 است‌» يعني: آنچه‌ به‌ تو خبر داديم‌، فرموده‌ پروردگار توست‌ پس‌ تو اي‌ ساره‌! نه‌ در اين‌ امر شك‌ كن‌ و نه‌ از آن‌ شگفت‌زده‌ شو «هرآينه‌ او خود حكيم‌ داناست‌» حق‌ تعالي‌ در صنع‌ خويش‌ داراي‌ حكمت‌ است‌ و به‌ خلق‌ خويش‌ علم‌ وسيعي‌ دارد پس‌ مي‌داند كه‌ شما شايسته‌ اين‌ كرامت‌ هستيد.
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5229.txt"> آيه  31</a><a class="text" href="w:text:5230.txt"> آيه  32</a><a class="text" href="w:text:5231.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:5232.txt"> آيه  34</a><a class="text" href="w:text:5233.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:5234.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:5235.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:5236.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:5237.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:5238.txt">آيه  40</a><a class="text" href="w:text:5239.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:5240.txt"> آيه  42</a><a class="text" href="w:text:5241.txt">آيه  43</a><a class="text" href="w:text:5242.txt">آيه  44</a><a class="text" href="w:text:5243.txt">آيه  45</a><a class="text" href="w:text:5244.txt">آيه  46</a><a class="text" href="w:text:5245.txt">آيه  47</a><a class="text" href="w:text:5246.txt">آيه  48</a><a class="text" href="w:text:5247.txt">آيه  49</a><a class="text" href="w:text:5248.txt">آيه  50</a><a class="text" href="w:text:5249.txt">آيه  51</a></body></html>سوره ذاريات آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌» ابراهيم‌(ع) «پس‌ اي‌ فرستادگان‌! خطب‌ شما چيست‌؟» يعني: جز اين ‌بشارت‌ كه‌ در مورد فرزند به‌ من‌ داديد، كار و مأموريتي‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ شما را به‌خاطر آن‌ فرستاده‌، چيست‌؟ زيرا ابراهيم‌(ع) مي‌دانست‌ كه‌ فرشتگان‌ به‌ فرمان‌ خداي‌ عزوجل‌ براي‌ امر مخصوصي‌ فرود مي‌آيند پس‌ خواست‌ بداند كه‌ آيا فقط براي‌ آوردن‌ اين‌ بشارت‌ فرستاده‌ شده‌اند يا مأموريت‌ ديگري‌ هم‌ دارند.
 
	سوره آل عمران آيه  147
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلاَّ أَن قَالُواْ ربَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سخن‌ ايشان» يعني‌: سخن‌ آن‌ گروهي‌ كه‌ در هنگام‌ رويارويي‌ با دشمن، همراه‌ انبياي‌ الهي‌ بودند «جز اين‌ نبود كه‌ گفتند: پروردگارا! بيامرز بر ما گناهان‌ ما را» به‌ قولي‌: مراد از آن، گناهان‌ صغيره‌ است‌ «و ازحد گذشتن‌ ما را در كارمان» به‌ قولي‌: مراد از آن، گناهان‌ كبيره‌ است‌. اسراف‌: زياده‌روي‌ و گذشتن‌ از حداست‌. آري‌! ايشان‌ از روي‌ شكسته‌نفسي‌ و فروتني، ملتمسانه‌ آمرزش‌ خواستند، با آن‌ كه‌ ربانيان‌ عابدپيشه‌اي‌ براي‌ الله(ج) بودند «و گامهاي‌ ما را استوار دار» درميدان‌هاي‌ نبرد و جبهه‌هاي‌ پيكار «و ما را بر گروه‌ كافران‌ نصرت‌ ده».
 
	سوره ذاريات آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: ما به‌ سوي‌ قوم‌ مجرمي‌ فرستاده‌ شده‌ايم‌» مراد آنها قوم‌ لوط(ع) بود.
	سوره ذاريات آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا بر آنان‌ سنگواره‌اي‌ از گل‌ فروفرستيم‌» يعني: تا آنان‌ را با سنگواره‌هايي‌ از گل‌ رس‌ سنگ‌ شده‌، سنگباران‌ كنيم‌.
 
	سوره ذاريات آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ مُسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كه‌ نزد پروردگارت‌ براي‌ مسرفان‌» دراز دست‌ در گمراهي‌ و تجاوزكاران‌ از حد در بدكاري‌ و فساد؛ «نشانه‌گذاري‌ شده‌ است‌» با علائمي‌ كه‌ به‌ آن‌ شناخته ‌مي‌شود. نقل‌ است‌ كه: بر روي‌ هر سنگ‌، خط قرمز و سياهي‌ نقش‌ بسته‌ بود. ابن‌كثير مي‌گويد: «بر روي‌ هر سنگ‌، نام‌ كسي‌ كه‌ بايد بر وي‌ زده‌ مي‌شد، نوشته ‌شده‌ بود».
 
	سوره ذاريات آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ هر كه‌ را از مؤمنان‌ در آن‌ بود، از آنجا بيرون‌ برديم‌» يعني: چون‌ نابود ساختن‌ قوم‌ لوط را اراده‌ كرديم‌، هر كس‌ را كه‌ در آباديهاي‌ قوم‌ لوط از مؤمنان‌ به‌وي‌ بود، از آن‌ آباديها بيرون‌ برديم‌.
 
	سوره ذاريات آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ در آنجا جز يك‌ خانه‌» يعني: جز يك‌ خانواده‌ «از مسلمانان‌ نيافتيم‌» گفته‌ شده‌ كه‌ آن‌ خانواده‌ هم‌، خانواده‌ خود لوط(ع) ـ به‌جز زن‌ وي‌ ـ بود. سعيدبن‌جبير(رض) مي‌گويد: «آنان‌ به‌جز زن‌ لوط(ع) جمعا سيزده‌ تن‌ بودند».
 
	سوره ذاريات آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در آنجا براي‌ كساني‌ كه‌ از عذاب‌ دردناك‌ مي‌ترسند، نشانه‌اي‌ باقي‌ گذاشتيم‌» يعني: در آن‌ آباديها، نشانه‌ و دلالتي‌ باقي‌ گذاشتيم‌ تا هر كس‌ را كه‌ از عذاب‌ الهي ‌مي‌ترسد، بر عذابي‌ كه‌ به‌ آنان‌ رسيده‌ است‌، راهنمايي‌ كند، چه‌ از اهل‌ آن‌ زمان‌ وچه‌ كساني‌ كه‌ بعد از آنان‌ مي‌آيند و اين‌ نشانه‌؛ همانا آثار عذاب‌ در اين‌ آباديها است‌ كه‌ هنوز هم‌ پيدا و نمايان‌ است‌ زيرا بعد از آن‌كه‌ آباديهاي‌ قوم‌ لوط بر اثر عذاب‌ زيروزبر شد، خداوند متعال‌ آن‌ را به‌ بحيره‌ متعفني‌ كه‌ به‌ «بحيره‌ طبريه‌» معروف‌ است‌، تبديل‌ كرد. اين‌ خود دليل‌ بر آن‌ است‌ كه‌ چون‌ شر و كفر و فسق ‌غالب‌ شد، در پي‌ آن‌ نابودي‌ و ويراني‌ حتمي‌ است‌.
 
	سوره ذاريات آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ وَفِي مُوسَى إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَى فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و در موسي‌» نشانه‌اي‌ قرار داديم‌ «چون‌ او را با سلطاني‌ مبين‌ به‌ سوي‌ فرعون ‌فرستاديم‌» سلطان‌ مبين: حجت‌ آشكار و روشن‌ است‌ كه‌ عبارت‌ از عصا و ديگر معجزات‌ همراه‌ وي‌ مي‌باشد.
 
	سوره ذاريات آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ فَتَوَلَّى بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ رويگردان‌ شد به‌ ركن‌ خويش‌» يعني: فرعون‌ با پهلوي‌ خويش‌ از نشانه‌هاي‌ ما روي‌ گردانيد. ولي‌ مجاهد مي‌گويد: «مراد از ركن: جمع‌، لشكر و اركان‌ دولت‌ فرعون‌ است‌ كه‌ او به‌ وسيله‌ آنان‌ قوت‌ و نيرو مي‌گرفت‌». «و گفت: اين‌ شخص‌ جادوگر يا ديوانه‌اي‌ است‌» يعني: فرعون‌ درباره‌ موسي‌(ع) چنين‌ گفت‌ تا مغالطه‌ و ايهام‌ ايجاد كرده‌ و مردم‌ را به‌ شك‌ و شبهه‌ درافگند در حالي‌كه‌ او خود به‌ خوبي‌ مي‌دانست‌ كه‌ آوردن‌ معجزات‌ موسي‌(ع) از سوي‌ جادوگر ممكن‌ نيست‌ و نيز مي‌دانست‌ كه‌ ديوانه‌ چنين‌ كارهايي‌ نمي‌كند.
 
سوره ذاريات آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ او و لشكرش‌ را گرفتيم‌ و آنان‌ را