ن‌  ـ هستند، اينك‌ اين‌ گود و اين‌ ميدان‌؛ قدم ‌پيش‌ گذارند و نظير قرآن‌ را بياورند.
 
	سوره طور آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَيْرِ شَيْءٍ أَمْ هُمُ الْخَالِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا مگر آنها از هيچ‌ آفريده‌ شده‌اند؟» يعني: يا مگر آنان‌ با اين‌ كيفيت‌ بديع‌ و صنع‌ عجيب‌، بدون‌ آفريننده‌اي‌ آفريده‌ شده‌اند و از اين‌ جهت‌، حق‌ تعالي‌ را عبادت‌ نمي‌كنند «يا آن‌كه‌ خود آفريدگار خويش‌ هستند؟» يعني: يا مگر آنان‌ خود آفريدگار خويش‌اند؟ پس‌ اگر اقرار كردند كه‌ در اين‌ كائنات‌ بدون‌ آفريننده‌اي ‌آفريده‌ نشده‌اند و اگر اقرار كردند كه‌ خود هم‌ آفريننده‌ خويش‌ نيستند، ديگر پذيرفتن‌ اين‌ امر بر آنان‌ الزامي‌ مي‌شود كه‌ آفريدگاري‌ آنان‌ را خلق‌ كرده‌ است‌ و اين‌ آفريدگار هم‌ خداوند متعال‌ است‌.
 
	سوره طور آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ خَلَقُوا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بَل لَّا يُوقِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا مگر آسمانها و زمين‌ را آفريده‌اند؟» كه‌ آنها قطعا اين‌ كاره‌ نيستند زيرا جز خداي‌ آفريننده‌ توانا، ديگر كسي‌ بر آفرينش‌ آسمانها و زمين‌ قادر نيست‌ پس‌ چرا ديگر حق‌ تعالي‌ را نمي‌پرستند؟! «نه‌! بلكه‌ يقين‌ ندارند» يعني: واقعيت‌ اين‌ است‌كه‌ علت‌ موضع‌گيريهاي‌ لجبازانه‌ و عنودانه‌شان‌ اين‌ است‌ كه‌ در كار خود بر باور و يقيني‌ قرار ندارند بلكه‌ در مورد وعده‌هاي‌ عذاب‌ و هشدارهاي‌ الهي‌، در تاريكي‌هاي‌ شك‌ و شبهه‌ دست‌وپا مي‌زنند، در غير آن‌ بايد ايمان‌ مي‌آوردند.
 
آيه  31
‏متن آيه : ‏
‏ وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاء هَؤُلاء إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خدا همه‌ نامها را به‌ آدم‌ آموخت‌» يعني: نامهاي‌ همه‌ اشيا و موجودات‌ را بامعاني‌ و او صاف‌ و افعال‌ آنها. بعضي‌ گفته‌اند: مراد نامهاي‌ فرشتگان‌ و نامهاي‌يكايك‌ نسل‌ آدم‌(ع) است‌ «سپس‌ آنها را بر فرشتگان‌ عرضه‌ نمود» و از اسماي‌مسميات‌؛ يعني‌ اعيان‌ و اشخاص‌ موجودات‌ كه‌ آدم‌ آنها را آموخته‌ بود، از ايشان‌سؤال‌ كرد «و فرمود: اگر راست‌ مي‌گوييد، از اسامي‌ اينها به‌ من‌ خبر دهيد» يعني: اگردر اين‌ ادعاي‌ خود كه‌ به‌ خلافت‌ زمين‌ از غير خويش‌ سزاوارتريد، راستگومي‌باشيد، پس‌ نامهاي‌ اين‌ اشيا را به‌ من‌ بگوييد.

سوره آل عمران آيه  153
‏متن آيه : ‏
‏ إِذْ تُصْعِدُونَ وَلاَ تَلْوُونَ عَلَى أحَدٍ وَالرَّسُولُ يَدْعُوكُمْ فِي أُخْرَاكُمْ فَأَثَابَكُمْ غُمَّاً بِغَمٍّ لِّكَيْلاَ تَحْزَنُواْ عَلَى مَا فَاتَكُمْ وَلاَ مَا أَصَابَكُمْ وَاللّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌گاه‌ كه‌ درحال‌ گريز بالا مي‌رفتيد» يعني‌: به‌ ياد آوريد زماني‌ را كه‌ راه‌ خويش‌را در پيش‌ گرفته، سراسيمه‌ و هراسناك‌ در حال‌ گريز از وادي‌ احد دور مي‌شديد «و به‌ هيچ‌كس‌ التفات‌ نمي‌كرديد» يعني‌: آنچنان‌ به‌ گريز از ميدان‌ معركه‌ مستغرق ‌بوديد كه‌ كسي‌ به‌ ديگري‌ توجه‌ و التفاتي‌ نداشت، يا به‌ فريادهاي‌ رسول‌ خداص توجهي‌ نداشتيد «و پيامبر شما را از پشت‌ سرتان‌ مي‌خواند» فرياد پيامبرص با گروه ‌اندك‌ همراه‌ وي‌ به‌ دنبالتان‌ اين‌ بود: «هان‌ اي‌ بندگان‌ خدا(جل جلاله)! باز گرديد، اي‌بندگان‌ خدا(جل جلاله)! به ‌نزد من‌ بشتابيد». اما شما به‌ اين‌ فريادها بي‌اعتنا بوديد. يادآور مي‌شويم‌ كه‌ در آن‌ هنگام‌ با رسول‌ خداص جز دوازده‌ تن، هيچ‌كس‌ ديگري‌ باقي ‌نمانده‌ بود «پس‌ جزا داد شما را به‌ اندوهي‌ بر اندوهي» يعني‌: به‌ اندوه‌ شكست‌ و فرار تان‌ از دشمن، به ‌سبب‌ اندوهي‌ كه‌ با نافرماني‌ خود، بر رسول‌ خداص وارد ساختيد. پس‌ غم‌ اول‌؛ شكست‌ خوردن، محروميت‌ از غنيمت‌ و شهادت‌ برخي‌ از ياران‌ بود و غم‌ دوم‌ كه‌ سبب‌ غم‌ اول‌ گرديد؛ درد و ناراحتي‌اي‌ بود كه‌ رسول‌خداص را به‌ سبب‌ نافرماني‌تان‌ در آن‌ افگنديد. و چنان‌ كه‌ ابن‌جرير طبري‌ گفته ‌است، اين‌ همان‌ قول‌ راجح‌ در معناي‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌باشد «تا سرانجام‌ بر آنچه‌ از كف‌ داده‌ايد» از غنيمت‌ «و براي‌ آنچه‌ به‌ شما رسيده‌ است» از هزيمت‌ «اندوهگين ‌نشويد و خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنيد، آگاه‌ است».
 
سوره طور آيه  37
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ عِندَهُمْ خَزَائِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ الْمُصَيْطِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا مگر گنجينه‌هاي‌ پروردگارت‌ پيش‌ آنهاست‌؟» يعني: آيا كليدهاي‌ پروردگارت‌ در امر رسالت‌ به‌ دست‌ آنهاست‌ تا آن‌ را در هر جايي‌ كه‌ بخواهند بگذارند؟ يا معني‌ اين‌ است: آيا گنجينه‌هاي‌ باران‌ و رزق‌ به‌دست‌ آنهاست‌؟ «يا مگر آنان‌» بر مخلوقات‌ خداوند(ج) در زمين‌ و آسمان‌ «چيره‌اند» و مسلط؟ و بنابراين‌، كار آنها را هر گونه‌ كه‌ بخواهند مي‌پردازند و اداره‌ و ساماندهي‌ مي‌كنند؟ نه‌! هرگز اين‌ گونه‌ نيست‌ بلكه‌ فقط خداي‌ عزوجل‌ است‌ كه‌ مالك‌، متصرف‌ و فعال‌ مايشاء مي‌باشد.
 
	سوره طور آيه  38
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا مگر نردباني‌ دارند كه‌ برشوند و بشنوند؟» يعني: يا مگر مي‌گويند كه‌ نردباني ‌نصب‌كرده‌ به‌ سوي‌ آسمان‌ دارند كه‌ بر آن‌ بالا رفته‌ و سخن‌ فرشتگان‌ و آنچه‌ را كه ‌به‌ سويشان‌ وحي‌ مي‌شود، مي‌شنوند و به‌ وسيله‌ آن‌ به‌ علم‌ غيب‌ مي‌رسند چنان‌ كه محمد ص از طريق‌ وحي‌ به‌ آن‌ مي‌رسد؟ «پس‌» اگر چنين‌ ادعايي‌ دارند «بايد شنونده‌ آنان‌ سلطاني‌ مبين‌ بياورد» يعني: بايد شنونده‌ آنان‌، حجت‌ روشن‌ وآشكاري‌ بر اين‌ شنيدن‌ خود بياورد ولي‌ اگر چنين‌ چيزي‌ نزدشان‌ موجود نيست‌، ديگر راهي‌ جز اين‌ ندارند كه‌ از اين‌ پيامبر و از اين‌ قرآن‌ پيروي‌ كنند.
 
	سوره طور آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ لَهُ الْبَنَاتُ وَلَكُمُ الْبَنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا خدا را دختران‌ است‌ و شما را پسران‌؟» يعني: يا مگر دختران‌ را به‌ خداوند(ج) و پسران‌ را به‌ خود نسبت‌ مي‌دهند؟ قطعا هر كس‌ داراي‌ چنين ‌انديشه‌اي‌ باشد، با فهم‌ و خرد بيگانه‌ بوده‌ و در حضيض‌ انحطاط فكري‌ قرار دارد بنابراين‌، از او بعيد نيست‌ كه‌ توحيد و رستاخيز را هم‌ انكار كند.
 
	 سوره طور آيه  40
‏متن آيه : ‏
‏ أَمْ تَسْأَلُهُمْ أَجْراً فَهُم مِّن مَّغْرَمٍ مُّثْقَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«يا» اي‌ پيامبر ص! «از آنها مزدي‌ مطالبه‌ مي‌كني‌» كه‌ در برابر تبليغ‌ رسالت‌ به ‌تو بدهند؛ «و آنان‌ از غرامت‌ گرانبارند؟» يعني: از بر عهده‌ گرفتن‌ اين‌ غرامت‌ و 