌ معنوي‌ كسي‌ را كه‌ به‌سوي‌ اسلام‌ فراخوانده‌ مي‌شود ـ درحالي‌كه‌ براي‌ وي‌ گمراهي‌ مقدر شده ‌است‌ ـ به‌ حالت‌ حسي‌ كسي‌ تشبيه‌ مي‌كند كه‌ از بالا رفتن‌ به‌ سوي‌ آسمان ‌سخت‌ احساس‌ سينه‌تنگي‌ مي‌كند، گويي‌ مي‌خواهد خفقان‌ بگيرد و اين‌ معني‌ كه ‌صعود به ‌بالا سبب‌ نفس‌ تنگي‌ مي‌شود در روزگار نزول‌ قرآن‌ كريم‌ شناخته‌ شده ‌نبود. خاطر نشان‌ مي‌شود؛ آوردن‌ اين‌ آيه‌ معجز در سياق‌ اين‌ فقره‌ كه‌ با بيان ‌درخواست‌ معجزه‌ از سوي‌ مشركان‌ آغاز گرديد، پيام‌ بس‌ روشني‌ به‌ همراه‌ دارد. «اين‌گونه‌ خداوند رجس‌ را بر كساني‌ كه‌ ايمان‌ نمي‌آورند مي‌اندازد» رجس: پليدي‌ و ناپاكي‌، يا عذاب‌، يا هر چيزي‌ است‌ كه‌ فاقد خير باشد.
 
سوره روم آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَنتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَن ضَلَالَتِهِمْ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏همچنين تو نمي‌تواني نابينايان ( كوردلي را كه صندوق دل خود را بر روي حق بسته‌اند ) از گمراهيشان ( نجات و به راستاي جاده حق ) راهنمائي كني . تو تنها مي‌تواني ( سخنان حق خود را ) به گوش كساني برساني كه آيات ما را باور مي‌دارند ، چرا كه آنان تسليم ( حق و حقيقت ) هستند .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْعُمْيِ » : كوران . مراد كوردلاني است كه آماده پذيرش حق نبوده و كفر را بر ايمان ترجيح مي‌دهند . « إِنْ » : حرف نفي است و به معني ( لا ) است . « مُسْلِمُونَ » : مطيعان و خاضعان فرمان يزدان .‏
 
سوره روم آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن ضَعْفٍ ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ ضَعْفٍ قُوَّةً ثُمَّ جَعَلَ مِن بَعْدِ قُوَّةٍ ضَعْفاً وَشَيْبَةً يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ وَهُوَ الْعَلِيمُ الْقَدِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏خداوند همان كسي است كه شما را از ( چيزي سراپا ) ضعف آفريده است و سپس بعد از اين ضعف و ناتو