‌ سبحان‌ به‌ جن‌ وانس‌ بيان‌ شده‌ است‌. يعني: آگاه‌ باشيد و هوش‌ داريد كه‌ ما به‌ زودي‌ متوجه‌ حساب ‌و كتاب‌ شما مي‌شويم‌. به‌ قولي: جن‌ و انس‌ را بدان‌ جهت‌ «ثقلين‌» ناميده‌اند كه‌ آنان‌ در زندگي‌ و مرگشان‌ بر زمين‌ سنگين‌بارند.
اين‌ آيه‌، دليل‌ روشني‌ است‌ بر اين‌كه‌ جن‌ هم‌ مانند انس‌ تماما به‌ تكاليف‌ شرعي ‌مخاطب‌ هستند زيرا آنان‌ نيز به‌ تكاليف‌ شرعي‌ مكلف‌ بوده‌، مورد امر و نهي‌ قرار مي‌گيرند و همچون‌ انس‌، پاداش‌ و جزا داده‌ مي‌شوند پس‌ مؤمنشان‌ همچون‌ مؤمن ‌انسانهاست‌ و كافرشان‌ همچون‌ كافر آنان‌ و ميان‌ انسان‌ و جن‌ در هيچ‌ چيز از اين ‌امور، فرقي‌ نيست‌.
 
	سوره رحمن آيه  32
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌» اي‌ گروه‌هاي‌ انس‌ و جن‌ «كدام‌يك‌ از نعمت‌هاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد؟» مگر غافل‌ از آنيد كه‌ از نعمت‌هاي‌ وي‌ يكي‌ هم‌ دادگري‌ در ميان ‌خلايق‌ با پاداش‌ دادن‌ نيكوكاران‌ و عذاب‌ نمودن‌ مجرمان‌ است‌؟ بنابراين‌، حق‌ تعالي‌ به‌ هيچ‌ كس‌ ستم‌ نمي‌كند و از اين‌ جزاي‌ وي‌ گريزي‌ هم‌ نيست‌ زيرا:
 
	سوره رحمن آيه  33
‏متن آيه : ‏
‏ يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْإِنسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَن تَنفُذُوا مِنْ أَقْطَارِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ فَانفُذُوا لَا تَنفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطَانٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ گروه‌ جنيان‌ و انسيان‌! اگر مي‌توانيد كه‌ از كرانه‌هاي‌ آسمانها و زمين‌ به‌ بيرون‌ رخنه‌ كنيد پس‌ رخنه‌ كنيد» يعني: اگر مي‌توانيد كه‌ از كناره‌ها و گوشه‌هاي‌ آسمانها و زمين‌ به‌ قصد گريز از قضا و قدر خداوند متعال‌ بيرون‌ رويد؛ پس‌ از آنها بيرون‌ رويد و خودتان‌ را برهانيد. دستور؛ دستوري‌ تعجيزي‌ است‌ «اما جز با سلطاني‌ رخنه ‌نمي‌كنيد» يعني: جز با قوت‌ و قهر و غلبه‌، قادر به‌ نفوذ نخواهيد شد و بر اين‌ كار نيرو و تواني‌ نداريد. به‌قولي‌ ديگر معني‌ اين‌ است: جز با نيرويي‌ از جانب‌ خداي‌ سبحان‌، بر اين‌ كار قدرت‌ نمي‌يابيد. ضحاك‌ مي‌گويد: «آيه‌ كريمه‌ بدين ‌معني‌ است‌ كه‌ اگر مي‌توانيد از مرگ‌ بگريزيد پس‌ هلا بگريزيد».
 
	سوره آل عمران آيه  167
‏متن آيه : ‏
‏ وَلْيَعْلَمَ الَّذِينَ نَافَقُواْ وَقِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْاْ قَاتِلُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ أَوِ ادْفَعُواْ قَالُواْ لَوْ نَعْلَمُ قِتَالاً لاَّتَّبَعْنَاكُمْ هُمْ لِلْكُفْرِ يَوْمَئِذٍ أَقْرَبُ مِنْهُمْ لِلإِيمَانِ يَقُولُونَ بِأَفْوَاهِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ أَعْلَمُ بِمَا يَكْتُمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همچنين‌ تا منافقان‌ را معلوم‌ بدارد» مراد از معلوم‌ داشتن‌ آنان، آشكار ساختن ‌وضعشان‌ و سرانجام‌ متمايز گردانيدن‌ صفشان‌ از مؤمنان‌ است‌. مراد از منافقان، عبدالله بن‌ابي‌ و ياران‌ وي‌ هستند. از ابن‌ شهاب‌ و غير وي‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ روايت‌ شده‌ است‌: رسول‌ خداص با هزار تن‌ از يارانشان‌ به‌سوي‌ احد بيرون ‌رفتند، پس‌ چون‌ منزلي‌ از راه‌ بين‌ احد و مدينه‌ را پيمودند، عبدالله بن‌ابي‌ خود باثلث‌ (یک سوم) مردم، از صف‌ ايشان‌ كنار كشيد، درحالي ‌كه‌ مي‌گفت‌: محمدص از آنان‌ اطاعت‌ كرد (و از مدينه‌ بيرون‌ رفت) و حرف‌ مرا در باقي ‌ماندن‌ در مدينه‌ و دفاع‌ از درون‌ شهر، نپذيرفت، به‌ خدا سوگند كه‌ ما نمي‌دانيم‌ چرا و به‌ چه‌خاطر، خود را در اينجا به‌ كشتن‌ بدهيم‌؟ همان‌ بود كه‌ با پيروان‌ خود از اهل‌ شك‌ و نفاق ‌بازگشت‌. «و چون‌ به‌ آنان‌ گفته‌ شد، بياييد در راه‌ خدا بجنگيد» اگر از مؤمنان‌ به‌خدا(ج) و روز آخرت‌ هستيد «يا دفاع‌ كنيد» از خود و فرزندان‌ و ديارتان، اگر به‌خدا (ج) و روز آخرت‌ ايمان‌ نداريد. به‌ قولي‌: مراد اين‌ است‌ كه‌ شما از پشت‌ سر ما دفاع‌ كنيد، ولي‌ در خط مقدم‌ نجنگيد. به‌ قولي‌ ديگر: مراد اين‌ است‌ كه‌ شما جمعيت‌ و سياهي‌لشكر ما را بيشتر سازيد. اما منافقان‌ از پذيرش‌ همه‌ اين ‌درخواستها ابا ورزيده‌ و «گفتند: اگر مي‌دانستيم‌ جنگي‌ خواهد بود» و برخوردي‌ رخ ‌خواهد داد «مسلما از شما پيروي‌ مي‌كرديم» و همراه‌ با شما مي‌جنگيديم، ولي‌ درآنجا جنگي‌ در كار نيست‌! بعضي‌ گفته‌اند؛ معني‌ اين‌ است‌: اگر ما به ‌جنگيدن‌ آشنا و بر آن‌ توانا بوديم، يا آن‌ را به‌ مصلحت‌ مقرون‌ مي‌دانستيم، از شما پيروي ‌مي‌كرديم‌. «آن‌ روز، آنان‌ به‌ كفر نزديكتر بودند» يعني‌: روزي‌ كه‌ با خفت‌ و خواري‌از شما كنار كشيدند و اين‌ سخن‌ را گفتند، به‌ كفر نزديكتر بودند «تا به‌ ايمان» در نزد كساني‌ كه‌ مي‌پنداشتند؛ آنان‌ مسلمانند. «به‌ زبان‌ خود چيزي‌ مي‌گويند كه‌ در دلهايشان‌ نيست» يعني‌: منافقان‌ ايمان‌ را اظهار و كفر را پنهان‌ مي‌دارند. ابن‌كثيردر معني‌ آن‌ مي‌گويد: «سخني‌ كه‌ مي‌گويند، به‌ صحت‌ آن‌ ايمان‌ ندارند، از آن‌جمله‌ اين‌ سخنشان‌: (اگر مي‌دانستيم‌ جنگي‌ خواهد بود، از شما پيروي‌مي‌كرديم)؛ زيرا آنها قطعا و يقينا مي‌دانستند كه‌ لشكري‌ از مشركان‌ براي ‌انتقام‌كشي‌ از مسلمانان‌ به‌ مرز مدينه‌ آمده‌ است، پس‌ طرح‌ اين‌ موضوع‌ به‌ گونه‌يك‌ معما از سوي‌ منافقان، جاي‌ بسي‌ تأمل‌ دارد». «و خدا به‌ آنچه‌ نهان‌ مي‌دارند، داناتر است» و مي‌داند كه‌ چه‌ نيرنگ‌هايي‌ را عليه‌ مسلمانان‌ پنهان‌ داشته‌اند. شكي ‌نيست‌ كه‌ اين‌ تهديدي‌ آشكار و رسوايي‌اي‌ بزرگ‌ براي‌ منافقان‌ است‌.
 
	سوره رحمن آيه  34
‏متن آيه : ‏
‏ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏«پس‌ كدام‌يك‌ از نعمت‌هاي‌ پروردگارتان‌ را دروغ‌ مي‌شماريد» اي‌ گروه‌ جن‌ وانس‌ در حالي‌كه‌ شما در برابر عظمت‌ ملك‌ و هستي‌ حق‌ تعالي‌، ناتوان‌ و درمانده‌ايد؟.
 
	سوره رحمن آيه  35
‏متن آيه : ‏
‏ يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِّن نَّارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنتَصِرَانِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بر شما شواظي‌ از آتش‌ فرستاده‌ خواهد شد» شواظ: شعله‌اي‌ است‌ كه‌ بي‌دود باشد «و از نحاس‌» بر شما فرستاده‌ خواهد شد. نحاس: همان‌ مس‌ معدني‌ معروف ‌است‌ كه‌ با آتش‌ ذوب‌ گرديده‌ و بر سرهايشان‌ فروريخته‌ مي‌شود. به‌قولي: نحاس‌؛ دودي‌ است‌ كه‌ شعله‌ نداشته‌ باشد و خليل‌ نيز بر همين‌ رأي‌ است‌ «پس‌ شما مقابله‌ نتوانيد كرد» يعني: چنانچه‌ ابزار و سلطه‌ نفوذ را به‌ شما ندهيم‌، قادر به‌ نفوذ در آسمان‌ نخواهيد شد همان‌ طوري‌ كه‌ مسافران‌ فضايي‌ با مسلح‌ شدن‌ به‌ وسايل‌ مخصوص‌ و پوشيدن‌ لباسهاي‌ ويژه‌اي‌ كه‌ آنان‌ را از گزند شهابهاي‌ آسماني‌ حفظ مي‌كند، راهي‌ كرات‌ ديگر م