يه  2
‏متن آيه : ‏
‏ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«او راست‌ فرمانروايي‌ آسمانها و زمين‌» پس‌ به‌ يگانگي‌ در آنها تصرف‌ مي‌كند و امر و تصرف‌ كس‌ ديگري‌ در آنها نافذ نيست‌ و اين‌ است‌ سبب‌ تسبيح ‌گفتن‌ آنها براي‌ او «زنده‌ مي‌كند و مي‌ميراند» زندگان‌ را در دنيا زنده‌ مي‌كند و مي‌ميراند و مردگان‌ را براي‌ رستاخيز زنده‌ مي‌كند «و او بر هر چيز تواناست‌» پس‌ هيچ‌ چيز او را عاجز نمي‌گرداند و هر چه‌ كه‌ بخواهد مي‌شود و هر چه‌ كه‌ نخواهد نمي‌شود.
 
	سوره حديد آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ اول‌» قبل‌ از هر چيز «و اوست‌ آخر» بعد از همه‌ چيز. يعني: او بعد از فناي‌ خلقش‌ باقي‌ است‌ و بر او فنا و نيستي‌ عارض‌ نمي‌شود «و اوست‌ ظاهر» يعني: غالب‌ و برتر بر همه‌ چيز كه‌ وجودش‌ نمايان‌ است‌ زيرا نشانه‌هاي‌ بسياري‌ بر اين‌ وجود مطلق‌ دلالت‌ مي‌كنند «و اوست‌ باطن‌» يعني: دانا به‌ آنچه‌ پنهان‌ است‌. يا معني‌ اين‌ است: اوست‌ پنهان‌ از ديدگان‌. يا حقيقت‌ ذاتش‌ پنهان‌ است‌ پس‌ عقلها و حاسه‌ها به‌ او احاطه‌ نمي‌كنند لذا او به‌ آثار و افعال‌ خويش‌ آشكار و به‌ ذات ‌خويش‌ پنهان‌ است‌ «و او به‌ همه‌ چيز داناست‌» پس‌ چيزي‌ از دانستني‌ها از ساحت ‌علمش‌ بيرون‌ نيست‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌ابي‌شيبه‌، مسلم‌ و ترمذي‌ از ابي‌هريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: فاطمه‌ رضي‌ الله عنها نزد رسول‌ خدا ص آمد واز ايشان‌ براي‌ خود خدمتكاري‌ مي‌طلبيد پس‌ به‌ او فرمودند: «قولي: اللهم‌ ربنا ورب‌كل‌ شي‌، منزل‌ التوراة‌ والإنجيل‌ والفرقان‌ فالق‌ الحب‌ والنوي‌، أعوذ بك‌ من‌ كل‌ شي‌ أنت ‌آخذ بناصيته‌، أنت‌ الأول‌ فليس‌ قبلك‌ شيء‌ وأنت‌ الآخر فليس‌ بعدك‌ شيء‌ وأنت‌ الظاهر فليس‌ فوقك‌ شيء‌، وأنت‌ الباطن‌ فليس‌ دونك‌ شيء‌، اقض‌ عنا الدين‌، واغننا من ‌الفقر: اي‌ فاطمه‌! بگو: بارخدايا! اي‌ پروردگار ما و پروردگار همه‌ چيز! اي ‌فرودآورنده‌ تورات‌ و انجيل‌ و فرقان‌! اي‌ شكافنده‌ دانه‌ها و هسته‌ها! پناه‌ مي‌برم‌ به‌ تو از شر همه‌ چيزي‌ كه‌ تو گيرنده‌ موي‌ پيشاني‌ آن‌ هستي‌ (يعني‌ تحت‌ قبضه‌ وتصرف‌ توست) تويي‌ اول‌؛ پس‌ قبل‌ از تو چيزي‌ نيست‌ و تويي‌ آخر؛ پس‌ بعد از تو چيزي‌ نيست‌ و تويي‌ ظاهر؛ پس‌ فوق‌ تو چيزي‌ نيست‌ و تويي‌ باطن‌؛ پس‌ وراي‌ تو چيزي‌ نيست‌، بپرداز از ما وام‌ را و ما را از فقر بي‌نياز كن‌».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5608.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5609.txt"> آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5610.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5611.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5612.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5613.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5614.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5615.txt">آيه  11</a></body></html>سوره حديد آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوَى عَلَى الْعَرْشِ يَعْلَمُ مَا يَلِجُ فِي الْأَرْضِ وَمَا يَخْرُجُ مِنْهَا وَمَا يَنزِلُ مِنَ السَّمَاء وَمَا يَعْرُجُ فِيهَا وَهُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ آن‌كه‌ آسمانها و زمين‌ را در شش‌ روز» يعني: در شش‌ طور از اطوار مختلف‌ «آفريد» و البته‌ او قادر است‌ كه‌ آنها را در يك‌ لحظه‌ بيافريند ولي‌ اين‌عدد را به‌كار گرفت‌ تا تأني‌ و تأمل‌ در امور را به‌ بندگانش‌ بياموزد «سپس‌ بر عرش ‌استوا يافت‌» به‌ چنان‌ استوايي‌ كه‌ سزاوار جناب‌ اوست‌. اين‌ رأي‌ سلف‌ در باب ‌استوا بر عرش‌ است‌ و اين‌ رأي‌ به‌ احتياط اولي‌ است‌ اما خلف‌، استوا را به‌ تدبير حق‌ تعالي‌ و استيلايش‌ بر كليدهاي‌ امور و سلطه‌ وي‌ بر همه‌ چيز تأويل‌ مي‌كنند «آنچه‌ را كه‌ به‌ زمين‌ وارد مي‌شود» از باران‌ و غير آن‌ «مي‌داند و آنچه‌ را كه‌ از آن‌بيرون‌ مي‌آيد» از ارواح‌، فرشتگان‌، ماهواره‌ها، سفينه‌هاي‌ فضايي‌، نباتات‌ و غيره ‌نيز مي‌داند «و آنچه‌ را از آسمان‌ فرود مي‌آيد» از باران‌ و غيره‌ «و آنچه‌ را در آن‌ بالا مي‌رود» يعني: آنچه‌ را به‌سوي‌ آن‌ بالا مي‌رود؛ از فرشتگان‌، اعمال‌، ارواح‌ بندگان‌، دعاها، بخارهاي‌ متصاعد و مانند اين‌ها را نيز مي‌داند پس‌ ذره‌اي‌ از علم‌ وي‌ پنهان‌ نيست‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «عمل‌ شب‌ قبل‌ از عمل‌ روز و عمل‌ روز قبل‌ از عمل‌ شب‌ به‌سوي‌ خداوند متعال‌ بالا برده‌ مي‌شود». «و او با شماست‌» به‌ قدرت‌، سلطه‌ و علم‌ خويش‌ «هر جا كه‌ باشيد» يعني: در هر جايي ‌از زمين‌ و ماحول‌ و اندرون‌ آن‌ اعم‌ از خشكه‌ و دريا و فضا كه‌ بگرديد. ابوحيان ‌مي‌گويد: «اين‌ آيه‌اي‌ است‌ كه‌ امت‌ اسلام‌ بر تأويل‌ آن‌ و اين‌كه‌ بر ظاهر خود حمل ‌نمي‌شود، اجماع‌ دارند». يعني: اين‌ آيه‌ بر معيت‌ و همراهي‌ حق‌ تعالي‌ با ذات ‌خود از نظير حيز و مكان‌ حمل‌ نمي‌شود و «معيت‌» وي‌ به‌ حضور علم‌، قدرت‌ و اراده‌اش‌ تأويل‌ مي‌شود. پس‌ اين‌ آيه‌ حجت‌ است‌ عليه‌ كساني‌ كه‌ تأويل‌ را در آيات‌ ديگري‌ كه‌ جاري‌ مجراي‌ اين‌ آيه‌ است‌ و در آنها نيز حمل‌ معاني‌ بر ظاهر آنها مستحيل‌ مي‌باشد، جايز نمي‌دانند «و خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنيد بيناست‌» پس ‌چيزي‌ از اعمالتان‌ بر او پنهان‌ نمي‌ماند.
	سوره حديد آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الأمُورُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«فرمانروايي‌ آسمانها و زمين‌ او راست‌» اين‌ تكرار براي‌ تأكيد است‌ «و كارها به‌سوي‌ خداوند بازگردانيده‌ مي‌شود» نه‌ به‌سوي‌ غير وي‌.
 
	سوره آل عمران آيه  180
‏متن آيه : ‏
‏ وَلاَ يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَّهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُواْ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
جمهور مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ آيه‌ كريمه‌ برآن‌اند كه‌ اين‌ آيه‌ درباره ‌بازدارندگان‌ زكات‌ نازل‌ شد. «و كساني‌ كه‌ به‌ آنچه‌ خدا از فضل‌ خويش‌ به‌ آنان‌ عطاكرده، بخل‌ مي‌ورزند» و آن‌ را در راه‌ خدا (ج) انفاق‌ نمي‌كنند «هرگز تصور نكنند كه ‌آن‌ بخل‌ برايشان‌ خوب‌ است» و به‌ سودشان‌ مي‌باشد «بلكه‌ آن‌ به‌ زيانشان‌ است، به‌ زودي‌ آنچه‌ كه‌ به‌ آن‌ بخل‌ ورزيده‌اند