 ‌واداشتن‌ ازحال‌ آنهاست‌ كه‌ با وصف‌ موجوديت‌ حجت‌ و برهان‌ بر حقانيت‌ ايمان، كفر وانكار مي‌ورزند. آري‌! چگونه‌ به‌ خداوند سبحان‌ كفر مي‌ورزيد، در حالي‌كه‌ ازداستان‌ آفرينش‌ آگاهيد و خوب‌ مي‌دانيد كه: «با آن‌ كه‌ بيجان‌ بوديد» قبل‌ ازآفرينش‌ «او به‌ شما جان‌ بخشيد» يعني: خداوند متعال‌ شما را از عدم‌ آفريد و درشما روح‌ دميد «سپس‌ شما را مي‌ميراند» در هنگام‌ به‌سر رسيدن‌ اجلهايتان‌ «و باززنده‌ مي‌كند» شما را در روز قيامت‌ «آن‌گاه‌ به‌ سوي‌ او بازگردانده‌ مي‌شويد» درميدان‌ محشر، پس‌ شما را در برابر اعمالتان‌ جزا مي‌دهد.
ابن‌ عباس‌t در تفسير آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: «شما قبل‌ از آن‌ كه‌ آفريده‌ شويد، خاك‌ بوده‌ايد؛ و اين‌ خود، يك‌ مرگ‌ است، آن‌گاه‌ شما را آفريد و زنده‌گردانيد؛ و اين‌ حيات‌ است، باز شما را مي‌ميراند و به‌ گورهايتان‌ مي‌رويد؛ و اين‌مرگ‌ دوم‌ است، باز شما را در روز قيامت‌ زنده‌ مي‌گرداند؛ پس‌ اين‌ حيات‌ديگري‌ است‌. بنابراين، در اينجا دو مرگ‌ و دو زندگي‌ است‌». آيه‌ كريمه‌ (11) از سوره‌ «غافر» نيز مؤيد اين‌ معني‌ است: قَالُوا رَبَّنَا أَمَتَّنَا اثْنَتَيْنِ وَأَحْيَيْتَنَا اثْنَتَيْنِ «گفتند: پروردگارا! ما را دوبار ميرانده‌ و دوبار زنده‌ كرده‌اي‌...».


سوره آل عمران آيه  117
‏متن آيه : ‏
‏ مَثَلُ مَا يُنفِقُونَ فِي هِذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُواْ أَنفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّهُ وَلَكِنْ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ در بيان‌ عدم‌ كارايي‌ اموالشان‌ كه‌ آن‌ را در دشمني‌ باخدا(ج) و رسولش‌ و نبرد عليه‌ اسلام‌ مصرف‌ مي‌كنند، مي‌فرمايد: «مثل‌ آنچه‌ آنان‌ در زندگاني‌ اين‌ دنيا خرج‌ مي‌كنند» يعني‌: صفت‌ اين‌ اموالشان‌ در عدم‌ سود و ثمردهي‌ و ناكارايي‌ خود «همانند بادي‌ است‌ كه‌ در آن‌ سرماي‌ سوزاني‌ است» صر: سرماي‌ سخت‌ و سوزان‌ است‌ «كه‌ به‌ كشتزار قومي‌ كه‌ بر خود ستم‌ كرده‌اند، بوزد و آن‌را نابود سازد» پس‌ صاحبان‌ آن‌ كشتزار بعد از همه‌ اميدهايي‌ كه‌ به‌ سود و ثمر آن‌ بسته‌ بودند، هيچ‌ بهره‌اي‌ از آن‌ نمي‌گيرند و به‌ علاوه، اموالي‌ را هم‌ كه‌ صرف‌ اين ‌زراعت‌ كرده‌ بودند، نيز از دستشان‌ مي‌رود، همچنين‌اند كفار كه‌ از اين‌ كشت‌ بي‌ثمر خود طرفي‌ نمي‌بندند. بعضي‌ گفته‌اند: اين‌ مثلي‌ است‌ براي‌ آن‌ كارهاي‌ خيري‌ كه‌ كفار با اموال‌ خود در حال‌ كفر انجام‌ مي‌دهند و در روز قيامت‌ متوجه‌ مي‌شوند كه‌ ثمره‌ آن‌ به‌كلي‌ نابود شده‌ است‌ «و خدا به‌ آنان‌ ستم‌ نكرده، بلكه‌ آنان‌ خود بر خويشتن‌ ستم‌ كرده‌اند» هنگامي‌كه‌ اموال‌ خويش‌ را در ستيزه‌ جويي‌ با خداوندي‌ كه‌ هرگز مغلوب‌ نمي‌شود، نابود كردند. آري‌! همانند اين‌ باد سوزان ‌كه‌ كشت‌ آن‌ قوم‌ ستمگر را پاك‌ از بين‌ برد، اينان‌ نيز اموالشان‌ را صرف‌ كردند، اما باد سوزان‌ شرك، تلاشها و تكاپوها و سرمايه‌گذاريهاي‌ باطلشان‌ را نابود كرد.
 
	سوره زخرف آيه  84
‏متن آيه : ‏
‏ وَهُوَ الَّذِي فِي السَّمَاء إِلَهٌ وَفِي الْأَرْضِ إِلَهٌ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏

«و اوست‌ كه‌ هم‌ در آسمان‌ خداست‌ و هم‌ در زمين‌ خداست‌» يعني: باري‌ تعالي ذاتي‌ است‌ كه‌ هم‌ در آسمانها معبود آسمانيان‌ و هم‌ در زمين‌ معبود زمينيان‌ است‌. يا: او هم‌ در آسمان‌ مستحق‌ و شايسته‌ عبادت‌ است‌ و هم‌ در زمين‌. قتاده‌ در معناي ‌آن‌ مي‌گويد: «او هم‌ در آسمان‌ پرستش‌ مي‌شود و هم‌ در زمين‌». البته‌ حق‌ تعالي ‌با الوهيت‌ و ربوبيت‌ در آسمانها و زمين‌، بر آنها مسلط است‌ نه‌ اين ‌كه‌ در آنها مستقر باشد چنان‌ كه‌ امام‌ رازي‌ در تفسير كبير مي‌گويد: «اين‌ آيه‌ كريمه‌ از روشن‌ترين‌ دلايل‌ بر اين‌ حقيقت‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ در آسمان‌ مستقر نيست‌؛ زيرا او در اين‌ آيه ‌كريمه‌ بيان‌ داشته‌ است‌ كه‌ نسبتش‌ به‌ سوي‌ آسمان‌ در امر الوهيت‌، همچون‌ نسبتش‌ به‌ سوي‌ زمين‌ است‌ پس‌ هرگاه‌ او خداي‌ زمين‌ است‌ و درآن‌ مستقر نيست‌؛ پس‌ همين‌گونه‌ واجب‌ است‌ كه‌ او ـ كه‌ خداي‌ آسمان ‌است‌ ـ در آسمان‌ نيز مستقر نباشد زيرا نسبت‌ الوهيت‌ وي‌ به‌ هر يك‌ از آسمان‌ و زمين‌، نسبتي‌ متساوي‌ است‌»([1]). 
 «و هموست‌ حكيم‌ عليم‌» يعني: او بسيار با حكمت ‌و بسيار داناست‌ و اين‌ دو وصف‌، خود دو دليل‌ استحقاق‌ وي‌ براي‌ عبادت‌اند.
 
[1]- این تفسیر صحیح نیست , بلکه خداوند سبحان بر عرشش در آسمان می باشد, آنچنانکه آیات واحادیث بسیار زیادی موید این امر می باشد , مانند: (‏ أَأَمِنتُم مَّن فِي السَّمَاء)  الملك:١٦, وهمچنین حدیث وارد شده از پیامبر که از آن دختری که به دست یهودی کشته شده بود سوال کرد : خداوند کجاست , دختر بچه گفت : در آسمان , سپس پیامبر حکم به اسلام آن دختر بچه کرد . 
تفسیر صحیح این آیه چنین است : خداوند سبحان، پروردگار و معبود مخلوقاتش در آسمان وپروردگار و معبود مخلوقاتش در زمین است.
سوره زخرف آيه  85
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَبَارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَعِندَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و بسيار با بركت‌ است‌ كسي‌ كه‌ فرمانروايي‌ آسمانها و زمين‌ و آنچه‌ در ميان‌ آنهاست ‌از آن‌ اوست‌» بركت: بسياري‌ خير است‌. مراد از:(وَمَا بَيْنَهُمَا )عبارت‌ است‌ از: آنچه ‌كه‌ در ميان‌ آسمانها و زمين‌ از فضا و هوا و موجودات‌ و جانداران‌ وجود دارد «وعلم‌ قيامت‌» يعني: آگاهي‌ از وقت‌ برپايي‌ قيامت‌ «پيش‌ اوست‌ و به‌ سوي‌ او برگردانيده‌ مي‌شويد» پس‌ او هر كس‌ را به‌ آنچه‌ كه‌ مستحق‌ آن‌ است‌ ـ از خير يا شرـ جزا مي‌دهد.
 
سوره زخرف آيه  86
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَن شَهِدَ بِالْحَقِّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ كافران‌ به‌جز او به‌ پرستش‌ مي‌خوانند، داراي‌ شفاعت‌ نيستند» يعني: بتان‌ و همه‌ كساني‌ كه‌ به‌جز خداي‌ سبحان‌ مورد پرستش‌ قرار مي‌گيرند، نزد خداوند(ج) از حق‌ شفاعت‌ برخوردار نيستند پس‌ پندار پرستشگران‌ آنها در اين ‌مورد كه‌ آنها نزد خداوند(ج) برايشان‌ شفاعت‌ مي‌كنند، پنداري‌ نادرست‌ است ‌«مگر آن‌ كساني‌ كه‌ به‌ حق‌ گواهي‌ داده‌  باشند» يعني: به‌ كلمه‌ توحيد گواهي‌ داده‌ باشند «در حالي‌ كه‌ مي‌دانند» يعني: در حالي‌ كه‌ آن‌ گواهي‌دهندگان‌ به‌ كلمه‌ توحيد، بر گواهي‌اي‌ كه‌ داده‌اند، علم‌ و آگاهي