رخورد از سوي‌ شيطان‌ در روز قيامت‌ روي‌ مي‌دهد «همانا من‌ از الله پروردگار عالميان‌ مي‌ترسم» يعني‌ شيطان‌ مي‌افزايد: من‌ از الله پروردگار عالميان‌ مي‌ترسم‌ و اي‌ انسان‌ گمراه‌! از تو تبري‌ مي‌جويم‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5687.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:5688.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:5689.txt"> آيه  19</a><a class="text" href="w:text:5690.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:5691.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:5692.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:5693.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:5694.txt"> آيه  24</a></body></html>سوره حشر آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَا أَنَّهُمَا فِي النَّارِ خَالِدَيْنِ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاء الظَّالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ سرانجام‌، كار آن‌ دو چنين‌ شد كه‌ هر دو در آتش‌ جهنم‌اند» يعني: عاقبت ‌كار شيطان‌ و آن‌ انسان‌ كافر اين‌ مي‌شود كه‌ هر دو به‌ دوزخ‌ مي‌پيوندند. از سياق ‌چنين‌ برمي‌آيد كه‌ آيه‌ كريمه‌، كفار و منافقان‌ همه‌ را در بر مي‌گيرد «جاودان‌ درآنند و اين‌ است‌ جزاي‌ ستمكاران» يعني: جزاي‌ ستمكاران‌ مشرك‌ جاودانه‌گي‌ در آتش ‌دوزخ‌ است‌.
 
	سوره حشر آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! از خداوند بترسيد» يعني: از عذاب‌ وي‌ بترسيد؛ با انجام ‌دادن‌ اوامر و ترك‌ نواهي‌ وي‌ «و بايد هر شخص‌ بنگرد كه‌ چه‌ چيز براي‌ فردا پيش‌ فرستاده‌ است» يعني: بايد هر شخص‌ تأمل‌ كند كه‌ چه‌ اعمالي‌ را براي‌ روز قيامت‌ پيش‌ فرستاده‌ است‌. روز قيامت‌ را روز فردا ناميد، به‌ سبب‌ نزديكي‌ و تحقق‌ وقوع‌ آن‌. تنكير «غد» براي‌ بزرگ ‌نمودن‌ كار قيامت‌ است‌، گويي‌ فرمود: براي‌ فردايي‌ عمل ‌نيك‌ پيش‌ فرستيد كه‌ از بس‌ بزرگ‌ و هولناك‌ است‌، كنه‌ و حقيقت‌ آن‌ شناخته‌ نمي‌شود «و از الله بترسيد» تكرار آن‌ براي‌ تأكيد است‌ «بي‌گمان‌ خداوند به‌ آنچه ‌مي‌كنيد آگاه‌ است» و هيچ‌ چيز از اعمال‌ و احوالتان‌ بر او پنهان‌ نمي‌ماند پس‌ قطعا او جزا دهنده‌ شما در برابر اعمالتان‌ مي‌باشد.
 
	سوره حشر آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و مانند كساني‌ نباشيد كه‌ خدا را فراموش‌ كردند» يعني: فرمانهاي‌ او را ترك ‌كردند، يا از او نترسيدند «پس‌ خداوند تدبير حالشان‌ را از خاطرشان‌ فراموش‌ گردانيد» يعني: به‌ سبب‌ اين‌كه‌ خدا(ج)  را در آسوده‌ حالي‌ و نعمت‌ فراموش‌كردند، او نيز آنان‌ را در سختي‌ها دچار خودفراموشي‌ گردانيد كه‌ نتوانند به‌ تيمار خود پرداخته‌ و به‌ خود خيري‌ برسانند زيرا جزا از جنس‌ عمل‌ است‌ «اين‌ گروه‌، آنانند فاسقان» يعني: بيرون‌رفته‌گان‌ از دايره‌ طاعت‌ خداوند(ج) .
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:570.txt">آيه  187</a><a class="text" href="w:text:571.txt"> آيه  188 </a><a class="text" href="w:text:572.txt">آيه  189</a><a class="text" href="w:text:573.txt"> آيه  190</a><a class="text" href="w:text:574.txt"> آيه  191</a><a class="text" href="w:text:575.txt">آيه  192</a><a class="text" href="w:text:576.txt"> آيه  193</a><a class="text" href="w:text:577.txt"> آيه  194</a></body></html>سوره حشر آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ لَا يَسْتَوِي أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائِزُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اهل‌ دوزخ‌ و اهل‌ بهشت‌ برابر نيستند» در مرتبه‌ خود؛ «اهل‌ بهشت‌ ايشانند رستگاران» يعني: دست‌ يافتگان‌ به‌ هر مطلوبي‌ و نجات‌ يافتگان‌ از هر شر و هر امر ناخوش‌آيندي‌.
 
سوره حشر آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ لَوْ أَنزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعاً مُّتَصَدِّعاً مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اگر اين‌ قرآن‌ را بر كوهي‌ فرود مي‌آورديم‌، يقينا آن‌ كوه‌ را از بيم‌ خدا فروتن‌ و از هم‌پاشيده‌ مي‌ديدي» يعني: شأن‌ و اعجاز عظيم‌ و بلاغت‌ و احاطه‌ قرآن‌ بر پندها و اندرزهايي‌ كه‌ دلها براي‌ آن‌ نرم‌ مي‌شود تا بدانجاست‌ كه‌ اگر قرآن‌ بر كوهي‌ از كوه‌ها نازل‌ مي‌شد، يقينا آن‌ كوه‌ را ـ به‌ رغم‌ محكمي‌، صلابت‌ و ضخامت‌ جرم‌ آن‌ ـ از ترس‌ خدا(ج)  درهم‌ شكافته‌، از هم‌ پاشيده‌ و از عذاب‌ خدا(ج) و بيم‌ وي‌ هراسان‌ و ترسان‌ مي‌ديدي‌ پس‌ اي‌ انسان‌ غافل‌! تو را چه‌ شده‌ است‌ كه‌ با وجود فهم‌ قرآن‌ و امكان‌ تدبر در آن‌، به‌ اندازه‌اي‌ سنگدل‌ هستي‌ كه‌ از برابر پيامهاي‌ قرآن‌ بي‌تفاوت‌ مي‌گذري‌ «و اين‌ مثلها را براي‌ مردم‌ مي‌زنيم‌ تا آنان‌ بينديشند» در آنچه‌ كه‌ انديشيدن‌ بر آنان‌ واجب‌ است‌، باشد كه‌ از اين‌ موعظه‌ها و اندرزها اثر پذيرفته‌ و از اين‌ هشدارها به خود آيند. همچنين‌ خداوند(ج) در آيه‌ (31) از سوره‌ «رعد» فرموده‌ است:  (‏ وَلَوْ أَنَّ قُرْآناً سُيِّرَتْ بِهِ الْجِبَالُ أَوْ قُطِّعَتْ بِهِ الأَرْضُ أَوْ كُلِّمَ بِهِ الْمَوْتَى): «و اگر قرآني‌ بود كه‌ كوهها از هيبت‌ آن‌ به‌ حركت‌ در مي‌آمد و زمين‌مي‌شكافت‌ يا مردگان‌ با آن‌ به‌ سخن‌ در مي‌آمدند (بدون‌ شك‌ آن‌ همين‌ قرآن‌بود)». 
در حديث‌ شريف‌ متواتر آمده‌ است: قبل‌ از آن‌كه‌ براي‌ رسول‌ اكرم‌ ص منبر ساخته‌ شود، ايشان‌ در هنگام‌ ايراد خطبه‌ در كنار ستون‌ چوبي‌اي‌ از ستونهاي‌ مسجد مي‌ايستادند پس‌ چون‌ اولين‌ بار منبر نهاده‌ شد و رسول‌ خدا ص آمدند كه‌ برفراز آن‌ خطبه‌ ايراد كنند، از برابر آن‌ ستون‌ گذشتند در اين‌ اثنا از آن‌ ستون‌ ناله‌اي ‌زار برخاست‌ و چنان‌ فغان‌ و مويه‌ مي‌كرد كه‌ كودك‌ فغان‌ و ناله‌ مي‌كند آن‌گاه‌ كه ‌بخواهند او را آرام‌ كنند. فغان‌ و ناله‌ آن‌ ستون‌ بدين‌ سبب‌ بود كه او قبلا مهماندار رسول‌ خدا ص و شنيدار ذكر و وحي‌ الهي‌ بود و اكنون‌ از اين‌ فيض‌ محروم‌ مي‌شد.
مراد آيه‌ كريمه‌، خبر دادن‌ از قساوت‌ دلهاي‌ اين‌ گروه‌ از كفار و درشتي‌ طبايعشان‌ و توبيخ‌ و سرزنش‌ انسان‌ بر عدم‌ خشوع‌ و نيايش‌ در هنگام‌ تلاوت‌ قرآن ‌است‌، گويي‌ حق‌ تعالي‌ به‌ آنان‌ چنين‌ خطاب‌ مي‌كند: اي‌ انسانها! به‌ خود آييد زيرا اگر كوه‌ها امكان‌ شنيدن‌ و فهم‌ كلام‌ الهي‌ را پيدا كنند، از خشيت‌ وي‌ در هم ‌مي‌پاشند پس‌ شما را چه‌ شده‌ است‌ و چه‌قدر سنگدل‌ و گرانجانيد كه‌ از آيات‌ قرآن‌ به‌ خود نمي‌آييد در حالي‌كه‌ هم‌ مي‌شنويد و هم‌ مي‌فهميد؟!
 
سوره حشر آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَالِمُ ال