 زير سايه‌هاي ‌شمشيرهاست».
 
	سوره ق آيه  42
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذَلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ نعره‌ تند را به‌ حق‌ مي‌شنوند» يعني: بي‌ترديد بانگ‌ رستاخيز حق‌ و ثابت‌ است‌ و در آن‌ هيچ‌ شكي‌ نيست‌ «آن‌ روز، روز بيرون‌ آمدن‌ است‌» از قبرها.
 
	سوره ق آيه  43
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَإِلَيْنَا الْمَصِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ ماييم‌ كه‌ زنده‌ مي‌كنيم‌ و مي‌ميرانيم‌» يعني: زنده‌ مي‌كنيم‌ در دنيا و آخرت‌ و مي‌ميرانيم‌ در دنيا و هيچ‌ شريكي‌ در اين‌ كار و در غير آن‌ از كارها با ما مشاركت‌ ندارد «و برگشت‌ به‌ سوي‌ ما است‌» پس‌ هر عمل‌ كننده‌اي‌ را در برابر عملش‌ جزا مي‌دهيم‌.
 
	سوره ق آيه  44
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعاً ذَلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ زمين‌ از آنان‌ شكافته‌ مي‌شود» يعني: زمين‌ از سر خلق‌ شكاف‌ برمي‌دارد پس‌ آنها از گورها بيرون‌ آمده‌ و به‌ سوي‌ محشر رانده‌ مي‌شوند «شتابان‌» يعني: شتابان‌ به‌سوي‌ منادي‌اي‌ كه‌ ندايشان‌ مي‌كند، مي‌دوند «اين‌ حشري‌ است‌» يعني: اين‌ رستاخيز و گردهم‌ آوردني‌ است‌؛ «كه‌ بر ما آسان‌ است‌» و ما بي‌ هيچ‌ زحمتي‌ آن‌ را سازمان‌ مي‌دهيم‌.
 
	سوره ق آيه  45
‏متن آيه : ‏
‏ نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
اي‌ محمد ص! «ما به‌ آنچه‌» كفار درباره‌ تو و درباره‌ ما «مي‌گويند، داناتريم‌» از تكذيبت‌ در آنچه‌ كه‌ آورده‌اي‌ و از انكار توحيد و معاد. اين‌ عبارت‌، دلجويي‌اي‌ براي‌ پيامبر ص و تهديدي‌ براي‌ مشركان‌ است‌ «و تو به‌زور وادارنده‌ آنان ‌نيستي‌» جبار: يعني‌ تو بر آنان‌ مسلط نيستي‌ كه‌ به‌ اجبار و اكراه‌ به‌ ايمان‌ وادارشان ‌كني‌ «پس‌ هر كه‌ را از وعده‌ عذاب‌ من‌» براي‌ نافرمانان‌ «مي‌ترسد به‌ قرآن‌ پند ده‌» ولي‌ به‌ غير آنان‌ مشغول‌ نشو زيرا پند و اندرز دادن‌ به‌ آنها هيچ‌ سودي‌ در بر ندارد. سپس‌ حق‌ تعالي‌ آن‌ حضرت‌ ص را به‌ جهاد مأمور كرد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:5195.xml">صفحة (520) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:5203.xml">صفحة (521) (آیه 7)</a><a class="folder" href="w:html:5228.xml">صفحة (522) (آیه 31)</a><a class="folder" href="w:html:5250.xml">صفحة (523) (آیه 52)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5196.txt">وجه‌ تسميه: ﴿سوره‌ ذاریات ﴾</a><a class="text" href="w:text:5197.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5198.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5199.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5200.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5201.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5202.txt"> آيه  6</a></body></html>﴿سوره‌ ذاریات ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (60) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ افتتاح‌ با سوگند خداوند(ج) به‌ بادهاي ‌پراكنده‌گر، «ذاريات‌» ناميده‌ شد. ذاريات: عبارت‌ از بادهاي‌ پراكنده‌گر خاك‌ و غير آن‌ است‌. البته‌ سوگند خداوند(ج) به‌ باد، دليل‌ اهميت‌ آن‌ مي‌باشد زيرا باد، لشكري‌ از لشكرهاي‌ اوست‌.
محور و هدف‌ اين‌ سوره‌، وابسته‌ ساختن‌ قلب‌ بشري‌ به‌ آسمان‌، آويختن‌ آن‌ به ‌غيب‌ الهي‌، رها ساختن‌ آن‌ از علقه‌هاي‌ زميني‌ و كنار زدن‌ حجابها و حايلها از برابر بنده‌ در جهت‌ خالص ‌شدن‌ او براي‌ عبادت‌ حق‌ تعالي‌ است‌.
 
سوره ذاريات آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ وَالذَّارِيَاتِ ذَرْواً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سوگند به‌ بادهاي‌ پراكنده‌گر به‌ پراكندني‌» خداي‌ سبحان‌ به‌ بادهايي‌ سوگند مي‌خورد كه‌ خاك‌ و مانند آن‌ از اشياء را به‌ هوا برمي‌پراكنند و به‌اين‌ ترتيب‌، قانون‌ جاذبه‌ زمين‌ را زير پا مي‌گذارند.
 
	سوره ذاريات آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ فَالْحَامِلَاتِ وِقْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ حمل‌كننده‌هاي‌ سنگين‌بار» مراد از آن: ابرهايي‌اند كه‌ آب‌ باران‌ را حمل‌ مي‌كنند چنان‌كه‌ چهارپايان‌ بار را بر مي‌دارند. وقر: بار سنگين‌ است‌. البته ‌كسي‌ جز خداوند متعال‌ سنگيني‌ كميات‌ آبي‌ را كه‌ ابرها بر مي‌دارند، نمي‌داند واين‌ امر با مقياسهاي‌ بشري‌ قابل‌ تصور نيست‌.
 
	سوره ذاريات آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ فَالْجَارِيَاتِ يُسْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ روان‌شوندگان‌ به‌ سهولت‌» مراد از آن: ابرهايي‌ اند كه‌ در عين ‌سنگين‌باري‌ و ضخامت‌، بسيار به‌ نرمي‌ و سهولت‌ به‌ آنجايي‌ روان‌ مي‌شوند كه‌ خداوند متعال‌ مي‌خواهد تا بر آن‌ ببارند. به‌قولي: مراد از آن‌ كشتي‌هايند كه‌ به‌سهولت‌ بر سطح‌ آب‌ روان‌ مي‌شوند. كه‌ قول‌ مشهور نقل‌ شده‌ از جمهور مفسران‌، نيز همين‌ است‌.
 
	آيه  30
‏متن آيه : ‏
‏ وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلاَئِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الأَرْضِ خَلِيفَةً قَالُواْ أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاء وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ‏
‏ترجمه : ‏
«و ياد كن‌» اي‌ محمدص! «كه‌ چون‌ پروردگارت‌ به‌ فرشتگان‌ گفت‌» فرشتگان ‌اجسام‌ نوراني‌ و موجودات‌ صرفا روحاني‌اي‌ هستند كه‌ نمي‌خورند و نمي‌آشامند، به‌ تسبيح‌ حق‌ تعالي‌ و اطاعت‌ اوامر او - از جمله‌ تدبير پاره‌اي‌ از امور عالم‌ - اشتغال‌ دارند، از ارتكاب‌ گناه‌ معصوم‌ و فاقد شهوت‌ مي‌باشند. آري‌! خداوندمتعال‌ به‌ فرشتگان‌ گفت: «من‌ در زمين‌ خليفه‌اي‌ خواهم‌ گماشت‌» ابن‌كثير مي‌گويد: «يعني: قومي‌ را در زمين‌ مقيم‌ خواهم‌ ساخت‌ كه‌ برخي‌ از پي‌ برخي‌ ديگر، قرني‌پس‌ از قرني‌ و نسلي‌ بعد از نسلي‌، در آن‌ جايگزين‌ مي‌شوند». گفتني‌ است‌ كه‌خداوند (ج)فرشتگان‌ را نه‌ از روي‌ مشاوره، بلكه‌ براي‌ بيرون‌ آوردن ‌مافي‌الضميرشان‌ با اين‌ خطاب‌ مخاطب‌ ساخت‌. خليفه: در پي‌ آينده‌ كسي‌ است‌ كه ‌قبل‌ از وي‌ وجود داشته‌است‌. به‌ قولي: مراد از خليفه‌ در اينجا آدم‌u است ‌«فرشتگان‌ گفتند: آيا در زمين‌ كسي‌ را مي‌گماري‌ كه‌ در آن‌ فساد انگيزد و خونها بريزد» با شرك‌ و ارتكاب‌ معاصي‌ و كشتار و آزار ديگران‌؟.
در اينجا اين‌ سؤال‌ مطرح‌ مي‌شود كه‌ فرشتگان‌ با آن‌ كه‌ غيب‌ را نمي‌دانند، ازكجا دانستند كه‌ خداوند (ج)در زمين‌ كسي‌ را مي‌گمارد كه‌ در آن‌ فساد انگيخته‌ وخونها بريزد؟ پاسخ‌ اين‌ است‌ كه‌ ايشان‌ از جانب‌ خداي‌ سبحان‌ نسبت‌ به‌ اين‌موضوع‌ به‌ وجهي‌ از وجوه، علم‌ و آگاهي‌ قبلي‌ داشته‌اند؛ به‌ اين‌ صورت‌ كه‌ يا قبلا خود حق‌ تعالي‌ به‌ آنان‌ از اين‌ امر خبر داده‌ بود، يا اين‌ قضيه‌ را در لوح‌ م