ا جز متاع‌ غرور نيست» متاع‌: هرآن‌چيزي‌ است‌ كه‌ انسان‌ از آن‌ نفع‌ و بهره‌ مي‌گيرد. غرور: فريفته‌شدن‌ به‌ آرزوها و خواهشهاي‌ دنياست‌.
اين‌ آيه‌ كريمه، متضمن‌ مژده‌ و بيم‌ (وعد و وعيد) به‌ تصديق‌كنندگان‌ و تكذيب‌كنندگان‌ پيامبرص است‌. از سعيدبن‌ جبير(رض) روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: وعيد و تهديد در اين‌ آيه‌ كريمه، فقط متوجه‌ كسي‌ است‌ كه‌ دنيا را بر آخرت ‌ترجيح‌ مي‌دهد، اما كسي‌ كه‌ آخرت‌ را به‌ وسيله‌ دنيا مي‌طلبد، دنيا برايش‌ بهترين‌متاع‌ و بهره‌اي‌ است‌ و اين‌ هشدار شامل‌ وي‌ نمي‌شود. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص فرمودند: «حقيقتا جاي‌ يك‌ تازيانه‌ دربهشت، بهتر از دنيا و مافيهاست، اگر مي‌خواهيد آيه‌: ﴿ فَمَن زُحْزِحَ ..﴾ را بخوانيد تا اين‌ حقيقت‌ بر شما روشن‌ شود».
علما در بيان‌ احكام‌ گفته‌ اند: سنت‌ است‌ كه‌ در هنگام‌ احتضار و جان‌ كندن، به ‌انسان‌ كلمه‌ شهادت‌ تلقين‌ شود، بدون‌ خواستن‌ از وي‌ كه‌ آن‌ را تكرار كند زيرا چه ‌بسا كه‌ تكرار، سبب‌ ملال‌ و دلتنگي‌ وي‌ گردد. همچنين‌ مستحب‌ است‌ كه‌ در آن ‌هنگام‌ سوره‌ «يس» نيز بر وي‌ خوانده‌ شود زيرا در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌خواندن‌ «يس»، مردن‌ را بر شخص‌ محتضر آسان‌ مي‌سازد. همچنان‌ سنت‌ است ‌كه‌ در بردن‌ مرده‌ به‌سوي‌ گورستان‌ تعجيل‌ شود.
 
سوره حشر آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْلَا أَن كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاء لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر نه‌ آن‌ بود كه‌ خداوند بر آنان‌ جلاي‌ وطن‌ را نوشته‌ بود، بي‌گمان‌ آنان‌ را در دنيا عذاب‌ مي‌كرد» يعني: اگر خداوند(ج) بيرون‌ شدن‌ آنان‌ از ديارشان‌ را بر اين‌ شيوه‌ ننوشته‌ بود و بر آنان‌ به‌ اين‌ كار حكم‌ نكرده‌ بود، بي‌گمان‌ آنان‌ را در دنيا با كشتن‌، اسارت‌ و بردگي‌ عذاب‌ و مجازات‌ مي‌كرد چنان‌كه‌ بعد از غزوه‌ خندق‌ در سال ‌پنجم‌ هجري‌ با بني‌قريظه‌ چنين‌ كرد و چنان‌كه‌ قبل‌ از آن‌ در سال‌ دوم‌ هجري‌ بامشركان‌ در غزوه‌ بدر چنين‌ كرد «و براي‌ آنان‌ در آخرت‌ عذاب‌ آتش‌ است» كه ‌سخت‌تر از آن‌ عذابي‌ نيست‌.
اما چنان‌ كه‌ در تاريخ‌ آمده‌ است‌، سبب‌ تبعيد آنان‌ اين‌ بود كه: رسولخدص با ده‌ تن‌ از ياران‌ خود ـ از جمله‌ ابوبكر، عمر و علي‌ رضي‌الله عنهم‌ ـ نزد بني‌نضير رفتند تا از آنان‌ در كار پرداخت‌ ديه‌ دو تن‌ كشتگاني‌ كه‌ يكي‌ از مسلمانان‌ آنها را به‌ خطا كشته‌ بود كمك‌ بخواهند و آن‌ دو كشته‌ از قبيله‌ بني‌عامر بودند كه‌ ميان‌ آنان‌ و بني‌نضير عهد و پيماني‌ بود. پس‌ بني‌نضير در ظاهر به‌ رسول‌ اكرم‌ ص وعده‌ نيك ‌داده‌ اما در نهان‌ ترور ايشان‌ را سازمان‌ داده‌ بودند. نقل‌ است‌ كه‌ آنان‌ بر كشتن ‌رسول‌ خدا ص به‌ دست‌ عمروبن‌ جحاش‌ بن‌كعب‌ يهودي‌ همداستان‌ شده‌ و قرار براين‌ گذاشتند تا با افگندن‌ صخره‌اي‌ بر آن‌ حضرت‌ ص از بالاي‌ بام‌، به‌ حيات‌ ايشان ‌پايان‌ دهند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص در كنار ديواري‌ از ديوارهاي ‌منازل‌ آنان‌ نشسته‌ بودند پس‌ خداوند(ج) آن‌ حضرت‌ ص را به‌ وسيله‌ وحي‌ از توطئه ‌آنها آگاه‌ ساخت‌، در نتيجه‌ ايشان‌ دردم‌ برخاسته‌ به‌ مدينه‌ باز گشتند و به‌ اصحاب ‌فرمان‌ آماده ‌باش‌ دادند همان‌ بود كه‌ در ماه‌ ربيع‌ الاول‌ سال‌ چهارم‌ هجري‌ به‌سوي ‌آنان‌ بازگشتند. پس‌ بني‌نضير از رسول‌ خدا ص خواستند كه‌ آنها را از مدينه ‌كوچانده‌ و در عوض‌ از خونشان‌ درگذرند بر اين‌ شرط كه‌ جز سلاح‌ هر چه ‌مي‌توانند بر شتران‌ خويش‌ بار نموده‌ و با خود ببرند. رسول‌ اكرم‌ ص پذيرفتند و بني‌نضير از مدينه‌ كوچيدند. جلاء: خروج‌ دسته‌ جمعي‌ از وطن‌ همراه‌ با خانواده‌ و فرزندان‌ است‌ اما اخراج: گاهي‌ در مورد بيرون‌ كردن‌ يك تن‌ و گاهي‌ در مورد يك‌ جمع‌ به‌كار مي‌رود و لزوما همراه‌ با خانواده‌ و فرزندان‌ نيست‌.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5672.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5673.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5674.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5675.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5676.txt">آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5677.txt">آيه  9</a></body></html>سوره حشر آيه  4
‏متن آيه : ‏
‏ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اين» مجازاتي‌ كه‌ گريبانگير يهوديان‌ بني‌ نضير شد «به‌ سبب‌ آن‌ است‌ كه‌ آنان ‌با خداوند و پيامبرش‌ مخالفت‌ كردند» شاقوا: مخالفت‌ و ستيزه‌ كردند تا بدانجا كه ‌گويي‌ آنها در شقي‌ هستند و خدا و رسولش‌ در شقي‌ ديگر؛ و اين‌ ستيزه‌ با عدم‌ اطاعتشان‌ از خدا و رسول‌، پيمان‌شكني‌ و گرايش‌ به‌سوي‌ كفار بود «و هر كس‌ با خداوند مخالفت‌ كند، بي‌گمان‌ خداوند سخت‌ كيفر است» و ستيزه‌جويان‌ را در دنيا وآخرت‌ سخت‌ كيفر مي‌دهد.
 
	سوره حشر آيه  5
‏متن آيه : ‏
‏ مَا قَطَعْتُم مِّن لِّينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ روايت‌ كرده‌اند: بعضي‌ از مسلمانان‌ در نبرد با بني‌نضير شروع‌ به‌ قطع‌كردن‌ درختان‌ خرمايشان‌ كردند تا آنها را بر سر غيظ آورند. پس‌ بني‌نضير از باب‌ اين‌كه‌ اهل‌ كتاب‌اند گفتند: اي‌ محمد! مگر نه‌ اين‌ است‌ كه‌ تو به‌ پندار خود پيامبر هستي‌ و قصد اصلاح‌ را داري‌؟ آيا بريدن‌ درختان‌ خرما و سوختن‌ آنها از اصلاح‌ است‌؟ آيا در آنچه‌ كه‌ بر تو نازل‌ شده‌ است‌، روا بودن ‌فسادافگني‌ در زمين‌ را يافته‌اي‌؟ پس‌ اين‌ سخن‌ بر رسول‌ خداص دشوار آمد و مسلمانان‌ نيز در اين‌ انديشه‌ فرو رفتند كه‌ مبادا اين‌كارشان‌ فسادافگني‌ باشد. همان ‌بود كه‌ نازل‌ شد: «آنچه‌ از درختان‌ خرما بريديد، يا آن‌ را ايستاده‌ بر ريشه‌هايش‌ باقي‌ گذاشتيد» و قطع‌ نكرديد؛ «پس‌ به‌ اذن‌ الله بود» يعني: به‌ فرمان‌ وي‌ بود و حق‌ تعالي‌ به‌ اين‌ كار اذن‌ داده‌ است‌ تا مؤمنان‌ را عزتمند گرداند «و تا فاسقان‌ را» يعني: بيرون ‌رفته‌گان‌ از طاعت‌ را كه‌ يهوديان‌ هستند «خوار گرداند» و آنان‌ را با قطع ‌نمودن‌ درختان‌ بر سر غيظ آورد زيرا هنگامي‌ كه‌ ببينند مؤمنان‌ هر چه‌ بخواهند با اموالشان‌ مي‌كنند، اين‌ بر خشم‌ و غيظشان‌ مي‌افزايد. لينه: انواع‌ درختان‌ خرما جز درخت‌ خرماي‌ عجوه‌ ـ است‌.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ علما با اين‌ آيه‌ بر جواز ويرانسازي‌ ديار كفار و قطع‌ نمودن‌ درختانشان‌ براي‌ افزودن