ody></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:462.txt"> آيه  92</a><a class="text" href="w:text:463.txt">آيه  93</a><a class="text" href="w:text:464.txt">آيه  94</a><a class="text" href="w:text:465.txt">آيه  95</a><a class="text" href="w:text:466.txt"> آيه  96</a><a class="text" href="w:text:467.txt">آيه  97</a><a class="text" href="w:text:468.txt"> آيه  98</a><a class="text" href="w:text:469.txt"> آيه  99</a><a class="text" href="w:text:470.txt"> آيه  100</a></body></html>آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدتَّهُم وَمَن صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
همچنين‌ فرشتگان‌ حامل‌ عرش‌ الهي‌، در حق‌ مؤمنان‌ چنين‌ دعا مي‌كنند: «پروردگارا! و آنان‌ را در بهشتهاي‌ عدن‌ كه‌ آن‌ را به‌ ايشان‌ وعده‌ داده‌اي‌، وارد كن» بهشتهاي‌ عدن‌: يعني‌ بهشت‌هايي‌ كه‌ اقامت‌ در آنها دائمي‌ است‌ «و نيز هر كس‌ از پدران‌ و همسران‌ و فرزندانشان‌ را كه‌ به‌ صلاح ‌آمده‌اند وارد كن» يعني‌: همراه‌ با ايشان ‌كساني‌ از اين‌ گروه‌ ذكر شده‌ را كه‌ صالح‌ هستند، براي‌ تكميل‌ نعمت‌ خويش‌ بر ايشان‌ و كامل‌ كردن‌ شادماني‌ و سرورشان‌، به‌ بهشت‌ وارد كن‌ «زيرا تو بي‌گمان‌ غالب‌ و حكيمي». سعيدبن‌ جبير(رض) مي‌گويد: «مؤمن‌ چون‌ به‌ بهشت‌ وارد شود، مي‌پرسد كه‌ پدر و پسر و برادرم‌ كجايند؟ به‌ وي‌ گفته‌ مي‌شود: آنها در عمل‌ خود به‌ پايه‌ و اندازه‌ تو نرسيده‌اند. ولي‌ او مي‌گويد: من‌ هم‌ براي‌ خود عمل‌ كرده‌ام‌ و هم‌ براي‌ ايشان‌. در آن‌ هنگام‌ است‌ كه‌ آنها در درجه‌ به‌ وي‌ ملحق‌ ساخته ‌مي‌شوند». سپس‌ سعيدبن‌ جبير(رض) اين‌ آيه‌ را تلاوت‌ كرد.
 
	آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَقِهِمُ السَّيِّئَاتِ وَمَن تَقِ السَّيِّئَاتِ يَوْمَئِذٍ فَقَدْ رَحِمْتَهُ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
فرشتگان‌ حامل‌ عرش‌ در دعاي‌ خود در حق‌ مؤمنان‌ مي‌افزايند: «و آنان‌ را از بديها نگاه‌ دار» يعني‌: در برابر گناهان‌ و اعمال‌ بدي‌ كه‌ در دنيا مرتكب‌ شده‌اند، آنها را مؤاخذه‌ و مجازات‌ نكن‌ و اعمال‌ بدشان‌ را بر ايشان‌ بيامرز و ايشان‌ را از عذاب ‌ناگوار نگاه‌دار «و هر كه‌ را در چنين‌ روزي» يعني‌: در روز قيامت‌ «از بديها در امان ‌بداري‌، به‌راستي‌ كه‌ بر وي‌ رحم‌ كرده‌اي» و او را از عذاب‌ خويش‌ نجات‌ داده‌ و به‌ بهشت‌ خويش‌ درآورده‌اي‌ «و اين‌ همان‌ رستگاري‌ بزرگ‌ است» كه‌ رستگاري‌اي ‌بزرگتر از آن‌ نيست‌. سليم‌بن‌عيسي‌ مي‌گويد: «بندگان‌ مؤمن‌ چه‌قدر نزد خداوند(ج) گرامي‌اند! آنها بر بالين‌ خويش‌ خوابيده‌اند اما فرشتگان‌ براي‌ آنها آمرزش‌ مي‌خواهند». مطرف‌بن‌عبدالله مي‌گويد: «خيرخواه‌ترين‌ بندگان‌ خدا(ج) براي ‌مؤمنان‌، فرشتگان‌ هستند»، سپس‌ اين‌ آيه‌ را تلاوت‌ كرد و افزود: «اما بدخواه‌ترين‌ و خائن‌ترين‌ بندگان‌ براي‌ مؤمنان‌، شياطين‌اند».
 
آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا يُنَادَوْنَ لَمَقْتُ اللَّهِ أَكْبَرُ مِن مَّقْتِكُمْ أَنفُسَكُمْ إِذْ تُدْعَوْنَ إِلَى الْإِيمَانِ فَتَكْفُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كساني‌ كه‌ كافر بوده‌اند» در روز قيامت‌ ـ هنگامي‌ كه‌ به‌ دوزخ‌ وارد شوند «مورد ندا قرار مي‌گيرند كه‌: قطعا دشمني‌ الله از دشمني‌ شما نسبت‌ به‌ همديگر سخت‌تر است» يعني‌: هر انساني‌ از اهل‌ دوزخ‌ ـ در هنگام‌ مشاهده‌ عذاب‌ آن‌ ـ خطاب‌ به‌خودش‌ مي‌گويد: «نفرين‌ و نفرت‌ بر تو اي‌ نفس‌!». در اين‌ هنگام‌، فرشتگان‌ به‌آنها مي‌گويند: قطعا نفرت‌ و دشمني‌ خداوند(ج) از شما در دنيا: «آن‌گاه‌ كه‌ به‌سوي ‌ايمان‌ دعوت‌ مي‌شديد و انكار مي‌ورزيديد» بزرگتر از اين‌ نفرت‌ و دشمني‌ و بغض ‌شما بر خود شما در اين‌ حالي‌ است‌ كه‌ عذاب‌ را مشاهده‌ مي‌كنيد.
 
	آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ فَاعْتَرَفْنَا بِذُنُوبِنَا فَهَلْ إِلَى خُرُوجٍ مِّن سَبِيلٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مي‌گويند: پروردگارا! ما را دوبار ميراندي‌ و دوبار زنده‌ كردي» مراد از دوبار ميراندن‌ اين‌ است‌ كه‌: آنان‌ بار اول‌ نطفه‌هايي‌ بي‌جان‌ در پشت‌ پدرانشان‌ بودند، سپس‌ بعد از آن‌كه‌ در دنيا زنده‌ شدند، خداوند(ج) براي‌ بار دوم‌ آنها را ميراند ومراد از دوبار زنده‌ كردن‌: حيات‌ اولي‌ آنها در دنيا، سپس‌ زندگي‌ مجددشان‌ درآخرت‌ به‌ هنگام‌ رستاخيز است‌. «به‌ گناهانمان» كه‌ پيشتر در دنيا انجام‌ داده‌ بوديم‌؛ مانند تكذيب‌ پيامبران‌‡، شرك‌آوردن‌ به‌ تو و ترك‌ توحيد و يكتاپرستي‌ «اعتراف‌ كرديم» ولي‌ آنها اين‌ اعتراف‌ را در جايي‌ مي‌كنند كه‌ اعتراف‌ در آن‌ هيچ‌ سودي‌ به‌ حالشان‌ ندارد و در جايي‌ پشيمان‌ و نادم‌ مي‌شوند كه‌ پشيماني‌ هيچ‌ به‌ كارشان‌ نمي‌آيد. آن‌گاه‌ مي‌پرسند: «پس‌ آيا راه‌ بيرون‌ شدني ‌هست‌؟» يعني‌: آيا براي‌ ما راهي‌ ـ از هرگونه‌ كه‌ باشد، چه‌ كند و چه‌ سريع‌ ـ ميسر هست‌ تا به‌ ما امكان‌ دهد كه‌ از دوزخ‌ بيرون‌ آمده‌ و به‌ دنيا بازگرديم‌؟.
خداوند(ج) در پاسخشان‌ مي‌فرمايد:
 
	آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكُم بِأَنَّهُ إِذَا دُعِيَ اللَّهُ وَحْدَهُ كَفَرْتُمْ وَإِن يُشْرَكْ بِهِ تُؤْمِنُوا فَالْحُكْمُ لِلَّهِ الْعَلِيِّ الْكَبِيرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ از آن‌ روي‌ براي‌ شماست» يعني‌: اين‌ عذابي‌ كه‌ در آن‌ قرار داريد، به‌سبب ‌آن‌ است‌ «كه‌ چون» در دنيا «خدا به‌ تنهايي‌ خوانده‌ مي‌شد، كفر مي‌ورزيديد» به‌ او و توحيد و يگانه‌پرستي‌ را فرو مي‌گذاشتيد «و چون‌ به‌ او شرك‌ آورده‌ مي‌شد» از ديگران‌؛ اعم‌ از بتان‌ يا غير آنها «آن‌ را باور مي‌كرديد» و دعوت‌ به‌سوي‌ شرك‌ را اجابت‌ مي‌گفتيد «پس‌ فرمان‌ از آن‌ خداست» به‌تنهايي‌ و يگانگي‌، نه‌ از غير وي‌ و هموست‌ كه‌ بر شما به‌ جاودانگي‌ در دوزخ‌ و عدم‌ بيرون ‌آمدن‌ از آن‌ حكم‌ كرده ‌است‌ «او بلندقدر» و برتر از آن‌ است‌ كه‌ برايش‌ در ذات‌ و صفاتش‌ همانندي ‌باشد «بزرگ‌ است» يعني‌: بزرگتر از آن‌ است‌ كه‌ برايش‌ همتا، يا همسر، يا فرزند، يا شريكي‌ باشد.
 
آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي يُرِيكُمْ آيَاتِهِ وَيُنَزِّلُ لَكُم مِّنَ السَّمَاءِ رِزْقاً وَمَا يَتَذَكَّرُ إِلَّا مَن يُنِيبُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ كسي‌كه‌ آياتش‌ را» يعني‌: دلايل‌ توحيد و نشانه‌هاي‌ قدرت‌ خود را «به‌ شما مي‌نماياند» در كائنات‌ آفاقي‌ و انفسي‌ خود «و براي‌ شما از آسمان‌ روزي‌اي‌ فرومي‌فرستد» يعني‌: باران‌ را فرو مي‌فرستد زيرا باران‌ سبب‌ همه‌ ارزاق‌ است‌. خداي ‌سبحان‌ در اين‌ آيه‌، نماياندن‌ آيات‌ و فرودآوردن