شمن‌ ايمن‌ شده‌ و بعضي‌ از شما سر تراشيده‌ و بعضي‌ سركوتاه‌ كرده‌ايد. خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ تراشيدن‌ وكوتاه ‌نمودن‌ سر در مناسك‌ حج‌ و عمره‌، هر دو مخصوص‌ مردان‌ است‌ و هر دو جايز مي‌باشد ولي‌ سرتراشيدن‌ اولي‌ است‌ چنان‌ كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ بخاري ‌و مسلم‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «خداوند رحم‌ كند بر سرتراشندگان‌. اصحاب‌ گفتند: و كوتاه‌كنندگان‌ چه‌ يا رسول‌الله؟ فرمودند: خداوند رحم‌ كند بر سر تراشندگان‌. باز اصحاب‌ گفتند: و كوتاه‌كنندگان‌ چه‌ يا رسول‌الله؟ آن‌ حضرت‌ ص فرمودند: خداوند رحم‌ كند بر سرتراشندگان‌. اصحاب ‌بار ديگر گفتند: و كوتاه‌كنندگان‌ چه‌ يا رسول‌الله؟ اين‌ بار آن‌ حضرت‌ ص ـ در نوبت‌ سوم‌ يا چهارم‌ ـ فرمودند: و رحم‌ كند بر كوتاه‌ كنندگان‌».
«بي‌آن‌كه‌ بيمي‌ داشته‌ باشيد» يعني: در حال‌ دخول‌ به‌ حرم‌، ايمن‌ بوده‌ و در حال‌ استقرار در آن‌، از هر خوف‌ و هراسي‌ بركناريد و از سوي‌ مشركان‌ به‌ شما هيچ‌ آسيب‌ و گزندي‌ نمي‌رسد. بدين‌گونه‌ بود كه‌ رؤياي‌ رسول‌ اكرم‌ص در سال ‌بعد ـ يعني‌ در ذي‌القعده‌ سال‌ هفتم‌ هجري‌ ـ تحقق‌ پيدا كرد و آن‌ حضرت‌ ص براي‌ انجام‌ دادن‌ عمره‌ قضايي‌، از ذي‌الحليفه‌ احرام‌ بسته‌ و با خود هدايا (حيوانات ‌اهدايي‌) را نيز بردند و تلبيه‌ گويان‌ با يارانشان‌ به‌ مكه‌ وارد شدند «خدا آنچه‌ را كه ‌شما نمي‌دانستيد» از حكمت‌ به‌ تأخير انداختن‌ ورود شما به‌ مسجدالحرام‌؛ «دانست‌ پس‌ پيش‌ از اين‌» يعني: پيش‌ از دخولتان‌ به‌ حرم‌ «فتحي‌ نزديك‌ را براي ‌شما قرارداد» كه‌ همانا فتح‌ خيبر و دستيابي‌تان‌ به‌ غنايم‌ و اموال‌ بسيار است‌.
 
سوره فتح آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيداً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ كسي‌ كه‌ پيامبر خود را با هدايت‌ فرستاد» پس‌ پيامبر ما هدايت‌ را به‌ شما آورد و شما را بر راهي‌ كه‌ رضا و خوشنودي‌ ما در آن‌ است‌، راهنمايي‌ كرد «و» اوست‌ كسي‌ كه‌ پيامبر خودص را با «دين‌ حق‌» فرستاد كه‌ اسلام‌ است‌ «تا آن‌ را بر تمام‌ اديان‌ پيروز گرداند» يعني: تا اين‌ دين‌ حق‌ را بر تمام‌ اديان‌ اعتلا و برتري ‌بخشد. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: تا پيامبرش‌ را پيروز گرداند. به‌ حمدالله كه‌ اين‌ امرمحقق‌ نيز شد زيرا دين‌ اسلام‌ بر تمام‌ اديان‌ غالب‌ و پيروز گرديد «و الله به‌ عنوان ‌اظهاركننده‌ حق‌» و پيروز كننده‌ آن‌، همان‌ گونه‌ كه‌ مسلمانان‌ را بدان‌ وعده‌ داده ‌است‌ «كفايت‌ مي‌كند» آري‌! وعده‌ او در مورد پيروزي‌ مسلمين‌ تحقق‌ يافتني‌ است ‌چنان‌ كه‌ تحقق‌ يافت‌ و دين‌ خدا(ج) نه‌ فقط در جزيره‌العرب‌ بلكه‌ در كمتر از نيم‌قرن ‌بر غالب‌ روي‌ زمين‌ پيروز و فاتح‌ گرديد به‌ طوري‌ كه‌ كل‌ قلمرو امپراطوري‌ فارس‌ و بخش‌ بزرگي‌ از قلمرو امپراطوري‌ روم‌، در زير سيطره‌ آن‌ در آمد و پرچم‌ اين ‌دين‌ مبين‌، در هند و چين‌ و سپس‌ در جنوب‌ آسيا برافراشته‌ شد. خاطرنشان ‌مي‌شود كه‌ اين‌ كشورها و قلمروها در قرن‌ ششم‌ و نيمه‌ قرن‌ هفتم‌ ميلادي‌، بخش‌ بزرگتر معموره‌ زمين‌ را كه‌ بشر در آن‌ ساكن‌ بودند، تشكيل‌ مي‌دادند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5123.txt">آيه  29</a></body></html>سوره فتح آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَاناً سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«محمد رسول‌ خداست‌ و كساني‌كه‌ با اويند» به‌قولي: مراد از آنان‌، اصحاب ‌حديبيه‌اند. به‌قولي‌ ديگر: مراد تمام‌ يارانشان‌ و همه‌ مؤمنانند، آري‌! اينان‌ «بر كافران‌ سختگير» و درشتخوي‌ اند چنان‌ كه‌ شير بر شكار و قرباني‌ خود سختگير است‌ «و با همديگر مهربانند» يعني: مؤمنان‌ در ميان‌ خود؛ دوست‌، مشفق‌، باعطوفت‌ و پرمهر و با مخالفان‌ دين‌ حق‌؛ شديد، با صلابت‌ و خشن‌اند. چنان‌كه‌ درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «مثل‌ مؤمنان‌ در دوستي‌ و مهرباني‌ و عطوفت‌شان‌ با همديگر، همانند جسم‌ است‌ كه‌ چون‌ عضوي‌ از آن‌ به‌ درد آيد، ساير اعضاي‌ جسد براي‌ آن‌ تب‌ و بي‌قراري‌ مي‌كند». حسن‌ بصري‌ مي‌گويد: «سختگيري ‌مؤمنان‌ بر كفار به‌ حدي‌ بود كه‌ ايشان‌ از اين‌ امر كه‌ جامه‌شان‌ به‌ جامه‌ كفار بچسبد، پرهيز مي‌كردند چه‌ رسد به‌ تماس‌ بدنهايشان‌. و مهرباني‌شان‌ در ميان‌ همديگر به‌جايي‌ رسيده‌ بود كه‌ هيچ‌ مؤمني‌ مؤمن‌ ديگري‌ را نمي‌ديد مگر اين‌كه‌ با وي ‌مصافحه‌ مي‌كرد و او را در بغل‌ مي‌گرفت‌». يادآور مي‌شويم‌ كه‌ مصافحه‌ به‌ اتفاق ‌فقها جايز است‌ اما فقها در جواز بغل‌ گرفتن‌ (معانقه‌) و بوسيدن‌ يك‌ديگر، اتفاق ‌نظر ندارند و ابوحنيفه‌، معانقه‌ و بوسيدن‌ را ـ هرچند بوسه ‌زدن‌ بر دست‌ باشد  ـ مكروه‌ دانسته‌ است‌.
«آنان‌ را» يعني: مؤمنان‌ را «در» غالب‌ اوقات‌ «در ركوع‌ و سجود مي‌بيني‌، فضل ‌و خشنودي‌ خدا را خواستارند» يعني: آنها ثواب‌ و رضاي‌ پروردگار را براي‌ خود مي‌طلبند «علامت‌ مشخصه‌ آنان‌ بر اثر سجود در چهره‌هايشان‌ آشكار است‌» به‌قولي: مراد از آن‌؛ درخشش‌، زيبايي‌، نور و وقاري‌ است‌ كه‌ در سيماي‌ مؤمنان ‌متجلي‌ است‌ و اين‌ نشانه‌ مميزه‌ ايشان‌ مي‌باشد. سدي‌ مي‌گويد: «نماز چهره‌هايشان ‌را زيبا مي‌كند». برخي‌ از سلف‌ گفته‌اند: «هر كس‌ در شب‌ بسيار نمازگزارد، چهره‌اش‌ در روز زيبا مي‌شود». در حديث‌ شريف‌ موقوف‌ از جابر(رض) نيز روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ رسول‌‌خدا ص فرمودند: «كسي‌ كه‌ نماز شب‌ وي‌ بسيار شود، چهره‌اش ‌در روز زيبا مي‌شود». برخي‌ از سلف‌ گفته‌اند: «براي‌ عمل‌ نيك‌ نوري‌ است‌ در قلب‌، روشني‌ و پرتوي‌ است‌ بر روي‌، گشايشي‌ است‌ در رزق‌ و محبتي‌ است‌ در دلهاي‌ مردم‌». اميرالمؤمنين‌ عثمان‌‌(رض) فرمود: «هيچ‌ كس‌ چيزي‌ را در نهان‌ خويش ‌مخفي‌ نمي‌دارد مگر اين‌كه‌ خداوند متعال‌ آن‌ را بر صفحات‌ چهره‌ و لغزشهاي ‌زبانش‌ آشكار مي‌گرداند». مراد اين‌ است‌ كه‌ اثر ع