ست‌ و بنابراين‌، اسلام‌ از تجمع‌ ثروت‌ در دست‌ گروهي‌ اندك‌ و محروم‌ كردن‌ اكثريت‌ از دسترسي ‌به‌ اموال‌ جلوگيري‌ نموده‌ است‌. پس‌ اين‌ تعليل‌ قرآني‌ دلالت‌ بر آن‌ دارد كه ‌جلوگيري‌ از تجمع‌ و تمركز مال‌ در دست‌ اغنيا از اهداف‌ نظام‌ اقتصادي‌ اسلام ‌است‌ و از اين‌ جهت‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ ربا و احتكار را حرام‌ و نظام‌ ارث‌ را مشروع‌ كرده‌ است‌. صاحب‌ تفسير «في ‌ظلال ‌القرآن‌» مي‌گويد: «از اين‌ جهت‌، در عين‌ حال‌ كه‌ نظام‌ اسلامي‌ ملكيت‌ فردي‌ را مباح‌ مي‌گرداند اما اين‌ نظام‌ به‌ هيچ‌ وجه ‌نظام‌ سرمايه‌داري‌ نيست‌ زيرا نظام‌ سرمايه‌داري‌ مطلقا بدون‌ ربا و احتكار وجود پيدا نمي‌كند».
«و هر چه‌ پيامبر به‌ شما بدهد، آن‌ را بگيريد و هر چه‌ شما را از آن‌ منع‌ كند پس‌، از آن‌ باز ايستيد» يعني: آنچه‌ پيامبر ص به‌ شما از مال‌ في‌ء داد، آن‌ را بگيريد و آنچه‌ كه‌ شما را از گرفتن‌ آن‌ بازداشت‌، از آن‌ دست‌ بداريد و آن‌ را نگيريد. به‌قولي ‌ديگر معني‌ آيه‌ چنين‌ است: آنچه‌ كه‌ پيامبر ص به‌ شما از امور مربوط به‌ طاعت‌ من ‌داد؛ آن‌ را انجام‌ دهيد و از آنچه‌ كه‌ شما را در مورد معصيت‌ من‌ بازداشت‌، از آن ‌بپرهيزيد. چنان‌ كه‌ اصحابي‌ مانند ابنمسعود و غير وي‌(ج) در عمل‌ به‌ نهي ‌رسول‌ اكرم‌ ص از چيزهايي‌، بر تحريم‌ آنها استدلال‌ كرده‌اند، همچون‌ تحريم ‌ستردن‌ موي‌ چهره‌ و خالكوبي‌ براي‌ زنان‌ كه‌ در سنت‌ ثابت‌ شده‌ است‌. همچنين‌ بر اساس‌ اين‌ حديث‌ شريف‌ رسول‌ خدا ص: «به‌ كساني‌كه‌ بعد از من‌ هستند؛ يعني‌ به‌ابوبكر و عمر اقتدا كنيد» اصحاب‌ بر جواز كشتن‌ زنبور در حال‌ احرام‌ نظر داده‌اند چرا كه‌ عمر(رض) چنين‌ كرد. در آيه‌ «نساء/80» نيز آمده‌ است: (‏ مَّنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللّهَ....): «هر كس‌ از پيامبر اطاعت‌ كند، بي‌گمان‌ از خدا اطاعت‌ كرده‌ است‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «لا ألفين‌ أحدكم‌ متكئا علي‌ أريكته‌، يأتيه‌ أمري ‌مما أمرت‌ به‌ أو نهيت‌ عنه‌، فيقول: لا أدري‌، ما وجدنا في‌ كتاب‌ الله‌ اتبعناه: هان‌! يكي ‌از شما را نيابم‌ كه‌ بر تخت‌ خويش‌ تكيه‌ داده‌ است‌ و چون‌ امر من‌ ـ از آنچه‌ كه‌ بدان‌ فرمان‌ داده‌ يا از آن‌ نهي‌ كرده‌ام‌ ـ به‌ او مي‌رسد، مي‌گويد: من‌ نمي‌دانم‌! (و سرم‌ به‌ اين‌ حرف‌ها حالي‌ نمي‌شود) آنچه‌ را كه‌ در كتاب‌ خدا يافته‌ايم‌، از آن ‌پيروي‌ مي‌كنيم‌!» «و از خداوند پروا كنيد» با به‌ جا آوردن‌ اوامر و ترك‌ نواهي‌ وي‌؛ «بي‌گمان‌ خداوند سخت‌ كيفر است» بر كساني‌ كه‌ او را نافرماني‌ كنند.
 
سوره حشر آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ لِلْفُقَرَاء الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَاناً وَيَنصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
بعد از بيان‌ اجمالي‌ مصارف‌ فيء‌، خداوند متعال‌ حال‌ فقرايي‌ را كه‌ مستحق‌ اين‌ اموال‌ هستند به‌ تفصيل‌ بيان‌ داشته‌ مي‌فرمايد: «براي‌ فقيران‌ مهاجرين‌ است» يعني: اموال‌ في‌ء از آن‌ چهار گروه‌ ياد شده‌، يعني‌ ـ ذوي‌ القربي‌، يتيمان‌، مساكين‌ و ابن‌ السبيل‌ ـ است‌ كه‌ ايشان‌ فقراي‌ مهاجرين‌اند «كساني‌ كه‌ از ديار و اموال‌ خود بيرون‌ رانده‌ شده‌اند» يعني: كساني‌ كه‌ به‌ بيرون‌ آمدن‌ از مكه‌ ناچار ساخته ‌شده‌اند و اموالشان‌ نيز به‌ غارت‌ مشركان‌ رفته‌ است‌ «فضل‌ و خشنودي‌ پروردگار خويش‌ را مي‌طلبند» با روزي ‌يافتن‌ در دنيا و كسب‌ رضاي‌ حق‌ تعالي‌ در آخرت‌ «و خدا و پيامبرش‌ را نصرت‌ مي‌دهند» با جهاد عليه‌ كفار «اين‌ گروه‌، ايشانند صادقان» در ايمان‌ و تقوي‌ و جهاد خويش‌ و اين‌ گروه‌اند كه‌ در راستي‌ و راستگويي‌ پايدارند زيرا اينان‌ سخن‌ خويش‌ را با عمل‌ راست‌ گردانيده‌ و ايمان‌ و عمل‌ را با هم‌ جمع ‌كرده‌اند.
	سوره حشر آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سپس‌ حق‌ تعالي‌ به‌ مدح‌ و ستايش‌ انصار پرداخته‌ و فضل‌ و شرفشان‌ را اين‌گونه ‌روشن‌ مي‌سازد: «و كساني‌ كه‌ پيش‌ از مهاجران‌ به‌ دار جاي‌ گرفته‌ و در ايمان‌ جاي‌ پيدا كرده‌اند» يعني: انصاري‌ كه‌ ساكن‌ مدينه‌ بوده‌ و پايبند ايمان‌ شده‌اند؛ «كساني‌ را كه ‌به‌سوي‌ ايشان‌ هجرت‌ كرده‌اند دوست‌ مي‌دارند» از اين‌ روي‌ به‌ مهاجران‌ احسان‌ كرده‌ و ايشان‌ را در اموال‌ و مسكنهاي‌ خويش‌ شريك‌ ساختند و حتي‌ بسياري‌ از ايشان‌ كه‌ بيش‌ از يك‌ زن‌ داشتند، به‌ مهاجران‌ پيشنهاد دادند كه‌ حاضرند زنان‌ خود را طلاق‌ دهند تا ايشان‌ بعد از سپري ‌شدن‌ عده‌شان‌ با آنها ازدواج‌ نمايند . مراد از دار؛ دار هجرت‌ است‌ كه‌ انصار قبل‌ از مهاجران‌ در آن‌ ساكن‌ بودند و در آن‌ به‌ خدا و رسولش‌ ايمان‌ آوردند «و نسبت‌ به‌ آنچه‌ كه‌ به‌ ايشان‌ داده‌ شده‌ است» يعني: نسبت‌ به‌ آنچه‌ كه‌ به‌ مهاجران‌ از اموال‌ في‌ء داده‌ شده‌ است‌ نه‌ به‌ ايشان‌؛ «در سينه‌هاي‌ خود حاجتي‌ نمي‌يابند» يعني: انصار مدينه‌ از دادن‌ اموال‌ في‌ء به‌ مهاجران ‌در سينه‌هاي‌ خود حسد، يا غيظ، يا اندوه‌ و درد و كينه‌اي‌ كه‌ موجب‌ ناراحتي‌ قلب‌ شود، نمي‌يابند بلكه‌ دلهايشان‌ بدان‌ گوارا و خاطرهايشان‌ بدان‌ خشنود است‌. شايان ‌ذكر است‌ كه‌ مهاجران‌ در خانه‌هاي‌ انصار به ‌سر مي‌بردند پس‌ چون‌ رسول‌ اكرم‌ ص اموال‌ بني‌نضير را به‌ غنيمت‌ گرفتند، انصار را فراخواند و از ايشان‌ در قبال‌ احسان‌ و ايثاري‌ كه‌ نسبت‌ به‌ مهاجران‌ كرده‌اند ـ از فرود آوردن‌ و پذيرفتن‌ ايشان‌ در منازل ‌خويش‌ و شريك‌ كردن‌ ايشان‌ در اموال‌ خويش‌ ـ تشكر و سپاسگزاري‌ كردند، سپس‌ فرمودند: «اگر دوست‌ داريد، آنچه‌ را كه‌ خداوند(ج) بر من‌ از اموال ‌بني‌نضير سرازير كرده‌ است‌ در ميان‌ شما و مهاجران‌ تقسيم‌ مي‌كنم‌ و مهاجران ‌همچنان‌ در منازلتان‌ ساكن‌ و در اموالتان‌ با شما مشاركت‌ داشته‌ باشند و اگر هم ‌دوست‌ داريد اين‌ اموال‌ في‌ء رابه‌ مهاجران‌ بدهم‌ و ايشان‌ در قبال‌ اين‌ از خانه‌هايتان ‌بيرون‌ آيند». پس‌ انصار به‌ تقسيم‌ كردن‌ آن‌ اموال‌ در ميان‌ مهاجران‌ راضي‌ شدند و دلهايشان‌ بدان‌ گوارا و خشنود شد. «