ر، كهانت‌، فال‌بيني‌ يا دروغ‌ و مانند آنها باشد. چنان‌كه‌ قرآن‌ به‌ اين‌ دليل‌ نيز كريم‌ است‌ كه‌ در آن‌ اخلاق‌ كريمانه‌ و ارزشهاي‌ متعالي‌ طرح‌ و تبيين‌ شده‌ است‌ و بنابراين‌ حقيقت‌ است‌ كه‌ حافظ آن‌ گرامي‌ و قاري‌ آن‌ بزرگ‌ داشته‌ مي‌شود. مناسبت‌ ميان‌ مقسم‌به‌ كه‌ ستارگان‌ است‌ و ميان‌ مقسم‌ عليه‌ كه‌ قرآن‌ است‌ آشكار مي‌باشد زيرا چنان‌ كه‌ ستارگان‌ تاريكي‌ها را روشن‌ مي‌كنند، آيات‌ قرآن‌ نيز در دنيا و آخرت‌ راه‌ و روش‌ زندگي‌ را روشن ‌مي‌كنند و چنان‌ كه‌ ستارگان‌ تاريكي‌هاي‌ حسي‌ را از بين‌ مي‌برند، قرآن‌ نیز تاريكي‌هاي‌ معنوي‌ يعني‌ تاريكي‌هاي‌ جهل‌ و گمراهي‌ را از بين‌ مي‌برد.
 
	سوره واقعة آيه  78
‏متن آيه : ‏
‏ فِي كِتَابٍ مَّكْنُونٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آري‌! قرآن‌ «در كتابي‌ نهفته‌» يعني: پوشيده‌ و مصون‌ قراردارد كه‌ جز فرشتگان‌ مقرب‌ كسي‌ ديگر بر آن‌ اطلاع‌ ندارد. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: آن‌ كتاب‌كه‌ لوح‌ محفوظ مي‌باشد، از باطل‌ محفوظ است‌.
 
	سوره واقعة آيه  79
‏متن آيه : ‏
‏ لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌ آن‌ جز پاك‌شدگان‌ دست‌ نمي‌رسانند» يعني: كتاب‌ مصون‌ و محفوظ را جز پاكيزگان‌ از بهره‌هاي‌ نفسي‌ در آسمان‌ كه‌ فرشتگانند، مساس‌ نمي‌كنند اما شياطين ‌به‌ آن‌ دسترسي‌ ندارند همچنين‌ در زمين‌ نيز جز پاك‌شدگان‌ از جنابت‌ و ناپاكي‌ و بي‌وضويي‌، به‌ آن‌ دست‌ نمي‌رسانند. از فحواي‌ اين‌ آيه‌ دانسته‌ مي‌شود كه‌ نبايد اشخاص‌ كافر، جنب‌ و بي‌وضوء قرآن‌ را مساس‌ كنند پس‌ بنابراين‌، خبر به‌ معناي ‌نهي‌ است‌ يعني‌ هرچند (لايمسه‌) به‌ صيغه‌ نفي‌ بيان‌ شده‌ اما مراد از آن‌ نهي‌ مي‌باشد چنان‌كه‌ جمهور فقها و از جمله‌ ائمه‌ مذاهب‌ اربعه‌ بنابراين‌ آيه‌ و نيز بر مبناي ‌حديث‌ شريف‌ ذيل: «قرآن‌ را جز شخصي‌ كه‌ پاك‌ است‌، مساس‌ نكند»؛ بر منع ‌اشخاص‌ ياد شده‌ از مساس‌ كردن‌ قرآن‌ متفق‌القول‌ اند و فقط مالكي‌ها مساس‌كردن ‌قرآن‌ از سوي‌ شخص‌ بي‌وضوء را براي‌ ضرورت‌ تعليم‌ و تعلم‌ جايز شمرده‌اند.
 
	سوره آل عمران آيه  178
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِّأَنفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُواْ إِثْماً وَلَهْمُ عَذَابٌ مُّهِينٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كافران‌ هرگز نپندارند كه‌ مهلت‌ دادن‌ ما به‌ آنان» با طول‌ عمر و فراواني‌ در ارزاق، يا پيروزي‌ مقطعي‌ و ناپايدار در روز احد «به‌سودشان‌ است» قطعا موضوع‌ چنين‌ نيست، بلكه‌ «ما فقط» از آن‌ روي‌ «به‌ آنان‌ مهلت‌ مي‌دهيم‌ تا بر گناه‌ خويش‌ بيفزايند و عذاب‌ خفت‌باري» در كمين‌ خويش‌ «دارند». پس‌ خداي‌ سبحان ‌به ‌شيوه‌ استدراج، به‌ كفار طول‌ عمر و زندگي‌ مادي‌ گوارا مي‌دهد تا بر گناهان ‌خويش‌ بيفزايند و مهلت‌دادن‌ به‌ گناهكاران‌ جزء سنن‌ الهي‌ است‌ زيرا اگر خداوند(ج) هرگناه‌ و بدي‌اي‌ را بلافاصله‌ در دنيا جزا مي‌داد، چهره‌ جهان‌ تغيير مي‌يافت‌ و«تكليف» و «اختيار» انسان‌ به‌ حال‌ خود باقي‌ نمي‌ماند.
 
	سوره واقعة آيه  80
‏متن آيه : ‏
‏ تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ الْعَالَمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فروفرستاده‌اي‌ از سوي‌ پروردگار عالميان‌ است‌» اين‌ چهارمين‌ وصف‌ براي ‌قرآن‌ كريم‌ در چهارمين‌ آيه‌ است‌.
 
	سوره واقعة آيه  81
‏متن آيه : ‏
‏ أَفَبِهَذَا الْحَدِيثِ أَنتُم مُّدْهِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا شما به‌ اين‌ سخن‌» يعني: به‌ قرآني‌ كه‌ به‌ اوصاف‌ ياد شده‌ وصف‌ شد؛ «سستي‌ مي‌ورزيد؟» مدهنون: يعني‌ آيا شما با كفار در كفرشان‌ نرمش‌ و مدارا مي‌كنيد؟ اصل‌ مدهن‌ كسي‌ است‌ كه‌ ظاهرش‌ برخلاف‌ باطنش‌ باشد، گو اين‌كه‌ او در رواني‌ و نرمي‌ خود به‌ دهن‌ (روغن‌) شباهت‌ دارد و اين‌ از باب‌ به‌كار گرفتن ‌لفظ در يك‌ امر معنوي‌ بر سبيل‌ مجاز است‌، مجازي‌ كه‌ به‌ خاطر شهرت‌ خود به‌ حقيقت‌ عرفي‌ تبديل‌ شده‌ است‌.
 
سوره واقعة آيه  82
‏متن آيه : ‏
‏ وَتَجْعَلُونَ رِزْقَكُمْ أَنَّكُمْ تُكَذِّبُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و» آيا شما «تنها روزيتان‌ را در تكذيب‌ آن‌ قرار مي‌دهيد؟» يعني: آيا شكر و سپاس‌ روزيتان‌ را كه‌ همانا فروفرستادن‌ باران‌ است‌ در اين‌ قرار مي‌دهيد كه‌ نعمت ‌خداوند(ج)  را تكذيب‌ و انكار كرده‌ و اين‌ تكذيب‌ و انكار را به‌ جاي‌ شكر قرار دهيد؟ چرا كه‌ به‌جاي‌ شكرگزاري‌ بخشنده‌ و فروآورنده‌ باران‌، آن‌ را به‌ستارگان‌ نسبت‌ مي‌دهيد و مي‌گوييد: ما به‌ خاطر غروب‌ فلان‌ ستاره‌ از منزلگاه‌ خود در مغرب‌ و طلوع‌ ستاره‌ رقيب‌ آن‌ از مشرق‌، باران‌ يافته‌ايم‌؟ شايان‌ ذكر است ‌كه‌ اعراب‌ باران‌، باد، گرما و سرما را به‌ ستاره‌هاي‌ غروب‌ كرده‌، يا به‌ ستاره‌هاي ‌طلوع‌كننده‌ نسبت‌ مي‌دادند.
  
سوره واقعة آيه  83‏متن آيه : ‏‏ فَلَوْلَا إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ ‏
آيه  84‏متن آيه : ‏‏ وَأَنتُمْ حِينَئِذٍ تَنظُرُونَ ‏ 
آيه  85‏متن آيه : ‏‏ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنكُمْ وَلَكِن لَّا تُبْصِرُونَ ‏
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چرا آن‌ گاه‌ كه‌ جان‌ به‌ گلوگاه‌ رسد» يعني: پس‌ چرا آن‌ گاه‌ كه‌ روح‌، يا نفس‌ در هنگام‌ مرگ‌ به‌ گلوگاه‌ رسد؛ «و شما» اي‌ كساني‌ كه‌ پيرامون‌ فرد در حال ‌احتضار قرار داريد و او را مي‌بينيد كه‌ در حال‌ جان‌كندن‌ است‌؛ «در آن‌ هنگام‌ نظاره‌ مي‌كنيد» و هيچ‌كاري‌ براي‌ او كرده‌ نمي‌توانيد؟ نه‌ مي‌توانيد مرگ‌ را از او دفع‌ كنيد و نه‌ اين‌ كه‌ حتي‌ سختي‌ جان‌كندن‌ را بر وي‌ آسان‌ گردانيد؛ «و ما به‌ او از شما نزديكتريم‌» به‌ علم‌، قدرت‌ و رؤيت‌ خويش‌. به‌قولي‌ مراد اين‌ است: فرستادگان ‌ما كه‌ متولي‌ و عهده‌دار قبض‌ روح‌ او هستند، از شما به‌ او نزديكترند «ولي ‌نمي‌بينيد» يعني: شما فرشتگان‌ موكل‌ مرگ‌ را كه‌ نزد محتضر حاضر مي‌شوند و عهده‌دار قبض‌ روح‌ وي‌ هستند، نمي‌بينيد.
 
سوره واقعة آيه  86‏متن آيه : ‏‏ فَلَوْلَا إِن كُنتُمْ غَيْرَ مَدِينِينَ ‏
 آيه  87‏متن آيه : ‏‏ تَرْجِعُونَهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ اگر شما مقهور حكم ‌الهي‌ نيستيد» يعني: اگر شما مملوك‌ و پرورده‌ ايجاد و نتيجه‌ فعل‌ تكويني‌ حق‌ تعالي‌ نيستيد، يا اگر شما به‌ پندار خود بعد از مرگ ‌برانگيخته‌ نمي‌شويد؛ «چرا آن‌ را باز نمي‌گردانيد» يعني: چرا روح‌ شخص‌ محتضر را كه‌ به‌ گلوگاه‌ رسيده‌ است‌، به‌ مقر و جايگاهي‌ كه‌ در آن‌ بوده‌، باز نمي‌گردانيد «اگر راست‌ مي‌گوييد» در اين‌ پندارتان‌ كه‌ مملوك‌ پروردگار نيستيد، آفريننده‌اي ‌