‌ مي‌ميرد و نهايت‌ نفوذ دم‌ او تا نهايت‌ برد نگاه‌ اوست‌ آن‌گاه‌ دجال‌ را مي‌جويد تا سرانجام‌ او را در «باب‌ الد» درمي‌يابد و به‌ قتلش‌ مي‌رساند...».
«پس‌ زنهار در آن‌ ترديد نكنيد» يعني: در وقوع‌ قيامت‌ هيچ‌ شك‌ و شبهه‌اي‌ به ‌خود راه‌ ندهيد و آن‌ را دروغ‌ نينگاريد زيرا قيامت‌ خواه‌ناخواه‌ آمدني‌ است‌ «و ازمن‌ پيروي‌ كنيد» در آنچه‌ كه‌ شما را به‌ آن‌ ـ از يگانه‌پرستي‌ و نفي‌ شرك‌ ـ فرمان ‌مي‌دهم‌؛ «اين‌ است‌ راه‌ راست‌» يعني: آنچه‌ كه‌ من‌ شما را به‌ آن‌ امر مي‌كنم‌ و شما را به‌ سوي‌ آن‌ مي‌خوانم‌، تنها راه‌ پايدار و مستقيمي‌ است‌ كه‌ شما را به‌ حق ‌مي‌رساند.
 
	سوره زخرف آيه  62
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا يَصُدَّنَّكُمُ الشَّيْطَانُ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مبادا شيطان‌ شما را از راه‌ به‌ در برد» يعني: الحذر! كه‌ شيطان‌ راه‌ شما را نزند و به‌ وسوسه‌ها و شبهه‌هايي‌ كه‌ در دلهايتان‌ فرو مي‌افگند؛ فريفته‌تان‌ نسازد و شما را از پيروي‌ من‌ باز ندارد «زيرا او براي‌ شما دشمني‌ آشكار است‌» يعني: او دشمني‌ با شما را پنهان‌ نمي‌كند و از نمايان‌ كردن‌ آن‌ هيچ‌ پروا و ابايي‌ ندارد.
 
	سوره زخرف آيه  63
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَمَّا جَاء عِيسَى بِالْبَيِّنَاتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُم بِالْحِكْمَةِ وَلِأُبَيِّنَ لَكُم بَعْضَ الَّذِي تَخْتَلِفُونَ فِيهِ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چون‌ عيسي‌ بينات‌» يعني: معجزات‌ روشن‌ و احكام‌ و شريعت‌ واضح‌ الهي ‌را كه‌ همانا انجيل‌ است‌ «آورد، گفت: به‌ راستي‌ براي‌ شما حكمت‌ آوردم‌» يعني: براي‌ شما نبوت‌، يا انجيل‌ را آوردم‌. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: من‌ به‌ شما پيامي‌ را آورده‌ام‌ كه‌ بر امور پسنديده‌ ترغيب‌ و از امور زشت‌ و ناپسند باز مي‌دارد «و تا براي‌ شما بعضي‌ از آنچه‌ را كه‌ در آن‌ اختلاف‌ مي‌كنيد» از احكام‌ تورات‌ و امور ديني‌، نه‌ دنيوي‌ «روشن‌ سازم‌، پس‌، از خدا پروا داريد» يعني: از نافرماني‌هاي‌ وي ‌بپرهيزيد «و از من‌ اطاعت‌ كنيد» در آنچه‌ كه‌ شما را به‌ آن‌ ـ از توحيد و احكام ‌شرع‌ ـ امر مي‌كنم‌. ابن‌كثير گفته‌ است: «اين‌ معني‌ كه‌ عيسي‌(ع) امور ديني‌ را آورد نه‌ امور دنيوي‌ را، معنايي‌ نيكو است‌ زيرا انبيا (ع) براي‌ بيان‌ كار دنيا مبعوث ‌نشده‌اند به‌ همين‌ جهت‌، رسول خداص در حديث‌ شريف‌ ذيل‌ كه‌ به‌ روايت‌ انس‌ و عائشه‌ رضي‌الله عنهما نقل‌ شده‌ است‌، فرموده‌اند: «أنتم‌ أعلم‌ بأمور دنياكم: شما به‌ امور دنيايتان‌ داناتريد».
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:489.txt">آيه  116</a><a class="text" href="w:text:490.txt"> آيه  117</a><a class="text" href="w:text:491.txt"> آيه  118</a><a class="text" href="w:text:492.txt"> آيه  119</a><a class="text" href="w:text:493.txt"> آيه  120</a><a class="text" href="w:text:494.txt">آيه  121</a></body></html>سوره زخرف آيه  64
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ اللَّهَ هُوَ رَبِّي وَرَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ عيسي‌(ع) در بيان‌ آنچه‌ كه‌ مردم‌ را به‌ اطاعت‌ خويش‌ در آن‌ دستور داد، فرمود: «در حقيقت‌، خداست‌ كه‌ پروردگار من‌ و پروردگار شماست‌ پس‌ او را بپرستيد» يعني: شما بايد در عقيده‌ توحيد و عمل‌ به‌ احكام‌ و عبوديت‌ حق‌تعالي‌، از من ‌اطاعت‌ كنيد «اين‌ است‌ راه‌ راست‌» يعني: فقط عبادت‌ خداي‌ عزوجل‌ به‌ يگانگي‌و عمل‌ به‌ شرايع‌ و احكام‌ وي‌، راه‌ راست‌ و درست‌ است‌ و بس‌.
 
سوره زخرف آيه  65
‏متن آيه : ‏
‏ فَاخْتَلَفَ الْأَحْزَابُ مِن بَيْنِهِمْ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْ عَذَابِ يَوْمٍ أَلِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ احزاب‌ از ميانشان‌ اختلاف‌ كردند» احزاب: گروههايي‌اند كه ‌با هم‌ متحزب‌ وهمدست‌ شده‌اند. يعني: گروه‌هايي‌ از ميان‌ يهود و نصاري‌ كه‌ عيسي‌(ع) به‌ سوي‌آنان‌ فرستاده‌ شده‌ بود، با هم‌ در كار دين‌ اختلاف‌ كردند «پس‌ ويل‌» ويل: كلمه‌ عذاب‌ است‌، يعني‌ واي: «بر كساني‌ باد كه‌ ستم‌ كردند» از اين‌ گروه‌هاي ‌اختلاف‌كننده‌. گفتني‌ است‌؛ آنان‌ كساني‌ هستند كه‌ به‌ خداي‌ عزوجل‌ شرك ‌ورزيده‌ و به‌ احكام‌ و شرايع‌ وي‌ عمل‌ نكرده‌اند. آري‌! واي‌ بر آنان‌ «از عذاب‌روزي‌ دردناك» يعني: از روزي‌ كه‌ عذاب‌ آن‌ دردناك‌ است‌، كه‌ روز قيامت ‌مي‌باشد.
	سوره زخرف آيه  66
‏متن آيه : ‏
‏ هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَن تَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا انتظار مي‌كشند» اين‌ گروه‌ احزاب‌. هل: حرف‌ استفهام‌ انكاري‌ و مفيد نفي ‌است‌. يعني: انتظار نمي‌كشند «جز قيامت‌ را كه‌ بناگاه‌ به‌ سراغشان‌ آيد در حالي‌كه‌ آنان ‌ناآگاه‌ باشند» و هنوز در غفلت‌ بسر برند بدان‌ جهت‌ كه‌ سرگرم‌ امور دنيا مي‌باشند.
 
	سوره زخرف آيه  67
‏متن آيه : ‏
‏ الْأَخِلَّاء يَوْمَئِذٍ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ إِلَّا الْمُتَّقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«دوستان‌» اخلاء: جمع‌ خليل‌؛ به‌ معناي‌ دوست‌ و رفيق‌ است‌ «در آن‌ روز، بعضي‌ دشمن‌ بعضي‌ ديگرند» يعني: دوستان‌ و رفيقاني‌ كه‌ در دنيا با همديگر بسيار دوست‌ و مشفق‌ بوده‌اند، در روز قيامت‌ با هم‌ دشمن‌ مي‌شوند زيرا آن‌ اموري‌ راكه‌ در دنيا با يك‌ديگر بر محور آن‌ دوستي‌ و رفاقت‌ مي‌كردند، اسباب‌ عذاب ‌خويش‌ مي‌يابند، به‌سبب‌ آن‌كه‌ دوستي‌ آنان‌ در دنيا، بر پايه‌ معصيت‌ استوار بوده‌ است‌ «مگر پرهيزگاران‌» زيرا پرهيزگاران‌ و تقواپيشه‌گان‌، در دنيا و آخرت‌ دوست ‌يكديگرند چنان‌ كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «لو أن‌ رجلين‌ تحابا في‌ الله‌، أحدهما بالمشرق‌ والآخر بالمغرب‌، لجمع‌ الله‌ تعالي‌ يوم‌ القيامة‌ بينهما، يقول: هذا الذي‌ أحببته‌ في: اگر دو شخص ‌در راه‌ رضاي‌ خداي‌ عزوجل‌ با هم‌ دوستي‌ كنند و يكي از آنها در مشرق‌ باشد و ديگري‌ در مغرب‌، بي‌گمان‌ خداوند(ج) روز قيامت‌ آن‌ دو را با هم‌ گرد مي‌آورد، مي‌فرمايد: اين‌ همان‌ كسي‌ است‌ كه‌ او را در رضاي‌ من‌ دوست‌ مي‌داشتي‌».
نقاش‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌ است: اين‌ آيه‌كريمه‌ درباره‌ اميه‌بن‌خلف ‌جمحي‌ و عقبه‌بن‌ ابي‌معيط نازل‌ شد كه‌ با هم‌ بسيار دوست‌ بودند و عقبه‌ با رسول‌خدا ص همنشيني‌ داشت‌. پس‌ قريشيان‌ گفتند: عقبه‌بن‌ابي‌معيط از دين‌ خويش‌ برگشته‌ و صائبي‌ شده‌ است‌ و اميه‌ رفيقش‌ به‌ وي‌ گفت: ديدن‌ رويم‌ بر رويت‌ حرام‌ باد اگر نزد محمد نروي‌ و در چهره‌ وي‌ آب‌ دهان‌ نيندازي‌! و عقبه ‌ملعون‌ چنين‌ كرد. پس‌ رسول‌ خدا ص نذر كردند كه‌ او را بك