 بر تافتند» يعني: آن‌ امتها به‌ پيامبران(ع) و به‌ آنچه‌ كه‌ همراه‌ آورده‌ بودند، كافر شدند و از ايشان ‌روي‌ گردانيدند و در آنچه‌ كه‌ پيامبران(ع) آورده‌ بودند، تدبر و انديشه‌ نكردند «پس‌ خداوند بي‌نيازي‌ جست» از ايمان‌ و عبادتشان‌ «و خداوند بي‌نياز ستوده ‌است» يعني: او از جهانيان‌ و از عبادت‌ و نيايش‌ آنان‌ براي‌ خود بي‌نياز و از جانب ‌تمام‌ مخلوقات‌ خويش‌ به‌ زبان‌ قال‌ و حال‌ ستوده‌ است‌.
 
سوره تغابن آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَن لَّن يُبْعَثُوا قُلْ بَلَى وَرَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ وَذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كافران‌ پنداشته‌اند كه‌ هرگز برانگيخته‌ نمي‌شوند، بگو: آري‌؛ قسم‌ به‌ پروردگار من‌كه‌ البته‌ برانگيخته‌ مي‌شويد» خداوند(ج) پيامبرش‌ را دستور داد تا بر اين‌ امر به‌ آنان ‌سوگند بخورد. يعني: سوگند به‌ خداي‌ عزوجل‌ كه‌ شما از قبرهايتان‌ برانگيخته‌ مي‌شويد «سپس‌ به‌ آنچه‌ كرده‌ايد، آگاه‌ ساخته‌ مي‌شويد» يعني: به‌ منظور برپا داشتن ‌حجت‌ عليه‌ شما، قطعا از اعمالتان‌ خبر داده‌ شده‌ و سپس‌ در برابر آن‌ جزا داده‌ مي‌شويد «و اين» رستاخيز و جزا «بر خداوند آسان‌ است» نه‌ دشوار، به‌ سبب ‌قدرت‌ تامه‌ وي‌. اين‌ سومين‌ آيه‌ در قرآن‌ كريم‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ در آن‌ به‌ پيامبرش‌ دستور داده‌ است‌ تا به‌ نام‌ پروردگار خويش‌ بر وقوع‌ و تحقق‌ قطعي‌ معاد سوگند بخورد. آيه‌ اول‌ اين‌ فرموده‌ حق‌ تعالي‌ است: (‏ وَيَسْتَنبِئُونَكَ أَحَقٌّ هُوَ قُلْ إِي وَرَبِّي إِنَّهُ لَحَقٌّ وَمَا أَنتُمْ بِمُعْجِزِينَ ‏)«يونس‌ / 53». آيه‌ دوم‌ اين‌ فرموده‌ وي‌ است‌:(وقال الذين كفروا لا تاتينا الساعه قل بلي وربي لتاتينّكم ) «نساء/ 3» كه‌ ترجمه‌ و تفسير آنها گذشت‌ و اين‌ هم‌ سومين‌ آيه‌ در اين‌ مورد است‌.سوره آل عمران آيه  194

‏متن آيه : ‏

‏ رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدتَّنَا عَلَى رُسُلِكَ وَلاَ تُخْزِنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّكَ لاَ تُخْلِفُ الْمِيعَادَ ‏

 

‏ترجمه : ‏
همچنان‌ متفكران‌ و انديشمندان‌ ذاكر مي‌گويند: «پروردگارا! و آنچه‌ را كه‌ به‌وسيله‌ فرستادگانت‌ به‌ ما وعده‌ داده‌اي، به‌ ما عطا كن» وعده‌اي‌ كه‌ بر زبان‌پيامبران‡ داده‌شده، همانا پاداش‌ خداوند(ج) بر اهل‌ طاعت‌ وي‌ است‌ «و ما را روز رستاخيز رسوا نگردان» كه‌ اين‌ رسوايي، ذلت‌ و حقارتي‌ ننگين‌ است‌ «زيرا تو وعده‌ات‌ را خلاف‌ نمي‌كني» آري‌! خداوند متعال‌ به‌ دليل‌ قدرت‌ و كمال‌ و انعام ‌بزرگ‌ خويش، وعده‌هايي‌ را كه‌ بر زبان‌ پيامبرانش‡ به‌ بندگان‌ مؤمن‌ و نيكوكار خويش‌ سپرده‌ و كتابهايش‌ نيز متضمن‌ آن‌ هستند ـ چون‌ آمرزش‌ گناهان، نجات‌ از عذاب‌ و رهيافتنشان‌ به‌ بهشت‌ ـ هرگز خلاف‌ نمي‌كند، درصورتي‌كه‌ مستحق‌ آن‌باشند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خداص هنگامي‌ كه‌ به‌ نماز تهجد برمي‌خاستند، آيات‌ ده‌گانه‌ آخر سوره‌ آل‌ عمران‌ را مي‌خواندند و سپس‌ با خداي ‌خويش‌ چنين‌ مناجات‌ مي‌كردند: «اللهم اجعل في قلبي نوراً، وفي سمعي نوراً، وفي بصري نوراً، وعن يميني نوراً، وعن شمالي نوراً، ومن بين يدي نوراً، ومن خلفي نوراً، ومن فوقي نوراً، وأعظم لي نوراً يوم القيامة‌: بارخدايا! در قلبم‌ نوري‌ را پديد آور ودر شنوايي‌ام‌ نوري‌ را و در بينايي‌ام‌ نوري‌ را و از جانب‌ راست‌ من‌ نوري‌ را و از جانب‌ چپم‌ نوري‌ را و از پيشاپيش‌ من‌ نوري‌ را و از پشت‌ سرم‌ نوري‌ را و از فراز سرم‌ نوري‌ را و براي‌ من‌ در روز قيامت‌ نوري‌ بزرگ‌ قرارده».
علما بر آنند كه‌: خواندن‌ اين‌ آيات‌ دهگانه‌ بعد از بيدار شدن‌ از خواب‌ درشب‌ ـ با اقتدا به‌ رسول‌ اكرم‌صـ مستحب‌ است‌.
 
 سوره تغابن آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنزَلْنَا وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌ خدا و پيامبرش‌ و نوري‌ كه‌ فرو فرستاده‌ايم‌، ايمان‌ آوريد» يعني: هرگاه‌ قضيه‌ چنين‌ است‌ پس‌ خداوند(ج) ، پيامبرش‌ محمد ص و قرآن‌ را تصديق‌ كنيد زيرا قرآن‌ نوري‌ است‌ كه‌ از تاريكي‌هاي‌ گمراهي‌ به‌سوي‌ روشنايي‌ هدايت‌ رهنمون‌ مي‌شود «و خداوند به‌ آنچه‌ مي‌كنيد آگاه‌ است» پس‌ چيزي‌ از سخنان‌ و افعالتان‌ بر او پنهان‌ نمي‌ماند و يقينا شما را در برابر كارنامه‌تان‌ جزا مي‌دهد پس‌ بايد ايمانتان ‌صحيح‌ و سالم‌ باشد.
 
	سوره تغابن آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ الْجَمْعِ ذَلِكَ يَوْمُ التَّغَابُنِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحاً يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّئَاتِهِ وَيُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«روزي‌ كه‌ شما را براي‌ روز جمع» يعني: براي‌ روز قيامت‌ «گرد مي‌آورد» زيرا اهل‌ محشر در آن‌ براي‌ جزا گردآورده‌ مي‌شوند و در آن‌ ميان‌ هر عمل‌كننده‌اي‌ با عملش‌، ميان‌ هر پيامبري‌ با امتش‌، ميان‌ هر مظلومي‌ با ظالمش‌ و ميان‌ اولين‌ و آخرين‌ گرد آورده‌ مي‌شود «آن‌ روز روز تغابن‌ است» زيرا غبن‌ و فريب‌خوردگي‌كافر با ترك‌ ايمان‌؛ و غبن‌ و زيان‌ مؤمن‌ با كاستي‌ و كوتاهي‌ وي‌ در ايمان‌ و عمل ‌در آن‌ روز آشكار مي‌شود همچنين‌ برخي‌ از اهل‌ محشر در آن‌ بر برخي‌ ديگر زيان ‌مي‌رسانند پس‌ در آن‌ اهل‌ حق‌ بر اهل‌ باطل‌ زيان‌ مي‌رسانند و غبن‌ و زياني‌ بزرگتر از زيان‌ وارد كردن‌ اهل‌ بهشت‌ بر اهل‌ دوزخ‌ نيست‌ پس‌ گويي‌ اهل‌ دوزخ‌ خير را به‌شر، خوب‌ و سره‌ را با پست‌ و ردي‌ و نعمت‌ را با عذاب‌ بدل‌ خواسته‌اند و اهل ‌بهشت‌ برعكس‌ اين‌. گفته‌ مي‌شود: «غبنت‌ فلانا: بر فلان‌ غبن‌ وارد كردم‌» آن‌گاه‌ كه‌ به‌ او چيزي‌ را بفروشي‌ يا از او چيزي‌ را بخري‌ اما زيان‌ به‌ طرف‌ او بوده‌ و او در معامله‌ فريب‌ خورده‌ باشد. پس‌ مغبون‌ و زيانمند حقيقي‌ كسي‌ است‌ كه‌ خانواده ‌و جايگاه‌ خود در بهشت‌ را از دست‌ داده‌ و باخته‌ باشد. در حديث‌ شريف‌ آمده ‌است: «هيچ‌ بنده‌اي‌ به‌ بهشت‌ وارد نمي‌شود مگر اين‌كه‌ جايگاه‌ وي‌ در دوزخ‌ نيزـ چنانچه‌ از بدكاران‌ مي‌بود ـ به‌ وي‌ نشان‌ داده‌ مي‌شود تا بر شكر و سپاس‌ وي ‌بيفزايد و هيچ‌ بنده‌اي‌ نيست‌ كه‌ به‌ دوزخ‌ وارد شود مگر اين‌كه‌ جايگاه‌ وي‌ از بهشت‌ به‌ وي‌ بينانده‌ مي‌شود ـ چنانچه‌ از نيكوكاران‌ مي‌بود ـ تا بر دريغ‌ و حسرت‌ وي‌ بيفزايد».
«و هر كس‌ به‌ خداوند ايمان‌ آورده‌ و عمل‌ صالح