م‌ نزد تو آيند. اين‌ واقعه‌ در روز فتح‌ مكه‌ بود كه‌ زنان‌ نزد رسول‌ خداص آمدند تا با ايشان‌ بيعت‌ كنند پس‌ خداوند(ج) به‌ پيامبرش‌ دستور داد كه‌ از ايشان‌ بر اين‌ شروط بيعت‌ بگيرد كه: شريك‌ نياورند «و» از آنان‌ بيعت‌ بگير بر اين‌ شرط كه: «دزدي‌ نكنند» در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ وقتي ‌رسول‌ اكرم‌ ص از زنان‌ مكه‌ بيعت‌ مي‌گرفتند، به‌ اين‌ بند از شروط بيعت‌ كه ‌رسيدند، هند زن‌ ابوسفيان‌ گفت: ابوسفيان‌ مرد بخيلي‌ است‌ و من‌ از مال‌ وي‌ غذا و خرجمان‌ را بر مي‌دارم‌، آيا اين‌ كار درست‌ است‌؟ رسول‌ خدا ص فرمودند: «آري‌! برايت‌ حلال‌ است‌». «و» از آنان‌ بيعت‌ بگير بر اين‌ شرط كه: «زنا نكنند» و حرام‌ بودن‌ زنا محدود به‌ زناي‌ فرج‌ نيست‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «بر فرزند آدم‌ بهره‌ وي‌ از زنا نوشته‌ شده‌ است‌ كه‌ او اين‌ بهره‌ خود را خواه‌ناخواه‌ درمي‌يابد پس‌ زناي‌ چشمها نگريستن‌ است‌ و زناي‌ گوشها شنيدن‌ و زناي‌ زبان‌ سخن‌ گفتن‌ و دو دست‌ زنا مي‌كنند و زناي‌ آنها گرفتن‌ است‌ و دو پا زنا مي‌كنند و زناي‌ آنها راه‌ رفتن‌ است‌ (به ‌سوي‌ فحشاء) و قلب‌ خواهش‌ و تمنا مي‌كند، سپس‌ فرج‌ يا اين‌ خواهش‌ را تصديق‌ مي‌كند يا تكذيب‌».
«و» از آنان‌ بيعت‌ بگير بر اين‌ شرط كه: «اولاد خود را نكشند» رسم‌ زنده‌ به‌گور كردن‌ دختران‌ از ترس‌ فقر، يا ننگ‌ جاهلي‌، رسم‌ ناميموني‌ بود كه‌ در جاهليت‌ بدان‌ عمل‌ مي‌شد ولي‌ اين‌ معني‌ عام‌ است‌ در قتل‌ فرزندان‌ به‌ هر انگيزه‌اي‌ كه‌ باشد،چه‌ به‌ انگيزه‌ ترس‌ از فقر، چه‌ به‌ انگيزه‌ رفع‌ اتهام‌ زنا و نيز عام‌ است‌ در قتل‌ جنين‌ و غير آن‌. اما احناف‌ بر آنند كه‌ ساقط كردن‌ جنين‌ به‌ سبب‌ عذري‌ كه‌ كارشناس‌ خبره‌ آن‌ را تشخيص‌ دهد، مباح‌ است‌ درصورتي‌كه‌ جنين‌ هنوز به‌ مرحله‌ خلقت‌ ـ كه‌ عادتا از چهل‌ تا چهل‌وپنج‌ روزه‌گي‌ وي‌ بعد از حمل‌ است‌ ـ نرسيده‌ باشد اما اسقاط جنيني‌ كه‌ در مرحله‌ قبل‌ از دميدن‌ روح‌ يعني‌ در پايان‌ ماه‌ چهارم‌ قرار دارد، بدون‌ عذر مكروه‌ است‌ و اسقاط آن‌ بعد از اين‌ مرحله‌، حرام‌ قطعي‌ است‌. البته‌ در همچو مسايل‌ دشواري‌ بايد به‌ اهل‌ تقوي‌ و علم‌ رجوع‌ كرد و خودسرانه‌ تصميم ‌نگرفت‌.
«و» از آنان‌ بيعت‌ بگير بر اين‌ شرط كه: «سخن‌ دروغي‌ را پيش‌ نياورند كه‌ آن‌ را در ميان‌ دستها و پاهاي‌ خويش‌ بر بسته‌ باشند» يعني: به‌ شوهرانشان‌ فرزنداني‌ را كه ‌از آنان‌ نيست‌ منسوب‌ نكنند. فراء مي‌گويد: «در جاهليت‌ رسم‌ چنين‌ بود كه‌ زن‌ نوزاد سر راهي‌اي‌ را پيدا مي‌كرد و آن‌ گاه‌ به‌ شوهرش‌ مي‌گفت: اين‌ بچه‌ من‌ از نطفه‌ توست‌». ابن‌عباس‌(رض) مي‌گويد: «چنان‌ بود كه‌ زن‌ دختري‌ مي‌زاييد اما به‌جاي‌ آن‌ پسري‌ را قرار مي‌داد». «و» از آنان‌ بيعت‌ بگير بر اين‌ شرط كه: «تو را در معروفي‌ نافرماني‌ نكنند» يعني: در هر امري‌ كه‌ مشمول‌ طاعت‌ و فرمانبرداري‌ از خدا(ج) است‌، چون‌ منع‌ از نوحه‌كردن‌، جامه ‌دريدن‌، موي‌ پريشان‌ كردن‌، گريبان ‌چاك‌ كردن‌، بر سر و روي‌ زدن‌، چهره‌ را فگار و خراش ‌كردن‌ و دعا كردن‌ به‌نابودي‌ خود يا كساني‌ ديگر در عزاداري‌ها. قيد: «عدم‌ نافرماني‌ پيامبر ص در معروف‌» ـ با وجود آن‌كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص جز به‌ معروف‌ امر نمي‌كردند ـ براي‌ تنبيه‌ بر اين‌ امر است‌ كه‌ فرمان‌ بردن‌ از هيچ‌ مخلوقي‌ در نافرماني‌ خالق‌ جواز ندارد.آري‌! اگر اين‌ شروط را پذيرفتند؛ «پس‌ با ايشان‌ بيعت‌ كن‌ و برايشان‌ از خداوند آمرزش‌ بخواه» يعني: بعد از اين‌ بيعتي‌ كه‌ با تو كردند، از خداوند(ج) براي‌ گناهان‌ گذشته‌شان‌ آمرزش‌ بخواه‌ «همانا خداوند آمرزگار است» با پاك‌ كردن‌ بندگان‌ خود از گناهان‌ گذشته‌ «مهربان» است‌؛ با توفيق‌ طاعت‌ بخشيدن‌ به‌ ايشان‌.
شايان‌ ذكر است‌ كه‌ بندهاي‌ بيعت‌ با زنان‌ فقط محدود به‌ ايشان‌ نبود بلكه‌ با مردان‌ نيز بر اين‌ شرطها بيعت‌ صورت‌ گرفت‌ چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت ‌عباده‌بن‌صامت‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: «من‌ در جمله‌ كساني‌ بودم‌ كه‌ در بيعت ‌عقبه‌ نخست‌ حاضر بودند و ما مجموعا دوزاده‌ مرد بوديم‌ پس‌ با رسول‌ خدا بر مفاد همان‌ بيعت‌ زنان‌ بيعت‌ كرديم‌ و اين‌ قبل‌ از آن‌ بود كه‌ جهاد مسلحانه‌ فرض ‌شود. آري‌! با ايشان‌ بيعت‌ كرديم‌ بر اين‌كه‌ چيزي‌ را به‌ خداي‌ عزوجل‌ شريك ‌نياوريم‌، دزدي‌ نكنيم‌، زنا نكنيم‌، فرزندانمان‌ را نكشيم‌، بهتاني‌ برنبنديم‌ كه‌ آن‌ را در ميان‌ دستها و پاهاي‌ خويش‌ بر بسته‌ باشيم‌ و رسول‌ اكرم‌ ص را در هيچ‌ امر معروفي‌ نافرماني‌ نكنيم‌. رسول‌ خدا ص بعد از پايان‌ اين‌ بيعت‌ فرمودند: اگر وفا كرديد، براي‌ شما بهشت‌ است‌».
 خاطرنشان‌ مي‌شود كه‌ در آيه‌ كريمه‌ به‌ اركان ‌نهي‌ در دين‌ كه‌ شش‌ ركن‌ است‌ تصريح‌ شده‌ است‌ اما اركان‌ امر ذكر نشده‌ است‌ كه ‌آنها نيز شش‌ ركن‌ ذيل‌ است: اداي‌ كلمه‌ شهادت‌، نماز، زكات‌، روزه‌، حج‌ و غسل ‌نمودن‌ از جنابت‌. دليل‌ عدم‌ ذكر اوامر اين‌ است‌ كه‌ نهي‌ در همه‌ زمانها و همه ‌احوال‌ دائم‌ و هميشگي‌ است‌ لذا تنبيه‌ بر امري‌ كه‌ دائمي‌ است‌، مؤكدتر و مهمتر است‌.
مفسران‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ گفته‌اند: اين‌ آيه‌ در روز فتح‌ مكه‌ بعد از آن‌ نازل‌ شد كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص از بيعت‌ با مردان‌ فارغ‌ شدند. عائشه‌ رضي‌الله عنها مي‌گويد: «بيعت‌ رسول‌ خدا ص با زنان‌ فقط با سخن‌گفتن‌ بود و به‌ خداي‌ عزوجل ‌سوگند كه‌ دست‌ رسول‌ اكرم‌ ص هرگز دست‌ هيچ‌ زني‌ را لمس‌ نكرد. و چون‌ رسول‌ خدا ص با زنان‌ بيعت‌ مي‌كردند، مي‌فرمودند: با شما به‌ سخن ‌گفتن‌ بيعت‌ كردم‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ اميمه‌ بنت‌ رقيه‌ تميمي‌ رضي‌الله عنها آمده‌ است‌ كه‌ فرمود: «... بعد از آن‌كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص از ما اين‌ شروط را گرفتند، گفتيم: يا رسول‌الله! آيا با ما مصافحه‌ نمي‌كنيد؟ فرمودند: من‌ با زنان‌ مصاحفه ‌نمي‌كنم‌ بلكه‌ سخن‌گفتنم‌ با يك‌ زن‌، سخن‌ گفتنم‌ با صد زن‌ است‌».
	سوره ممتحنة آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْماً غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ مؤمنان‌! قومي‌ را كه‌ خداوند بر آنان‌ خشم‌ گرفته‌ است‌، به‌ دوستي‌ نگيريد» مراد از آنان: تمام‌ طوايف‌ كفرند. به‌قولي: مراد از آنان‌ مخصوصا يهوديان ‌مي‌باشند زيرا روايتي‌ در بيان‌ سبب‌ نزول‌