‌ دارند، از حق‌ شفاعت‌ برخوردار مي‌باشند؛ در صورتي‌ كه‌ خداوند تبارك‌ و تعالي‌ برايشان‌ اذن‌ شفاعت‌ دهد.
 
	سوره زخرف آيه  87
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر از آنان‌ بپرسي: چه‌كسي‌ آنها را آفريده‌؟ مسلما خواهند گفت: الله» يعني: مشركان‌ مكه‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ آفريننده‌شان‌ الله(ج) است‌، اقرار و اعتراف‌ مي‌كردند و به‌ انكار اين‌ حقيقت‌ قادر نبودند «پس‌ از كجا بازگردانيده‌ مي‌شوند؟» يعني: پس‌ چگونه‌ به‌ بيراهه‌ رفته‌ و از عبادت‌ الله(ج)  به‌ سوي‌ عبادت‌ ديگران‌ برگردانيده‌ مي‌شوند و چگونه‌ با وجود چنين‌ اعترافي‌، از اين‌ عبادت‌ برمي‌گردند؟ شكي‌ نيست‌ كه‌ اين‌ كارشان‌، نمايانگر منتهاي‌ جهل‌ و بي‌خرديشان‌ مي‌باشد.
 
	سوره زخرف آيه  88
‏متن آيه : ‏
‏ وَقِيلِهِ يَارَبِّ إِنَّ هَؤُلَاء قَوْمٌ لَّا يُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» علم‌ و آگاهي‌ قيامت‌ و نيز علم: «اين‌ سخن‌ او» يعني: علم‌ اين‌ سخن محمد ص كه‌ مي‌گويد: «پروردگارا! هرآينه‌ اينان‌» كه‌ تو مرا به‌ سويشان‌ فرستاده‌اي‌ «قومي‌ هستند كه‌ ايمان‌ نمي‌آورند» نزد خداوند(ج) است‌. يعني: خداوند(ج)، شكايت‌ پيامبر خويشص در مورد رويگرداني‌ قومش‌ از دعوت‌ و پافشاري‌ و عنادشان‌ بر كفر را مي‌شنود و اين‌ سخن‌ پيامبرش‌ بر او مخفي‌ نيست‌.
 
	سوره زخرف آيه  89
‏متن آيه : ‏
‏ فَاصْفَحْ عَنْهُمْ وَقُلْ سَلَامٌ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ از آنان‌ اعراض‌ كن‌» يعني: از آنچه‌ مي‌گويند و از آنچه‌ كه‌ تو را به‌ آن ‌از جادوگري‌ و كاهن‌ بودن‌ ـ متهم‌ مي‌كنند، اعراض‌ كن‌ و درگذر؛ بسان‌ در گذشتن ‌كسي‌ كه‌ در صدد انتقام‌ كشيدن‌ است‌، نه‌ اين‌كه‌ از كارشان‌ راضي‌ باشي‌ و بر دعوت‌ خود شكيبايي‌ و پايداري‌ كن‌ تا سپس‌ كه‌ فرمان‌ ما در رسد «و بگو: سلام‌» يعني: كار من‌ با شما تا مدتي‌ مسالمت‌ و متاركه‌ است‌ «پس‌ زودا كه‌ بدانند» فرجام ‌ناميموني‌ را كه‌ در انتظارشان‌ است‌. گفتني‌ است‌ كه‌ اين‌ تهديدي‌ بزرگ‌ از سوي ‌خداي‌ عزوجل‌ براي‌ كفار و وعده‌اي‌ ضمني‌ به‌ پيروزي‌ اسلام‌ و مسلمين‌ بر آنهاست‌.
 

  
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:4907.xml">صفحة (496) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:4925.xml">صفحة (497) (آیه 19)</a><a class="folder" href="w:html:4942.xml">صفحة (498) (آیه 40)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4908.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ دخان ﴾</a><a class="text" href="w:text:4909.txt">آيه  1-2</a><a class="text" href="w:text:4910.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:4911.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:4912.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:4913.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:4914.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:4915.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:4916.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:4917.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:4918.txt"> آيه  11</a><a class="text" href="w:text:4919.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:4920.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:4921.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:4922.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:4923.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:4924.txt">آيه  17-18</a></body></html>﴿ سوره‌ دخان ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (59) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ را از آن‌ روي‌ «دخان‌» ناميدند كه‌ مشركان‌ زمان‌ پيامبر ص  در آن‌ به‌ قحطي‌ و خشكسالي‌اي‌ تهديد مي‌شوند كه‌ شخص‌ گرسنه‌ را چنان‌ بي‌رمق‌ مي‌گرداند كه‌ از شدت‌ گرسنگي‌، گويي‌ در فضا دودي‌ را مي‌بيند. همچنين‌ اين‌ سوره‌، متضمن‌ تهديد نسلهاي‌ بعدي‌ به‌ ظهور دودي‌ در آسمان‌ به‌مدت‌ چهل‌ روز است‌، كه‌ ظهور اين‌ دود، نشانه‌اي‌ از نشانه‌هاي‌ قيامت‌ مي‌باشد.
محور اين‌ سوره‌، بيان‌ سه‌ اصل‌ توحيد، نبوت‌ و معاد است‌ و با فواصل‌ كوتاه‌ و نزديك‌ به‌هم‌ و تصاوير و تابلوهاي‌ تكان‌ دهنده‌ خود، گويي‌ پتك‌هاي‌ كوبنده‌اي ‌است‌ كه‌ بر قلبهاي‌ غافل‌ و بسته‌ فرود مي‌آيد.
 
سوره دخان آيه  1‏متن آيه : ‏‏ حم ‏
 آيه  2‏متن آيه : ‏‏ وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ ‏ 
‏ترجمه : ‏
خوانده‌ مي‌شود: «حاء، ميم‌» با مد در ميم‌. و اين‌ دو حرف‌، از حروف‌ مقطعه ‌است‌. «سوگند به‌ كتاب‌ مبين‌» يعني‌ سوگند به‌ قرآني‌ كه‌ خود واضح‌ است‌ و براي‌ تمام‌ نيازمنديهاي‌ ديني‌ و دنيوي‌ نيز بيان‌ روشني‌ دارد. تفسير نظير اين‌ آيه‌، درسوره‌هاي‌ قبل‌ نيز گذشت‌.سوره آل عمران آيه  118
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لاَ يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً وَدُّواْ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاء مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الآيَاتِ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
ابن‌ جرير طبري‌ و ابن‌اسحاق‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از ابن‌عباس‌(رض) روايت‌ كرده‌اند كه‌ فرمود: مرداني‌ از مسلمانان‌ به‌ اساس‌ پيوند همجواري‌ و پيمانهايي‌ كه‌ در جاهليت‌ بود، با برخي‌ از يهوديان‌ روابط صميمانه‌اي‌ داشتند، پس‌خداي‌ عزوجل‌ نازل‌ فرمود: «اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد، از غير خودتان‌» يعني‌: از غيرمسلمين‌ كه‌ كفار و منافقانند، «بطانه‌ نگيريد» بطانه‌ شخص‌: ياران‌ خصوصي‌و همدل‌ و همراز وي‌ اند كه‌ در بطن‌ امور وي‌ قرار دارند و او آنها را از رازها و امور خصوصي‌ خود آگاه‌ مي‌سازد. آري‌! از آنان‌ دوست‌ و همراز نگيريد زيرا آنان‌ «از هيچ‌ نابكاري‌ در حق‌ شما كوتاهي‌ نمي‌ورزند» و به‌ هر آنچه‌ كه‌ كار را بر شما خراب‌ سازد، متوسل‌ مي‌گردند. خبال‌: فساد در فعل‌ و جسم‌ و عقل‌ است‌ «و به ‌رنج‌ و محنت‌ افتادن‌ شما را دوست‌ دارند» يعني‌: آرزو دارند تا در آنچه‌ كه‌ مايه‌ درد و رنج‌ و سختي‌ و زيان‌ است، درافتيد «بغضاء از لحن‌ و سخنشان‌ آشكار شده‌است» بغضاء: شدت‌ بغض‌ است، كه‌ اين‌ در سخنانشان‌ هويداست، پس‌ از شدت ‌حسد بر خود مي‌پيچند و زبانهايشان‌ از سر ضميرشان‌ خبر داده‌ است، لذا تقيه‌ راكنار گذاشته‌ و صراحتا به‌ تذكيب‌ روي‌ آورده‌اند و سرانجام، خبث‌ و پليدي‌ نهاد واندرونشان‌ از آنچه‌ از زبانهايشان‌ مي‌لغزد، كاملا برملا شده‌ است‌ «و آنچه ‌سينه‌هايشان‌ نهان‌ مي‌دارد، بزرگتر است» به‌طوري‌ كه‌ اين‌ لغزشهاي‌ زباني، در مقايسه‌ با آنچه‌ كه‌ در سينه‌هاي‌ پراز كينه‌شان‌ عليه‌ دين‌ و دعوت‌ و امت‌ نهان ‌مي‌دارند، بسيار اندك‌ است‌؛ پس‌ اي‌ مؤمنان‌! «درحقيقت‌ ما نشانه‌ها را براي‌ شما بيان‌ كرده‌ايم، اگر تعقل‌ كنيد» لذا بايد دشمنانتان‌ را بشناسيد و دوست‌ و دشمن‌ را از يك‌ديگر تمييز و تشخيص‌ دهيد.
 
سوره دخان آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا أَنزَلْنَاهُ فِي لَيْ