 كوه‌ها و درياها و جويبارها و اشياي‌ سودآور ديگر آفريده‌ است‌، براي‌ بندگانش‌ مسخر و رام‌ گردانيده‌ و همه‌ اينها رحمتي‌ از جانب‌ وي‌ به‌ بندگانش‌ مي‌باشد؛ به‌ عنوان ‌نعمت‌ و بخشايش‌ وي‌ «بي‌گمان‌ در اين‌» رام‌ ساختن‌ «براي‌ گروهي‌ كه‌ مي‌انديشند» و به‌ وسيله‌ فكر و انديشه‌ و راهيابي‌ به‌ اين‌ نشانه‌ها، به‌ توحيد مي‌رسند «نشانه‌هايي‌ است‌» اما كساني‌ كه‌ تفكر نمي‌كنند؛ به‌ اين‌ نشانه‌ها نيز راهياب ‌نمي‌شوند.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:4976.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:4977.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:4978.txt"> آيه  16</a><a class="text" href="w:text:4979.txt"> آيه  17</a><a class="text" href="w:text:4980.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:4981.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:4982.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:4983.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:4984.txt">آيه  22</a></body></html>سوره جاثية آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ قُل لِّلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لا يَرْجُون أَيَّامَ اللَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْماً بِما كَانُوا يَكْسِبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند بگو: تا از كساني‌ كه‌ به‌ روزهاي‌ الله اميد ندارند درگذرند» يعني‌ به‌ مؤمنان‌ بگو: از كساني‌ كه‌ وقايع‌ و رخدادهاي‌ الهي‌ را بر دشمنانش‌ توقع‌ نمي‌دارند و بر خويشتن‌ از عذابي‌ همچون‌ عذاب‌ خداوند(ج)  بر امت‌هاي‌ گذشته‌ بيم‌ ندارند، درگذرند، از آن‌ روي‌ كه‌ آنان‌ به‌ باري‌ تعالي‌ ايمان ‌ندارند و بنابراين‌، عنايت‌ پيروزي‌ از سوي‌ باري‌ تعالي‌ را براي‌ دوستانش‌ نيز انتظار نمي‌برند. آري‌! از آنان‌ درگذرند؛ «تا خداوند قومي‌ از آنان‌ را به‌ حسب‌كار وكردارشان‌ مجازات‌ كند» مراد از اين‌ قوم: مؤمنانند كه‌ به‌ درگذشت‌ از كفار فرمان ‌داده‌ شدند تا خداوند(ج) ايشان‌ را در قيامت‌ در برابر كارهاي‌ نيكي‌ كه‌ كرده‌اند، پاداش‌ دهد، كه‌ از جمله‌ اين‌ كارهاي‌ نيك‌، صبر و شكيبايي‌ بر آزار كفار و چشم ‌پوشيدن‌ از آنان‌ با فروخوردن‌ خشم‌ و تحمل‌ ناخوشي‌ها از سوي‌ آنان‌ است‌. به‌قولي‌ ديگر، معني‌ چنين‌ است: تا خداوند(ج)  كفار را بر حسب‌ آن‌ گناهان‌ وبديهايي‌ كه‌ كرده‌اند، جزا دهد. گويي‌ باري‌ تعالي‌ مي‌فرمايد: شما نمي‌توانيد جزايشان‌ را تماما بدهيد پس‌ ما آنان‌ را چنان‌كه‌ بايد جزا مي‌دهيم‌. ابن‌كثير در معني‌آن‌ مي‌گويد: «يعني‌ اگر شما از آنان‌ در دنيا درگذريد، بدانيد كه‌ خداوند(ج) قطعا آنها را در آخرت‌ در برابر اعمال‌ بدشان‌ جزا مي‌دهد».
واحدي‌ نيشاپوري‌ و قشيري‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ از ابن‌عباس‌(رض) روايت ‌كرده‌اند كه‌ فرمود: آيه‌ كريمه‌ درباره‌ عمربن‌ خطاب‌(رض) و عبدالله بن‌ابي‌ و دو گروه‌ پيرو آنها نازل‌ شد؛ ماجرا اين‌گونه‌ بود كه: سپاه‌ مسلمانان‌ در غزوه‌ بني‌مصطلق‌ بر سر چاهي‌ به‌نام‌ «مريسيع‌» فرود آمده‌ بود، عبدالله بن‌ابي‌ غلامش‌ را فرستاد تا آب ‌بياورد، غلام‌ دير كرد و چون‌ نزد وي‌ آمد ابن‌ابي‌ از او پرسيد: علت‌ دير كردنت‌ چه‌ بود؟ او گفت: غلام‌ عمر بر دهانه‌ چاه‌ نشسته‌ است‌ و كسي‌ را اجازه‌ نمي‌دهد كه ‌آب‌ بكشد تا مشكهاي‌ پيامبر و مشك‌ ابوبكر پر نشود و مشك‌ مولايش‌ عمر را نيز پر نكند! عبدالله بن‌ابي‌ گفت: مثل‌ ما و مثل‌ اين‌ گروه‌ نيست‌؛ مگر چنان‌كه‌ گفته‌ اند: «سمن‌ كلبك‌ يأكلك: سگت‌ را فربه‌ كن‌ تا تو را بخورد!». پس‌ اين‌ سخن‌ به‌ عمر(رض) رسيد و او شمشيرش‌ را بر گرفت‌ تا به‌ قصد عبدالله بن‌ابي‌ حركت‌ كند، همان‌ بود كه ‌اين‌ آيه‌ كريمه‌ نازل‌ شد. در روايت ديگري‌ آمده‌ است: «اين‌ آيه‌كريمه‌ درباره ‌يهودي‌اي‌ بنام‌ فنحاص‌بن‌ عازوراء و در باره‌ عمر(رض) نازل‌ شد زيرا آن‌ يهودي‌، بعد از نزول‌ آيه: (‏ مَّن ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللّهَ قَرْضاً حَسَناً )   گفت: پروردگار محمد نيازمند شده‌ است‌! و چون‌ عمر(رض) سخن‌ وي‌ را شنيد، شمشيرش‌ را حمايل‌ گردنش‌ كرد ودر طلب‌ وي‌ بيرون‌ آمد. آن‌گاه‌ اين‌ آيه‌كريمه‌ نازل‌ شد. پس‌ رسول‌ خدا ص در پي‌عمر(رض) فرستادند و چون‌ او آمد، فرمودند: اي‌ عمر! شمشيرت‌ را بر زمين ‌بگذار...».
آيه‌ كريمه‌ منسوخ‌ نيست‌، چراكه‌ در مدينه‌ يا در غزوه‌ بني‌مصطلق‌ نازل‌ شده‌ است‌. اما ابن‌كثير مي‌گويد: «اين‌ حكم‌ كه‌ مسلمانان‌ براي‌ تأليف‌ قلوب‌ مشركان‌ واهل‌ كتاب‌، به‌ عفو و گذشت‌ از آنان‌ مأمور بودند، مربوط به‌ ابتداي‌ اسلام‌ بود اما بعد از آن‌كه‌ آنها بر كفر و عناد خويش‌ اصرار ورزيدند؛ خداوند(ج)  مؤمنان‌ را به‌جهاد مأمور كرد».
سوره جاثية آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ مَنْ عَمِلَ صَالِحاً فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاء فَعَلَيْهَا ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هر كه‌ كاري‌ شايسته‌ كند، به‌ سود خود اوست‌ و هر كه‌ بدي‌ كند، به‌ زيانش‌ باشد، سپس‌» در روز قيامت‌ با اعمالتان‌ «به‌ سوي‌ پروردگارتان‌ برگردانيده‌ مي‌شويد» و او شما را در برابر اعمالتان‌ جزا مي‌دهد.
	سوره جاثية آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَقَدْ آتَيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ الْكِتَابَ وَالْحُكْمَ وَالنُّبُوَّةَ وَرَزَقْنَاهُم مِّنَ الطَّيِّبَاتِ وَفَضَّلْنَاهُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و به‌يقين‌ به‌ بني‌اسرائيل‌، كتاب‌» يعني: تورات‌ «و حكم‌» يعني: فهم‌ و دانش ‌در دين‌ را داديم‌، كه‌ با اين‌ دو؛ زمينه‌ حكومت‌ و فرمانروايي‌شان‌ در ميان‌ مردم‌ و حل‌ و فصل‌ دعاوي‌ آنان‌ برايشان‌ ميسر گرديد «و» نيز به‌ آنها «نبوت‌ داديم‌» و از ميانشان‌ بسياري‌ را به‌ نبوت‌ و رسالت‌ برانگيختيم‌ «و از چيزهاي‌ پاكيزه‌ روزيشان ‌كرديم‌» يعني: نعمت‌هاي‌ لذت‌بخش‌ و گوارا را برايشان‌ حلال‌ كرديم‌ كه‌ من‌ وسلوي‌ (ترنجبين‌ و بلدرچين‌) از آن‌ جمله‌ بود «و آنان‌ را بر جهانيان‌» زمانشان ‌«فضيلت‌ داديم‌» به‌ گونه‌اي‌ كه‌ به‌ آنان‌ نعمتهايي‌ ارزاني‌ داشتيم‌ كه‌ به‌ ديگران ارزاني‌ نكرده‌ بوديم‌؛ چون‌ نزول‌ تورات‌، شكافتن‌ دريا و امثال‌ آن‌....
 
	سوره جاثية آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ وَآتَيْنَاهُم بَيِّنَاتٍ مِّنَ الْأَمْرِ فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمْ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در امر دين‌، نشانه‌هاي‌ روشني‌ به‌ آنان‌ عطا كرديم‌» يعني: در بيان‌ حلال‌ و حرام‌، به‌ بني‌ اسرائيل‌ شرايع‌ و احكام‌ روشني‌ عطا كرديم‌. يا مراد؛ معجزات‌ آشكار و روشن‌ است‌. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: به‌ آنان‌ درباره‌ بعثت‌ رسول‌ اكرم‌ ص و شواهد نبوتشان‌، علم‌ و آگاهي