، سبحان‌ الله‌ والحمد لله‌ ولا إله‌ إلا الله‌ والله‌ أكبر ولا حول‌ ولا قوة‌ إلا باالله، سپس‌ بگويد: رب‌ اغفر لي‌ ـ يا فرمودند: آن‌گاه‌ دعا كند؛ دعاي‌ وي‌ اجابت‌ مي‌شود پس‌ اگر عزم‌ كرد كه‌ وضو گيرد و سپس‌ نماز بخواند، نمازش‌ پذيرفته‌ مي‌شود».
سوره طور آيه  49
‏متن آيه : ‏
‏ وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَارَ النُّجُومِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و نيز پاره‌اي‌ از شب‌ الله را تسبيح‌ گوي‌» يعني: اي‌ پيامبر ص! در پاسهايي‌ از شب‌، حق‌تعالي‌ را تسبيح‌ گوي‌. مقاتل‌ در معناي‌ آن‌ مي‌گويد: «يعني‌ نمازهاي ‌مغرب‌ و عشا را ادا كن‌». به‌قولي‌ مراد اين‌ است: «دو ركعت‌ بامداد را ادا كن‌». «وبه‌ هنگام‌ فرو شدن‌ ستارگان‌ نيز» يعني: به‌ هنگام‌ افول‌ و غايب ‌شدن‌ ستارگان‌ در آخر شب‌ نيز پروردگارت‌ را تسبيح‌ گوي‌. به‌قولي: مراد اداي‌ نماز بامداد است‌ زيرا عبادت‌ در اين‌ هنگام‌ بر نفس‌ دشوارتر و از معرض‌ ريا دورتر مي‌باشد. در حديث‌ شريف‌ متفق‌ عليه‌ در ميان‌ بخاري‌ و مسلم‌ به‌ روايت‌ ابن‌عباس‌(رض) آمده‌ است: چون‌ رسول‌ اكرم‌ ص در دل‌ شب‌ به‌ نماز بر مي‌خاستند، مي‌گفتند: «اللهم‌ لك‌ الحمد أنت‌ نور السموات‌ والأرض‌ ومن‌ فيهن‌، ولك‌ الحمد أنت‌ قيوم‌ السموات‌ والأرض‌ ومن ‌فيهن‌، ولك‌ الحمد أنت‌ رب‌ السموات والأرض‌ ومن‌ فيهن‌، أنت‌ الحق‌ ووعدك‌ الحق‌، وقولك‌ الحق‌، ولقاؤك‌ الحق‌، والجنة حق‌، والنار حق‌، والساعة‌ حق‌، والنبيون‌ حق‌، ومحمد ص حق‌، اللهم‌ لك‌ أسلمت‌ وعليك‌ توكلت‌ وبك‌ آمنت‌، وإليك‌ أنبت‌ وبك‌ خاصمت‌ وإليك ‌حاكمت‌، فاغفر لي‌ ما قدمت‌ وما أخرت‌، وأسررت‌ وأعلنت‌، أنت ‌المقدم‌ وأنت‌ الموخر، لا إله‌ إلا أنت‌، ولا إله‌ غيرك: بار خدايا! ستايش‌ از آن‌ توست‌، تو نور آسمانها و زمين‌ و همه‌ كساني‌ هستي‌ كه‌ در آنها به‌سر مي‌برند و حمد از آن‌ توست‌، تو برپا دارنده‌ آسمانها و زمين‌ و همه‌ كساني‌ هستي‌ كه‌ در آنها به‌سر مي‌برند و حمد از آن ‌توست‌، تو پروردگار آسمانها و زمين‌ و همه‌ كساني‌ هستي‌ كه‌ در آنها به‌سر مي‌برند، تو حق‌ هستي‌ و وعده‌ات‌ حق‌ است‌، سخنت‌ حق‌ است‌، ديدارت‌ حق‌است‌، بهشت‌ حق‌ است‌، دوزخ‌ حق‌ است‌، قيامت‌ حق‌ است‌، پيامبران حق‌اند ومحمد حق‌ است‌. بار خدايا! براي‌ تو تسليم‌ شده‌ام‌ و بر تو توكل‌ كرده‌ام‌، به‌ تو ايمان‌ آورده‌ام‌، به‌ سوي‌ تو به‌ اخلاص‌ بازگشته‌ام‌، به‌ سوي‌ تو دادخواهي‌ كرده‌ام‌ وبه‌ سوي‌ تو به‌ داوري‌ رفته‌ام‌ پس‌ آنچه‌ را كه‌ پيش‌ فرستاده‌ام‌ و آنچه‌ را كه‌ واپس ‌افگنده‌ام‌ (از لغزشها) و آنچه‌ را كه‌ پنهان‌ كرده‌ام‌ و آنچه‌ را كه‌ آشكار نموده‌ام‌ برايم‌ بيامرز، تويي‌ پيش‌ اندازنده‌ و تويي‌ به‌ تأخير افگننده‌، معبودي‌ جز تو نيست‌ و خدايي‌ غير از تو نمي‌باشد».




<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:5314.xml">صفحة (526) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:5341.xml">صفحة (527) (آیه 27)</a><a class="folder" href="w:html:5359.xml">صفحة (528) (آیه 45)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5315.txt">وجه‌ تسميه:﴿ سوره‌ نجم ﴾</a><a class="text" href="w:text:5316.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5317.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5318.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5319.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5320.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5321.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5322.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5323.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5324.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5325.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5326.txt">آيه  11-12</a><a class="text" href="w:text:5327.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:5328.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:5329.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:5330.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:5331.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:5332.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:5333.txt"> آيه  19</a><a class="text" href="w:text:5334.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:5335.txt"> آيه  21</a><a class="text" href="w:text:5336.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:5337.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:5338.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:5339.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:5340.txt"> آيه  26</a></body></html>﴿ سوره‌ نجم ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (62) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ آن‌كه‌ خداوند متعال‌ آن‌ را با سوگندخوردن‌به‌ نجم‌ آغاز نموده‌ است‌، «نجم‌» ناميده‌ شد.
ابن‌ مسعود(رض) در بيان‌ فضيلت‌ آن‌ مي‌گويد: «سوره‌ نجم‌ اولين‌ سوره‌اي‌ بود كه‌ رسول‌ خدا ص آن‌ را به‌ طور علني‌ در مكه‌ خواندند، سپس‌ آن‌ را در حرم‌ تلاوت ‌كردند در حالي‌كه‌ مشركان‌ آن‌ را مي‌شنيدند». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌ابن‌ مسعود(رض) آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: «اولين‌ سوره‌اي‌ كه‌ در آن‌ سجده‌ نازل‌ شد، سوره‌ (نجم‌) بود پس‌ رسول‌ اكرم‌ ص سجده‌ كردند و مردم‌ نيز همه‌ ـ اعم‌ از مؤمن ‌و مشرك‌ ـ همراه‌ ايشان‌ سجده‌ كردند، مگر مردي‌ كه‌ ديدم‌ مشتي‌ از خاك‌ برگرفته‌ و بر آن‌ سجده‌ مي‌كند، سپس‌ بعد از آن‌ ديدم‌ كه‌ او بر كفر كشته‌ شد». و او اميه‌ بن ‌خلف‌ بود.
 
سوره نجم آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«سوگند به‌ نجم‌ چون‌ فروگرايد» خداوند(ج) در اين‌ آيه‌ به‌ جنس‌ ستارگان ‌آن‌گاه‌ كه‌ به‌ غروب‌ گرايش‌ مي‌يابند ـ سوگند ياد مي‌كند؛ زيرا «ال‌» در «النجم‌» براي‌ جنس‌ است‌ كه‌ شامل‌ همه‌ ستارگان‌ مي‌شود. سوگند خوردن‌ به‌ ستاره‌ همراه‌ با وصف‌ نمودن‌ آن‌ به‌ افول‌، اين‌ معني‌ را به‌ همراه‌ دارد كه‌ انسان‌ انديشمند بايد از افول‌ آن‌ بر بطلان‌ پرستش‌ آن‌ راه‌ برد. يا سوگند خوردن‌ به‌ ستاره‌ در حال‌ افول‌، براي‌ آن‌ است‌ كه‌ ستاره‌ چون‌ به‌ سوي‌ افق‌ به‌ افول‌ گرايد، جهات‌ چهارگانه‌ به‌وسيله‌ آن‌ تشخيص‌ داده‌ مي‌شود. ابن‌ابي‌حاتم‌ از شعبي‌ و غير وي‌ روايت‌ كرده‌ است‌ كه‌ گفتند: «آفريننده‌، به‌ هر چيز از آفريدگانش‌ كه‌ بخواهد قسم‌ مي‌خورد اما آفريده‌ نبايد جز به‌ آفريننده‌ قسم‌ خورد».
امام‌ رازي‌ در تفسير كبير مي‌گويد: «خداوند متعال‌ در آغاز سه‌ سوره‌ قبل‌، يعني‌ سوره‌هاي: (صافات‌)، (ذاريات‌) و (طور) و در اين‌ سوره‌، به‌ اسماء قسم ‌خورده‌ است‌ نه‌ به‌ حروف‌؛ در سوره‌ اول‌ بر اثبات‌ وحدانيت‌ خويش‌ قسم‌ خورده ‌است: (ان الهكم لواحد)، در سوره‌ دوم‌ بر اثبات‌ حشر و جزا قسم‌ قسم‌ خورده‌است:  (انما توعدون لصادق)ودر سوره‌ سوم‌ بر اثبات‌ دوام‌ عذاب‌ پس از وقوع‌ آن ‌در  روز قيامت‌ قسم‌ خورده‌ است: (ان عذاب ربك لواقع) و در اين‌ سوره‌ بر اثبات ‌نبوت‌ حضرت‌ محمد ص قسم‌ خورده‌ است: (‏ مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ .. ) «آيه/‌2». بنابراين‌، هر سه‌ اصل‌ توحيد، معاد و نبوت‌ در اين‌ چهار سوره‌ تكميل‌ گرديد».
همچنين‌ با ت