‌ لا قابض‌ لما بسطت‌ ولا باسط لما قبضت‌ ولا هادي‌ لمن‌ أضللت‌ ولا مضل‌ لمن ‌هديت‌ ولا معطي‌ لما منعت‌ ولا مانع‌ لما أعطيت‌ ولا مقرب‌ لما باعدت‌ ولا مباعد لما قربت‌، اللهم‌ ابسط علينا من‌ بركاتك‌ ورحمتك‌ وفضلك‌ ورزقك‌، اللهم‌ إني‌ أسألك‌ النعيم‌ المقيم ‌الذي‌ لا يحول‌ ولا يزول‌، اللهم‌ أسألك‌ النعيم‌ يوم‌ العيلة‌ والأمن‌ يوم‌ الخوف‌، اللهم‌ إني‌ عائذ بك‌ من‌ شر ما أعطيتنا ومن‌ شر ما منعتنا. اللهم‌ حبب‌ إلينا الإيمان‌ وزينه‌ في‌ قلوبنا وكره‌ إلينا الكفر والفسوق‌ والعصيان‌ واجعلنا من‌ الراشدين‌. اللهم‌ توفنا مسلمين‌ وأحينا مسلمين ‌وألحقنا بالصالحين‌ غير خزايا ولا مفتونين‌. اللهم‌ قاتل‌ الكفرة الذين‌ يكذبون‌ رسلك ‌ويصدون‌ عن‌ سبيلك‌ واجعل‌ عليهم‌ رجزك‌ وعذابك‌. اللهم‌ قاتل‌ الكفرة‌ الذين‌ أوتوا الكتاب‌، إله‌ الحق: بار خدايا! همه‌ ستايشها از آن‌ توست‌. بارخدايا! براي‌ آنچه‌ كه ‌تو گشاده‌اي‌، هيچ‌ بازگيرنده‌اي‌ نيست‌ و براي‌ آنچه‌ كه‌ تو بازگرفته‌اي‌، هيچ ‌گشاينده‌اي‌ نيست‌ و براي‌ آن‌ كس‌ كه‌ تو گمراهش‌ كرده‌اي‌، هيچ‌ هدايتگري‌ نيست‌ و براي‌ آن‌ كس‌ كه‌ تو هدايتش‌ كرده‌اي‌، هيچ‌ گمراه‌گري‌ نيست‌ و براي‌ آنچه‌ كه‌ تو بازش‌ داشته‌اي‌، هيچ‌ دهنده‌اي‌ نيست‌ و براي‌ آنچه‌ كه‌ تو داده‌اي‌، هيچ ‌بازدارنده‌اي‌ نيست‌ و براي‌ آنچه‌ كه‌ تو دورش‌ ساخته‌اي‌، هيچ‌ نزديك‌ كننده‌اي ‌نيست‌ و براي‌ آنچه‌ كه‌ تو نزديكش‌ ساخته‌اي‌، هيچ‌ دوركننده‌اي‌ نيست‌. بار الها! بر ما از بركات‌ و رحمت‌ و فضل‌ و رزقت‌ بگشا. بار الها! من‌ از تو نعمتهاي‌ پايداري ‌را درخواست‌ مي‌كنم‌ كه‌ هيچ‌ دگرگون‌ و زايل‌ نمي‌شود. بار الها! از تو در روز نيازمندي‌ و فقر، نعمت‌ مي‌طلبم‌ و در روز خوف‌ و نگراني‌، امنيت‌. بار الها! من‌ به ‌تو پناه‌ مي‌برم‌ از شر آنچه‌ كه‌ به‌ ما داده‌اي‌ و از شر آنچه‌ كه‌ از ما بازداشته‌اي‌. بارالها! ايمان‌ را نزد ما دوست‌ داشتني‌ گردان‌ و آن‌ را در دلهايمان‌ بياراي‌ و كفر وفسق‌ و عصيان‌ را نزد ما منفور گردان‌ و ما را از راشدان‌ قرار ده‌. بارالها! ما را مسلمان‌ بميران‌ و مسلمان‌ زنده‌ بدار و ما را بي ‌آن‌كه‌ در خواري‌ و فتنه‌ در افتاده باشيم‌، به‌ صالحان‌ ملحق‌ گردان‌. بار الها! نابود كن‌ كافراني‌ را كه‌ پيامبرانت‌ را تكذيب‌ كرده‌ و از راهت‌ باز مي‌دارند و بر آنان‌ رجز و عذابت‌ را قرارده‌. بار الها! كافران‌ اهل‌ كتاب‌ را نابود كن‌، اي‌ معبود بر حق‌».
 
	سوره حجرات آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ فَضْلاً مِّنَ اللَّهِ وَنِعْمَةً وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فضل‌ و نعمتي‌ از جانب‌ خداوند است‌» يعني: حق‌ تعالي‌ به‌ سبب‌ فضل‌ و بخشش ‌و انعام‌ بزرگ‌ خويش‌؛ ايمان‌ را نزد شما خوشايند و محبوب‌ و كفر و فسق‌ و عصيان‌ را منفور و زشت‌ و ناخوشايند ساخت‌ و شما را از راشدان‌ گردانيد «و خداوند داناست‌» به‌ احوال‌ مؤمنان‌ و به‌ آنچه‌ كه‌ در ايشان‌ از برتري‌ وجود دارد «حكيم‌» است‌ در انعام‌ خويش‌ بر شما؛ با ارزاني ‌نمودن‌ توفيق‌ برايتان‌.
 
	سوره حجرات آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُوا فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَاتِلُوا الَّتِي تَبْغِي حَتَّى تَفِيءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَاءتْ فَأَصْلِحُوا بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَأَقْسِطُوا إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ حق‌ تعالي‌ به‌ بيان‌ قاعده‌ مهمي‌ از قواعد مربوط به‌ حل‌ اختلافات‌ ذات‌البيني‌ مسلمانان‌ پرداخته‌ و مي‌فرمايد: «و اگر دو طايفه‌ از مؤمنان‌ با هم‌ بجنگند، ميان‌ آن‌ دو را اصلاح‌ دهيد و اگر باز يكي‌ از آن‌ دو بر ديگري‌ تعدي‌ كرد، با آن‌ كه‌ تعدي‌ مي‌كند بجنگيد تا به‌ حكم‌ الله بازگردد پس‌ اگر بازگشت‌، ميان‌ آنها به‌ انصاف‌ و عدل‌ سازش ‌دهيد» يعني: اگر دو گروه‌ از مسلمانان‌ با يك‌ديگر درافتادند و جنگيدند، بر مسلمانان‌ ديگر لازم‌ است‌ كه‌ به‌ صلح‌ و سازش‌ در ميان‌ آنها سعي‌ كنند و آنها را به‌سوي‌ حكم‌ خداوند(ج) فراخوانند ولي‌ اگر بعد از اين‌ تلاش‌ براي‌ صلح‌، از سوي ‌يكي‌ از آن‌ دو گروه‌، تجاوز و تعدي‌اي‌ بر ديگري‌ سر زد و آن‌ گروه‌ صلح‌ را نپذيرفت‌ و به‌ آن‌ گردن‌ ننهاد بلكه‌ خواستار چيزي‌ شد كه‌ از حق‌ وي‌ نيست‌ در اين ‌صورت‌، بر مسلمانان‌ لازم‌ است‌ تا با اين‌ گروه‌ سركش‌ و باغي‌ بجنگند تا به‌سوي ‌امر خداوند(ج) و حكم‌ وي‌ بازگردد و امر و حكم‌ خداوند(ج) همانا بر پاداشتن‌ صلح‌ و برادري‌ و از بين‌ بردن‌ كينه‌ و دشمني‌ در ميان‌ مسلمانان‌ است‌ و اگر آن‌ گروه‌ از بغي‌ و تجاوز خويش‌ بازگشت‌ و دعوت‌ به‌سوي‌ كتاب‌ خداوند(ج) و حكم‌ وي‌ را اجابت‌ گفت‌، ديگر از تعرض‌ مصون‌ است‌ و در هر حال‌، بر مسلمانان‌ است‌ كه‌ در حكم ‌نمودن‌ ميان‌ آن‌ دو گروه‌، عدالت‌ كرده‌ و جوياي‌ حكم‌ و داوري‌اي‌ باشند كه‌ صواب‌ است‌ و با حكم‌ الهي‌ مطابق‌ مي‌باشد لذا بايد دست‌ گروه‌ ظالم‌ را بگيرند تا از ظلم‌ خويش‌ برگردد و تكليفي‌ را كه‌ برعهده‌اش‌ در قبال‌ گروه‌ ديگر واجب‌ است‌، ادا كند. «و عدالت‌ كنيد» در حكم ‌نمودن‌ ميان‌ آنها «كه‌ خدا دادگران‌ را دوست‌ مي‌دارد».
بخاري‌ و مسلم‌ و غير ايشان‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ از انس‌بن‌مالك‌(رض) روايت ‌كرده‌اند كه‌ فرمود: «به‌ رسول‌ خدا ص گفته‌ شد: يا نبي‌الله! كاش‌ نزد عبدالله بن‌ابي ‌برويد و او را به‌سوي‌ حق‌ دعوت‌ كنيد. پس‌ آن‌ حضرت‌ ص سوار بر الاغي‌ به‌سوي‌ وي‌ به‌ راه‌ افتادند و مسلمانان‌ نيز با ايشان‌ حركت‌ كردند و نزد عبدالله بن‌ابي ‌آمدند. آن‌ زمين‌، زمين‌ شوره‌زاري‌ بود، در اين‌ ميان‌ الاغ‌ پيشاب‌ كرد. در اين‌ اثنا عبدالله بن‌ابي‌ رو به‌ آن‌ حضرت‌ ص كرد و گفت: از من‌ دور شو زيرا به‌ خدا سوگند كه‌ بوي‌ گند الاغت‌ مرا اذيت‌ كرد. پس‌ عبدالله بن‌رواحه‌ جلو آمد و در پاسخش ‌گفت: به‌ خدا سوگند كه‌ بوي‌ پيشاب‌ الاغ‌ وي‌ از بوي‌ گند تو خوشبوتر است‌. در اين‌ اثنا مردي‌ از ياران‌ عبدالله بن‌ابي‌ خشمگين‌ شد و به‌ دفاع‌ از وي‌ برخاست‌. ياران ‌و همراهان‌ رسول‌ خدا ص نيز بر سر خشم‌ آمدند و ميان‌ دو طرف‌ با تبادل‌ مشت‌ ولگد و شاخهاي‌ درختان‌ درگيري‌ روي‌ داد. آن‌گاه‌ خداوند متعال‌ اين‌ آيه‌ را نازل ‌كرد. ولي‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌، روايات‌ ديگري‌ نيز نقل‌ شده‌ است‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عبدالله بن‌عمرو(رض) آمده‌است‌ كه‌ رسول‌ خ