كه خدا بيرون رفتن براي انجام آنها را اجازه داده است ، از خانه‌ها بيرون نرويد ) و همچون جاهليّت پيشين در ميان مردم ظاهر نشويد و خودنمائي نكنيد ( و اندام و وسائل زينت خود را در معرض تماشاي ديگران قرار ندهيد ) و نماز را برپا داريد و زكات را بپردازيد و از خدا و پيغمبرش اطاعت نمائيد . خداوند قطعاً مي‌خواهد پليدي را از شما اهل بيت ( پيغمبر ) دور كند و شما را كاملاً پاك سازد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« قَرْنَ » : قرار بگيريد . بمانيد . اصل آن ( إقْرَرْنَ ) است و براي تخفيف راء اوّل را حذف و فتحه آن را به قاف منتقل كرده‌اند . مراد نهي از خروج زياد بي‌هدف است . « لا تَبَرَّجْنَ » :  ( نگا : نور / 60 ) . « الرِّجْسَ » :  ( نگا : مائده‌ / 90 ، انعام‌ / 125 ) . « أَهْلَ الْبَيْتِ » : زنان خانواده پيغمبر . واژه ( أَهْلَ ) منصوب به اختصاص ، و يا اين كه منادا است . « عَنكُمْ . . . يُطَهِّرَكُمْ » : تبديل ضميرهاي جمع مؤنّث به جمع مذكّر به خاطر لفظ ( أَهْلَ ) است ( نگا : هود / 73 ، طه‌ / 10 ، قصص‌ / 29 ) .‏
 
آيه  136
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَعَلُواْ لِلّهِ مِمِّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالأَنْعَامِ نَصِيباً فَقَالُواْ هَذَا لِلّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَذَا لِشُرَكَآئِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَآئِهِمْ فَلاَ يَصِلُ إِلَى اللّهِ وَمَا كَانَ لِلّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَآئِهِمْ سَاء مَا يَحْكُمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
در آيات‌ ذيل‌، خداي‌ عزوجل‌ انواعي‌ چند از احكامي‌ را كه‌ اهل‌ جاهليت‌ براي‌ خود اختراع‌ كرده ‌بودند، در ميان‌ مي‌گذارد، كه‌ نوع‌ اول‌ عبارت‌ است‌ از: «و براي‌خداوند از زراعت‌ و چهارپاياني‌ كه‌ خود او آفريده‌است‌، بهره‌اي‌ قائل‌ شدند و به‌ پندار خود گفتند كه: اين‌ سهم‌ براي‌ الله است‌ و اين‌ سهم‌ براي‌ شركايي‌ كه‌ ما مقرر كرده‌ايم‌» يعني: كفار عرب‌ براي‌ خداوند(ج) از آنچه‌ خود از كشت‌ و ميوه‌ درختان ‌و نسل‌هاي‌ چهارپايان‌ آفريده‌، سهمي‌ مقرر كرده‌ آن‌ را صرف‌ مسكينان‌ و ميهمانان ‌مي‌كردند، همين‌گونه‌ براي‌ خدايان‌ باطل‌ خود نيز بهره‌اي‌ از اين‌ اشيا مقرر كرده‌ وآن‌ را صرف‌ متوليان‌ بتان‌ و خدمتكاران‌ آستان‌ آنان‌ مي‌كردند و چون‌ اموال ‌اختصاص‌ يافته‌ به‌ بتان‌ تمام‌ مي‌شد؛ از سهمي‌ كه‌ براي‌ خدا مقرر كرده‌ بودند، برداشته‌ و به‌ وجوه‌ مصارف‌ بتان‌ مي‌افزودند و مي‌گفتند: خداوند از اين‌ وجوه ‌بي‌نياز است‌. يا اگر چيزي‌ از سهم‌ خداوند(ج) در سهم‌ بتان‌ در هم‌ مي‌آميخت‌، آن‌را به‌ حال‌ خود واگذاشته‌ و مي‌گفتند: خدا بدان‌ نيازي‌ ندارد. ولي‌ اگر از سهم‌ بتان ‌در سهم‌ خداوند(ج) در مي‌آميخت‌، آن‌ را جدا كرده‌ و مي‌گفتند: بتان‌ بدان‌ نيازمندند. «پس‌ آنچه‌ خاص‌ شركايشان‌ بود، به‌ خدا نمي‌رسيد» يعني: به‌ مصارفي ‌نمي‌رسيد كه‌ خداوند(ج) صرف‌ اموال‌ در آنها را مشروع‌ گردانيده‌، همچون ‌صدقه‌، صله‌رحم‌ و اطعام‌ ميهمان‌ «ولي‌ آنچه‌ خاص‌ خدا بود، به‌ شركاي‌ آنان ‌مي‌رسيد» يعني: آن‌ را در مصارف‌ مربوط به‌ دستگاه‌ بتان‌ و بت‌سالاران‌ مصرف‌ مي‌كردند «چه‌ بد حكم‌ مي‌كنند» در اين‌ كه‌ خدايان‌ باطل‌ خود را بر خداي‌ سبحان‌ برگزيده‌ و مخلوقي‌ ناتوان‌ را بر خالق‌ توانا ترجيح‌ مي‌دهند. قطعا اين‌گونه‌ سخنان‌ و اعمال‌، صرفا بر پندار غلط آنان‌ متكي‌ است‌، كه‌ خداوند(ج) نه‌ آنها را بدان‌ امر كرده‌، نه‌ همچو تقسيم‌بندي‌اي‌ را برايشان‌ مشروع‌ گردانيده‌ است‌.
 
	سوره أحزاب آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ وَاذْكُرْنَ مَا يُتْلَى فِي بُيُوتِكُنَّ مِنْ آيَاتِ اللَّهِ وَالْحِكْمَةِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ لَطِيفاً خَبِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏و آيات خدا و سخنان حكمت‌انگيز ( پيغمبر ) را كه در منازل شما خوانده مي‌شود ( بياموزيد و براي ديگران ) ياد كنيد . بي‌گمان خداوند دقيق و آگاه است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« أُذْكُرْنَ » : ياد كنيد و بيان داريد . « الْحِكْمَةِ » : مراد سنّت نبوي است . « لَطِيفاً » : آگاه از دقائق امور . صاحب لطف .‏
 
سوره أحزاب آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِينَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِينَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِينَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِينَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِينَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِينَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيراً وَالذَّاكِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏مردان مسلمان و زنان مسلمان ، مردان باايمان و زنان باايمان ، مردان فرمانبردار فرمان خدا و زنان فرمانبردار فرمان خدا ، مردان راستگو و زنان راستگو ، مردان شكيبا و زنان شكيبا ، مردان فروتن و زنان فروتن ، مردان بخشايشگر و زنان بخشايشگر ، مردان روزه‌دار و زنان روزه‌دار ، مردان پاكدامن و زنان پاكدامن ، و مرداني كه بسيار خدا را ياد مي‌كنند و زناني كه بسيار خدا را ياد مي‌كنند ، خداوند براي همه آنان آمرزش و پاداش بزرگي را فراهم ساخته است .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« الْمُسْلِمِينَ وَ الْمُسْلِمَاتِ » : مردان و زنان مسلمان و منقاد فرمان خدا . « الْقَانِتِينَ وَ الْقَانِتَاتِ » : مردان و زنان مطيع اراده و معترف به الوهيّت خدا ( نگا : بقره‌ / 238 ، نساء / 34 ) . « الذَّاكِرِينَ . . . » : هميشه ياد كنندگان خدا با طاعت و دعا . اين آيه بيانگر اين واقعيّت است كه اسلام از نظر جنبه‌هاي انساني دنيوي و مقامات معنوي اخروي زن و مرد را در كنار هم قرار مي‌دهد و براي هر دو پاداشي يكسان قائل است ( نگا : نحل‌ / 97 ) .‏
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:10943.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:10944.txt"> آيه  37</a><a class="text" href="w:text:10945.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:10946.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:10947.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:10948.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:10949.txt"> آيه  42</a><a class="text" href="w:text:10950.txt">آيه  43</a></body></html>سوره أحزاب آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلَا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْراً أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَن يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالاً مُّبِيناً ‏
 
‏ترجمه : ‏
‏هيچ مرد و زن مؤمني ، در كاري كه خدا و پيغمبرش داوري كرده باشند ( و آن را مقرّر نموده باشند ) اختياري از خود در آن ندارند ( و اراده ايشان بايد تابع اراده خدا و رسول باشد ) . هر كس هم از دستور خدا و پيغمبرش سرپيچي كند ، گرفتار گمراهي كاملاً آشكاري مي‌گردد .‏
 
‏توضيحات : ‏
‏« قَضي‌ » : داوري كرد . حكم صادر كرد . سخن را به پايان برد . « الْخِيَرَةُ » : اختيار . حق انتخاب ( نگا : قصص‌ / 68 ) .‏
 
سوره أحزاب آيه  37
‏متن آيه : ‏