ْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ خدايي‌ كه‌ غير از او معبودي‌ نيست‌، داناي‌ نهان‌ و آشكار است» يعني: داناي‌ چيزهايي‌ از عوالم‌ غير مرئي‌ و نامحسوس‌ مي‌باشد كه‌ از احساس‌ انسان‌ غايب ‌و ناپيداست‌ و نيز داناي‌ چيزهاي‌ آشكار و پيدا از عوالم‌ محسوس‌ و مشاهده‌ شده ‌است‌. غيب‌ را بر شهادت‌ مقدم‌ گردانيد زيرا غيب‌ در وجود خود متقدم‌ و شهادت ‌متأخر است‌ «اوست‌ بخشاينده‌ مهربان» پس‌ هر كس‌ از چنين‌ اوصافي‌ برخوردار باشد، شايسته‌ آن‌ است‌ كه‌ از وي‌ پروا داشته‌ شود.
 
	سوره حشر آيه  23
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ خدايي‌ كه‌ غير از او معبودي‌ نيست» اين‌ جمله‌ را براي‌ تأكيد و تثبيت‌ معني‌ تكرار نمود «ملك‌ قدوس» است‌. يعني: مالك‌ و متصرف‌ تمام‌ اشياء بوده‌، از هر عيبي‌ پاك‌ و از هر نقصي‌ منزه‌ است‌ «سلام» است‌. يعني: ذاتي‌ است‌ كه‌ از هرگونه‌ نقص‌ و عيبي‌ سالم‌ است‌. يا ذاتي‌ است‌ كه‌ خلق‌ از ظلم‌ و ستم‌ وي‌ به‌سلامت‌ اند «مؤمن» است‌. يعني: ذاتي‌ است‌ كه‌ بندگانش‌ را از ظلم‌ ايمن‌ ساخته ‌و بخشاينده‌ امن‌ و آرامش‌ است‌. يا معني‌ اين‌ است: او تصديق‌ كننده‌ پيامبرانش ‌هست‌ با بخشيدن‌ معجزات‌ به‌ ايشان‌ و تصديق‌كننده‌ مؤمنان‌ است‌ با پاداشي‌ كه‌ به ‌ايشان‌ وعده‌ داده‌ است‌ «مهيمن» است‌. يعني: بر بندگان‌ خود و بر اعمالشان‌ گواه‌ و برآنان‌ ناظر است‌ «عزيز» است‌. يعني: قاهر غالب‌ شكست‌ناپذير است ‌«جبار» است‌. جبروت‌ خداوند(ج) ، عظمت وي‌ است‌. به‌قولي‌ جبار: كسي‌ است‌ كه‌ سطوت‌ و غلبه‌ او را كسي‌ تاب‌ آورده‌ نمي‌تواند «متكبر است» يعني: ذاتي ‌است‌ كه‌ از هرگونه‌ نقصي‌ تكبر ورزيده‌ و از هر آنچه‌ كه‌ سزاوار شأن‌ وي‌ نيست‌، بزرگي‌ و برتري‌ جسته‌ است‌. خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ كبر در صفات‌ خداوند(ج) مدح‌ و در صفات‌ مخلوقات‌ ذم‌ است‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ قدسي‌ آمده‌ است: «العظمة إزاري‌، والكبرياء ردائي‌، فمن‌ نازعني‌ واحدا منهما عذبته: عظمت‌ ازار من ‌است‌ و كبريا رداي‌ من‌ پس‌ هر كس‌ با من‌ در يكي‌ از آنها كشمكش‌ كند، او را عذاب‌ مي‌كنم‌». «پاك‌ است‌ خداوند از آنچه» مشركان‌ «براي‌ او شريك ‌مي‌انگارند» از زن‌ و فرزند و غيره‌ پس‌ احدي‌ از خلقش‌ در چيزي‌ از صفات ‌الوهيت‌ و ربوبيت‌ با وي‌ مشاركت‌ ندارد.
 
	سوره حشر آيه  24
‏متن آيه : ‏
‏ هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاء الْحُسْنَى يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اوست‌ الله خالق» يعني: آفريننده‌ اشياء است‌ به‌ اندازه‌ و مقدار متناسب‌ آنها به‌ مقتضاي‌ اراده‌ و مشيت‌ خويش‌ «باري» است‌. يعني: نوپديد آورنده‌، مخترع ‌و ايجادگر اشياء است‌ «مصور» است‌. يعني: ايجادگر صورتها به‌ اشكال‌ و هيأت‌هاي‌ مختلفه‌ است‌ «او راست‌ اسماء حسني» بيان‌ اسماء حسناي‌ الهي‌ در سوره‌ «اعراف/‌180» گذشت‌ و در پايان‌ اين‌ آيه‌ نيز مجددا به‌ نقل‌ رواياتي‌ در باب ‌آنها مي‌پردازيم‌ «آنچه‌ در آسمانها و زمين‌ است‌ براي‌ او تسبيح‌ مي‌گويد» يعني: هرچه‌ در آسمانها و زمين ‌است‌، به‌ زبان‌ حال‌ يا قال‌ به‌ پاكي‌ و تنزيه‌ خداوند (ج) نطق‌مي‌كند «و اوست‌ عزيز» يعني: ذاتي‌ كه‌ هيچ‌ غلبه‌كننده‌اي‌ بر او غالب‌ نمي‌شود «حكيم» است‌ در همه‌ اموري‌ كه‌ به‌ آن‌ حكم‌ مي‌كند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌ترمذي‌ از ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «همانا براي ‌خداوند متعال‌ نودونه‌ اسم‌ است‌ ـ صد اسم‌ بجز يكي‌ ـ پس‌ هر كس‌ آنها را برشمارد، به‌ بهشت‌ داخل‌ مي‌شود و حق‌ تعالي‌ فرد است‌ و عدد فرد را دوست‌ دارد، اوست‌ الله كه‌ معبودي‌ جز او نيست‌، رحمن‌ و رحيم‌ و ملك‌ و قدوس‌ و سلام‌ و مؤمن‌ و مهيمن‌ و عزيز و جبار و متكبر و خالق‌ و بارء و مصور و غفار و قهار... است‌» و نود و نه‌ اسم‌ حق‌ تعالي‌ را تا به‌ آخر برشمردند. همچنين‌ در حديث‌ شريف‌به‌ روايت‌ ابوهريره‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ گفت: از محبوبم‌ ابوالقاسم‌ رسول‌ خدا ص راجع‌ به‌ اسم‌ اعظم‌ خداوند(ج) سؤال‌ كردم‌، فرمودند: «اي‌ اباهريره‌، بر توست ‌خواندن‌ آخر سوره‌ حشر. آن‌ را بسيار بخوان‌». ابوهريره‌ مي‌گويد: بار ديگر اين ‌سؤال‌ را تكرار كردم‌ و آن‌ حضرت‌ ص عين‌ اين‌ جواب‌ را بر من‌ تكرار فرمودند. باز هم‌ آن‌ را تكرار كردم‌ و بار ديگر آن‌ را بر من‌ تكرار فرمودند. همچنين‌ درحديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ مالك‌بن‌انس‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «هر كس‌ سوره‌ حشر را بخواند، خداوند گناهان‌ متقدم‌ و متأخر وي‌ رامي‌آمرزد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «ما أصاب‌ عبدا هم‌ ولا حزن‌ فدعا بهذا الدعاء إلا أذهب‌ الله‌ همه‌ وحزنه‌ وأبدله‌ مكانه‌ فرجا: هيچ‌ نگراني‌ و اندوهي‌ به ‌بنده‌اي‌ نمي‌رسد كه‌ آن‌گاه‌ به‌ اين‌ دعا (يعني‌ به‌ اسماي‌ حسني‌ الهي) دعا كند مگر اين‌كه‌ خداوند غم‌ و اندوه‌ وي‌ را از بين‌ برده‌ و به‌ جاي‌ آن‌ به‌ وي‌ گشايشي‌ را عوض‌ مي‌دهد». همچنين‌ براء(رض) از علي‌(رض) روايت‌ مي‌كند كه‌ فرمود: «اي‌ براء! چون‌ خواستي‌ كه‌ خداي‌ متعال‌ را با اسم‌ اعظمش‌ بخواني‌ پس‌ ده‌ آيه‌ اول‌ سوره‌ (حديد) و نيز آخر سوره‌ (حشر) را بخوان‌، سپس‌ بگو: اي‌ آن‌كه‌ تو اين‌چنين‌ هستي‌ وكسي‌ غير از تو بر اين‌ اسما و اوصاف‌ نيست‌، از تو مي‌خواهم‌ كه‌ براي‌ من‌ چنين‌ و چنان‌ كني‌ (يعني‌ حاجت‌ خود را مطرح‌ كن). اي‌ براء! به‌ خداي‌ متعال‌ سوگند مي‌خورم‌ كه‌ در آن‌ صورت‌ اگر عليه‌ من‌ هم‌ دعا كني‌، به‌ زمين‌ فروبرده‌ خواهم‌ شد». ديلمي‌ از علي‌ و ابن‌ مسعود رضي‌الله عنهما روايت‌ مي‌كند كه‌ فرموده‌ حق‌ تعالي‌ (‏ لَوْ أَنزَلْنَا) تا آخر سوره‌، دعاي‌ درد سر است‌.

<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:5696.xml">صفحة (549) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:5703.xml">صفحة (550) (آیه 6)</a><a class="folder" href="w:html:5710.xml">صفحة (551) (آیه 12)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5697.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ ممتحنه ﴾</a><a class="text" href="w:text:5698.txt"> آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5699.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5700.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5701.txt"> آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5702.txt">آيه  5</a></body></html>﴿ سوره‌ ممتحنه ﴾
مدنی‌ است‌ و داراي‌ (13) آيه‌ 