a><a class="text" href="w:text:5458.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:5459.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:5460.txt"> آيه  24</a><a class="text" href="w:text:5461.txt"> آيه  25</a><a class="text" href="w:text:5462.txt"> آيه  26</a><a class="text" href="w:text:5463.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:5464.txt"> آيه  28</a><a class="text" href="w:text:5465.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:5466.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:5467.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:5468.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:5469.txt"> آيه  33</a><a class="text" href="w:text:5470.txt"> آيه  34</a><a class="text" href="w:text:5471.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:5472.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:5473.txt">آيه  37</a><a class="text" href="w:text:5474.txt">آيه  38</a><a class="text" href="w:text:5475.txt">آيه  39</a><a class="text" href="w:text:5476.txt">آيه  40</a></body></html>سوره رحمن آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَرَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پروردگار دو مشرق‌ و پروردگار دو مغرب‌» از مشرق‌ و مغرب‌ به‌ صيغه‌ تثنيه‌ تعبيرشد زيرا خورشيد در زمستان‌ مشرق‌ و مغربي‌ دارد و در تابستان‌ مشرق‌ و مغرب ‌ديگري‌ و با اين‌ اختلاف‌ مشرقها و مغربهاست‌ كه‌ فصلهاي‌ چهارگانه‌ سال‌ به‌ وجود آمده‌ و جو جغرافيايي‌ از سرما به‌ گرما و باز به‌ حال‌ اعتدال‌ تغيير مي‌كند. البته ‌اختلاف‌ مشرقها و مغربها منافع‌ عظيم‌ ديگري‌ نيز براي‌ انسان‌ دارد. آري‌! اگر خورشيد در طلوعگاه‌ و غروبگاه‌ خود ثابت‌ و يكنواخت‌ مي‌بود، بي‌گمان‌ موسم‌هاي‌ تابستان‌ و زمستان‌ و تغييرات‌ فصلي‌ پديد نمي‌آمد و نظام‌ زندگي‌ در كره ‌زمين‌ مختل‌ مي‌شد.
	سوره رحمن آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ گروه‌هاي‌ انس‌ و جن‌ «كدام‌ يك‌ از نعمت‌هاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ ‌مي‌شماريد» و آنها را انكار كرده‌ و شكر نمي‌گزاريد؟ به‌ اين‌كه‌ حق‌ تعالي‌ را عبادت‌ كرده‌ و از او پروا داريد.
 
سوره رحمن آيه  19‏متن آيه : ‏‏ مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ يَلْتَقِيَانِ ‏
آيه  20‏متن آيه : ‏‏ بَيْنَهُمَا بَرْزَخٌ لَّا يَبْغِيَانِ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«دو دريا را به‌گونه‌اي‌ روان‌ كرد كه‌ با هم‌ برخورد كنند» يعني: تنگانگ‌ در جوار يك‌ديگر قرار گيرند پس‌ با آن‌كه‌ در منظر چشم‌ هيچ‌ فاصله‌اي‌ ميان‌ آنها نيست‌ اما با اين‌ وجود، در هم‌ نمي‌آميزند زيرا «ميان‌ آن‌ دو، برزخي‌ است‌» يعني: حاجز و حجابي‌ است‌ كه‌ جلو آميزش‌ آنها را مي‌گيرد «كه‌ به‌ هم‌ تجاوز نمي‌كنند» يعني: بر اثر وجود آن‌ حاجز و حايل‌، يكي‌ از آنها به‌ ديگري‌ تجاوز نمي‌كند تا به‌ آن‌ درآيد و درآميزد. ابن‌جريج‌ مي‌گويد: اين‌ دو دريا عبارتند از درياي‌ نمكين‌ و نهرهاي‌ شيرين‌ و گوارا پس‌ آب‌ شيرين‌ براي‌ نوشيدن‌ و آب ‌دادن‌ حيوانات و نباتات‌ است‌ و آب‌ نمكين‌ براي‌ پاكسازي‌ آب‌ از ميكروبها، اصلاح‌ طبقات‌ هوا، بيرون‌ آوردن ‌مرواريد و مرجان‌ و منافعي‌ ديگر.
 
سوره رحمن آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ گروه‌هاي‌ انس‌ و جن‌ «كدام‌يك‌ از نعمت‌هاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ ‌مي‌شماريد» و شكر نمي‌گزاريد؛ به‌ اين‌كه‌ پرستش‌ و تقواي‌ حق‌ تعالي‌ را در پيش‌ گيريد؟.
	سوره رحمن آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ يَخْرُجُ مِنْهُمَا اللُّؤْلُؤُ وَالْمَرْجَانُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«از آن‌ دو» دريا «لؤلؤ و مرجان‌ بيرون‌ مي‌آيد» لؤلؤ: دري‌ است‌ كه‌ از صدف ‌بيرون‌ مي‌آيد و مرجان: نگيني‌ است‌ سرخ‌رنگ‌ و معروف‌. مراد اين‌ است‌ كه ‌مرواريد و مرجان‌ از يكي‌ از آن‌ دو دريا كه‌ درياي‌ نمكين‌ است‌ بيرون‌ مي‌آيد و در ميان‌ اعراب‌ اين‌ روش‌ متداول‌ است‌ كه‌ دو جنس‌ را جمع‌ مي‌كنند، سپس‌ از يكي‌ از آنها خبر مي‌دهند چنان‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ مي‌فرمايد: (‏ يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالإِنسِ أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ ): «اي‌ گروه‌ جن‌ و انس‌! آيا پيامبراني‌ از خود شما نزد شما نيامده‌اند؟» «انعام/130» درحالي‌كه‌ پيامبران‌ از انس‌اند نه‌ از جن‌. و چنان‌كه‌ مي‌گويي: «از شهر بيرون‌ شدم‌». درحالي‌كه‌ از يكي‌ از محلات‌ آن‌ بيرون‌ شده‌اي‌، نه‌ از همه‌ اماكن ‌آن‌.
 
سوره رحمن آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ گروه‌هاي‌ انس‌ و جن‌ «كدام‌ يك‌ از نعمت‌هاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد؟» زيرا در اين‌ نعمت‌ها چنان‌ نشانه‌هاي‌ عظيم‌ و فراواني‌ وجود دارد كه‌ احدي‌ قادر به‌ تكذيب‌ آنها نبوده‌ و آنها را انكار نتواند كرد.
 
	سوره آل عمران آيه  166
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا أَصَابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعَانِ فَبِإِذْنِ اللّهِ وَلِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و آنچه‌ در روز برخورد دو گروه‌ به‌ شما رسيد» مراد كشتار و جراحت‌ و شكست‌ در روز احد است‌ «به‌ اذن‌ خدا بود» يعني‌: به‌ قضا و قدر وي‌ بود. بعضي‌ در معناي‌آن‌ گفته‌اند: آنچه‌ در روز برخورد دو گروه‌ به‌ شما رسيد، كار خدا(ج) بود كه‌ ميان‌ شما و آنان‌ را خالي‌ گذاشت‌ و آنان‌ را بر شما پيروز گردانيد «و تا مؤمنان‌ را معلوم ‌بدارد» در عرصه‌ ظهور و امتحان‌. پس‌ شكست‌ شما از روي‌ حكمتي‌ بود كه‌ تربيت ‌مؤمنان، بر حذر داشتنشان‌ از نافرماني‌ و متمايز ساختن‌ مؤمنان‌ از منافقان، جلوه‌هايي‌ از آن‌ است‌.
 
	سوره رحمن آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَهُ الْجَوَارِ الْمُنشَآتُ فِي الْبَحْرِ كَالْأَعْلَامِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و او راست‌ در دريا كشتي‌هاي‌ روان‌ شونده‌ برافراشته‌» اي‌ كه‌ بعضي‌ از تخته‌هاي ‌آن‌ بر بالاي‌ بعضي‌ ديگر نهاده‌ شده‌ و به‌ گونه‌اي‌ بلند و برافراشته‌ ساخته‌ شده‌ كه «چون‌ كوه‌هاست‌» پس‌ اين‌ كشتي‌هاي‌ كوه‌پيكر، محموله‌هاي‌ بسيار بزرگ‌ و هولناكي‌ از ارزاق‌ و غير آنها را از كشوري‌ به‌ كشوري‌ و از شهري‌ به‌ شهري‌ نقل‌ مي‌دهند تا به‌ هر سرزمين‌ مواد مورد نياز آن‌ را رسانده‌ و موادي‌ را كه‌ افزون‌ بر نيازهاي‌ ساكنان‌ و مردم‌ آن‌ است‌ به‌ سرزمين‌هاي‌ ديگر انتقال‌ دهند و اين‌ كشتي‌ها و محموله‌ها چنان‌ بزرگ‌اند كه‌ محموله‌هاي‌ عظيم‌ و هولناكي‌ را جابجا مي‌كنند؛ مثلا برخي‌ از نفتكش‌ها پنجصدهزارتن‌ نفت‌ را حمل‌ مي‌كنند و همين‌طور ناوگانهاي ‌نظامي‌، حامل‌ ده‌ها هواپيما، برج‌هاي‌ جنگي‌ ويرانگر و زير دريايي‌هاي‌ اتمي ‌مي‌باشند.
آيه‌ كريمه‌ با تشبيه‌ كشتي‌ها به‌ كوه‌ها، معجزه‌ غيبي‌ قرآني‌اي‌ را نيز در بر دارد زيرا اين‌ تشبيه‌ جز با ديدن‌ كشتي‌ها عصري‌ زمان‌ ما، به‌ كمال‌ و تمام‌ خود جلوه‌گر نمي‌شود.
 
	سوره رحمن آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ گروه‌هاي‌ انس‌ و جن‌ «كدام