رده‌ باشيد؛ «ديگر چه‌كسي‌ از آن‌ كس‌ كه‌ چنين‌ ناسازگاري ‌بزرگي‌ دارد، گمراه‌تر است‌؟» يعني‌: در آن‌ صورت‌، هيچ‌كس‌ ـ به‌ سبب‌ شدت ‌عداوت‌ و ستيز شما با حق‌ ـ از شما گمراه‌تر نيست‌. امام‌ فخر رازي‌ مي‌گويد: «بالضروره‌ معلوم‌ است‌ كه‌ علم‌ مدعيان‌ باطل‌ بودن‌ قرآن‌، علمي‌ بديهي‌ نيست ‌بنابراين‌، اصرارشان‌ بر نپذيرفتن‌ قرآن‌ از بزرگترين‌ موجبات‌ عقاب‌ است‌ لذا ايجاب ‌عقل‌ و علم‌ اين‌ است‌ كه‌ آنها راه‌ بي‌بنياد انكار را رها كرده‌ و به‌ شيوه‌ تأمل‌ واستدلال‌ بازگردند».
 
	آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَوَلَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«زودا كه‌ آيات‌ خود را به‌ آنان‌ بنمايانيم» يعني‌: به‌زودي‌ در پرتو فروغ‌ دانش‌، روشن‌ مي‌سازيم‌ كه‌ قرآن‌ كلام‌ ما است‌ و نشانه‌ها و دلالتهاي‌ صدق‌ و راستي‌ قرآن‌ را به‌ آنان‌ مي‌نمايانيم‌ «در آفاق» يعني‌: در بيرون‌ وجود خودشان‌ در پهناي‌ آسمانها و زمين‌؛ از خورشيد گرفته‌ تا ماه‌ و ستارگان‌ و شب‌ و روز و باد و باران‌ و رعدوبرق‌ و صاعقه‌ و نبات‌ و اشجار و كوه‌ و دريا و غير اينها «و در نفسهاي‌ آنان» يعني‌: به‌ زودي‌ آيات‌ خود را در صنعت‌ پيچيده‌ و دقيق‌ و حكمت‌ بديعي‌ كه‌ در كارگاه‌ وجود و ساختمان‌ هستي‌ خود انسان‌ و تركيب‌ روحي‌ وي‌ ايجاد كرده‌ايم‌، نيز به‌ آنان‌ مي‌نمايانيم‌. به‌قولي‌: مراد از نشانه‌هاي‌ الهي‌ در آفاق‌، عبارت‌ است‌ از: قلمروها و شهرهايي‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آن‌ را براي‌ پيامبر خويش‌ و پيشوايان ‌مسلمان‌ بعد از ايشان‌ گشود و نشانه‌هاي‌ او در نفسهاي‌ ايشان‌: فتح‌ خود مكه‌ است ‌«تا برايشان‌ روشن‌ شود كه‌ او خود حق‌ است» يعني‌: تا با نماياندن‌ آيات‌ آفاقي‌ و انفسي‌، بر آنان‌ به‌روشني‌ تمام‌ آشكار شود كه‌ قرآن‌ و كسي‌ كه‌ آن‌ را نازل‌ كرده‌ و پيامبري‌ كه‌ آن‌ را آورده‌، همه‌ حق‌ است‌ «آيا كافي‌ نيست» برايشان‌ «كه‌ پروردگارت‌ خود بر هر چيزي‌ گواه‌ است‌؟» گواه‌ است‌ بر اعمال‌ كفار و گواه‌ است‌ بر اين‌كه‌ قرآن‌، از نزد او نازل‌ شده‌ است‌؟ آيا اين‌ گواهي‌ خود كافي‌ نيست‌؟.
حاصل‌ معني‌ اين‌ است‌ كه‌: وعده‌ نمايان‌ ساختن‌ نشانه‌هاي‌ الهي‌ در آفاق‌ و انفس‌، حقيقتي‌ است‌ كه‌ آنان‌ به‌ زودي‌ شاهد آن‌ خواهند بود و آن‌ را مشاهده‌ خواهند كرد آن‌گاه‌ خواهند دانست‌ كه‌ قرآن‌ كتاب‌ خداي‌ عالم‌ الغيب‌ و الشهاده‌اي ‌است‌ كه‌ بر همه‌ چيز گواه‌ است‌.
اين‌ آيه‌ كريمه‌ يكي‌ از بزرگترين‌ آيات‌ معجز قرآن‌ كريم‌ است‌ كه‌ پيشاپيش‌، از طلوع‌ عصر علم‌ و تكنولوژي‌ ـ هم‌ در عرصه‌ آفاق‌ و هم‌ در عرصه‌ انفس‌ ـ خبرمي‌دهد[2].
 
[2] مترجم‌ دراين‌باره‌ كتابي‌ تحت‌ عنوان: «جلوه‌هايي‌ جديد از اعجاز علمي‌ قرآن‌ كريم‌» گرد آورده ‌است‌ كه‌ در سال‌ (1376) از سوي‌ انتشارات‌ شيخ‌الاسلام‌ احمد جام‌ منتشر گرديد. البته‌ در ميدان‌ اعجازعلمي‌ قرآن‌ كريم‌، صدها كتاب‌ به‌ زبانهاي‌ مختلف‌ منتشر گرديده‌ است‌.
آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِّن لِّقَاء رَبِّهِمْ أَلَا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيطٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آگاه‌ باشيد كه‌ آنان‌ در لقاي‌ پروردگارشان» يعني‌ در وقوع‌ روز قيامت‌ و حساب ‌و ثواب‌ و عقاب‌ آن‌ «ترديد دارند» بدين‌ جهت‌، نه‌ در آن‌ تفكر مي‌كنند، نه‌ براي ‌آن‌ عمل‌ مي‌نمايند و نه‌ هم‌ از آن‌ هيچ‌ حذر و پروايي‌ دارند «آگاه‌ باشيد كه‌ مسلما اوبه‌ هرچيزي‌ احاطه‌ دارد» پس‌ علم‌ خداي‌ سبحان‌ به‌ تمام‌ معلومات‌ و دانستني‌ها وقدرت‌ وي‌ به‌ تمام‌ توانمندي‌ها احاطه‌ داشته‌ و مخلوقات‌، همه‌ تحت‌ سلطه‌ و قبضه ‌وي‌ قرار دارند پس‌ منكران‌ را چه‌ شده‌ است‌ كه‌ در رستاخيز و حساب‌ آخرت‌ شك ‌مي‌كنند در حالي‌كه‌ مي‌دانند خداي‌ عزوجل‌ در آفرينش‌ نخست‌ آنان‌ را آفريده ‌است‌؟!. 

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:4754.xml">صفحة (483) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:4765.xml">صفحة (484) (آیه 11)</a><a class="folder" href="w:html:4771.xml">صفحة (485) (آیه 16) </a><a class="folder" href="w:html:4779.xml">صفحة (486) (آیه 23)</a><a class="folder" href="w:html:4789.xml">صفحة (487) (آیه 32)</a><a class="folder" href="w:html:4803.xml">صفحة (488) (آیه 45)</a><a class="folder" href="w:html:4811.xml">صفحة (489) (آیه 52)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4755.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ شوری ﴾</a><a class="text" href="w:text:4756.txt">آيه  1-2</a><a class="text" href="w:text:4757.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:4758.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:4759.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:4760.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:4761.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:4762.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:4763.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:4764.txt">آيه  10</a></body></html>﴿ سوره‌ شوری ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (53) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ توصيف‌ مؤمنان‌ به‌ اين‌ وصف‌ كه‌ ايشان‌ در امور خود باهم‌ مشورت‌ مي‌كنند[1] و از آن‌ روي‌ كه‌ شوري‌ در اسلام‌ قاعده‌ و زيربناي‌ نظام‌ سياسي‌ و اجتماعي‌ زندگي‌ مسلمانان‌ و تحقق‌بخش‌ مصالح‌ علياي ‌امت‌ اسلامي‌ است‌، «شوري‌» ناميده‌ شد.
محور اساسي‌ اين‌ سوره‌، بيان‌ حقيقت‌ وحي‌ و رسالت‌ است‌.
 
[1] اين‌ توصيف‌ در «آيه‌»28: (وامرهم‌ شوري‌ بينهم‌) آمده‌ است‌.
سوره شورى آيه  1‏متن آيه : ‏‏ حم ‏
آيه  2‏متن آيه : ‏‏ عسق ‏
 
‏ترجمه : ‏
چنين‌ خوانده‌ مي‌شود: «حاء، ميم‌، عين‌، سين‌، قاف‌» با ادغام‌ سين‌ در قاف‌. شايان‌ ذكر است‌؛ تنها در اين‌ سوره‌ از قرآن‌ كريم‌ است‌ كه‌ دو آيه‌ از حروف‌ مقطعه ‌در آغاز آن‌ آمده‌ است‌ و شايد هر دو آيه‌، دو اسم‌ براي‌ اين‌ سوره‌ باشد. گفتني ‌است‌ كه‌ سخن‌ درباره‌ حروف‌ مقطعه‌ در اول‌ سوره‌ «بقره‌» گذشت‌.
 
آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ كَذَلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌گونه‌ خداوند غالب‌ باحكمت‌ به‌سوي‌ تو و به‌سوي‌ كساني‌ كه‌ پيش‌ از تو بودند، وحي‌ مي‌فرستد» يعني: اي‌ محمد ص! بسان‌ وحيي‌ كه‌ خداوند غالب‌ و با حكمت ‌بر ساير پيامبران(ع) فرستاد و كتب‌ خويش‌ را كه‌ شامل‌ دعوت‌ به‌سوي‌ توحيد ومعاد است‌، بر آنان‌ فرود آورد، بدين‌سان‌ اين‌ امور را به‌سوي‌ تو نيز در اين‌ سوره‌ وحي‌ مي‌فرستد پس‌ بدان‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ اين‌ اصول‌ را نه‌ فقط در قرآن‌ بلكه‌ در تمام ‌كتابهاي‌ آسماني‌ تكرار كرده‌ است‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عائشه‌ رضي‌الله عنها آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: حارث ‌بن‌ هشام‌