ا ص فرمودند: آنان‌ را چه‌ شده ‌است‌ كه‌ ايمان‌ نياورند درحالي‌كه‌ نزد پروردگارشانند؟ گفتند: پس‌ ايمان‌ انبيا (ع). رسول‌ خدا ص فرمودند: و چرا آنان‌ ايمان‌ نياورند در حالي‌ كه‌ وحي‌ بر ايشان‌ نازل ‌مي‌شود؟ گفتند: پس‌ (اين‌ مؤمنان‌ محبوب‌ الايمان‌) خود ما هستيم‌. رسول‌خدا ص فرمودند: و چرا شما ايمان‌ نياوريد درحالي‌كه‌ من‌ در ميان‌ شما هستم‌؟ بدانيد كه‌ شگرف‌ترين‌ و محبوب‌ترين‌ مؤمنان‌ از نظر ايمان‌، قومي‌ هستند كه‌ بعد از شما مي‌آيند (زيرا آنها) صحيفه‌هايي‌ را مي‌يابند و به‌ آنچه‌ كه‌ در آنهاست‌ ايمان ‌مي‌آورند».
 
	سوره حديد آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ الَّذِي يُنَزِّلُ عَلَى عَبْدِهِ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ لِيُخْرِجَكُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَإِنَّ اللَّهَ بِكُمْ لَرَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ آن‌كه‌ بر بنده‌ خود آيات‌ بينات‌ را» يعني: آيات‌ واضح‌ و آشكار را كه‌ عبارت‌ از آيات‌ قرآن‌ است‌ «فرومي‌فرستد» به‌قولي: مراد از آيات‌، معجزات‌ است‌ كه‌ قرآن‌ بزرگترين‌ آنهاست‌ «تا شما را از تاريكي‌ها به‌سوي‌ نور بيرون‌ آورد» يعني: حق‌ تعالي‌ آيات‌ بينات‌ خود را فرومي‌فرستد تا شما را با اين‌ آيات‌ از تاريكي‌هاي‌ شرك‌ به‌سوي‌ نور ايمان‌ بيرون‌ آورد. يا تا پيامبرش ص شما را با اين ‌آيات‌، يا به‌وسيله‌ دعوت‌ خود از تاريكي‌هاي‌ شرك‌ به‌سوي‌ نور ايمان‌ بيرون ‌آورد «و بي‌گمان‌ خداوند بر شما رئوف‌ رحيم‌ است‌» يعني: او به‌ شما بسيار با رأفت‌ و نهايت‌ مهربان‌ است‌، از آنجا كه‌ كتابهاي‌ خويش‌ را فرود آورد و پيامبرانش‌ را براي‌ هدايت‌ بندگانش‌ برانگيخت‌ و به‌ صرف‌ حجت‌هاي‌ عقلي‌اي‌ كه‌ در امكان‌ و دسترس‌ هر بشري‌ هست‌، اكتفا نكرد پس‌ رأفت‌ و رحمتي‌ كامل‌تر و بليغ‌تر از اين وجود ندارد.
	سوره حديد آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَمَا لَكُمْ أَلَّا تُنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلِلَّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ لَا يَسْتَوِي مِنكُم مَّنْ أَنفَقَ مِن قَبْلِ الْفَتْحِ وَقَاتَلَ أُوْلَئِكَ أَعْظَمُ دَرَجَةً مِّنَ الَّذِينَ أَنفَقُوا مِن بَعْدُ وَقَاتَلُوا وَكُلّاً وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَى وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و شما را چه‌ شده‌ است‌ كه‌ در راه‌ خدا انفاق‌ نمي‌كنيد» يعني: كدام‌ عذر و چه ‌مانعي‌ شما را از انفاق‌ در جهاد براي‌ برتري‌ دين‌ خدا(ج)  باز مي‌دارد؛ «و حال‌ آن‌كه‌ ميراث‌ آسمانها و زمين‌ به‌ الله تعلق‌ دارد؟» يعني: حال‌ آن‌كه‌ شما نابود مي‌شويد، عالم‌ سراسر منقرض‌ مي‌گردد و همه‌ آنچه‌ كه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌ همچون ‌بازگشت‌ ميراث‌ به‌سوي‌ وارث‌ به‌سوي‌ خداي‌ سبحان‌ باز مي‌گردد و چيزي‌ از آن ‌براي‌ شما باقي‌ نمي‌ماند پس‌ هرگاه‌ قضيه‌ چنين‌ است‌، در اين‌ صورت‌ انفاق‌ شما در راهي‌ كه‌ عوض‌ ماندگاري‌ از خود ـ مانند ثواب‌ و پاداش‌ الهي‌ ـ به‌جا مي‌گذارد سزاوارتر است‌ «و كساني‌ از شما كه‌ پيش‌ از فتح‌ انفاق‌ و جهاد كرده‌اند يكسان ‌نيستند» با كساني‌ كه‌ بعد از فتح‌ انفاق‌ و جهاد كرده‌اند «آنان‌ از حيث‌ درجه‌ بزرگتر از كساني‌اند كه‌ بعد از آن‌ انفاق‌ و جهاد كرده‌اند» مراد از فتح: فتح‌ مكه‌ است‌ زيرا قبل ‌از فتح‌ مكه‌ نياز مسلمانان‌ به‌ انفاق‌ مال‌ بيشتر بود چرا كه‌ ايشان‌ از نظر تعداد كمتر و از نظر نيرو ضعيف‌تر بودند و مال‌ اندكي‌ مي‌يافتند كه‌ آن‌ را در راه‌ خدا أ ايثار كنند. البته‌ بذل‌ و انفاق‌ جان‌ كه‌ همانا قتال‌ و جهاد در راه‌ خدا(ج) است‌، نهايي‌ترين ‌پايه‌ جود و سخا مي‌باشد. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ امام‌ احمد از انس‌(رض) آمده ‌است‌ كه‌ فرمود: خالدبن‌ وليد و عبدالرحمن‌بن‌عوف‌ رضي ‌الله عنهما با هم‌ مشاجره‌ كردند؛ خالد به‌ عبدالرحمن‌ گفت: شما به‌ خاطر ايامي‌ كه‌ بر اسلام‌ سبقت‌ جسته‌ايد بر ما دراز دستي‌ و برتري‌جويي‌ مي‌كنيد؟ پس‌ چون‌ اين‌ خبر به‌ رسول‌ اكرمص رسيد، فرمودند: «دعوا لي‌ أصحابي‌، فوالذي‌ نفسي‌ بيده‌ لو أنفقتم‌ مثل‌ أحد، أو مثل ‌الجبال‌ ذهبا، ما بلغتم‌ أعمالهم: اصحابم‌ را به‌ من‌ واگذاريد (و از كشمكش‌ و رقابت‌ با آنان‌ دست‌ برداريد) زيرا سوگند به‌ ذاتي‌ كه‌ جانم‌ در يد اوست‌، اگر شما به‌ مانند كوه‌ احد يا مانند كوه‌ها از طلا انفاق‌ كنيد، به‌ پايه‌ اعمال‌ آنان‌ نمي‌رسيد». «و خداوند هر يك‌» از دو گروه‌ ياد شده‌ «را وعده‌ نيكي‌ داده‌ است‌» كه‌ همانا نيل‌ به‌ بهشت‌ ـ با تفاوت‌ درجاتشان‌ در آن‌ ـ است‌ «و خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنيد آگاه‌ است‌» پس‌ شما را به‌ اندازه‌ اعمالتان‌ جزا مي‌دهد.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌اند : اين‌ آيه‌ درباره‌ ابوبكر صديق‌(رض) نازل‌ شد كه‌ مال‌ خويش‌ را قبل‌ از فتح‌ مكه‌ بر رسول‌ خدا ص انفاق‌ كرد و خداوند(ج) به‌ او از طريق‌ وحي‌ سلام‌ فرستاد زيرا نقل‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص به‌ وي‌ فرمودند: «اين‌ جبرئيل‌ است‌ كه‌ از سوي‌ خداي‌ سبحان‌ بر تو سلام‌ مي‌گويد و پروردگارت‌ به‌ تو مي‌فرمايد: آيا از من‌ در اين‌ فقر خويش‌ راضي‌ هستي‌ يا ناراض‌؟» پس‌ ابوبكر(رض) گريست‌ و گفت: آيا بر پروردگارم‌ خشمگين‌ مي‌شوم‌؟! من‌ از پروردگارم‌ راضي‌ هستم‌، من‌ از پروردگارم‌ راضي‌ هستم‌. ابن‌مسعود(رض) مي‌گويد: «اولين‌ كساني‌ كه‌ اسلام‌ را به‌ شمشير خود پيروز كردند، رسول‌ خدا ص و ابوبكر بودند زيرا او اولين‌ كسي‌ بود كه‌ بر ايشان‌ انفاق‌ كرد». شايان‌ ذكر است‌ كه ‌عدم‌ برابري‌ ميان‌ دو گروه‌ ياد شده‌ هم‌ در احكام‌ دين‌ و هم‌ در مراتب‌ دنياست‌ چنان‌كه‌ عائشه‌ رضي‌الله عنها فرمود: «رسول‌ اكرم‌ ص به‌ ما دستور دادند كه‌ مردم ‌را در جايگاه‌ها و مراتب‌شان‌ فرود آوريم‌». يعني‌ آنان‌ را به‌ قدر فضل‌ و منزلت‌شان‌ حرمت‌ گذاريم‌. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ بزرگترين‌ جايگاه‌ها از روي ‌مرتبت‌، امامت‌ نماز است‌ زيرا در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص در بيماريشان‌ فرمودند: «به‌ ابوبكر بگوييد كه‌ بايد براي‌ مردم‌ نماز اقامه‌ كند».
 
سوره حديد آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ مَن ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً فَيُضَاعِفَهُ لَهُ وَلَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌ گاه‌ خداي‌ عزوجل‌ مؤمنان‌ را به‌ انفاق‌ مال‌ برانگيخته‌ و مي‌فرمايد : «كيست‌ آن‌ كس‌ كه‌ به‌ خدا وامي‌ نيكو دهد» يعني: كيست‌ آن‌ كس‌ كه‌ مالش‌ را در راه ‌خدا(ج) انفاق‌ كند بدان‌ اميد كه‌ حق‌ تعالي‌ برايش‌ در قبال‌ آن‌ عوض‌ عطا كند لذا او مانند كسي‌ است‌ كه‌ به‌ خدا(ج)  وامي‌ نيكو مي‌دهد يع