 جانب‌ او هشداردهنده‌اي ‌آشكارم‌» تكرار اين‌ جمله‌ براي‌ تأكيد است‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:526.txt">آيه  149</a><a class="text" href="w:text:527.txt">آيه  150</a><a class="text" href="w:text:528.txt">آيه  151</a><a class="text" href="w:text:529.txt">آيه  152</a><a class="text" href="w:text:530.txt"> آيه  153</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5251.txt">آيه  52</a><a class="text" href="w:text:5252.txt">آيه  53</a><a class="text" href="w:text:5253.txt"> آيه  54</a><a class="text" href="w:text:5254.txt">آيه  55</a><a class="text" href="w:text:5255.txt"> آيه  56</a><a class="text" href="w:text:5256.txt">آيه  57</a><a class="text" href="w:text:5257.txt">آيه  58</a><a class="text" href="w:text:5258.txt">آيه  59</a><a class="text" href="w:text:5259.txt">آيه  60</a></body></html>‏‏
سوره ذاريات آيه  52
‏متن آيه : ‏
‏ كَذَلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بدين‌سان‌، بر كساني‌ كه‌ پيش‌ از آنان‌ بودند هيچ‌ پيامبري‌ نيامد جز اين‌كه‌ گفتند: او جادوگر يا ديوانه‌اي‌ است‌» يعني: شأن‌ و حال‌ امت‌هاي‌ پيشين‌ نيز همين‌ گونه‌ بوده‌است‌ پس‌ اي‌ پيامبر ص! تو تنها پيام‌ آوري‌ نيستي‌ كه‌ با افتراي‌ جادوگري‌ يا ديوانه‌گي‌ روبرو مي‌شوي‌ بلكه‌ اين‌ اتهامها كه‌ از سوي‌ اعراب‌ منكر رسالتت‌ بر تو زده‌ مي‌شود، در برخورد امت‌هاي‌ پيشين‌ با پيامبرانشان‌ نيز رخ‌ داده‌ است‌.
 
سوره ذاريات آيه  53
‏متن آيه : ‏
‏ أَتَوَاصَوْا بِهِ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا همديگر را به‌ اين‌ سفارش‌ كرده‌ بودند؟» اين‌ جمله‌ سؤاليه‌ براي‌ ايجاد احساس‌ شگفتي‌ از حال‌ آنان‌ است‌. يعني: گويي‌ پيشينيان‌ تكذيب‌ پيامبران‌ الهي‌ را به‌ پسينيانشان‌ سفارش‌ كرده‌بودند پس‌ همه‌ از فراسوي‌ قرنها بر آن‌ همدست‌ و همداستان‌ شده‌اند «نه‌! بلكه‌ آنان‌ مردمي‌ طغيانگر بودند» يعني: نه‌! چنين‌ نيست‌،آنها همديگر را به‌ آن‌ سفارش‌ نكرده‌اند زيرا در ميانشان‌ قرنها و زمانهاي‌ بسياري ‌فاصله‌ وجود دارد بلكه‌ عامل‌ جمع‌ كننده‌ و گردآورنده‌ آنان‌ بر تكذيب ‌پيامبران(ع)، همانا طغيان‌ و در گذشتن‌ از حد در ميدان‌ كفر و انكار است‌.
	سوره ذاريات آيه  54
‏متن آيه : ‏
‏ فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنتَ بِمَلُومٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌، از آنان‌ روي‌ بگردان‌» يعني: از جدال‌ با تكذيب‌ پيشه‌گان‌ باز ايست‌ زيرا تو مأموريت‌ خود را انجام‌ داده‌ و رسالت‌ پروردگارت‌ را به‌ نيكويي‌ ابلاغ‌ كرده‌اي ‌و بدان‌ «كه‌ تو در خور نكوهش‌ نيستي‌» نزد خداوند(ج) بعد از اين‌ ابلاغ‌ رسالت‌ زيرا آنچه‌ را كه‌ بر عهده‌ات‌ بوده‌، به‌ سر رسانده‌اي‌.
 
	سوره ذاريات آيه  55
‏متن آيه : ‏
‏ وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و پند ده‌ كه‌ مؤمنان‌ را پند سود مي‌بخشد» يعني: به‌ وسيله‌ قرآن‌ كساني‌ را از قومت‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌اند، پند و اندرز ده‌ زيرا اندرز دادن‌ به‌ ايشان‌ سود مي‌رساند و بر بصيرتشان‌ مي‌افزايد.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ دو آيه‌ «54 ـ 55» از علي‌(رض) روايت‌ كرده‌اند كه فرمود: چون‌ آيه‌ ﴿‏ فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنتَ بِمَلُومٍ ‏) نازل‌ شد، كسي‌ از ما باقي‌ نماند، جز اين‌كه‌ به‌ نابودي‌ يقين‌ كرد زيرا رسول‌‌اكرم‌ ص به‌ روي‌ گردانيدن‌ از كفار دستور داده‌ شده‌ بودند آن‌گاه‌ آيه: ﴿ وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَى تَنفَعُ الْمُؤْمِنِينَ ‏) نازل‌ شد پس‌ در اين‌هنگام‌ دلهاي‌ ما آرام‌ گرفت‌ و خوشحال‌ شديم‌.
 
سوره ذاريات آيه  56
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و جن‌ و انس‌ را نيافريدم‌ جز براي‌ آن‌كه‌ مرا بپرستند» مجاهد مي‌گويد: «يعني ‌آنان‌ را نيافريده‌ام‌ جز براي‌ آن‌كه‌ امر و نهيشان‌ كنم‌». به‌قولي‌ ديگر معني‌ اين‌ است: آنان‌ را جز براي‌ آن‌كه‌ در پيشگاه‌ من‌ خضوع‌ و بندگي‌ كنند، نيافريده‌ام‌. معناي ‌عبادت‌ در لغت: ذلت‌، خضوع‌ و انقياد است‌. اهل‌ سنت‌ برآنند كه‌ عبادت: عبارت‌ از معرفت‌ پروردگار و اخلاص‌ ورزي‌ براي‌ او در اين‌ معرفت‌ است‌ لذا مراد از عبادت‌، عبادتي‌ است‌ مقرون‌ به‌ معرفت‌ اما نه‌ معرفت‌ خشك‌ و بي‌روح‌ علمي‌.
 
	سوره ذاريات آيه  57
‏متن آيه : ‏
‏ مَا أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«از آنان‌» يعني: از جن‌ و انس‌ «هيچ‌ رزقي‌ نمي‌خواهم‌» براي‌ خودشان‌ و براي ‌احدي‌ از بندگان‌ خود «و نمي‌خواهم‌ كه‌ مرا خوراك‌ دهند» يعني: از آفرينش‌ آنان ‌اين‌ هدف‌ را دنبال‌ نمي‌كنم‌ كه‌ از آنان‌ منفعتي‌ را براي‌ خود خواسته‌ باشم‌ چنان‌ كه ‌آقايان‌ از بردگانشان‌ مي‌خواهند بلكه‌ من‌ بي‌نياز مطلق‌، روزي‌بخش‌ و دهنده‌ بي‌كران‌ هستم‌ چنان‌ كه‌ مي‌فرمايد:
 
	سوره ذاريات آيه  58
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ خداوند است‌ كه‌ روزي‌بخش‌ است‌» پس‌ اوست‌ كه‌ مخلوقاتش‌ را روزي ‌داده‌ و به‌ آنچه‌ كه‌ مايه‌ صلاحشان‌ است‌ مي‌پردازد و آن‌ را ايجاد و تنظيم‌ مي‌كند بنابراين‌، خداوند(ج) آنان‌ را بدين‌ منظور نيافريده‌ است‌ كه‌ نفعي‌ به‌ او برسانند لذا آنان‌ بايد هدفي‌ را كه‌ براي‌ آن‌ آفريده‌ شده‌اند، به‌ انجام‌ رسانند و آن‌ عبارت‌ است ‌از: عبادت‌ و معرفت‌ حق‌ تعالي‌، همو كه‌ روزي‌دهنده‌ است‌ و همو كه‌ «داراي‌ قوت ‌متين‌ است‌» يعني: نيرومند و استوار است‌ پس‌ كسي‌ كه‌ او را نمي‌پرستد، بي‌گمان ‌ستمگر است‌، هم‌ از اين‌ روي‌ در دنيا و آخرت‌ سزاوار عذاب‌ مي‌باشد چنان‌ كه‌ در آيه‌ بعد مي‌آيد. در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ از رسول‌ اكرم‌ ص روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ فرمود: «يا ابن‌ آدم‌، تفرغ‌ لعبادتي‌ أملأ صدرك‌ غني‌ وأسد فقرك‌ وإلا تفعل‌ ملأت‌ صدرك‌ شغلا ولم‌ أسد فقرك: اي‌ فرزند آدم‌! براي‌ عبادت‌ من‌ فارغ‌ شو، كه‌ درآن‌ صورت‌ سينه‌ات‌ را از توانگري‌ و بي‌نيازي‌ پر مي‌سازم‌ و در فقر را به‌ رويت ‌مي‌بندم‌ ولي‌ اگر چنين‌ نكني‌، سينه‌ات‌ را از گرفتاري‌ پر مي‌سازم‌ و در فقرت‌ را نيز نمي‌بندم‌».
 
	سوره ذاريات آيه  59
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوباً مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ براي‌ كساني‌ كه‌ ستم‌ كرده‌اند» با كفر خود؛ از اهل‌ مكه‌ و غير آنان‌ «نصيبي ‌است‌ مانند نصيب‌ يارانشان‌» يعني: بهره‌اي‌ است‌ از عذاب‌ همانند بهره‌ كفار امت‌هاي‌ پيشين‌. ذنوب‌ در لغت: عبارت‌ است‌ از دلو بزرگ‌. «پس‌ نبايد كه‌ به‌شتاب‌ از من‌ طلب‌ كنند» عذاب‌ را زي