 يَصِفُونَ ‏180 وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ ‏‏181 وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ‏182)  . همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌: كفاره‌ مجلس‌ اين‌ دعاء است‌: «سبحانك‌ اللهم‌ وبحمدك ‌لا إله‌ إلا أنت‌ أستغفرك‌ وأتوب‌ إليك‌: بار الها! تو پاك‌ و منزهي‌، سپاس‌ تو را، جز تو خدايي‌ نيست‌، از تو آمرزش‌ مي‌خواهم‌ و به‌سوي‌ تو با توبه‌ بازمي‌گردم‌»[1].

[1] ابن‌كثير مي‌گويد: «حمد و منت‌ خداي‌ را كه‌ در آداب‌ كفاره‌ مجلس‌ جزوه‌ جداگانه‌اي‌ نيز ترتيب‌كرده‌ام‌». پس‌ به‌ جزوه‌ وي‌ مراجعه‌ كنيد.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:4424.xml">صفحة (453) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:4442.xml">صفحة (454) (آیه 17) </a><a class="folder" href="w:html:4453.xml">صفحة (455) (آیه 27)</a><a class="folder" href="w:html:4470.xml">صفحة (456) (آیه 43)</a><a class="folder" href="w:html:4488.xml">صفحة (457) (آیه 62)</a><a class="folder" href="w:html:4509.xml">صفحة (458) (آیه 84)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4425.txt">﴿ سوره‌ ص ﴾</a><a class="text" href="w:text:4426.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:4427.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:4428.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:4429.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:4430.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:4431.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:4432.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:4433.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:4434.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:4435.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:4436.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:4437.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:4438.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:4439.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:4440.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:4441.txt">آيه  16</a></body></html>﴿ سوره‌ ص ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (88) آيه‌ است‌.
سوره ص آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
خوانده‌ مي‌شود: «صاد» به‌ سكون‌ دال‌ و فتح‌ يا كسر آن‌، بدون‌ تنوين‌ يا با تنوين‌. و قرائت‌ آن‌ به‌ كسر بدون‌ تنوين‌ ضعيف‌ است‌. اين‌ حرف‌ از حروف‌ مقطعه ‌است‌ و اين‌ حرف‌ و امثال‌ آن‌ از حروف‌ مقطعه‌ ابتداي‌ سوره‌ها، از رموزي‌ است ‌كه‌ خداوند متعال‌ علم‌ آنها را به‌ خودش‌ اختصاص‌ داده‌ است‌.
«سوگند به‌ قرآن‌ داراي‌ ذكر» سوگند خوردن‌ خداوند(ج) به‌ قرآن‌ در اينجا، براي ‌توجه ‌دادن‌ به‌ شرف‌ قدر و برتري‌ جايگاه‌ و منزلت‌ آن‌ است‌. ذي‌ الذكر: يعني‌ قرآن‌، مشتمل‌ بر ذكري‌ است‌ كه‌ در آن‌ بيان‌ هر چيز است‌. به‌قولي‌ معناي‌ آن‌ اين ‌است‌: قسم‌ به‌ قرآن‌ داراي‌ شرف‌. مفسران‌ در اين‌كه‌ جواب‌ قسم‌ چيست‌؟ اختلاف ‌نظر دارند ؛ قتاده‌ مي‌گويد: جواب‌ آن‌، آيه‌ بعد، يعني‌:( بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا   ...) است‌. ابن‌جرير نيز اين‌ قول‌ را برگزيده‌ است‌. به‌قولي‌ ديگر: جواب‌ قسم‌، مضموني‌ است‌ كه‌ سياق‌ كل‌ اين‌ سوره‌ متضمن‌ آن‌ مي‌باشد.
 
سوره ص آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بلكه‌ كافران‌ در سركشي‌ و ستيزه‌جويي‌ هستند» گويي‌ فرمود: قطعا در قرآن‌ هيچ ‌شكي‌ نيست‌ و اين‌كه‌ كافران‌ آن‌ را نمي‌پذيرند، موجب‌ شك‌ و شبهه‌ در آن ‌نمي‌باشد زيرا آنها در تكبر و سركشي‌ و مخالفت‌ و ستيزه‌جويي‌ قرار دارند و دليل ‌عدم‌ پذيرفتن‌ آنان‌ نيز همين‌ است‌، نه‌ اين‌ كه‌ در حقانيت‌ قرآن‌ شك‌ و شبهه‌اي ‌وجود داشته‌ باشد. پس‌ معناي‌: فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ ‏ اين‌ است‌: كافران‌ از پذيرفتن‌ حق ‌در مخالفت‌ و امتناع‌ قرار دارند.
 
سوره ص آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ حِينَ مَنَاصٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چه‌بسيار نسلها كه‌ پيش‌ از آنان‌ نابودشان‌ كرديم» يعني‌: قطعا قبل‌ از آنان‌، بسياري‌ از امتهاي‌ گذشته‌ را كه‌ نيرومندتر، بازدارنده‌تر و سرمايه‌دارتر از كفار عصر بعثت‌ بودند، نابود كرديم‌ «كه‌ فرياد برآوردند ولي‌ ديگر آن‌ زمان‌، زمان‌ خلاصي ‌نبود» يعني‌: هنگامي‌ فرياد دادرسي‌ سر دادند كه‌ عذاب‌ بر آنان‌ نازل‌ مي‌شد اما اين ‌زمان‌، نه‌ زمان‌ رهايي‌ و گريزشان‌ بود و نه‌ وقت‌ مناسبي‌ براي‌ فرياد و استغاثه‌ و زاري‌شان‌.
 
	سوره ص آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَجِبُوا أَن جَاءهُم مُّنذِرٌ مِّنْهُمْ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هَذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و تعجب‌ كردند» كافران‌ «از اين‌كه‌ بيم‌دهنده‌اي‌ از خودشان‌ برايشان‌ آمد» كه‌ آنها را ـ چنانچه‌ بر كفر استمرار ورزند ـ از عذاب‌ الهي‌ بيم‌ و هشدار مي‌دهد «وكافران‌ گفتند: اين‌ شخص‌ جادوگري‌ شياد است» آنها اين‌ سخن‌ را هنگامي‌ گفتند كه‌ معجزات‌ پيامبر‌ص را مشاهده‌ كردند، معجزاتي‌ كه‌ از قدرت‌ بشر خارج‌ است‌.
 
	سوره آل عمران آيه  77
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلاً أُوْلَئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ در عوض‌ عهد الهي‌ و سوگندهاي‌ خود بهاي‌ ناچيزي‌ را مي‌گيرند» زيرا بهايي‌ كه‌ سبب‌ عذاب‌ انسان‌ گردد؛ هر چند بسيار باشد، اندك‌ است‌. آنان‌ يهوديان ‌و همانندانشان‌ اند كه‌ چون‌ اموال‌ و حقوق‌ ديگران‌ را مي‌خورند، منكر خوردن‌ آن ‌مي‌شوند و اگر بر اين‌ امر سوگند هم‌ داده‌ شوند، به‌ دروغ‌ سوگند مي‌خورند «آن‌گروه» يعني‌: آنان‌ كه‌ چنين‌ صفتي‌ دارند «در آخرت‌ بهره‌اي‌ ندارند و خداوند با آنان ‌سخن‌ نمي‌گويد» هيچ‌ سخني‌ را به‌ كلي‌. يا با آنان‌ سخني‌ نمي‌گويد كه‌ اسباب‌ خوشحالي‌شان‌ گردد و نشانه‌ لطف‌ وي‌ به‌ آنان‌ باشد «و به‌سويشان‌ نمي‌نگرد» به‌نظر رحمت، بلكه‌ بر آنان‌ خشم‌ مي‌گيرد و آنان‌ را دربرابر گناهانشان‌ عذاب ‌مي‌كند «و پاكشان‌ نمي‌گرداند» از گناهان‌ و پليدي‌ها، بلكه‌ فرمان‌ مي‌دهد كه‌ آنان ‌را به‌ دوزخ‌ در افگنند «و عذابي‌ دردناك‌ در پيش‌ دارند».
از ابن‌مسعود(رض)  در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ شده‌ است‌ كه‌رسول‌ خداص فرمودند: «هركس‌ به‌ دروغ‌ سوگند خورد تا بدين‌وسيله‌ مال‌شخص‌ مسلماني‌ را تصاحب‌ كند، در حالي‌ با خدا ملاقات‌ مي‌كند كه‌ او بر وي‌خشمگين‌ است‌. در اين‌ هنگام‌ صحابي‌اي‌ كه‌ مدعي‌ مال‌ خود بر يهودي‌اي‌ بود وشاهدي‌ هم‌ نداشت، گفت‌: يا رسول‌الله! پس‌ در اين‌ صورت، او سوگند دروغ ‌مي‌خورد و مالم‌ ازبين‌ مي‌رود! همان‌ بود كه‌ خداي‌ عزوجل‌ نازل‌ فرمود: ﴿‏ إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَناً قَلِيلاً .. ﴾.
از اين‌ آيه‌ كريمه‌ استنباط مي‌شود كه‌ در شريعت‌ خداي‌ عزوجل‌ ميان‌ مسلما