‌. به‌قولي: حور از (حورالعين‌ ـ يعني‌ شدت‌ سفيدي‌ چشم‌ در شدت‌ سياهي‌آن‌) گرفته‌ شده‌ است‌. عين: كه‌ مفرد آن‌ «عيناء» است‌، به‌ معني‌ زنان‌ درشت‌چشم ‌مي‌باشد. مجاهد مي‌گويد: «حور را از آن‌ روي‌ حور ناميدند كه‌ چشم‌ انسان‌ در زيبايي‌ و سپيدي‌ و صفا و شادابي‌ رنگ‌ آنها، سرگشته‌ مي‌ماند و خيره‌ مي‌شود».
اما مهر حوران‌ بهشتي: در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «إخراج‌ القمامة‌ من ‌المسجد مهور الحور العين: بيرون‌ كردن‌ خاكروبه‌ و آشغال‌ از مسجد، مهرهاي‌ حور عين ‌است‌». در حديث‌ شريف‌ ديگري‌ به‌ روايت‌ أنس‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «كنس‌ المساجد مهور الحور العين: جارو كردن‌ مساجد، مهرهاي‌ حورعين‌ است‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «مهور الحور العين‌ قبضات‌ التمر، وفلق‌ الخبز: مهرهاي‌ حورعين‌؛ مشت‌هاي‌ خرما و پاره‌هاي‌ نان‌ است‌»، كه‌ در راه‌ خدا(ج)  انفاق‌ مي‌شود. پس‌ مي‌توان‌ گفت‌ كه: هر سه‌ اينها جزء مهر حور عين ‌است‌.
	سوره دخان آيه  55
‏متن آيه : ‏
‏ يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آنجا هر ميوه‌اي‌ را كه‌ بخواهند، آسوده‌ خاطر مي‌طلبند» يعني: در حالي‌ از اين ‌ميوه‌ها برخوردار مي‌گردند كه‌ از تخمه‌ معده‌ و بيماريها و دردهاي‌ ديگر ايمنند همچنين‌ بهشتيان‌ از مرگ‌، رنج‌، آسيب‌ شيطان‌ و از قطع‌ شدن‌ نعمت‌ كاملا آسوده‌خاطر مي‌باشند.
 
	سوره دخان آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آنجا جز مرگ‌ نخستين‌، طعم‌ مرگ‌ را نمي‌چشند» يعني: مؤمنان‌ در بهشت ‌هرگز نمي‌ميرند و آن‌ مرگي‌ را هم‌ كه‌ در دنيا چشيده‌ بودند، گذشت‌ و به‌ پايان ‌رسيد «و آنها را از عذاب‌ دوزخ‌ نگاه‌ داشت‌» يعني: حق‌ تعالي‌ عذاب‌ دوزخ‌ را از مؤمنان‌ برگردانيد و ايشان‌ را از آن‌ نگاه‌ داشت‌ نه‌ از كفاري‌ كه‌ گفتند: مرگ ‌ديگري‌ جز همان‌ مرگ‌ نخستين‌ ما وجود ندارد و ما هرگز برانگيخته‌ نمي‌شويم‌! زيرا آنان‌ در دوزخ‌ با عذابهايي‌ روبرو مي‌شوند كه‌ از مرگ‌ بسيار سخت‌تر است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بخاري‌ و مسلم‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «يؤتي‌ بالموت‌ في‌ صورة‌  كبش‌ أملح‌، فيوقف‌ بين‌ الجنة‌ والنار، ثم‌ يذبح‌، ثم‌ يقال: يا أهل ‌الجنة! خلود فلا موت‌، و يا أهل‌ النار خلود فلا موت : مرگ‌ در صورت‌ قوچي ‌سياه‌ و سفيد (ابلق‌) آورده‌ مي‌شود و در ميان‌ بهشت و دوزخ‌ قرار داده‌ مي‌شود آن‌گاه‌ ذبح‌ مي‌گردد، سپس‌ چنين‌ ندا در داده‌ مي‌شود: اي‌ اهل‌ بهشت‌! جاودانگي ‌است‌ و مرگي‌ در كار نيست‌. و اي‌ اهل‌ دوزخ‌! جاودانگي‌ است‌ و مرگي‌ در كار نيست‌».
 
	سوره دخان آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ فَضْلاً مِّن رَّبِّكَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين‌ فضلي‌ است‌ از جانب‌ پروردگار تو» يعني: اين‌ همه‌ نعمت‌ جاودانه‌ در بهشت ‌ماندگار، فضل‌ و بخششي‌ از جانب‌ باري‌ تعالي‌ است‌. يا خداوند(ج)  اين‌ همه‌ نعمت ‌را به‌ عنوان‌ عطا و فضلي‌ از جانب‌ خويش‌ و نه‌ به‌ سبب‌ استحقاقشان‌، به‌ ايشان ‌ارزاني‌ داشته‌ است‌ زيرا بنده‌ چيزي‌ از خداي‌ سبحان‌ طلبكار نيست‌ «اين‌ است ‌همان‌ رستگاري‌ بزرگ‌» كه‌ بعد از آن‌، ديگر حد و اندازه‌اي‌ براي‌ رستگاري‌ متصور نبوده‌ و اين‌ رستگاري‌ در بزرگي‌ خود، به‌ حد نهايي‌ مي‌باشد.
 
	سوره دخان آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«جز اين‌ نيست‌ كه‌ قرآن‌ را به‌ زبان‌ تو آسان‌ گردانيديم‌، باشد كه‌ پند پذيرند» يعني: اي‌ پيامبر! ما قرآن‌ را به‌ زبان‌ تو كه‌ زبان‌ اعراب‌ نيز هست‌، نازل‌ كرده‌ايم‌ و آن‌ را بر فهم‌ها آسان‌ و روان‌ ساخته‌ايم‌، باشد كه‌ قومت‌ آن‌ را بفهمند و پند و عبرت‌ گرفته ‌و به‌ آنچه‌ كه‌ در آن‌ است‌، عمل‌ كنند.
 
سوره آل عمران آيه  122
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ هَمَّت طَّآئِفَتَانِ مِنكُمْ أَن تَفْشَلاَ وَاللّهُ وَلِيُّهُمَا وَعَلَى اللّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه‌ دو طايفه‌ از شما بر آن‌ شدند كه‌ بزدلي‌ كنند» اين‌ دو طايفه‌ عبارت‌ از: بني‌سلمه‌ از قبيله‌ خزرج‌ و بني‌حارثه‌ از قبيله‌ اوس‌ بودند كه‌ روز احد در دو جناح ‌لشكر قرار داشتند، پس‌ خواستند تا از همراهي‌ با رسول‌ اكرمص در اين‌ غزوه‌منصرف‌ گردند، اما خداي‌ عزوجل‌ دلهاي‌ مؤمنان‌ را از تسليم ‌شدن‌ به‌ سستي‌ و جبن ‌حفظ كرد و بنابراين، بازنگشتند «و حال‌ آن‌ كه‌ خداوند ياورشان‌ بود» هم‌ بدين‌سبب، آنان‌ را از سستي‌ و ترسويي‌ در پناه‌ خود قرار داد و از ميدان‌ كارزار بازنگشتند، چنان‌كه‌ منافقان‌ به‌ رهبري‌ عبدالله بن‌ابي‌ بازگشتند «و مؤمنان‌ بايد تنها برخدا توكل‌ كنند» نه‌ بر غير وي‌.
 
	سوره دخان آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ فَارْتَقِبْ إِنَّهُم مُّرْتَقِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ منتظر باش‌ كه‌ آنان‌ نيز منتظرند» يعني: چنانچه‌ آنان‌ بر كفر و ستيزه‌ با خدا(ج) و رسولش‌ص ادامه‌ دهند، تو منتظر پيروزي‌اي‌ بر آنان‌ باش‌ كه‌ به‌ تو وعده ‌داده‌ايم‌ زيرا آنان‌ نيز منتظر مرگت‌ يا غير آن‌ از حوادث‌ ناميمون‌ بر تو هستند.<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:4962.xml">صفحة (499) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:4975.xml">صفحة (500) (آیه 14)</a><a class="folder" href="w:html:4985.xml">صفحة (501) (آیه 23) </a><a class="folder" href="w:html:4996.xml">صفحة (502) (آیه 33)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4963.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ جاثیه ﴾</a><a class="text" href="w:text:4964.txt">آيه  1-2</a><a class="text" href="w:text:4965.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:4966.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:4967.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:4968.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:4969.txt">آيه  7-8</a><a class="text" href="w:text:4970.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:4971.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:4972.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:4973.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:4974.txt">آيه  13</a></body></html>﴿ سوره‌ جاثیه ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (37) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ نام‌ خود را از آيه: (‏ وَتَرَى كُلَّ أُمَّةٍ جَاثِيَةً )«آيه/‌ 28» گرفته‌ است‌، كه‌ تفسير آن‌ در جاي‌ خود مي‌آيد.
سوره‌ «جاثيه‌» بعد از سوره‌ «دخان‌» نازل‌ شد و محور آن‌، بيان‌ روش‌ مشركان ‌در رويارويي‌ با حجت‌ها و آيات‌ قرآني‌ و در مقابل‌، چگونگي‌ رويارويي‌ قرآن‌ با آنان‌ در جهت‌ درمانشان‌ و بيان‌ فرجام‌ كارشان‌ مي‌باشد.
سوره جاثية آيه  1‏متن آيه : ‏‏ حم ‏
 آيه  2‏متن آيه : ‏‏ تَنزِيلُ الْكِتَابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ ا