زديكي ‌نسبي‌اي‌ است‌ كه‌ ميان‌ من‌ و شما وجود دارد پس‌ فقط صله‌ و پيوندي‌ را كه‌ ميان‌ من‌ و شما وجود دارد، در نظر آوريد و همان‌ را رعايت‌ كنيد و اگر فقط اين‌ را در نظر داشته‌ باشيد، بر من‌ عجولانه‌ نمي‌تازيد و ميان‌ من‌ و مردم‌ را خالي‌ كرده‌ و اجازه‌ مي‌دهيد كه‌ اين‌ دعوت‌ را به‌ آنان‌ برسانم‌. «و هر كس‌ كار نيكي‌ كند» و طاعتي‌ انجام ‌دهد «برايش‌ در آن‌ نيكي‌، حسن‌ را مي‌افزاييم‌» با مضاعف ‌ساختن‌ ثواب‌ آن‌ نيكي‌ «قطعا خدا آمرزنده‌ و شكور است‌» يعني: او در حق‌ مطيعان‌ خويش‌، آمرزگار و قدردان‌ مي‌باشد.
بخاري‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه: «ابن‌عباس‌(رض) تفسير اين‌ فرموده‌ خداي‌ متعال: (إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى) را از حاضران‌ پرسيد، سعيدبن‌جبير(رض) در پاسخش‌ گفت: مراد از «قربي‌» آل‌بيت‌ پيامبر ص اند. ابن‌عباس‌(رض) گفت: شتاب‌ كردي‌ اي‌ سعيد! آخر هيچ‌ شكم‌ و شاخه‌اي‌ از شاخه‌هاي‌ قريش‌ نيست‌ جز اين‌كه‌ رسول‌ خدا‌ص با آنان ‌قرابت‌ و پيوند نسبي‌ و خويشاوندي‌اي‌ داشتند لذا معني‌ چنان‌كه‌ تو فهميده‌اي‌ نيست ‌بلكه‌ معني‌ اين‌ است‌ كه‌ آن‌ حضرت‌ ص به‌ حكم‌ وحي‌ به‌ آنان‌ فرمودند: از شما هيچ‌ مزدي‌ نمي‌طلبم‌ جز اين‌كه‌ قرابت‌ موجود ميان‌ من‌ و خود را در نظر بگيريد و آن‌ را وصل‌ كنيد پس‌ اين‌ همه‌ به‌ من‌ آزار نرسانيد! ابن‌عباس‌(رض) افزود: رسول‌ خدا ص با تمام‌ قريش‌ نسبت‌ و قرابتي‌ داشتند پس‌ چون‌ با تكذيبشان‌ روبرو شدند و قريشيان‌ نپذيرفتند كه‌ از ايشان‌ پيروي‌ كنند، آن‌ حضرت‌ ص مأمور شدند كه‌ به‌ آنان‌ بگويند: اي‌ قوم‌ من‌! هرگاه‌ از پيروي‌ من‌ سرباز زده‌ و اطاعتم‌ را برنمي‌تابيد، حداقل‌ حق‌ و حرمت‌ قرابت‌ و نزديكي‌اي‌ را كه‌ در ميان‌ شما دارم‌، نگاه‌داريد و چنان‌ نباشد كه‌ اعراب‌ ديگر (كه‌ با من‌ نزديكي‌ نسبي‌ و خويشاوندي‌اي ‌ندارند) سزاوارتر به‌ نگهداري‌ و نصرت‌ من‌ از شما باشند. بنابراين‌، آن‌ حضرت‌ ص در برابر تبليغ‌ رسالت‌ خويش‌، مطلقا خواهان‌ هيچ‌ پاداشي‌ نگرديدند». همچنين‌ درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عباس‌(رض) از رسول‌ خدا ص آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «دربرابر حجت‌هاي‌ روشن‌ و هدايتي‌ كه‌ به‌ شما آورده‌ام‌، پاداشي‌ از شما نمي‌طلبم‌، جز اين‌كه‌ با خداوند(ج)  دوستي‌ كرده‌ و به‌سوي‌ او با طاعتش‌ تقرب‌ جوييد». البته‌ اين‌ قول‌ حسن‌ بصري‌ و تفسير ديگري‌ از: (إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى)مي‌باشد.
و چنان‌كه‌ از نحوه‌ تفسير سعيدبن‌ جبير(رض) دانستيم‌، برخي‌ از مفسران‌ آيه‌ مباركه‌ را به‌ حب‌ آل‌بيت‌ رسول‌اكرم‌ ص تفسير كرده‌اند ولي‌ ابن‌كثير بعد از آن‌كه‌ روايت ‌فوق‌ از ابن‌عباس‌(رض) را نقل‌ مي‌كند، مي‌گويد: «حق‌ اين‌ است‌ كه‌ تفسير اين ‌آيه ‌كريمه‌، همان‌ تفسيري‌ است‌ كه‌ دانشمند امت‌ و ترجمان‌ قرآن‌، حضرت ‌عبدالله بن‌عباس‌(رض) از آن‌ كرده‌ است‌ اما در عين‌حال‌ اضافه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ ما منكر سفارش‌ نيك‌ در حق‌ اهل‌ بيت‌ رسول‌اكرم‌ ص و منكر دستور به‌ احسان‌ و احترام‌ واكرام‌ ايشان‌ نيستيم‌ زيرا ايشان‌ از تبار پاك‌ نبوت‌ بوده‌ و در فخر و حسب‌ و نسب‌، از گرامي‌ترين‌ و شريف‌ترين‌ خانواده‌هايي‌ هستند كه‌ بر روي‌ زمين‌ وجود دارند. آن‌گاه‌ ابن‌كثير درباره‌ حب‌ اهل ‌بيت‌ و وجوب‌ حرمت‌ گذاشتن‌ به‌ ايشان‌ حديث‌ شريف ‌مربوط به‌ «غدير خم‌» را نقل‌ مي‌كند كه‌ رسول‌ خدا ص در آنجا فرمودند: «إني ‌تارك‌ فيكم‌ الثقلين: كتاب‌ الله‌ وعترتي‌، وإنهما لم‌ يفترقا حتي‌ يردا علي‌ الحوض: همانا من‌ در ميان‌ شما ثقلين‌ (دو امر سنگين‌ و پراهميت)‌ را به ‌جا گذارنده‌ هستم‌، اول‌ آن‌ كتاب‌ خدا(ج)  و دوم‌، عترت‌ (اهل‌بيت‌) من‌ اند، آن‌ دو از هم‌ جدا نمي‌شوند تا اين‌كه‌ بر سر حوض‌ كوثر بر من‌ وارد شوند».
و چنان‌كه‌ در برخي‌ از احاديث‌ آمده‌ است‌، آل‌ بيت‌ پيامبر ص عبارتند از: علي‌، فاطمه‌، حسن‌ و حسين‌ (رض)، و امهات المؤمنین رضی الله عنهن. بنابراين‌، رعايت‌ قرابت‌ و دوستي‌ و احترام‌ اهل‌بيت‌ بر مؤمنان‌ واجب‌ است‌ به‌ همين‌ جهت‌ است‌ كه‌ دعا در حق‌ ايشان ‌در پايان‌ تشهد (التحيات‌) مشروع‌ شده‌ است‌ و آن‌ اين‌ دعاي‌ رسول‌خدا‌ص است ‌كه‌ ما آن‌ را در همه‌ نمازها مي‌خوانيم: «اللهم‌ صل‌ علي‌ محمد وعلي‌ آل‌ محمد كما صليت‌ علي‌ إبراهيم‌ وعلي‌ آل‌ إبراهيم‌...). شكي‌ نيست‌ كه‌ خواندن‌ اين‌ دعا منصبي ‌بزرگ‌ و تعظيم‌ و بزرگداشتي‌ سترگ‌ است‌ كه‌ در حق‌ غير آل‌ پيامبر ص وجود ندارد و خود اين‌ دلالت‌ مي‌كند بر اين‌كه‌ حب‌ آل‌ محمد ص واجب‌ است‌.
امام‌ شافعي‌؛ درباره‌ حب‌ آل‌ محمد ص شعر معروفي‌ دارد، آنجا كه‌ مي‌گويد:
يا راكبا قف‌ بالمحصب‌ من‌ مني‌ واهتف‌ بساكن‌ خيفها و الناهض‌
سحرا إذا فاض‌ الحجيج‌ إلي‌ مني‌ فيضا كملتطم‌ الفرات‌ الفايض‌
إن‌ كان‌ رفضا حب‌ آل‌ محمد فليشهد الثقلان‌ أني‌ رافضي‌
اي‌ سوار! در محصب‌ از سرزمين‌ مني‌ توقف‌ كن‌ و به‌ كساني‌ كه‌ در خيف‌ نشسته‌ يا ايستاده‌ هستند، ندا در ده‌؛
به‌هنگام‌ سحر آن‌گاه‌ كه‌ سيلاب‌ حاجيان‌ به‌سوي مني‌ سرازير مي‌شود؛
سيلابي‌ مواج‌، مانند امواج‌ سركش‌ رودخانه‌ هميشه ‌لبريز فرات‌؛
كه‌ اگر حب‌ آل‌ محمد ص رفض‌ است‌؛
پس‌ جن‌ و انس‌ هر دو گواه‌ باشند كه‌ من‌ رافضي‌ هستم‌.
قتاده‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ كرده ‌است‌ كه‌ مشركان‌ گفتند: شايد محمد در آنچه‌ كه‌ انجام‌ مي‌دهد (از امر تبليغ‌)، خواهان‌ پاداشي‌ است‌. پس‌ اين ‌آيه‌كريمه‌ نازل‌ شد تا اين‌ پندارشان‌ را نفي‌ نموده‌ و در عوض‌، آنان‌ را به‌ مودت‌ و دوستي‌ با آن‌ حضرت‌ ص و نزديكانشان‌ برانگيزد.
 	
آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِباً فَإِن يَشَأِ اللَّهُ يَخْتِمْ عَلَى قَلْبِكَ وَيَمْحُ اللَّهُ الْبَاطِلَ وَيُحِقُّ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا مگر مي‌گويند: پيامبر بر خداوند دروغي‌ بسته‌است‌» يعني: يا مگر اين‌ گروه‌ ستمگر مي‌گويند: محمد ص با ادعاي‌ نبوت‌، بر خداوند(ج) دروغ‌ بربسته ‌است ‌«پس‌ اگر خدا بخواهد، بر دلت‌ مهر مي‌نهد» يعني: اگر نفست‌ اين‌ پندار را بر تو القا كند كه‌ بر خداوند(ج)  دروغ‌ بربندي‌، بي‌گمان‌ او ـ اگر بخواهد ـ بر قلبت‌ مهر مي‌نهد لذا بر دروغ‌ بستن‌ قادر نمي‌شوي‌. مراد، استبعاد دروغ‌بافي‌ از سوي‌ كسي‌ مانند پيامبر اكرم‌ص است‌. ابوالسعود در تفسير خويش‌ مي‌گويد: «آيه‌ كريمه‌ شاهدي‌ بر بطلان‌ افتراي‌ مشركان‌ اس