َمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ وَيَعْمَلْ صَالِحاً يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَداً قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقاً ‏ 
‏ترجمه : ‏
«خداوند براي‌ آنان‌ عذابي‌ سخت‌ مهيا كرده‌ است» در سراي‌ آخرت‌، كه‌ همانا عذاب‌ آتش‌ است‌ «پس‌ اي‌ خردمنداني‌ كه‌ ايمان‌ آورده‌ايد» يعني: اي‌ صاحبان ‌عقل‌هاي‌ برتر از اين‌ امت‌ محمد ص و اي‌ كساني‌ كه‌ براي‌ خداوند(ج)  تسليم‌ شده‌ و از پيامبرش‌ ص پيروي‌ كرده‌ايد؛ «از خداوند پروا كنيد» پس‌ در ايمانتان‌ راستگو و صادق‌ باشيد و مانند امت‌هايي‌ نباشيد كه‌ پيش‌ از شما سر پيچيدند؛ كه‌ در آن‌ صورت‌ به‌ سخت‌ترين‌ حساب‌ مورد محاسبه‌ قرار مي‌گيريد و از جنس‌ همان ‌عذاب‌، معذب‌ مي‌شويد. اين‌ خطاب‌ دلالت‌ بر آن‌ دارد كه‌ فقط مؤمنان‌ داراي‌ عقل‌ و فهم‌، برترند «هرآينه‌ خدا به‌سوي‌ شما ذكري‌ فرود آورده‌ است» كه‌ همانا قرآن‌ عظيم‌ است‌. به‌قولي: مراد از ذكر در اينجا خود پيامبر ص اند، از اين‌ جهت ‌حق‌ تعالي‌ به‌ دنبال‌ آن‌ فرمود: «پيامبري‌ را» اما بنا بر وجه‌ اول‌ معني‌ اين‌ است‌: به‌سوي‌ شما قرآني‌ را فرود آورد و پيامبري‌ را همراه‌ با اين‌ قرآن‌ فرستاد؛ «كه‌ آيات ‌مبينات‌ الهي‌ را بر شما مي‌خواند» يعني: آياتي‌ را كه‌ احكام‌ مورد نياز مردم‌ را برايشان‌ روشن‌ مي‌سازد و بيان‌ مي‌كند «تا كساني‌ را كه‌ ايمان‌ آورده‌اند و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند از تاريكي‌ها به‌سوي‌ نور بيرون‌ آورد» يعني: تا خداوند متعال‌ با اين ‌آيات‌ كساني‌ را كه‌ ايمان‌ آورده‌اند و كارهاي‌ شايسته‌ كرده‌اند از تاريكي‌هاي ‌گمراهي‌ به‌سوي‌ نور هدايت‌ و از ظلمات‌ كفر به‌سوي‌ نور ايمان‌ بيرون‌ آورد «و هر كس‌ به‌ خداوند ايمان‌ آورد و عمل‌ شايسته‌ كند» يعني: هر كس‌ در ميان‌ باور و عمل‌ به‌ آنچه‌ كه‌ خداوند(ج) آن‌ را بر وي‌ فرض‌ نموده‌ است‌، جمع‌ كند «او را به‌ باغهايي‌كه‌ جويباران‌ از فرودست‌ آن‌ جاري‌ است‌ در مي‌آورد، جاودان‌ و ابدي‌ درآنند به راستي‌ كه ‌خداوند روزي‌ او را نيكو ساخته‌ است» يعني: به‌ راستي‌ كه‌ روزي‌اش‌ را براي‌ وي‌ در بهشت‌ توسعه‌ داده ‌است‌.
 
سوره طلاق آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَأَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحَاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«خدا ذاتي‌ است‌ كه‌ هفت‌ آسمان‌ و همانند آنها هفت‌ زمين‌ را آفريد» در حديث‌ شريف ‌صحيح‌ مرفوع‌ آمده‌ است: «من‌ ظلم‌ شبرا من‌ الأرض‌ طوقه‌ من‌ سبع‌ أرضين: هركس‌ به‌ اندازه‌ يك‌ وجب‌ از زمين‌ ظلم‌ كند، آن‌ وجب‌ زمين‌ از هفت‌ زمين‌ طوق ‌گردن‌ او مي‌شود». جمهور علما نيز بر آنند كه‌ هفت‌ طبقه‌ زمين‌ وجود دارد كه‌ بعضي‌ از آنها بر بالاي‌ بعضي‌ ديگر قرار دارند. و آيا مراد از زمين‌هاي‌ هفت‌گانه‌ اين‌ است‌ كه‌ كره‌ زمين‌ داراي‌ هفت‌ طبقه‌ است‌ و هر طبقه‌ آن‌ يك‌ زمين‌ ناميده ‌شده‌، يا مراد از آنها سيارات‌ هفت‌گانه‌اي‌ است‌ كه‌ به‌ زمين‌ شباهت‌ و مشتركاتي ‌دارند، يا هم‌ مراد از آنها هفت‌ زمين‌ مانند زمين‌ ما است‌ كه‌ تابع‌ خورشيدهاي ‌ديگري‌ مانند خورشيد ما مي‌باشند؟ در اين‌ رابطه‌ اقوال‌ متعددي‌ وجود دارد. والله اعلم‌ «در ميان‌ آنها امر فرود مي‌آيد» يعني: امر از آسمانهاي‌ هفت‌گانه‌ به‌سوي ‌زمين‌هاي‌ هفت‌گانه‌ فرود مي‌آيد. قتاده‌ مي‌گويد: «در هر زميني‌ از زمينها و در هر آسماني‌ از آسمانهاي‌ حق‌ تعالي‌، خلقي‌ از مخلوقات‌ او و امري‌ از فرمانهاي‌ او و قضايي‌ از قضاهاي‌ او حاكم‌ است‌». به‌قولي: مراد از نزول‌ امر الهي‌، همان‌ اداره‌ وتدبيري‌ است‌ كه‌ حق‌ تعالي‌ از تدبيرهاي‌ شگفت‌آساي‌ خود در آسمانها و زمين‌هاي‌ هفت‌گانه‌ انجام‌ مي‌دهد و مي‌پردازد پس‌ با اين‌ تدبير باران‌ را فرود آورده‌ و سبزيجات‌ و رستني‌ها را بر مي‌آورد، شب‌ و روز و زمستان‌ و تابستان‌ را پديد مي‌آورد و همين‌گونه‌ تمام‌ امور را «تا بدانيد كه‌ خداوند بر همه‌ چيز تواناست» يعني: حق‌ تعالي‌ تدبير كار آسمانها و زمين‌ را سامان‌ داد و فرمان‌ را فرود آورد تا به‌ كمال‌ قدرت‌ وي‌ پي‌ بريد «و» پي‌ بريد به‌ «اين‌كه‌ خدوند بر هر چيز احاطه‌ علمي‌ دارد» پس‌ هيچ‌ موجودي‌ از حيطه‌ علم‌ وي‌ خارج‌ نيست‌.
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:5798.xml">صفحة (560) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:5807.xml">صفحة (561) (آیه 8)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5799.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ تحریم ﴾</a><a class="text" href="w:text:5800.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5801.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5802.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5803.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5804.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5805.txt"> آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5806.txt"> آيه  7</a></body></html>﴿ سوره‌ تحریم ﴾
مدنی‌ است‌ و داراي‌ (12) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ افتتاح‌ با عتاب‌ و سرزنش‌ لطف‌ آميز پيامبر ص در مورد تحريم‌ برخي‌ از چيزها بر خود: (‏ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ) «تحريم‌» ناميده‌ شد.
 
آيه  36
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ وَقُلْنَا اهْبِطُواْ بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ وَلَكُمْ فِي الأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَى حِينٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
 «پس‌ شيطان‌ هردو را از آن‌ لغزانيد» يعني: شيطان‌ به‌سبب‌ آن‌ درخت، آن‌ دو رابه‌ لغزش‌ كشانيد. بعضي‌ گفته‌اند: ضمير « عنها: از آن‌» به‌ جنت‌ برمي‌گردد، يعني: شيطان‌ آن‌ دو را از جنت‌ دور گردانيد. زله: اشتباه‌ و لغزش‌ است‌. «و از آنچه‌در آن‌ بودند» از نعمتها و كرامتها، يا از بهشت‌ «ايشان‌ را به‌در برد» نسبت‌ اين‌ به ‌دربردن‌ از آن‌ روي‌ به‌ شيطان‌ داده‌ شد كه‌ او اغواگر آدم‌ گشت، چراكه‌ آدم‌ و حوا براثر اين‌ وسوسه‌ او كه‌ آن‌ درخت‌؛ درخت‌ جاودانگي‌ و پادشاهي‌ ابدي‌ است، ازآن‌ خوردند.
آن‌گاه‌ خداوند (ج)آنان‌ را به‌ خروج‌ از بهشت‌ دستور داد: «و گفتيم: فرود آييد»اين‌ دستوري‌ به‌ آدم‌ و حوا و به‌تبع‌ آن‌ دو، نسل‌ ايشان‌ به‌ بيرون‌ آمدن‌ از بهشت‌برين‌ به‌ سوي‌ زمين‌ است‌ «بعضي‌ از شما دشمن‌ بعضي‌ ديگريد» يعني: نسل‌ آدم‌ درزمين‌ با يك‌ديگر به‌ دشمني‌ و ستيز مي‌پردازند. عدو: دشمن‌ و عدوان: ظلم‌ صريح‌و آشكار است‌. «و براي‌ شما در زمين‌ قرارگاهي‌» يعني: جاي‌ استقراري‌ «و متاعي‌است‌ تا وقت‌ م