‌نواختند؛ آري‌! اگر چنين ‌نمي‌بود، قطعا براي‌ خانه‌هاي‌ كساني‌ كه‌ به‌ ما كفر مي‌ورزيدند، سقفهايي‌ از نقره‌ قرارمي‌داديم‌...».
 
سوره زخرف آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ وَزُخْرُفاً وَإِن كُلُّ ذَلِكَ لَمَّا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةُ عِندَ رَبِّكَ لِلْمُتَّقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و زر و زيورهايي‌ بسيار» يعني: قطعا همراه‌ با اينها برايشان‌ زر و زيورهاي ‌بسياري‌ در سقفها، درها، تختها و غير آن‌ مي‌داديم‌. زخرف: طلا و زيور و به‌قولي: نقش‌ونگارها و تجملات‌ است‌. گفته‌ مي‌شود: «زخرفت‌ الدار: منزل‌ را نگارينه‌ ومزين‌ ساختم‌». «و همه‌ اينها جز متاع‌ زندگي‌ دنيا نيست‌» كه‌ در آن‌ مورد بهره‌برداري‌ قرار مي‌گيرد و بس‌ اندك‌ و بي‌ارزش‌ است‌ «و آخرت‌ نزد پروردگارت‌ از آن‌ پرهيزگاران‌ است‌» يعني: از آن‌ كساني‌ است‌ كه‌ از شرك‌ و معاصي‌ پرهيز كرده‌ و به‌ خداوند يگانه‌ ايمان‌ آورده‌اند و به‌ طاعت‌ وي‌ عمل‌ كرده‌اند؛ پس‌ اين‌ آخرت ‌است‌ كه‌ ماندگار و فنانشدني‌ است‌ و نعمتهاي‌ آن‌ زوال‌ناپذير مي‌باشد. درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ سهل‌بن‌سعد(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «لو أن‌ الدنيا تزن‌ عند الله‌ جناح‌ بعوضة‌ ما سقي‌ منها كافرا شربة‌ ماء: اگر دنيا در نزد خداوند به‌اندازه‌ بال‌ پشه‌اي‌ ارزش‌ مي‌داشت‌، او هرگز هيچ‌ كافري‌ را از آن‌ جرعه ‌آبي‌ نمي‌نوشانيد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ طبراني‌ آمده‌ است‌ كه‌ چون ‌رسول‌ خدا ص از زنان‌ خويش‌ «ايلاء» كردند، عمربن‌ خطاب‌(رض) نزد ايشان‌ آمد و ديد كه‌ ايشان‌ بر روي‌ حصيري‌ درشت‌ برهنه‌اي‌ تكيه‌ داده‌اند كه‌ اثر زمختي‌ آن‌ بر پهلوي‌ مباركشان‌ مشهود بود پس‌ بي‌اختيار اشك‌ بر چشمانش‌ سرازير شد و گفت: يا رسول‌الله! كسري‌ و قيصر در آن‌ ناز و نعمتي‌ قرار دارند كه‌ دارند و شما كه‌ برگزيده‌ خداوند(ج)  از خلق‌ وي‌ هستيد...؟! رسول‌ خدا ص كه‌ تكيه‌ داده‌ بودند، نشستند و فرمودند: «اي‌ فرزند خطاب‌! آيا تو در شك‌ هستي‌؟ سپس‌ افزودند: آن‌ گروه‌ مردمي‌ هستند كه‌ لذتها و گوارايي‌هاي‌ آنها در زندگاني‌ دنيايشان‌ به‌ آنها داده‌ شده ‌است‌»، يعني‌ آنها از نعمت‌ و لذت‌ آخرت‌ محرومند. در روايت‌ ديگري ‌آمده‌ است‌ كه‌ فرمودند: «آيا راضي‌ نيستي‌ كه‌ دنيا از آنان‌ باشد و آخرت‌ از آن‌ ما؟».
آيه‌ كريمه‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ يكي‌ از عوامل‌ بازگرداننده‌ انسان‌ مسلمان‌ از دينش‌، ديدن‌ كفار در وضعيت‌ اقتصادي‌ برتر است‌ و اين‌ همان‌ واقعيتي‌ است‌ كه‌ ما در عصر خود نيز آن‌ را ملاحظه‌ كرده‌ و بسياري‌ از مسلمانان‌ را مي‌بينيم‌ كه‌ مشاهده ‌پيشرفت‌ اقتصادي‌ كفار، آنها را نسبت‌ به‌ دين‌ و آيينشان‌ بي‌ميل‌ ساخته‌ است‌.
 
	سوره آل عمران آيه  113
‏متن آيه : ‏
‏ لَيْسُواْ سَوَاء مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ أُمَّةٌ قَآئِمَةٌ يَتْلُونَ آيَاتِ اللّهِ آنَاء اللَّيْلِ وَهُمْ يَسْجُدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنان‌ يكسان‌ نيستند» يعني‌: اهل‌ كتاب‌ برحال‌ ذلت‌ باري‌ كه‌ بيان‌ شد، يكسان ‌و همانند نيستند، بلكه‌ «از ميان‌ اهل‌ كتاب‌ گروهي‌ درست‌كردار» و به‌ ضوابط امر وشرع‌ الهي، برابر و مستقيم‌ «اند كه‌ آيات‌ الهي‌ را در اوقات‌ شب‌ مي‌خوانند» يعني‌:آيات‌ قرآن‌ را در نماز شب‌ (تهجد) و در ساعات‌ مختلف‌ شب‌ مي‌خوانند «و سربه‌ سجده‌ مي‌نهند» درحالي‌كه‌ نماز مي‌خوانند. تعبير از نماز به‌ سجده، براي‌ آن‌است‌ كه‌ سجده‌ نمونه‌ خضوع‌ و تذلل‌ بنده‌ در بارگاه‌ الهي‌ است‌.
ابن‌كثير در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: «مشهور در نزد بسياري‌ از مفسران‌ اين‌ است‌ كه‌ اين‌ آيات‌ درباره‌ آن‌ عده‌ از دانشمندان‌ اهل‌ كتاب‌ نازل‌ شد كه‌ ايمان‌ آوردند؛ چون‌ عبدالله بن‌ سلام، اسد بن‌ عبيد، ثعلبه‌بن‌ سعيه‌ و غير ايشان».
 
	سوره زخرف آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن يَعْشُ عَن ذِكْرِ الرَّحْمَنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطَاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كس‌ از ياد رحمان‌ تغافل‌ كند» يعني: هر كس‌ از بصيرت‌ بي‌بهره‌ بوده‌ و بينش‌ باطني‌اش‌ از ديدن‌ حقيقت‌ كور شود و در نتيجه‌، از ياد خداي‌ رحمان‌ دل ‌بگرداند «بر او شيطاني‌ مي‌گماريم‌» يعني: بر او شيطاني‌ را مسلط مي‌گردانيم‌. اعشي: كسي‌ است‌ كه‌ در شب‌ كور است‌ و در روز مي‌بيند اما مراد از آن‌ در اينجا ـ چنان‌كه‌ در تفسير آن‌ بيان‌ شد ـ كوري‌ بصيرت‌ باطني‌ است‌ «پس‌ آن‌ شيطان ‌برايش‌ همنشين‌ است‌» يعني: آن‌ شيطان‌، هميشه‌ همراه‌ اوست‌ و هرگز از او جدا نمي‌شود بلكه‌ او را در تمام‌ امورش‌ دنبال‌ مي‌كند و او نيز از آن‌ شيطان‌ در تمام‌ وسوسه‌هايي‌ كه‌ بر وي‌ مي‌افگند، اطاعت‌ و دنباله‌روي‌ مي‌نمايد.
ابن‌ابي‌حاتم‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌است: قريشيان‌ گفتند؛ بر هر يك ‌از ياران‌ محمد مردي‌ را بر گماريد كه‌ بر او مسلط شود. در اين‌ ميان‌، طلحه‌بن‌عبيدالله(رض) را بر ابوبكر صديق‌(رض) گماردند، طلحه‌ ـ درحالي‌كه‌ ابوبكر صديق‌(رض) در ميان‌ قريش‌ بود ـ نزد او آمد. ابوبكر(رض) به‌ او گفت: مرا به‌سوي‌ چه‌ چيزي ‌دعوت‌ مي‌كني‌؟ طلحه‌ پاسخ‌ داد: تو را به‌سوي‌ پرستش‌ لات‌ و عزي‌ دعوت ‌مي‌كنم‌. ابوبكر(رض) گفت: مگر لات‌ كيست‌؟ طلحه‌ گفت: او از فرزندان‌ خداست‌! ابوبكر صديق‌(رض) پرسيد: عزي‌ كيست‌؟ طلحه‌ سكوت‌ كرد و پاسخي‌ نداد ولي ‌روي‌ به‌ ياران‌ مشرك‌ خويش‌ نمود و گفت: پاسخ‌ اين‌ مرد را بدهيد. اما آنان‌ نيز سكوت‌ كردند و جوابي‌ پس‌ ندادند. در اين‌ هنگام‌، طلحه‌ روي‌ به‌ ابوبكر صديق‌(رض) كرد و گفت: برخيز اي‌ ابوبكر! گواهي‌ مي‌دهم‌ كه‌ خدايي‌ جز معبود يگانه‌ نيست‌ و گواهي‌ مي‌دهم‌ كه‌ محمد ص رسول‌ خداست‌ آن‌گاه‌ كلمه‌ شهادت ‌را در محضر همه‌ با نداي‌ بلند ادا كرد. همان‌ بود كه‌ خداي‌ عزوجل‌ اين‌ آيه ‌كريمه‌ را نازل‌ فرمود.
 
سوره زخرف آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِنَّهُمْ لَيَصُدُّونَهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَيَحْسَبُونَ أَنَّهُم مُّهْتَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مسلما آنها» يعني: شياطين‌ برگمارده‌ «آنان‌ را از راه‌ باز مي‌دارند» يعني: شياطيني‌ كه‌ خداي‌ عزوجل‌ آنها را بر هر يك‌ از كساني‌ كه‌ از ياد او تغافل‌ مي‌كنند، برگمارده‌؛ ميان‌ آنها و ميان‌ رفتن‌ به‌ راههاي‌ حق‌ حايل‌ مي‌شوند و آنها را از راه‌ حق‌ بازداشته‌ و اين‌ وسوسه‌ را به‌ آنان‌ القا مي‌كنند كه: بر طريق‌ هدايت‌ قرار دارند و راه‌ درستي‌ را برگزيده‌اند «و مي‌پندارند كه‌ خود رهيافته‌اند» يعني: كفار به‌سبب‌ اين ‌وسوسه‌، مي‌پندارند كه‌ راه