را بهره‌ آنان‌ از عذاب‌ مقدر و آمدني‌ است‌ و درآن‌ هيچ‌ شكي‌ وجود ندارد. اين‌ پاسخي‌ است‌ به‌ اين‌ سخنشان: (‏ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏): (اگر شما راستگو هستيد، اين‌ وعده‌ عذاب‌ كي‌ است‌؟) «ملك/‌25».
 
سوره ذاريات آيه  60
‏متن آيه : ‏
‏ فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ واي‌ بر كافران‌ از آن‌ روزشان‌ كه‌ وعده‌ داده‌ مي‌شوند» مراد از آن: روز قيامت‌ و به‌قولي: روز بدر است‌.
 
سوره آل عمران آيه  149
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوَاْ إِن تُطِيعُواْ الَّذِينَ كَفَرُواْ يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنقَلِبُواْ خَاسِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
علي‌بن‌ابي‌طالب‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌فرمايد: اين‌ آيه‌ كريمه‌ در ارتباط با سخن‌ منافقان‌ نازل‌ شد كه‌ در هنگام‌ شكست‌ احد به‌ مؤمنان‌ مي‌گفتند: نزدبرادران‌ خود (مشركان) بر گرديد و به‌ دينشان‌ در آييد! لذا اين‌ آيه‌ كريمه، داعيه‌كساني‌ را كه‌ بعد از برگشتن‌ ورق‌ به‌نفع‌ مشركان‌ در غزوه‌ احد، دعوت‌ به ‌تسليم‌ شدن‌ كردند و اميدوار بودند كه‌ مشركان‌ با آنان‌ برخورد نيك‌ بنمايند، رد مي‌كند.
«اي‌ مؤمنان‌! اگر از كساني‌ كه‌ كفر ورزيده‌اند، اطاعت‌ كنيد، شما را بر پاشنه‌هاي‌ شما برمي‌گردانند» يعني‌: شما را از دين‌ اسلام‌ به‌سوي‌ كفر برمي‌گردانند «و آن‌گاه‌ زيانكار مي‌شويد» يعني‌: در اين‌ بازگشت‌ به‌ كفر، سراسر زيان‌ مي‌كنيد؛ در دنيا با انقياد از دشمن‌ و چشيدن‌ طعم‌ ذلت‌ و حقارت‌ و تبديل ‌نمودن‌ اسلام‌ به‌ كفر و در آخرت‌؛ با حرمان‌ از بهشت‌ و معذب‌شدن‌ در دوزخ‌.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:5261.xml">صفحة (523) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:5277.xml">صفحة (524) (آیه 15)</a><a class="folder" href="w:html:5294.xml">صفحة (525) (آیه 32)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5262.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ طور ﴾</a><a class="text" href="w:text:5263.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5264.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5265.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5266.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5267.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5268.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5269.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5270.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5271.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5272.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5273.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:5274.txt"> آيه  12</a><a class="text" href="w:text:5275.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:5276.txt"> آيه  14</a></body></html>﴿ سوره‌ طور ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (49) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ افتتاح‌ با سوگند حق‌ تعالي‌ به‌ كوهي‌ كه‌ داري‌ درخت‌ است‌، «طور» ناميده‌ شد زيرا طور به‌ معني‌ كوه‌ مشجر است‌ و كوهي‌ كه‌ درخت‌ ندارد، به‌ آن‌ «طور» نمي‌گويند بلكه‌ به‌ آن‌ «جبل‌» مي‌گويند. و كوهي‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ بر آن‌ با موسي‌(ع) سخن‌ گفت‌ و كوهي‌ كه‌ عيسي‌(ع) را از آن‌ به‌ رسالت‌ فرستاد، درخت‌ داشت‌ پس‌ كوه‌ طور با اين‌ رخداد عظيم‌، از شرف‌ بزرگي ‌برخوردار شد.
در بيان‌ فضيلت‌ اين‌ سوره‌ از جبيربن‌مطعم‌(رض) روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: «نزد رسول‌ خدا ص آمدم‌ تا با ايشان‌ در باب‌ اسيران‌ مشرك‌ گفت‌وگو كنم‌ و ايشان‌ را درحالي‌ يافتم‌ كه‌ مشغول‌ اداي‌ نماز بامداد بوده‌ و سوره‌ «والطور» را مي‌خواندند پس‌ چون‌ به‌ آيه: ﴿‏ إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَاقِعٌ ‏7 مَا لَهُ مِن دَافِعٍ ‏) رسيدند، از بيم‌ آن‌كه‌ عذاب ‌نازل‌ شود، اسلام‌ آوردم‌» و چون‌ به‌ آيه: ﴿‏ أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ ‏‏ أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بَل لَّا يُوقِنُونَ ‏) رسيدند، نزديك‌ بود كه‌ قلبم‌ از جا بركنده‌ شود». از اين‌ جهت‌، صاحب‌ تفسير «في ‌ظلال‌ القرآن‌» مي‌گويد: «اين‌ سوره ‌تمثيل‌كننده‌ هجومي‌ بر قلب‌ بشري‌ است‌ كه‌ در آن‌ تأثير بس‌ ژرفي‌ مي‌گذارد، هجومي‌ كه‌ هيچ‌ قلبي‌ نمي‌تواند در برابر آن‌ پايداري‌ كند پس‌ نهايتا به‌ تسليم‌ وادار مي‌شود».
 
سوره طور آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ وَالطُّورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سوگند به‌ طور» طور: به‌ زبان‌ سرياني‌ كوه‌ است‌ و مراد از آن‌ «طور سينا» است‌ كه‌ خداوند متعال‌ با موسي(ع) بر آن‌ سخن‌ گفت‌ و به‌ منظور تشريف‌ و گرامي‌داشت‌ آن‌، به‌ آن‌ سوگند خورد.
 
	سوره طور آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ وَكِتَابٍ مَّسْطُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ كتاب‌ مسطور» مسطور: يعني‌ نوشته‌ شده‌. مراد از كتاب: قرآن‌، يا لوح‌ محفوظ، يا الواح‌ موسي‌(ع) است‌. يا مراد همه‌ اينها و غير آنها از كتب‌ آسماني‌ چون‌ انجيل‌ و زبور است‌.
سوره طور آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ فِي رَقٍّ مَّنشُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در رقي‌ گشاده‌» يعني: سوگند به‌ كتابي‌ كه‌ در رقي‌ گشاده‌ نوشته‌ شده‌ است‌. رق: پوست‌ رقيق‌ و نازك‌ است‌. مبرد مي‌گويد: «رق‌ عبارت‌ است‌ از پوست ‌نازك‌ حيوانات‌ كه‌ در گذشته‌ مطالب‌ را طومارگونه‌ بر آن‌ مي‌نوشتند. منشور: يعني‌ گسترده‌ و گشاده‌». خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ قبل‌ از شناخت‌ كاغذ، پوست‌ حيوانات ‌بيشترين‌ نوشت‌افزار بشر بود.
 
	سوره طور آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ وَالْبَيْتِ الْمَعْمُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ بيت‌المعمور» كه‌ در آسمان‌ هفتم‌ است‌ و خداي‌ عزوجل‌ در آن ‌مورد پرستش‌ قرار مي‌گيرد و فرشتگان‌ آن‌ را با عبادت‌ و نيايش‌ خود آباد مي‌دارند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ «بيت‌المعمور» به‌ ازاي‌ خانه‌ كعبه‌ قرار داد چنان‌كه ‌در حديث‌ شريف‌ معراج‌ آمده‌ است: «سپس‌ به‌ سوي‌ بيت‌المعمور بالا برده‌ شدم‌ و آن‌ خانه‌اي‌ است‌ كه‌ هر روز هفتادهزار فرشته‌ به‌ آن‌ وارد مي‌شوند و ديگر تا آخر عمرشان‌ به‌ آن‌ بر نمي‌گردند». يا مراد از «بيت ‌المعمور» كعبه‌ است‌ كه‌ با حجاج‌، زوار و مجاوران‌ خود آبادان‌ مي‌باشد. بيت‌المعمور: يعني‌ خانه‌ آبادان‌.
 
	سوره طور آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ وَالسَّقْفِ الْمَرْفُوعِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ سقف‌ برافراشته‌» يعني: سوگند به‌ آسمان‌. حق‌ تعالي‌ از آن‌ رو آسمان‌ را «سقف‌» ناميد كه‌ مانند سقفي‌ براي‌ زمين‌ است‌.
 
	سوره طور آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ وَالْبَحْرِ الْمَسْجُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سوگند به‌ درياي‌ برافروخته‌» مسجور: از سجر است‌ كه‌ آتش‌ برافروخته‌ در تنور مي‌باشد. روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ درياها در روز قيامت‌ يكپارچه‌ آتشفشان‌ شده‌ و به‌ آتشي‌ بر افروخته‌ تبديل‌ مي‌گردند. البته‌ تصور اين‌ معني‌ حتي‌ در مقياس‌ شناخت‌هاي‌ بشري‌ در عصر حاضر نيز امري‌ دور از ذهن‌ نيست‌ زيرا هم‌اكنون ‌شناخته‌ شده‌ است‌ كه‌ فقط طبقاتي‌ ا