‌ و پيامبرش‌ دروغ‌ بسته‌اند و سوگندهاي‌ ناروا و دروغين‌ خورده‌اند پس‌ به‌ زودي‌ در دنيا و آخرت‌ زيانكار و بازنده‌ خواهند شد.
 
	سوره مجادلة آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ فِي الأَذَلِّينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ با خدا و پيامبرش‌ محاده‌ مي‌كنند» يعني: مخالفت‌ و ستيزه ‌مي‌كنند به‌ طوري‌ كه‌ آنان‌ در حد و مرزي‌ قرار دارند و شريعت‌ و هدايت‌ در حد و مرزي‌ ديگر. معناي‌ محاده‌ با خدا و رسول‌ وي‌ در اول‌ همين‌ سوره‌ نيز گذشت‌. «اين‌ گروه‌ در زمره‌ خوارترين‌ مردم‌اند» يعني: ستيزه‌گران‌ با خدا و رسول‌، از جمله‌ كساني‌ از امت‌هاي‌ پيشين‌ و پسين‌اند كه‌ خداوند(ج) آنان‌ را با ذلت‌ دنيا و خفت‌ و خواري‌ آخرت‌، خوار و فرومايه‌ گردانيده‌ است‌.
	سوره مجادلة آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِي إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خداوند نوشته‌ است» يعني: در علم‌ سابق‌ و ازلي‌ خود حكم‌ كرده‌ و مقرر داشته‌ و در لوح‌ محفوظ نوشته‌ است‌ «كه‌ البته‌ من‌ و پيامبرانم‌ غالب‌ مي‌شويم» با حجت‌ و شمشير و اين‌ حكم‌ كه‌ عاقبت‌ امر، پيروزي‌ در دنيا و آخرت‌ از آن‌ مؤمنان‌ است‌، قدري‌ است‌ محكم‌ و امري‌ است‌ مبرم‌ ـ چنان‌كه‌ ابن‌كثير گفته‌ است‌. آري‌! اين‌ بشارتي‌ است‌ به‌ پيروز ساختن‌ مؤمنان‌ بر كافران‌ كه‌ بارها و بارها محقق ‌شده‌ است‌ چنان‌كه‌ خداوند متعال‌ پيامبران‌ گرامي‌اي‌ مانند نوح‌، هود، صالح‌، لوط و غير ايشان‌ از انبيا‡ را بر اقوامشان‌ پيروز گردانيد و رسول‌ گرامي‌ ما حضرت ‌محمدص و مؤمنان‌ همراهشان‌ را بر مشركان‌ جزيره ‌العرب‌ و بر دو دولت‌ بزرگ‌روم‌ و فارس‌ پيروز گردانيد «بي‌گمان‌ خداوند قوي‌ عزيز است» قوي‌ است‌ بر پيروز ساختن‌ دوستانش‌ و غالب‌ است‌ بر دشمنانش‌ پس‌ كسي‌ بر او غلبه‌ نمي‌تواند كرد.
مقاتل‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: آن‌ گاه‌ كه‌ خداوند(ج) مكه‌، طايف‌، خيبر و ماحول‌ آن‌ را براي‌ مؤمنان‌ گشود، ايشان‌ گفتند: اميدواريم‌ كه‌ خداوند(ج) ما را بر فارس‌ و روم‌ نيز پيروز گرداند. پس‌ عبدالله بن‌ابي‌ گفت: آيا مي‌پنداريد كه‌ روم‌ و فارس‌ مانند اين‌ چند قريه‌اي‌ است‌ كه‌ بر آنها غلبه‌ كرده‌ايد؟ به‌ خدا كه‌ آنان‌ بيشتر و نيرومندتر از آنند كه‌ شما در آنان‌ چنين‌ گماني‌ را بپرورانيد! پس‌ اين‌ آيه‌ نازل‌ شد و خداوند متعال‌ از غلبه‌ مؤمنان‌ بر همه‌ كفار و مشركان‌ و همه‌ معاندان‌ دين‌ خبر داد.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5664.txt"> آيه  22</a></body></html>سوره مجادلة آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ لَا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُوْلَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُوْلَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«قومي‌ را كه‌ به‌ خداوند و روز بازپسين‌ ايمان‌ داشته‌ باشند نمي‌يابي‌ كه‌ با كساني ‌دوستي‌ كنند» و از آنان‌ پشتيباني‌ و با آنان‌ همياري‌ كنند «كه‌ با خداوند و پيامبرش ‌مخالفت‌ مي‌ورزند ولو آن‌كه‌ پدرانشان‌ يا فرزندانشان‌ يا برادرانشان‌ يا خويشاوندانشان ‌باشند» يعني: هرچند آن‌ مخالفان‌ و معاندان‌ خدا و رسولش‌؛ پدران‌ و ... اين‌ مؤمنان‌ هم‌ باشند زيرا ايمان‌ انسان‌، او را از برقرار كردن‌ چنين‌ دوستي‌ و مراوده‌اي ‌با دشمنان‌ خدا(ج)  بازداشته‌ و به‌ شدت‌ نهي‌ مي‌كند پس‌ رعايت‌ شرايط و اركان ‌ايمان‌ نيرومندتر از رعايت‌ پيوند پدري‌، فرزندي‌، برادري‌ و خانداني‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ آمده‌ است: «خداي‌ تبارك‌ و تعالي‌ مي‌فرمايد: وعزتي‌ لاينال ‌رحمتي‌ من‌ لم‌ يوال‌ أوليائي‌، ويعاد أعدائي: سوگند به‌ عزت‌ من‌ كه‌ به‌ رحمت‌ من‌نمي‌رسد كسي‌ كه‌ با دوستان‌ من دوستي‌ و ولايت‌ نكند و با دشمنان‌ من‌ دشمني‌ و عداوت‌ نورزد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ معاذ(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «بارخدايا! براي‌ فاجري‌ ـ و در روايتي‌ ديگر ـ و نه ‌براي‌ فاسقي‌ ـ بر من‌ احسان‌ و نعمتي‌ قرار نده‌ كه‌ در آن‌ صورت‌ قلبم‌ او را دوست ‌بدارد زيرا در آنچه‌ كه‌ به‌ من‌ وحي‌ نموده‌اي‌، اين‌ آيه‌ را يافته‌ام‌: (‏ لَا تَجِدُ قَوْماً يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ...)  : قومي‌ را كه‌ به‌ خداوند و روز بازپسين‌ ايمان‌ داشته ‌باشند نمي‌يابي‌ كه‌ با كساني‌ دوستي‌ كنند كه‌ با خداوند و پيامبرش‌ مخالفت ‌مي‌ورزند ولو آن‌كه‌ پدرانشان‌ يا فرزندانشان‌ يا برادرانشان‌ يا خويشاوندانشان ‌باشند».
«اين‌ گروه» يعني: كساني‌ كه‌ با مخالفان‌ و معاندان‌ خدا و رسولش‌ دوستي ‌نمي‌ورزند «الله در دلهاي‌ ايشان‌ ايمان‌ را نوشته‌ است» يعني: ايمان‌ را در دلهايشان‌ پايدار و استوار گردانيده‌ است‌. به‌ قولي‌ معني‌ اين‌ است: در دلهاي‌ ايشان‌ ايمان‌ را قرار داده‌ است‌. به‌قولي‌ ديگر معني‌ اين‌ است: ايمان‌ را در دلهايشان‌ گرد آورده‌ و يكجا ساخته‌ است‌ «و ايشان‌ را به‌ روحي‌ از جانب‌ خويش‌ مؤيد نموده‌ است» يعني: ايشان‌ را به‌ نصرتي‌ از جانب‌ خويش‌ بر دشمنانشان‌ در دنيا مؤيد كرده‌ است‌. دليل‌اين‌كه‌ حق‌ تعالي‌ نصرت‌ و پيروزي‌ خويش‌ براي‌ مؤمنان‌ را «روح‌» ناميد اين‌ است‌كه‌ به‌ وسيله‌ همين‌ نصرت‌ كار ايشان‌ رونق‌ مي‌يابد، جان‌ مي‌گيرد و زنده‌ مي‌شود «و ايشان‌ را به‌ بوستانهايي‌ در آورد كه‌ جويباران‌ از فرودست‌ آنها جاري‌ است‌، جاودانه» و ابدي‌ «در آنند خداوند از ايشان‌ خشنود شد» يعني: اعمال‌ مبتني‌ بر توحيد خالص‌ و طاعت‌ ايشان‌ را پذيرفت‌ و برايشان‌ آثار رحمت‌ شتابان‌ و بلندمدت‌ خود را سرازير كرد «و ايشان‌ هم‌ از الله خشنود شدند» يعني: به‌ آنچه‌ كه‌خداوند(ج) در حال‌ و آينده‌ به‌ ايشان‌ بخشيد، شادمان‌ شدند «اين‌ گروه‌ حزب‌ الله‌اند» يعني: لشكريان‌ اويند كه‌ اوامرش‌ را به‌ جا آورده‌، با دشمنانش‌ مي‌جنگند و دوستانش‌ را ياري‌ مي‌دهند «آگاه‌ باشيد كه‌ همانا حزب‌ خدا، ايشانند رستگاران» يعني: دست‌يافتگان‌ به‌ سعادت‌ دنيا و آخرت‌.
خلاصه‌ اين‌كه: خداوند(ج) چهار نعمت‌ را بر ترك‌ دوستي‌ مؤمنان‌ با دشمنان 