‌ انجام‌ داده‌ باشد، بديهايش‌ را از او بسترد» يعني: هر كس‌ اقرار و تصديق‌ را با عمل‌ صالح‌ جمع‌ كرد، سزاوار آن ‌است‌ تا گناهانش‌ از وي‌ زدوده‌ شود «و او را به‌ باغهايي‌ كه‌ جويباران‌ از فرودست‌ آنها جاري‌ است‌ در آورد، كه‌ جاودانه‌ براي‌ هميشه‌ در آن‌ باشند، اين» زدودن‌ گناهان‌ و وارد كردن‌ به‌ بهشت‌ همراه‌ با جاودانه‌گي‌ ابدي‌ در آن‌؛ «كاميابي‌ بزرگ‌ است» يعني: كاميابي‌اي‌ است‌ كه‌ هيچ‌ كاميابي‌ ديگري‌ با آن‌ برابري‌ نمي‌تواند كرد.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5773.txt"> آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5774.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:5775.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:5776.txt"> آيه  13</a><a class="text" href="w:text:5777.txt"> آيه  14</a><a class="text" href="w:text:5778.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:5779.txt"> آيه  16</a><a class="text" href="w:text:5780.txt"> آيه  17</a><a class="text" href="w:text:5781.txt">آيه  18</a></body></html>سوره تغابن آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ خَالِدِينَ فِيهَا وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و كساني‌ كه‌ كفر ورزيده‌ و آيات‌ ما را تكذيب‌ كرده‌اند، آن‌ گروه‌ اهل‌ دوزخ‌اند و در آن ‌جاودانه‌ خواهند بود و چه‌ بد سرانجامي‌ است».
ملاحظه‌ مي‌كنيم‌ كه‌ خداي‌ سبحان‌ در اين‌ دو آيه‌ براي‌ توضيح‌ و بيان‌ «تغابن‌» ياد شده‌، حال‌ نيكبختان‌ و بدبختان‌ را ذكر نمود پس‌ هر دو آيه‌ تفصيل‌ و تفسير آن ‌تغابن‌اند.
 
سوره تغابن آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ مَا أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هيچ‌ مصيبتي» مانند سختي‌، بيماري‌، مرگ‌ نزديكان‌، زندان‌، نابودي‌ مال‌ وغير آن‌ از مصايب‌ «نمي‌رسد مگر به‌ اذن‌ الله» يعني: به‌ قضا و قدر وي‌. به‌ قولي: سبب‌ نزول‌ آن‌ اين‌ بود كه‌ كفار گفتند: اگر راه‌ و روش‌ مسلمانان‌ حق‌ بود، مي‌بايست‌ خداوند(ج) آنان‌ را در دنيا از مصايب‌ نگه‌ مي‌داشت‌ «و هر كس‌ به‌ خداوند ايمان‌ آورد، دلش‌ را به‌ راه‌ آورد» يعني: هر كس‌ باور داشته‌ باشد و بداند كه‌ جز آنچه ‌خداوند(ج) بر وي‌ مقدر نموده‌ است‌ به‌ او نمي‌رسد، حق‌ تعالي‌ در هنگام‌ مصيبت ‌دلش‌ را به‌ راه‌ صحيح‌ مي‌برد و بنابراين‌، او متوجه‌ مي‌شود كه‌ آن‌ مصيبت‌ از جانب ‌خدا(ج) است‌ و آنچه‌ كه‌ به‌ وي‌ رسيده‌، قرار نبوده‌ و نيست‌ كه‌ از وي‌ دور شود و خواه‌ ناخواه‌ به‌ وي‌ رسيدني‌ است‌ و آنچه‌ كه‌ بايد به‌ وي‌ نرسد، خواه‌ناخواه‌ به‌ وي ‌رسيدني‌ نيست‌ پس‌ ـ چنان‌كه‌ ابن‌عباس‌(رض) نيز در تفسير آيه‌ گفته‌ است‌ ـ او در اين ‌هنگام‌ به‌ قضاي‌ خداوند(ج) تسليم‌ مي‌شود و استرجاع: (إنا لله‌ وإنا إليه‌ راجعون) مي‌گويد پس‌ در مصيبت‌ صبر و بر نعمت‌ شكر مي‌گزارد چنان‌كه‌ در حديث‌ شريف ‌آمده‌ است‌. «و خداوند به‌ هر چيزي‌ داناست» يعني: او داراي‌ علمي‌ بليغ‌ و همه‌ جانبه‌ است‌ و هيچ‌ چيز از اين‌ امور بر او مخفي‌ نمي‌ماند پس‌ به‌ او ايمان‌ آوريد و به ‌قضا و قدر وي‌ تسليم‌ شويد.
 
	سوره تغابن آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَإِنَّمَا عَلَى رَسُولِنَا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خدا را اطاعت‌ كنيد و پيامبر را اطاعت‌ كنيد» يعني: به‌ فرمانبرداري‌ خداوند(ج) و فرمان‌برداري‌ از كتاب‌ و پيامبرش‌ مشغول‌ شويد؛ با فرمان ‌بردن‌ از شخص‌ وي‌ درحياتش‌ و فرمان ‌بردن‌ از سنت‌ وي‌ بعد از وفاتش‌ «پس‌ اگر روي‌ برتابيد» يعني: اگر از فرمانبرداري‌ اعراض‌ كنيد پس‌ گناه‌ شما بر دوش‌ خود شماست‌ و بر پيامبر هيچ ‌باكي‌ نيست‌ «زيرا جز اين‌ نيست‌ كه‌ بر پيامبر ما فقط پيام‌ رساني‌ آشكار است» و جز اين‌ ديگر هيچ‌ تكليفي‌ بر عهده‌ او نيست‌ و او اين‌ مهم‌ را نيز به‌ درستي‌ به‌ انجام‌ رسانيده‌ است‌.
	سوره تغابن آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خداست‌ كه‌ هيچ‌ معبودي‌ جز او نيست» يعني: فقط او سزاوار عبوديت‌ است‌ نه‌ غير او پس‌ او را به‌ يگانگي‌ بخوانيد و با او چيزي‌ را شريك‌ نياوريد «و مؤمنان‌ بايدبر خدا توكل‌ كنند» يعني: مؤمنان‌ بايد امور خود را به‌ او تفويض‌ كرده‌ و بر او تكيه ‌نمايند، نه‌ بر غير او.
 
	سوره تغابن آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوّاً لَّكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«اي‌ كساني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ ايد، در حقيقت‌ برخي‌ از همسران‌ و فرزندان‌ شما دشمن ‌شما هستند» زيرا آنها شما را از انجام‌ خير و عمل‌ صالح‌ به‌ خود مشغول‌ مي‌گردانند، يا شما را به‌ قطع‌ پيوند رحم‌، يا به‌ معصيت‌ پروردگار وا مي‌دارند و انسان‌ بر اثر محبتي‌ كه‌ به‌ آنان‌ دارد، نمي‌تواند در برابر خواسته‌ آنان‌ مقاومت‌ كند.
سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ اين‌ بود كه‌ مرداني‌ از اهالي‌ مكه‌ اسلام‌ آوردند و خواستند كه‌ هجرت‌ كنند پس‌ همسران‌ و فرزندانشان‌ به‌ آنان‌ اجازه‌ اين‌ كار را ندادند بنابراين‌، خداي‌ سبحان‌ فرمان‌ داد كه‌ از آنان‌ برحذر باشند و اطاعت‌شان‌ نكنند. مجاهد مي‌گويد: «سوگند به‌ خدا(ج) كه‌ همسران‌ و فرزندان‌ در دنيا با آنان‌ دشمني ‌نكردند ولي‌ دوستي‌ و محبت‌ آنان‌ بر آن‌ وادارشان‌ كرد كه‌ از مال‌ حرام‌ بيندوزند وخرج‌ آنان‌ كنند». «پس‌ از آنان‌ حذر كنيد» يعني: از همسران‌ و فرزندانتان‌ حذر كنيد؛ از اين‌كه‌ دوستي‌ و شفقت‌ بر آنان‌ را بر طاعت‌ خداي‌ عزوجل‌ برگزينيد پس ‌مبادا رغبتتان‌ در رساندن‌ خير و منفعت‌ براي‌ آنان‌، شما را بر آن‌ وادارد كه‌ با ارتكاب‌ نافرماني‌ خداوند(ج) برايشان‌ مال‌ اندوزي‌ كنيد «و اگر عفو كنيد و درگذريد و بيامرزيد» گناهاني‌ را كه‌ مرتكب‌ مي‌شوند و سرزنششان‌ را در برابر آن‌ گناهان‌ فروگذاريد و گناهانشان‌ را بپوشانيد؛ «به‌ راستي‌ خدا آمرزگار مهربان‌ است» هم‌ براي ‌شما و هم‌ براي‌ ايشان‌.
در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ بخش‌ از آيه‌ كريمه‌ آمده‌ است: همسران‌ و فرزندان‌ مردي ‌او را از هجرت‌ بازداشته‌ و سست‌ ساخته‌ بودند پس‌ چون‌ ديد كه‌ مردم‌ از وي‌ در هجرت‌ سبقت‌ گرفته‌اند و در دين‌ خدا(ج) دانسته‌ و دانشمند شده‌اند، بر آن‌ شد تا همسران‌ و فرزندانش‌ را مجازات‌ كند، همان‌ بود كه‌ اين‌ ارشاد الهي‌ نازل‌ شد.
 
سوره تغابن آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّمَا أَمْوَالُكُ