‌ گناهان‌ ـ بجز وام‌ را ـ پاك‌ مي‌گرداند، چنان‌كه‌ در احاديث‌ آمده‌ است‌ «و آنان‌ را در باغهايي‌ كه‌ از فرو دست‌ آنها جويباران‌ روان‌ است، درمي‌آورم‌. اين‌ پاداش ‌الهي‌ است‌ و پاداش‌ نيكو نزد خداوند است» كه‌ به‌ عمل‌كنندگان‌ تعلق‌ مي‌گيرد.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5791.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5792.txt">آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5793.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5794.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5795.txt"> آيه  10-11</a><a class="text" href="w:text:5796.txt">آيه  12</a></body></html>سوره طلاق آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنتُم مِّن وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ وَإِن كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُم بِمَعْرُوفٍ وَإِن تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَى ‏
 
‏ترجمه : ‏
«زنان‌ مطلقه‌ را در همانجايي‌ سكني‌ دهيد كه‌ خود سكني‌ داريد» يعني: آنها را در بعضي‌ از جاي‌ سكناي‌ خودتان‌ مسكن‌ دهيد و اسكان‌ دادنشان‌ حقي‌ است‌ واجب ‌«به‌ قدر طاقت‌ خود» يعني: ايشان‌ را در حد وسع‌ و توان‌ خود سكني‌ دهيد. قتاده ‌در تفسير آن‌ مي‌گويد: «اگر حتي‌ در بغل‌ اطاق‌ خود براي‌ او جايي‌ يافتيد، او را در همانجا سكني‌ دهيد». اين‌ حكم‌ مربوط به‌ زن‌ مطلقه‌ رجعي‌ است‌ اما زني‌ كه‌ سه‌ طلاق‌ گفته‌ شده‌، نه‌ بر عهده‌ شوهر نفقه‌اي‌ دارد و نه‌ مسكني‌. ولي‌ احناف‌ اين‌ حكم‌ را بنا بر تعميم‌ آن‌ مي‌شناسند و لذا مي‌گويند: نفقه‌ و مسكن‌ براي‌ هر زن‌ مطلقه‌اي‌ كه‌ عده‌ دارد واجب‌ است‌، هرچند طلاق‌ باين‌ داده‌ شده‌ باشد و هرچند باردار نباشد، به‌ دليل‌ اين‌ بخش‌ از آيه‌ كريمه: «و به‌ آنان‌ زيان‌ نرسانيد تا عرصه‌ را بر آنان‌ تنگ‌ كنيد» در مسكن‌، يا در نفقه‌ «و اگر باردار باشند پس‌ بر آنان‌ خرج‌ كنيد تا آن‌كه‌ وضع‌ حمل‌ كنند» و چنين‌ نپنداريد كه‌ استحقاق‌ نفقه‌ و مسكن‌ آنها به‌ اندازه‌ مدت‌ عده‌ زنان‌ غير باردار است‌. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ ميان‌ علما در وجوب‌ تأمين ‌نفقه‌ و مسكن‌ براي‌ زن‌ باردار مطلقه‌ خلافي‌ نيست‌ «پس‌ اگر براي‌ شما شير دادند» يعني: اگر آن‌ زنان‌ مطلقه‌ بعد از وضع‌ حمل‌ و انقضاي‌ عده‌، فرزندان‌ شما را شير نيز دادند؛ «پس‌ اجرتشان‌ را بپردازيد» يعني: اجرت‌ شيردهي‌شان‌ را «و در ميان‌ خود بر وجه‌ پسنديده‌ مشورت‌ كنيد» اين‌ خطاب‌ متوجه‌ شوهران‌ و زناني‌ است‌ كه‌ با طلاق‌ در ميانشان‌ فراق‌ و جدايي‌ واقع‌ شده‌ است‌. يعني: در ميان‌ خود به‌ نحوي‌ كه ‌پسنديده‌ و معروف‌ است‌، مشاوره‌ كنيد و بايد برخي‌ از شما سخنان‌ معروف‌ و پسنديده‌ برخي‌ ديگر را در مورد فرزند بپذيرند و نبايد آثار سوء طلاق‌ فضاي ‌مناسبات‌ ميان‌ شما را چنان‌ تيره‌ و تار گرداند كه‌ مصلحت‌ را زير پا گذاريد پس‌ بايد هم‌ مصلحت‌ مادر رعايت‌ شود، هم‌ مصلحت‌ فرزند و هم‌ حال‌ پدر بنابراين‌، پدر نبايد در انفاق‌ مال‌ بخل‌ ورزد و مادر نبايد عرصه‌ را بر پدر تنگ‌ كند. اين‌ آيه‌، نظير آيه‌ (233) از سوره‌ بقره‌ است:(فَإِنْ أَرَادَا فِصَالاً عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلاَ جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ) كه‌ تفسير آن‌ گذشت‌. «و اگر به‌ توافق‌ نرسيديد» يعني: اگر در مزد شيردهي‌ مادر به‌ توافق‌ نرسيديد و شوهر نپذيرفت‌ كه‌ به‌ مادر پاداشي‌ را كه‌ او مي‌خواهد بدهد و مادر هم‌ ابا ورزيد از اين‌كه‌ به‌ فرزندش‌ جز در قبال‌ آن‌ مزد، شير بدهد؛ «پس‌ براي‌ او» يعني: براي‌ پدر «زني‌ ديگر شير خواهد داد» يعني: پدر زني ‌را ديگر اجير خواهد كرد تا فرزندش‌ را شير دهد لذا مادر به‌ شير دادن‌ فرزند مجبور نيست‌.
 
سوره طلاق آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ لِيُنفِقْ ذُو سَعَةٍ مِّن سَعَتِهِ وَمَن قُدِرَ عَلَيْهِ رِزْقُهُ فَلْيُنفِقْ مِمَّا آتَاهُ اللَّهُ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْساً إِلَّا مَا آتَاهَا سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بايد كه‌ خرج‌ كند» بر زنان‌ مطلقه‌، زنان‌ شيرده‌ و فرزندان‌ نوزاد؛ «توانگر از توانگري‌ خود» يعني: توانگر بايد در حد توانگري‌ خود در اين‌ امر توسعه‌ وگشايش‌ دهد «و آن‌ كس‌ كه‌ بر وي‌ روزي‌اش‌ تنگ‌ شده‌ است» يعني: كسي‌ كه‌ فقير و تنگدست‌ است‌؛ «پس‌ بايد از آنچه‌ كه‌ خداوند به‌ او بخشيده‌ است» از روزي‌ «خرج‌كند» و بر او بيش‌ از اين‌ تكليفي‌ نيست‌ «خداوند هيچ‌ كس‌ را جز به‌ قدر آنچه‌ كه‌ به‌ او بخشيده‌ است» از رزق‌ و روزي‌ «تكليف‌ نمي‌كند» لذا فقير را بدان‌ مكلف‌ نمي‌كندكه‌ آنچه‌ را در وسع‌ و توانش‌ نيست‌ نفقه‌ كند و مانند توانگران‌ بذل‌ و بخشش‌ نمايد «به‌ زودي‌ خدا پس‌ از تنگدستي‌ آسايشي‌ را پديد خواهد آورد» يعني: پس‌ از سختي‌ و فقر، گشايش‌ و توانگري‌اي‌ را پديد خواهد آورد.
 
	سوره طلاق آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ وَكَأَيِّن مِّن قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ فَحَاسَبْنَاهَا حِسَاباً شَدِيداً وَعَذَّبْنَاهَا عَذَاباً نُّكْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و چه‌ بسيار شهرها كه‌ از فرمان‌ پروردگار خود و پيامبرانش‌ سر پيچيدند» يعني: چه‌ بسيار بودند اهالي‌ شهرها و آباديهايي‌ كه‌ از فرمان‌ خداوند(ج)  و پيامبرانش‌ سرپيچيدند و عصيان‌ پيشه‌ كردند؛ «پس‌ حساب‌ كرديم‌ با آنان‌ حسابي‌ سخت» يعني: آنان‌ را در برابر اعمالي‌ كه‌ در دنيا انجام‌ داده‌ بودند به‌ سختي‌ محاسبه‌ كرديم‌ «وآنها را به‌ عذابي‌ سخت‌ عذاب‌ كرديم» يعني: اهالي‌ آن‌ شهرها را در آخرت‌ به‌ عذابي‌ بزرگ‌ و بسيار سخت‌ عذاب‌ مي‌كنيم‌ و در دنيا نيز با گرسنگي‌ و قحطي‌، شمشير جهاد، فروبردن‌ در زمين‌ و مسخ‌ عذابشان‌ كرديم‌.
 
	سوره طلاق آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا وَكَانَ عَاقِبَةُ أَمْرِهَا خُسْراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا كيفر زشت‌ عمل‌ خود را چشيدند» يعني: فرجام‌ سنگين‌ عذابي‌ را كه‌ جزاي ‌كفر آنهاست‌ چشيدند و «سرانجام‌ كارشان‌ زيانكاري‌ بود» يعني: پايان‌ كار اهالي ‌آن‌ شهرها، به‌ هلاكت‌ دنيا و عذاب‌ آخرت‌ انجاميد پس‌ اموال‌، خانواده‌ها وجانهاي‌ خويش‌ را در اين‌ راه‌ باختند.
  
سوره طلاق آيه  10‏متن آيه : ‏‏ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ عَذَاباً شَدِيداً فَاتَّقُوا اللَّهَ يَا أُوْلِي الْأَلْبَابِ الَّذِينَ آمَنُوا قَدْ أَنزَلَ اللَّهُ إِلَيْكُمْ ذِكْراً ‏
آيه  11‏متن آيه : ‏‏ رَّسُولاً يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِ اللَّهِ مُبَيِّنَاتٍ لِّيُخْرِجَ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ و