‌ اهل‌ كتاب‌ و نزدشان ‌مورد اتفاق‌ بوده‌ است‌». سپس‌ آن‌ گروه‌ از جنيان‌ افزودند كه: قرآن ‌«تصديق‌كننده‌ كتابهاي‌ پيشاپيش‌ خود است‌ و به‌ سوي‌ حق‌» يعني: به‌ سوي‌ دين‌ حق‌ «و به‌ سوي‌ راهي‌ راست‌» يعني: به‌ سوي‌ راه‌ درست‌ و مستقيم‌ خداوند(ج) «راهبري ‌مي‌كند».
 
	سوره أحقاف آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ يَا قَوْمَنَا أَجِيبُوا دَاعِيَ اللَّهِ وَآمِنُوا بِهِ يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُجِرْكُم مِّنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌ گروه‌ از جنيان‌ افزودند: «اي‌ قوم‌ ما! دعوتگر الهي‌ را پاسخ‌ مثبت‌ دهيد و به‌ او ايمان‌ آوريد» مرادشان‌ از دعوتگر الهي‌، حضرت‌ محمد ص يا قرآن‌ بود «تا برخي‌از گناهانتان‌ را بر شما بيامرزد» مخصوصا برخي‌ از گناهان‌ را ياد كردند زيرا برخي ‌ديگر از گناهان‌ با ايمان‌ آمرزيده‌ نمي‌شود؛ مانند مظالم‌ و سلب‌ حقوق‌ مردم‌ «و» به‌ او ايمان‌ آوريد تا «شما را از عذابي‌ دردناك‌» كه‌ عذاب‌ دوزخ‌ است‌ «پناه‌ دهد» و مؤمنان‌ شما را به‌ بهشت‌ درآورد زيرا خداوند متعال‌ مي‌فرمايد: (‏ وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ ‏): (و براي‌ كسي‌ كه‌ از ايستادن‌ درپيشگاه‌ پروردگارش‌ بيمناك‌ بوده‌ است‌، دو باغ‌ است‌ پس‌ كدامين‌ نعمت‌هاي ‌پروردگارتان‌ را انكار مي‌كنيد؟) «رحمن/‌46 ـ47».
 
سوره آل عمران آيه  130
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَأْكُلُواْ الرِّبَا أَضْعَافاً مُّضَاعَفَةً وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ در بين‌ داستان‌ احد، آيه‌ معترضه‌اي‌ را در مورد نهي‌ از رباخواري‌ مي‌آورد تا مؤمنان‌ از خوردن‌ ربا دست‌ برداشته‌ و اموالشان‌ را در راه‌خدا(ج) انفاق‌ نمايند و براي‌ نشر اسلام‌ آماده‌ باشند: «اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد! ربا را چند و چندين‌ برابر نخوريد» حرام‌ بودن‌ ربا در همه‌ حالات‌ و به‌ همه‌ صور واشكال‌ آن، واضح‌ و آشكار است، ليكن‌ آيه‌ كريمه‌ در اينجا ناظر بر شكلي‌ خاص ‌از رباست‌ كه‌ در ميان‌ اعراب‌ مرسوم‌ بود، آن‌ شكل‌ و شيوه‌ چنين‌ بود كه‌ آنان‌ مال‌ را تا زماني‌ معين‌ به‌ وام‌ ربوي‌ مي‌دادند و چون‌ وقت‌ بازپرداخت‌ وام‌ سر مي‌رسيد، هم‌ بر مال‌ مي‌افزودند و هم‌ در زمان‌ بازپرداخت‌ وام‌ و اين‌ كار را براي‌ بارهاي ‌پياپي‌ تكرار مي‌كردند تا بدانجا كه‌ فرد رباخوار چندين ‌برابر وامي‌ را كه‌ در آغازداده‌ بود، باز پس‌ مي‌گرفت‌. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ امروزه‌ اين‌ نوع‌ ربا را «سودمركب» مي‌نامند. قيد (أضعافا مضاعفة‌: چند و چندين‌ برابر) براي‌ بيان‌ واقعيت‌ ستم‌ زشتي‌ است‌ كه‌ مردم‌ در جاهليت‌ به‌ آن‌ مبتلا بودند و قطعا به‌ اين‌ معني‌ نيست‌ كه‌ اگر ربا كم‌ بود، خوردن‌ آن‌ جايز باشد بنابراين، كم‌ و بسيار ربا همه‌ حرام‌ قطعي‌است‌ و از اشد گناهان‌ كبيره‌ محسوب‌ مي‌شود «و از خداوند پروا كنيد» بافروگذاشتن‌ ربا «باشد كه‌ رستگار شويد».
	سوره أحقاف آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَن لَّا يُجِبْ دَاعِيَ اللَّهِ فَلَيْسَ بِمُعْجِزٍ فِي الْأَرْضِ وَلَيْسَ لَهُ مِن دُونِهِ أَولِيَاء أُوْلَئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ جنيان‌ ياد شده‌ در دعوت‌ قوم‌ خود به‌ سوي‌ ايمان‌ افزودند: «و كسي‌ كه‌ دعوتگر الهي‌ را اجابت‌ نكند، در زمين‌ درمانده‌ كننده‌ نيست‌» يعني: او از خداوند(ج) پيشي‌ گرفته‌ نتوانسته‌ و از عذاب‌ وي‌ گريخته‌ نمي‌تواند زيرا او به‌ هر گريزگاهي ‌بگريزد، باز هم‌ در زمين‌ است‌ و راهي‌ به‌ سوي‌ خروج‌ از آن‌ ندارد «و در برابر الله اوليايي‌ ندارد» يعني: سروران‌ و ياوراني‌ ندارد كه‌ او را از عذاب‌ الهي‌ بازدارند «آن ‌گروه‌» يعني: كساني‌كه‌ دعوتگر الهي‌ را اجابت‌ نكنند «در گمراهي‌ آشكاري‌اند» ابن‌كثير مي‌گويد: «مبلغان‌ جني‌، در دعوت‌ خويش‌ روش‌ تهديد و ترغيب ‌هر دو ـ را در پيش‌ گرفتند پس‌ اين‌ شيوه‌ سخت‌ مؤثر افتاد و بعد از آن‌، جنيان‌ گروه‌ گروه‌ نزد رسول‌ اكرم‌ ص آمدند». ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «هفتاد تن‌ از قوم‌ آنان‌ نزد رسول‌ خدا ص آمده‌ و در بطحاء با ايشان‌ ملاقات‌ كردند و ايشان‌ بر آنها قرآن ‌خوانده‌ و امر و نهيشان‌ كردند و آنان‌ دعوت‌ حق‌ را پذيرفتند».
اين‌ آيه‌ دلالت‌ مي‌كند بر اين‌كه‌ جنيان‌ در امر و نهي‌ و ثواب‌ و عقاب‌ همانند انسانها هستند. حسن‌ بصري‌ بر آن‌ است‌ كه: «پاداش‌ مؤمنان‌ جن‌ جز نجات ‌يافتنشان‌ از دوزخ‌ چيز ديگري‌ نيست‌ و سپس‌ به‌ ايشان‌ گفته‌ مي‌شود: همچون ‌حيوانات‌ به‌ خاك‌ تبديل‌ شويد». ابوحنيفه‌ نيز به‌ همين‌ نظر است‌. اما مالك‌ و شافعي‌ برآنند كه‌ جنيان‌ نيز همانند انسانهايند و چنان‌كه‌ در قبال‌ گناه‌ مورد مجازات ‌قرار مي‌گيرند، در ازاي‌ نيكوكاري‌ نيز پاداش‌ داده‌ مي‌شوند. نيشاپوري‌ مي‌گويد: «صحيح‌ آن‌ است‌ كه‌ جنيان‌ در حكم‌ بني‌آدم‌اند پس‌ به‌ بهشت‌ وارد مي‌شوند، مي‌خورند و مي‌آشامند». قشيري‌ مي‌گويد: «صحيح‌ آن‌ است‌ كه‌ در اين‌ مورد به ‌ما علم‌ قطعي‌ نرسيده‌ است‌ و علم‌ اين‌ موضوع‌، فقط نزد خداوند(ج) است‌».
 
	سوره أحقاف آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَى أَنْ يُحْيِيَ الْمَوْتَى بَلَى إِنَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا نديده‌اند» يعني: مگر نينديشيده‌ و ندانسته‌اند «كه‌ آن‌ خدايي‌ كه‌ آسمانها و زمين‌ را آفريده‌» در ابتداي‌ خلقت‌ «و در آفرينش‌ آنها در نمانده‌» يعني: از آفرينش‌آن‌ كهكشانهاي‌ بزرگ‌ ناتوان‌ نشده‌ و درنمانده‌، همان‌ ذات‌ عظيم‌؛ «مي‌تواند مردگان‌ را نيز زنده‌ كند؟ آري‌ چنين‌ است‌» و حق‌ تعالي‌ بر زنده‌ كردن‌ مجدد و بر غير آن‌ از امور تواناست‌ «هرآينه‌ او بر همه‌ چيز تواناست‌» و هيچ‌ چيز او را ناتوان ‌نمي‌تواند كرد.
	سوره أحقاف آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَلَيْسَ هَذَا بِالْحَقِّ قَالُوا بَلَى وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُوا الْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و روزي‌ كه‌ كافران‌ بر آتش‌ عرضه‌ مي‌شوند» در آن‌ روز از آنان‌ سؤال‌ مي‌شود: «آيا اين‌ وعده‌» يعني: اين‌ چيزي‌ كه‌ ما در دنيا از آن‌ آگاهتان‌ كرده‌ بوديم‌ ولي‌ شما آن‌ را انكار كرديد؛ «حق‌ نيست‌؟ مي‌گويند: سوگند به‌ پروردگار مان‌ كه‌ آري‌!» اين‌وعده‌ حق‌ است‌. لذا هنگامي‌ اعتراف‌ مي‌كنند كه‌ اين‌ اعتراف‌ هيچ‌ سودي‌ به‌حالشان‌ ندارد «مي‌فرمايد: پس‌ ب