‌ هستند كه‌ خداوند(ج) دلهايشان‌ را براي‌ تقوي‌ آزموده‌ است‌». «آنان‌ را آمرزش‌ و پاداشي ‌بزرگ‌ است‌» در برابر اين‌ ادب‌ ورزي‌ آنان‌.
ابن‌جرير در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ از محمدبن‌ثابت‌بن‌قيس‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ گفت: چون‌ آيه‌ ﴿لَا تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ ...) نازل‌ شد، پدرم ‌ثابت‌بن‌قيس‌ در راه‌ نشست‌ و مي‌گريست‌. در اين‌ اثنا عاصم‌بن‌عدي‌ از نزدش ‌گذشت‌ و از او پرسيد: اي‌ ثابت‌! چه‌ چيز تو را به‌ گريه‌ واداشته‌ است‌؟ پدرم‌ گفت: نزول‌ اين‌ آيه‌...  مي‌ترسم‌ كه‌ درباره‌ من‌ نازل‌ شده‌ باشد زيرا من‌ فردي‌ هستم‌ بلندآواز و بانگ‌برآور! پس‌ اين‌ خبر به‌ رسول‌ اكرم‌ ص رسيد و ايشان‌ او را فراخوانده‌ و به‌ او فرمودند: أما ترضي‌ أن‌ تعيش‌ حميداً وتقتل‌ شهيداً وتدخل‌ الجنة‌؟ آيا بدان‌ راضي‌ نيستي‌ كه‌ ستوده‌ زندگي‌ كني‌، شهيد كشته‌ شوي‌ و به‌ بهشت‌ درآيي‌؟ گفت: راضي‌ شدم‌ و ديگر هرگز صداي‌ خويش‌ را بر صداي‌ رسول‌ اكرم‌ ص بلند نمي‌كنم‌. همان‌ بود كه‌ خداي‌عزوجل‌ اين‌ آيه‌ را نازل‌ كرد. ولي‌ به‌ روايت‌ابن‌عباس(رض)، اين‌ آيه‌ درباره‌ ابوبكر صديق(رض) نازل‌ شد كه‌ بعد از نزول‌ آيه‌ دوم‌ از اين‌ سوره‌، تصميم‌ گرفت‌ كه‌ ديگر با رسول‌ اكرم‌ ص جز به‌ طور بسيار آهسته‌ و پوشيده‌ كه‌ گويي‌ راز مي‌گويد، سخن‌ نزند. قاضي‌ ابوبكربن‌عربي‌ مي‌گويد: «حرمت‌ رسول‌ خدا ص در حال‌ وفات‌، همچون‌ حرمت‌ ايشان‌ در حال‌ حيات ‌است‌ و سخن‌ منقولشان‌ بعد از وفاتشان‌ در والايي‌ و رفعت‌ و عظمت‌ خود، همچون‌ سخن‌ مسموع‌ از زبانشان‌ در حال‌ حيات‌ ايشان‌ است‌ پس‌ چون‌ سخن‌ ايشان ‌خوانده‌ مي‌شود، بر هر شخص‌ حاضري‌ واجب‌ است‌ كه‌ صداي‌ خويش‌ را از آن‌ بلندتر نكند و از آن‌ روي‌ نگرداند چنان‌ كه‌ اين‌ كار در حيات‌ ايشان‌ واجب‌ بود. البته‌ خداوند متعال‌ در آيه: (وَإِذَا قُرِئَ الْقُرْآنُ فَاسْتَمِعُواْ لَهُ وَأَنصِتُواْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ‏)«اعراف‌ / 204» بر ضرورت‌ دوام‌ و استمرار اين‌ احترام‌ در گذار زمانها توجه‌ داده‌ است‌ زيرا سخن‌ رسول‌ وي‌ص نيز از وحي‌ بوده‌ و حرمتي‌ همانند قرآن‌ را دارد، مگر در معاني‌اي‌كه‌ مستثنا مي‌باشد و بيان‌ آن‌ در كتب‌ فقه‌ آمده‌ است‌».
 
سوره آل عمران آيه  138
‏متن آيه : ‏
‏ هَذَا بَيَانٌ لِّلنَّاسِ وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين» امر به‌ سير و سفر در زمين‌ و نگريستن‌ در عاقبت‌ حال‌ ستمگراني‌ كه‌ هلاك‌ شده‌ و ديارشان‌ را خالي‌ و متروك‌ و درهم‌فروريخته‌ باقي‌ گذاشته‌اند وآيات‌ اين‌ قرآن‌؛ «بياني‌ براي‌ مردم‌ است» اعم‌ از تكذيب‌كنندگان‌ دعوت‌ حق‌ و غير آنان‌ «و رهنمود و اندرزي‌ براي‌ پرهيزگاران‌ است» پس‌ قرآن‌ بيانگر عبرت‌ها براي‌تمام‌ مردم‌ ـ اعم‌ از مؤمن‌ و كافرشان‌ ـ است، ولي‌ فقط براي‌ پرهيزگاران‌ رهنمودو اندرزي‌ است، نه‌ براي‌ غير ايشان‌.
 
	 سوره حجرات آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ يُنَادُونَكَ مِن وَرَاء الْحُجُرَاتِ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ تو را از پشت‌ حجره‌هاي‌ مسكوني‌ات‌ به‌ فرياد مي‌خوانند، بيشترشان‌ نمي‌فهمند» چرا كه‌ جهل‌ و ناداني‌ بر آنان‌ غلبه‌ نموده‌ و درشتخويي‌، خشونت‌ و تندمزاجي‌ بر طبع‌ آنان‌ چيره‌ گشته‌ و اين‌ طرز برخورد و روش‌ معاشرت‌، شيوه‌ و عادت‌ آنان‌ شده‌ است‌ و اگر آنان‌ خردورز و باوقار مي‌بودند، بايد در برابر مقام‌ نبوت‌ص ادب‌ نيكو را رعايت‌ مي‌كردند. در بيان‌ سبب‌ نزول‌ به‌ روايت ‌محمدبن‌اسحاق‌ آمده‌ است: آيه‌ كريمه‌ در باره‌ مردم‌ درشتخوي‌ و احمقي‌ از قبيله ‌بني‌تميم‌ نازل‌ شد كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص را از بيرون‌ حجره‌هاي‌ همسرانشان‌ صدا مي‌كردند تا در برابر آن‌ حضرت‌ ص خودنمايي‌ كنند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5132.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5133.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5134.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5135.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5136.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5137.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5138.txt">آيه  11</a></body></html>سوره حجرات آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْراً لَّهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ مؤمنان‌ را به‌ ادب‌ نيكو در اين‌ رابطه‌، ارشاد نموده‌ و مي‌فرمايد: «و اگر آنان‌ صبر مي‌كردند تا برآنان‌ در آيي‌، مسلما برايشان‌ بهتر» و به‌صلاح‌ حالشان‌ نزديكتر «بود» هم‌ در دين‌ و هم‌ در دنيايشان‌ زيرا در آن‌ صورت‌، ادب‌ رفتار با رسول‌ خدا ص در اين‌ باب‌ مورد عنايت‌ قرار گرفته‌ و خاطر شريف ‌ايشان‌ رعايت‌ مي‌شد و به‌ تعظيم‌، احترام‌ و بزرگداشتي‌ كه‌ آن‌ حضرت‌ ص سزاوار آنند، عمل‌ مي‌شد. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص از مردم‌ كناره‌ نمي‌گرفتند و در خانه‌ خويش‌ نمي‌ماندند مگر در اوقاتي‌ كه‌ به‌ مهمات‌ و ضروريات‌ خويش ‌مشغول‌ مي‌بودند. پس‌ بر هم ‌زدن‌ آرامش‌ ايشان‌ در اين‌ اوقات‌، بي‌ ادبي‌ محض‌ بود «و خدا آمرزگار مهربان‌ است‌» لذا چنين‌ كساني‌ را به‌ سبب‌ بي‌ادبي‌ و كوتاهي‌اي‌ كه ‌از آنان‌ سر زده‌ است‌، مؤاخذه‌ نمي‌كند و فقط به‌ نصيحت‌ و سرزنش‌ آنان‌ بسنده‌ مي‌نمايد.
 
	سوره حجرات آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن جَاءكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَأٍ فَتَبَيَّنُوا أَن تُصِيبُوا قَوْماً بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد! اگر فرد فاسقي‌» فاسق: فاجر و بدكاري‌ است‌ كه‌ از دروغ‌ گفتن‌ پروايي‌ ندارد و از حدود شرع‌ بيرون‌ مي‌رود. آري‌! اگر چنين‌ كسي ‌«برايتان‌ خبري‌ آورد» كه‌ موجب‌ رساندن‌ ضرر به‌ طرف‌ سومي‌ مي‌گرديد «پس‌ نيك‌ تحقيق‌ كنيد» و بررسي‌ و تأمل‌ نماييد. البته‌ از لوازم‌ تحقيق‌ و بررسي‌؛ شتاب‌ نكردن‌ در تصميم‌ گيري‌، درنگ‌ نمودن‌، مطالعه‌ و نگرش‌ در مورد خبر رسيده ‌است‌ تا حقيقت‌ روشن‌ و آشكار شود. «مبادا ندانسته‌ به‌ گروهي‌ آسيب ‌برسانيد» يعني: تحقيق‌، بررسي‌، درنگ‌ و تأملتان‌ در برابر آن‌ خبر رسيده‌، به‌منظور پرهيز و احتراز از اين‌ امر است‌ كه‌ به‌ كساني‌ برخلاف‌ استحقاقشان‌ زياني‌ برسانيد؛ «آن‌گاه‌ به‌ خاطر آنچه‌ كرده‌ايد» از زيان‌ رسانيدن‌ به‌ آنان‌ از روي اشتباه‌ وناداني‌؛ «پشيمان‌ شويد »و از انجام‌ آن‌، در غم‌ و نگراني‌ و پريشاني‌ فرورويد.
بسياري‌ از مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول