مرد.
[1] صحيح‌ غزوه‌ بني‌مصطلق‌ است‌ زيرا عبدالله بن‌ ابي‌ در غزوه‌ تبوك‌ حضور نداشت‌. نگاه‌؛ تفسيرالمنير (/28 224).	سوره منافقون آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
آن‌ گاه‌ خداوند(ج) مؤمنان‌ را از اخلاق‌ منافقان‌ بر حذر مي‌دارد يعني‌ از اخلاق‌ كساني‌ كه‌ اموال‌ و اولادشان‌ آنان‌ را از ياد خدا(ج)  كه‌ همانا اداي‌ فرايض‌ اسلام ‌است‌ به‌ خود مشغول‌ گردانيد: «اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد! اموال‌ و اولادتان‌ شما را از ذكر خداوند غافل‌ نگرداند» به‌قولي: مراد از ذكر خدا(ج)، قرائت‌ قرآن‌ است‌ «وهر كس‌ چنين‌ كند» يعني: هر كس‌ با مشغوليت‌ به‌ دنيا از كار دين‌ غافل‌ شود «پس‌آن‌ گروه‌، خود زيانكارانند» يعني: در زيانكاري‌ خود كامل‌اند زيرا آنان‌ چيزي‌ را كه ‌برتر و باقي‌ است‌، به‌ بهاي‌ حقير و فاني‌اي‌ فروخته‌اند.
 
	سوره منافقون آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَنفِقُوا مِن مَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَا أَخَّرْتَنِي إِلَى أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُن مِّنَ الصَّالِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و از آنچه‌ روزيتان‌ كرده‌ايم‌، بخشش كنيد» يعني: برخي‌ از آنچه‌ را كه‌ روزيتان‌ كرده‌ايم‌، در راه‌ خير خرج‌ كنيد. به‌قولي: مراد اداي‌ زكات‌ فرض‌ است‌ «پيش‌ ازآن‌كه‌ مرگ‌ به‌ سراغ‌ يكي‌ از شما بيايد» به‌ اين‌ ترتيب‌ كه‌ اسباب‌ مرگ‌ بر وي‌ فرود آيد و او حضور نشانه‌هاي‌ آن‌ را مشاهده‌ كند «پس‌ بگويد: اي‌ پرودگار من‌! چرا مرا تا مهلتي‌ نزديك‌ باز پس‌ نداشتي» يعني: چرا به‌ من‌ مهلت‌ ندادي‌ و مرگم‌ را تا مدت ‌كوتاه‌ ديگري‌ به‌ تأخير نيفگندي‌ «تا صدقه‌ بدهم» از مال‌ خويش‌ «و از صالحان ‌باشم» با انجام‌ دادن‌ كارهاي‌ شايسته‌. ابن‌كثير مي‌گويد: «پس‌ در هنگام‌ احتضار هر تقصيركاري‌ نادم‌ مي‌شود و تمديد مدت‌ عمر خود را مي‌طلبد تا به‌ تدارك ‌مافات‌ بپردازد ولي‌ هيهات‌!».
 
سوره منافقون آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَن يُؤَخِّرَ اللَّهُ نَفْساً إِذَا جَاء أَجَلُهَا وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و هر كس‌ اجلش‌ فرارسد» و عمر مقررش‌ كه‌ در لوح‌ محفوظ نوشته‌ شده ‌است‌ به‌ پايان‌ آيد؛ «هرگز خداوند آن‌ را به‌ تأخير نمي‌افگند و خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنيد آگاه‌ است» پس‌ چيزي‌ از اعمالتان‌ بر او مخفي‌ نمي‌ماند و او جزادهنده‌تان‌ در برابر اعمالتان‌ مي‌باشد. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عباس‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «هر كس‌ مالي‌ دارد كه‌ او را به‌ حج‌ بيت‌الله مي‌رساند، يا در آن‌ بر وي‌ زكات‌ واجب‌ است‌ اما آن‌ را نمي‌پردازد، در هنگام‌ مرگ‌ طالب‌ بازگشت‌ به‌ دنيا مي‌شود». در اين‌ اثنا مردي‌ به‌ ابن‌عباس‌(رض) گفت: اي‌ ابن‌عباس‌! از خدا پروا كن‌، آخر اين‌ فقط كافر است‌ كه‌ طالب‌ بازگشت‌ به‌ دنيا مي‌شود نه‌ مؤمن‌! ابن‌عباس‌(رض) فرمود: «اينك‌ در اين‌ باره‌ بر شما قرآن‌ را مي‌خوانم‌». آن‌گاه‌ آيه: (‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ....) را تا آخر سوره‌ تلاوت‌ كرد.

سوره آل عمران آيه  193

‏متن آيه : ‏

‏ رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِياً يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
همچنان‌ متفكران‌ و انديشمندان‌ ذاكر مي‌گويند: «پروردگارا! همانا ما شنيديم‌ كه‌ دعوتگري‌ به‌ ايمان‌ فرا مي‌خواند» كه‌ اين‌ دعوتگر همانا رسول‌ خداص است‌ وبه‌ قولي‌: دعوتگر، قرآن‌ است‌ «كه‌ به‌ پروردگار خود ايمان‌ آوريد، پس‌ ايمان‌آورديم» يعني‌: به‌ نداي‌ اين‌ دعوتگر لبيك‌ گفته‌ و ايمان‌ آورديم‌ «پروردگارا» تكرار ندا براي‌ اظهار فروتني‌ و تضرع‌ است‌ «گناهان‌ ما را بيامرز و سيئات‌ ما را بزداي» يعني‌: گناهان‌ كبيره‌ و صغيره‌مان‌ را به‌ مغفرت‌ خويش‌ درپوشان، يا آن‌ كوتاهي‌هايي‌ را كه‌ در حقوق‌ بندگانت‌ از ما سر زده‌ است، برملا و آشكار نكن، باعذاب‌ كردن‌ ما در برابر آنها «و ما را در زمره‌ ابرار بميران» ابرار: جمع‌ «بار» است ‌و ايشان‌ كساني‌ اند كه‌ در طاعت‌ پروردگار سعي‌ بليغ‌ و كوشش‌ وسيع‌ مي‌نمايند و گستره‌ طاعاتشان‌ بسيار وسيع‌ است‌. به‌قولي‌: ايشان‌ پيامبران‌ الهي‡ و صالحان‌اند.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:5761.xml">صفحة (556) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:5772.xml">صفحة (557) (آیه 1) </a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5762.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ تغابن ﴾</a><a class="text" href="w:text:5763.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5764.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5765.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5766.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5767.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5768.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5769.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5770.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5771.txt">آيه  9</a></body></html>﴿ سوره‌ تغابن ﴾
مدنی‌ است‌ و داراي‌ (18) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ ذكر روز قيامت‌ در آن‌، «تغابن‌» ناميده‌ شد. روز قيامت‌ را از آن‌ جهت‌ «تغابن‌» ناميدند كه‌ زيان‌ و خسارت‌ كافران‌ در آن ‌نمايان‌ مي‌شود. اين‌ سوره‌، آخرين‌ سوره‌ از «مسبحات‌» يعني‌ سوره‌هايي‌ است‌ كه‌ با تسبيح‌ آغاز مي‌شوند.
 
سوره تغابن آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آنچه‌ در آسمانها و آنچه‌ در زمين‌ است‌، خداوند را تسبيح‌ مي‌گويد» يعني: تمام ‌مخلوقاتي‌ كه‌ در آسمانها و زمين‌ خداي‌ سبحان‌ هستند او را از هر نقص‌ و عيبي‌ به‌پاكي‌ ياد كرده‌ و تنزيه‌ مي‌نمايند. قبلا به‌ اين‌ حقيقت‌ اشاره‌ كرديم‌ كه‌ اين‌ تسبيح‌، با نطق‌ و بياني‌ است‌ كه‌ ما آن‌ را نمي‌فهميم‌ چنان‌كه‌ فرموده‌ حق‌ تعالي‌ در اين‌ آيه‌ دال ‌بر اين‌ معني‌ است: (وَإِن مِّن شَيْءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدَهِ وَلَكِن لاَّ تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ): (و هيچ ‌چيز نيست‌ مگر اين‌كه‌ به‌ ستايش‌ پروردگار خود تسبيح‌ مي‌گويد ولي‌ شما تسبيح ‌آنها را درنمي‌يابيد) «اسراء/44». «او راست‌ فرمانروايي‌ و او راست‌ سپاس» هم‌ فرمانروايي‌ و هم‌ سپاس‌ و ستايش‌ به‌ حق‌ تعالي‌ اختصاص‌ دارد و هيچ‌ چيز از اينها از آن‌ غير وي‌ نيست‌ و بهره‌اي‌ هم‌ كه‌ بندگا