ه‌ دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ بهشت‌ و دوزخ‌ هم‌اكنون‌ آفريده‌ شده‌اند وموجودند. قول‌ جمهور علما نيز همين‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «مردي‌به‌ محضر رسول‌ خداص آمد و گفت‌: حق‌ تعالي‌ فرموده‌ است‌: (بهشتي‌ كه‌ پهناي‌آن‌ مانند آسمان‌ و زمين‌ است)، پس‌ به‌ من‌ خبر دهيد كه‌ در اين‌ صورت، دوزخ‌در كجاست‌؟ رسول‌ خداص فرمودند: آيا مي‌بيني‌ كه‌ چون‌ شب‌ مي‌آيد همه‌ چيزرا مي‌پوشاند، در آن‌ وقت‌ روز در كجاست‌؟ آن‌ مرد گفت‌: در آن‌ جايي‌ كه‌خدا(ج) بخواهد. رسول‌ خداص فرمودند: پس‌ همچنين‌ است‌ دوزخ، در آن‌جايي ‌است‌ كه‌ خدا بخواهد».
 
	سوره محمد آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّى نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنكُمْ وَالصَّابِرِينَ وَنَبْلُوَ أَخْبَارَكُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و البته‌ شما را مي‌آزماييم‌» با فرض‌ كردن‌ جهاد مسلحانه‌ بر شما «تا معلوم‌ بداريم‌» به‌ علم‌ ظهور «مجاهدان‌ و صابران‌ از شما را» آري‌! شما را به‌ جهاد فرمان ‌مي‌دهيم‌ تا به‌ علم‌ ظهور و شهود معلوم‌ بداريم‌ كه‌ چه‌ كسي‌ امر ما را به‌ جا آورده‌ و بر دين‌ خويش‌ و دشواريهاي‌ اعمالي‌ كه‌ بدان‌ مكلف‌ شده‌ است‌، صبر و پايداري ‌مي‌ورزد «و تا اخبار شما را بيازماييم‌» يعني: احوال‌ و اخبار شما را به‌ قصد امتحان ‌و آزمايشتان‌ آشكار و برهنه‌ گردانيم‌ تا بر مردم‌ آشكار شود كه‌ چه‌ كسي‌ امر ما را اطاعت‌ كرده‌ و چه‌ كسي‌ به‌ آن‌ پشت‌پا زده‌ است‌.
	سوره محمد آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَشَاقُّوا الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الهُدَى لَن يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَسَيُحْبِطُ أَعْمَالَهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ كفر ورزيده‌ و مردم‌ را از راه‌ خدا بازداشتند» مراد از اين‌ گروه: منافقان‌ و به‌قولي: اهل‌ كتاب‌اند. بازداشتنشان‌ از راه‌ خدا(ج) اين‌ گونه‌ بود كه‌ مردم ‌را از پذيرش‌ اسلام‌ و پيروي‌ پيامبر ص منع‌ مي‌كردند «و بعد از آن‌كه‌ راه‌ هدايت‌ بر آنان‌ روشن‌ شد» يعني: همانان‌ كه‌ بعد از مشاهده‌ معجزات‌ روشن‌ و حجت‌هاي ‌قاطع‌ و دانستنن‌ اين‌ حقيقت‌ كه‌ محمد ص پيامبر بر حقي‌ از جانب‌ خداوند(ج) است‌؛ «با پيامبر مخالفت‌ كردند» و با ايشان‌ دشمني‌ ورزيدند. شاقوا: يعني‌ آنان‌ در شق‌ و جانبي‌ قرار گرفتند و پيامبر ص در شق‌ و جانب‌ ديگري‌. آري‌! اينان: «هرگز به‌ خدا هيچ‌ زياني‌ نمي‌رسانند» با فروگذاشتن‌ ايمان‌ و اصرار بر كفر بلكه‌ با اين‌ كار فقط به‌ خودشان‌ زيان‌ مي‌رسانند «و به‌ زودي‌ خدا اعمالشان‌ را حبطه‌ خواهد كرد» يعني: به‌ زودي‌ خداوند(ج) اعمال‌ خيرشان‌ ـ چون‌ صدقه‌، صله‌ رحم‌ و مانند آن‌را به‌ سبب‌ كفرشان‌ باطل‌ و بي‌ارزش‌ خواهد گردانيد. به‌ قولي: مراد از اعمالشان: نيرنگ‌ها و توطئه‌هايي‌ است‌ كه‌ براي‌ بي‌اثر ساختن‌ و از بين‌ بردن‌ دين‌ خدا(ج) سازمان‌ مي‌دادند و غايله‌هايي‌ است‌ كه‌ عليه‌ رسول‌ خدا ص برمي‌انگيختند.
 
	سوره محمد آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ كساني‌كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد! از الله فرمان‌ بريد و از پيامبر نيز فرمان‌ بريد» درآنچه‌ كه‌ بدان‌ مأمور مي‌شويد؛ از شرايع‌ و قوانيني‌ كه‌ در كتاب‌ خدا(ج) و سنت‌ رسولش‌ص ذكر شده‌ است‌ «و اعمال‌ خود را باطل‌ نگردانيد» يعني: حسنات‌ و ثوابهاي‌ خويش‌ را با گناهان‌ كبيره‌، ريا، شهرت‌ طلبي‌ و منت‌ گذاري‌ باطل نگردانيد. ابن‌كثير در تقسير آن‌ مي‌گويد: «اعمال‌ خود را با ارتداد باطل ‌نگردانيد».
ابوالعاليه‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ مي‌گويد: «ياران‌ رسول‌ اكرم‌ ص بر اين‌ باور بودند كه‌ با داشتن‌ عقيده‌ به‌ (لااله‌الاالله)، هيچ‌ گناهي‌ زيان‌ نمي‌رساند چنان‌كه‌ باشرك‌ ورزيدن‌ به‌ حق‌ تعالي‌، هيچ‌ عمل‌ خيري‌ سودمند واقع‌ نمي‌شود پس‌ آيه ‌كريمه‌ نازل‌ شد. از آن‌ پس‌، اصحاب‌أ نگران‌ آن‌ بودند كه‌ گناه‌ عمل‌ را باطل‌ گرداند». آيه‌ كريمه‌ به‌ اين‌ حقيقت‌ اشاره‌ دارد كه‌ گناهان‌ كبيره‌، طاعات‌ را هدر مي‌دهند. مالك‌ و ابوحنيفه‌ بر اساس‌ همين‌ آيه‌ برآنند كه‌ ترك‌ نافله‌اي‌ كه‌ شخص ‌آن‌ را شروع‌ كرده‌، جايز نيست‌ زيرا نافله‌گذار قبل‌ از شروع‌ كردن‌ به‌ عمل‌ نفل‌، امير نفس‌ خويش‌ است‌ اما چون‌ به‌ عمل‌ نفل‌ شروع‌ كرد، ديگر خود را بدان‌ ملزم‌ نموده ‌و بر انجام‌ آن‌ عزم‌ كرده‌ است‌ بنابراين‌، تمام ‌كردن‌ آن‌ بر وي‌ واجب‌ مي‌باشد.
 
	سوره محمد آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ مَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ كفر ورزيدند و مردم‌ را از راه‌ خدا بازداشتند، سپس‌ در حالي‌كه ‌كافر بوده‌اند در گذشته‌اند، هرگز خدا آنان‌ را نمي‌آمرزد» يعني: براي‌ كساني‌كه‌ كارشان‌ با مرگ‌ بر كفر ختم‌ شده‌، هيچ‌ آمرزشي‌ نيست‌.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ نقل‌ كرده‌اند: اين‌ آيه‌ كريمه‌ درباره‌ كشته‌گان‌ مشركان ‌در بدر نازل‌ شد.
 
	سوره محمد آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَن يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ سستي‌ نورزيد» از جنگ‌ با كفار و مقابله‌ با دشمنان‌. وهن: ضعف‌ و سستي‌ است‌ «و به‌ سوي‌ صلح‌ نخوانيد» يعني: شما آغازگر فراخواني‌ كفار به‌ صلح‌ و سازش‌ نباشيد زيرا صلح‌ با كفار ـ جز در هنگام‌ ضعف‌ ـ به‌ هيچ‌ حال‌ ديگري ‌جايز نيست‌. بنابراين‌، مسلمانان‌ تا آن‌گاه‌ به‌ جنگيدن‌ با كفار مأمورند كه‌ آنان‌ تسليم ‌شوند ولي‌ درعين‌حال‌ خداوند متعال‌ از پذيرش‌ صلح‌ در صورت‌ گرايش‌ و تمايل ‌مشركان‌ به‌ آن‌، نهي‌ نكرده‌ است‌. «و شما برتريد» يعني: شما با شمشير و حجت ‌غالب‌ و چيره‌ايد پس‌ آخر الأمر پيروزي‌ از آن‌ شماست‌، هرچند كفار در بعضي‌ از اوقات‌ بر شما غالب‌ شوند «و خداوند با شما است‌» با نصرت‌ و مدد و ياري‌ خويش‌ «و هرگز از اعمال‌ شما نمي‌كاهد» يعني: هرگز چيزي‌ از ثواب‌ اعمال‌ شما را نمي‌كاهد و آن‌ را ضايع‌ و تباه‌ نمي‌گرداند. وتره‌ حقه: يعني از حق‌ وي‌ كاست‌ و از اين‌ باب‌ است‌ اين‌ حديث‌ شريف: «من‌ فاتته‌ صلاة‌ العصر فكأنما وتر أهله‌ وماله: هركس‌ نماز عصر از وي‌ فوت‌ شد پس‌ گويي‌ خانواده‌ و مال‌ وي‌ به‌ كاهش‌ رفته ‌است‌».
 
سوره محمد آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا الحَ