ي‌فرمايد: (‏ وَيُنَجِّي اللَّهُ الَّذِينَ اتَّقَوا بِمَفَازَتِهِمْ لَا يَمَسُّهُمُ السُّوءُ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ ‏) ‌».
 
آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«الله آفريدگار هرچيزي‌ است» از همه‌ اشياي‌ موجود در دنيا و آخرت‌؛ بي‌ هيچ ‌فرقي‌ ميان‌ يك‌ چيز با چيز ديگري‌ «و اوست‌ كه‌ بر هر چيز نگهبان‌ است» و مراقب‌، بي‌ مشاركت‌ هيچ‌ شريكي‌.
 
	آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ لَهُ مَقَالِيدُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كليدهاي‌ آسمانها و زمين» يعني‌: كليدهاي‌ رزق‌ و رحمت‌، يا كليدهاي‌ اداره‌ و تدبير امور آسمانها و زمين‌ «از آن‌ اوست» هيچ‌كس‌ در آسمانها و زمين‌ بر وي ‌ناپديد نشده‌ و از حيطه‌ اداره‌ و تدبير وي‌ گريزي‌ ندارد «و كساني‌ كه‌ به‌ آيات‌ الله» يعني‌: به‌ حجتها و برهانهاي‌ وي‌ «كافر شده‌اند، آن‌ گروه‌ آنانند زيانكاران» كه‌ در دنيا و آخرت‌ به‌ خود زيان‌ رسانده‌اند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ عثمان ‌بن ‌عفان‌(رض) از رسول‌‌خدا‌ص تفسير اين‌ آيه‌ را پرسيد، ايشان‌ فرمودند: «اي‌ عثمان‌! كسي‌ قبل‌ از تو راجع‌ به‌ آن‌ از من‌ سؤال‌ نكرده‌ است‌. تفسير آن‌ گفتن‌ اين‌ كلمات ‌است‌: «لا إله‌ إلا الله‌ و الله‌ أكبر وسبحان ‌الله‌ وبحمده‌ أستغفر الله‌ ولا حول‌ ولا قوة‌ إلا باالله‌ هو الأول‌ والآخر والظاهر والباطن‌ بيده‌ الخير يحيي‌ ويميت‌ وهو علي‌ كل‌ شي‌ء قدير». يعني: گنجينه‌هاي‌ آسمانها و زمين‌ براي‌ گوينده‌ اين‌ها باز ساخته‌ مي‌شود و به‌ او خيري‌ بسيار و پاداشي‌ بزرگ‌ مي‌رسد.
 
	آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ قُلْ أَفَغَيْرَ اللَّهِ تَأْمُرُونِّي أَعْبُدُ أَيُّهَا الْجَاهِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ كه‌ مشركان‌ رسول‌‌خدا‌ص را به‌ پرستش‌ بتان‌ فراخوانده‌ و گفتند: اين ‌دين‌، دين‌ پدرانت‌ مي‌باشد! خداي‌ سبحان‌ به‌ پيامبرش‌ فرمان‌ داد كه‌: «بگو: اي ‌نادانان‌! آيا به‌ من‌ امر مي‌كنيد كه‌ جز خدا را بپرستم‌؟» چه‌ جهالت‌ و حماقتي‌!
بيهقي‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از حسن‌ بصري‌ روايت‌ مي‌كند كه‌ گفت‌: مشركان‌ به‌ رسول‌‌خدا‌ص گفتند: اي‌ محمد‌ص! آيا آبا و اجدادت‌ را گمراه ‌مي‌شناسي‌؟! پس‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد. ابن‌عباس‌ك روايت‌ مي‌كند: مشركان‌ از جهل‌ خويش‌ رسول‌‌خدا‌ص را به‌ پرستش‌ بتان‌ دعوت‌ كرده‌ و گفتند: در آن‌صورت‌ ما هم‌ با تو خدايت‌ را مي‌پرستيم‌! پس‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد.
 
آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ أُوحِيَ إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ وَلَتَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و قطعا به‌ تو و به‌ كساني‌ كه‌ پيش‌ از تو بودند» از پيامبران‌‡ «وحي‌ شده‌ است» يعني‌: به‌ هريك‌ از آنان‌ پيام‌ داده‌ شده‌ كه‌: «اگر شرك‌ ورزي‌، حتما عملت ‌تباه‌ و مسلما از زيانكاران‌ خواهي‌ شد» پس‌ اگر شرك‌ ـ بر فرض‌ و تقدير ـ موجب‌ نابود شدن‌ عمل‌ انبيا‡ باشد، به‌طريق‌ اولي‌ نابود كننده‌ عمل‌ امتهايشان‌ نيز هست‌. آري‌! اين‌ سخن‌ در حق‌ انبيا‡، سخني‌ مبتني‌ بر فرض‌ و تقدير است‌ ومراد از آن‌: تهييج‌ پيامبران‌‡ بر پايداري‌ در دعوتشان‌، نوميد كردن‌ كافران‌ و هشدار و بيدار باشي‌ به‌ امت‌ است‌.
 
	آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَكُن مِّنْ الشَّاكِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بلكه‌ فقط خدا را» به‌تنهايي‌ و يگانگي‌ «بپرست» و احدي‌ را با او در عبادت ‌شريك‌ نكن‌ «و از سپاسگزاران» نعمتهاي‌ حق‌ تعالي‌ بر خود «باش».
 
	آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَالسَّماوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خدا را آنچنان‌ كه‌ بايد، به‌ بزرگي‌ نشناختند» يعني‌: او را چنان‌كه‌ حق‌ و سزاوار تعظيم‌ اوست‌، تعظيم‌ نكردند؛ آن‌گاه‌ كه‌ غير وي‌ را همراه‌ وي‌ به‌ پرستش‌ گرفتند «و حال‌ آن‌كه‌ روز قيامت‌ زمين‌ همه‌ يكجا» يعني‌: زمينهاي‌ هفت‌گانه‌ «در قبضه ‌اوست‌ و آسمانها در پيچيده‌ به‌ دست‌ اوست‌؛ او منزه‌ و برتر است‌ از آنچه‌ با وي‌ شريك ‌مي‌گردانند» در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بخاري‌ و مسلم‌ از ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌: «اخداوند(ج) در روز قيامت‌ زمين‌ را قبضه‌ مي‌كند و آسمانها را با دست‌ راست ‌خود در هم‌ مي‌پيچد، سپس‌ مي‌گويد: انا الملك‌ أين‌ ملوك‌ الارض‌؟ : منم‌ فرمانروا پس‌ كجايند فرمانروايان‌ زمين‌؟». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بخاري‌ از عبدالله بن‌ مسعود(رض) آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: دانشمندي‌ از دانشمندان‌ يهود نزد رسول‌‌خدا‌ص آمد و گفت‌: اي‌ محمد‌ص! ما در تورات‌ مي‌يابيم‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آسمانها را بر سر يك‌ انگشت‌ خود قرار مي‌دهد و زمين‌ها را بر سريك‌ انگشت‌ خود و درختان‌ را بر سر يك‌ انگشت‌ خود و آب‌ و خاك‌ مرطوب‌ را بر سر يك‌ انگشت‌ خود و ساير خلق‌ را بر سر يك‌ انگشت‌ خود آن‌گاه‌ مي‌گويد: منم‌ فرمانروا! رسول‌‌خدا‌ص ـ از سر تصديق‌ سخن‌ آن‌ دانشمند ـ چنان‌ خنديدند كه‌ دندانهاي‌ آسيابشان‌ نمايان‌ شد، سپس‌ اين‌ آيه‌ را تلاوت‌ كردند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عمرك آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: رسول‌‌خدا‌ص روزي‌ اين‌آيه‌: (‏ وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ...)را بر منبر خواندند و در حالي‌  كه‌ دست‌ خويش‌ را در هنگام‌ سخنراني‌ حركت‌ داده‌ و آن‌ را پشت‌ورو مي‌كردند، فرمودند: «يمجد الرب‌ نفسه‌، أنا الجبار، أنا المتكبر، أنا الملك‌، أنا العزيز أنا الكريم‌، فرجف ‌برسول‌الله‌ص المنبر، حتي‌ قلنا: ليخرن‌ به‌: پروردگار عزوجل‌ خود را تمجيد كرده‌ و مي‌گويد: منم‌ جبار، منم‌ متكبر، منم‌ فرمانروا، منم‌ غالب‌، منم‌ كريم‌. در اين ‌هنگام‌ منبر در زير پاي‌ رسول‌‌خدا‌ص به‌لرزه‌ درآمد تا بدانجا كه‌ باخود گفتيم‌: قطعا منبر با رسول‌‌خدا‌ص فرومي‌افتد».
ابن‌كثير اين‌ احاديث‌ را در تفسيرش‌ نقل‌ كرده‌ و به‌ دنبال‌ آن‌ مي‌گويد: «احاديث ‌بسياري‌ روايت‌ شده‌ كه‌ به‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ متعلق‌ است‌ و بايد گفت‌: روش‌ صواب ‌در آنها و امثال‌ آنها همانا پيروي‌ از مذهب‌ سلف‌، يعني‌ بيان‌ آنها و اعتقاد به‌ آنها به‌ همان‌ صورتي‌ است‌ كه‌ آمده‌ است‌، بدون‌ قائل‌شدن‌ به‌ كيفيت‌، يا دست‌ بردن‌ به ‌تحريف‌ آنها». يمين‌: هم‌ بر دست‌ اطلاق‌ مي‌