a><a class="text" href="w:text:4823.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:4824.txt">آيه  10</a></body></html>﴿ سوره‌ زخرف ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (89) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌سبب‌ آن‌كه‌ دربرگيرنده‌ اوصاف‌ بعضي‌ از مظاهر دنيا و بهره‌هاي‌ فاني‌ آن‌ و مقايسه‌ آنها با نعمتهاي‌ آخرت‌ است‌، «زخرف‌» ناميده ‌شد. زخرف: طلا، يا آرايشها و تجملات‌ است‌.
سوره زخرف آيه  1‏متن آيه : ‏‏ حم ‏
 آيه  2‏متن آيه : ‏‏ وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ ‏
 آيه  3‏متن آيه : ‏‏ إِنَّا جَعَلْنَاهُ قُرْآناً عَرَبِيّاً لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
خوانده‌ مي‌شود: «حاء، ميم‌» و اين‌ دو حرف‌، از حروف‌ مقطعه‌ است‌. «سوگند به‌ كتاب‌ مبين‌. هرآينه‌ ما آن‌ را قرآني‌ عربي‌ قرارداديم‌» خداوند(ج)  به‌ خود قرآن‌ بر اين‌ حقيقت‌ سوگند ياد مي‌كند كه‌ قرآن‌ هدايت‌ و روشني‌ و نور است‌ و معاني‌ و الفاظ آن‌ واضح‌ و آشكار مي‌باشد. سبب‌ وضوح‌ و آشكار بودن‌ قرآن‌ هم ‌اين‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ را به ‌زبان‌ عربي‌ نازل‌ كرده‌ است‌. خاطر نشان‌ مي‌شود كه‌ كتاب‌ هر پيامبري‌ به‌زبان‌ قومش‌ نازل‌ شده‌است‌. «باشد كه‌ تعقل‌ كنيد» يعني: اي‌گروه‌ عرب‌! ما قرآن‌ را به‌ زبان‌ عربي‌ نازل‌ كرديم‌ تا شما آن‌ را بفهميد و معاني‌ آن ‌را درك‌ كرده‌ احكام‌، آيات‌ و اندرزهاي‌ آن‌ را فراگيريد زيرا قرآن‌ در بالاترين ‌درجات‌ بلاغت‌، بيان‌ و فصاحت‌ قرار داشته‌، تبيين‌كننده‌ و روشنگر مقاصد وتسهيل‌كننده‌ فهم‌ و دريافت‌ مفاهيم‌ است‌.
اما بايد دانست‌ كه‌ فرود آوردن‌ قرآن‌ به‌زبان‌ عربي‌، دليل‌ بر آن‌ نيست‌ كه‌ قرآن‌ كتابي‌ باشد مخصوص‌ به‌ قوم‌ عرب‌ نه‌ ديگران‌ زيرا نصوص‌ قرآن‌ بر جهاني‌ بودن ‌اسلام‌ و عموميت‌ آن‌ براي‌ همه‌ عالم‌ انسان‌ و جن‌ دلالت‌ قطعي‌ دارند، از اين‌ جهت ‌ابن‌زيد (لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ‏ ) را به‌ «لعلكم‌ تتفكرون: تا شما تفكر و انديشه‌ كنيد» تفسيركرده‌ است‌ و اين‌ تفسير  به‌نظر اولي‌ مي‌رسد زيرا بنابراين‌ تفسير، اين‌ خطاب‌ براي ‌همه‌ عرب‌ و عجم‌ عام‌ مي‌شود اما بنا بر تفسير ابن‌عيسي‌ كه‌ در معناي‌ (لَّعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ‏ ) مي‌گويد: «تا شما احكام‌ و معاني‌ آن‌ را بفهميد»؛ خطاب‌ مخصوص‌ به‌اعراب‌ مي‌شود و عجم‌ را در بر نمي‌گيرد.
 
سوره زخرف آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتَابِ لَدَيْنَا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هرآينه‌ اين‌ قرآن‌ در ام‌ الكتاب‌» يعني: در لوح‌ محفوظ «نزد ما بلندقدر حكيم‌ است‌» يعني: قرآن‌ نزد ما در لوح‌ محفوظ، بلندمرتبه‌، برخوردار از شرف‌ و فضلي ‌بس‌ عظيم‌ و داراي‌ الفاظ و بياني‌ محكم‌ و استوار است‌ كه‌ هيچ‌ اختلاف‌ و تناقضي ‌در آن‌ وجود ندارد.
علما از اين‌ آيه‌كريمه‌ و آيه:(‏ فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ‏ مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ   ‏ بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ‏...)«عبس‌ / 16 ـ 11» چنين‌ استنباط كرده‌اند كه‌ شخص‌ بي‌وضوء، نبايد قرآن‌ را مساس‌ كند زيرا فرشتگان‌، همه‌ مصاحف‌ و از جمله‌ قرآن‌ را در ملا اعلي‌ بزرگ ‌مي‌دارند پس‌ اهل‌ زمين‌ به‌ اين‌ كار سزاوارترند، چراكه‌ قرآن‌ به‌سوي‌ آنها نازل‌ شده ‌و خطابش‌ متوجه‌ آنان‌ است‌.
 
سوره زخرف آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَنَضْرِبُ عَنكُمُ الذِّكْرَ صَفْحاً أَن كُنتُمْ قَوْماً مُّسْرِفِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا به‌صرف‌ اين‌كه‌ شما قومي‌ از حد گذشته‌ هستيد» يعني: فقط به‌ سبب‌ اين‌كه ‌شما مشركان‌ قومي‌ فرورفته‌ در گزافكاري‌ و زياده‌روي‌ بوده‌ و بر آن‌ پاي ‌مي‌فشاريد؛ «ذكر را از شما اعراض‌كرده‌ بازمي‌داريم‌» نه‌! هرگز چنين‌ نمي‌كنيم‌. صفحا: از اين‌ سخن‌ اعراب‌ است: «صفحت‌ عنه: از او روي‌ برگردانيدم‌». زيرا وقتي‌ از كسي‌ اعراض‌ كنيد؛ يك‌ طرف‌ روي‌ و گردن‌ خود را از او برمي‌گردانيد. كسائي‌ گفته‌است: «معني‌ اين‌ است‌ كه‌ آيا پند قرآن‌ را از شما بازمي‌داريم‌ تا نه ‌بدان‌ مورد موعظه‌ قرار گيريد و نه‌ بدان‌ امر شويد؟». قتاده‌ در تعليقي‌ بر تفسير: (‏ أَفَنَضْرِبُ عَنكُمُ الذِّكْرَ صَفْحاً)  مي‌گويد: «به‌ خدا سوگند؛ اگر در آن‌ هنگام‌ كه‌ اوايل ‌اين‌ امت‌، قرآن‌ را رد كردند، قرآن‌ از ميانشان‌ برداشته‌ مي‌شد، آنها هلاك ‌مي‌شدند اما خداوند(ج)  به‌ آنان‌ با رحمت‌ خويش‌ بازگشت‌ و نزول‌ قرآن‌ را بر آنان ‌استمرار داد و در مدت‌ بيست‌ سال‌ ـ يا به‌ مدتي‌ كه‌ خواسته‌ بود ـ آنان‌ را به‌سوي ‌قرآن‌ فراخواند». ابن‌كثير مي‌گويد: «قتاده‌ در اين‌ سخن‌ به‌ معنايي‌ ظريف‌ و دقيق ‌اشاره‌ كرده‌ است‌ زيرا او مي‌گويد: باري‌ تعالي‌ از لطف‌ و رحمتي‌ كه‌ بر اين‌ امت ‌دارد، دعوتشان‌ به‌سوي‌ خير و اندرز حكيمانه‌ را ـ كه‌ همانا قرآن‌ است‌ ـ فرونگذاشت‌، هرچند آنان‌ از حد گذشته‌ و از اين‌ دعوت‌ رويگردان‌ بودند بلكه‌ پيوسته ‌آنها را به‌ سوي‌ آن‌ فراخواند تا كساني‌ را كه‌ هدايتشان‌ را مقدر نموده‌، به‌ وسيله‌ آن ‌هدايت‌ كند و بر كساني‌ هم‌ كه‌ شقاوت‌ و گمراهي‌ را مقدر كرده‌، حجت‌ را تمام ‌نمايد».
 
سوره آل عمران آيه  110
‏متن آيه : ‏
‏ كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَتُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَلَوْ آمَنَ أَهْلُ الْكِتَابِ لَكَانَ خَيْراً لَّهُم مِّنْهُمُ الْمُؤْمِنُونَ وَأَكْثَرُهُمُ الْفَاسِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«شما» امت‌ اسلام‌ «بهترين‌ امتي‌ هستيد» يعني‌: در علم‌ خدا(ج) «كه‌ براي ‌مردم‌ بيرون‌ آورده‌ شده‌ است» يعني‌: پديد آورده‌ شده‌ است‌. به‌ قولي‌ معني‌ اين‌است‌: شما بهترين‌ امت‌ هستيد؛ از آنجا كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد. اين‌ آيه‌ دليل‌ بر آن ‌است‌ كه‌ امت‌ اسلام‌ علي‌الاطلاق‌ بهترين‌ امتهاست‌ و اين‌ بهترين‌ بودن، در بين‌ اول ‌اين‌ امت‌ و آخر آن‌ مشترك‌ مي‌باشد، هر چند كه‌ اصحاب‌ ، در مجموعه‌ امت ‌بهترين‌ آنان‌اند. به‌ قولي‌ ديگر معني‌ اين‌ است‌: شما سودمندترين‌ مردم‌ براي‌ مردم ‌هستيد. آري‌! اين‌ بهتر و سودمندتر بودن‌ شما به‌ خاطر آن‌ است‌ كه‌: «به‌ معروف‌ امرمي‌كنيد و از منكر نهي‌ مي‌نماييد و به‌ خدا ايمان‌ داريد» يعني‌: بهترين‌ امت‌ هستيد تا آن‌گاه‌ كه‌ بر اين‌ اوصاف‌ متصف‌ و به‌ اين‌ شيوه‌ از عقيده‌ و عمل‌ رهرو باشيد، پس‌چون‌ ايمان‌ به‌ خدا(جل جلاله)، امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر را كنار گذاشتيد، اين‌ بهترين ‌بودن‌ از شما سلب‌ شده‌ و همراه‌ با آن، عزت‌ و اعتبار و غلبه‌ شما هم‌ از بين‌مي‌رود.
دليل‌ اين‌ كه‌ امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر بر ايمان‌ مقدم‌ ذكر شد، اين‌ است‌ 