ندانتان‌ را در هفت‌ سالگي‌ ايشان‌ به‌ نماز امر كنيد و آنان‌ را به‌خاطر نماز در ده‌ سالگي‌ ايشان‌ بزنيد و ميانشان‌ در خوابگاه‌ها جدايي‌ افگنيد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «هيچ‌ پدري‌ به‌ فرزندش‌ هديه‌اي‌ بهتر از ادب‌ نيكو نداده‌ است‌». «بر آن‌ آتش‌ فرشتگاني‌ درشتخو گمارده‌اند» يعني: نگهباناني‌ از فرشتگان‌ بر آتش‌ دوزخ‌ گمارده‌ شده‌اند كه‌ متولي‌ و عهده‌دار امر آن‌ و تعذيب‌ اهل‌ آن‌ مي‌باشند، اين‌ فرشتگان‌ كه‌ تعدادشان‌ بجز اعوان‌ و همكارانشان‌ نوزده ‌تن‌ است‌ ـ چنان‌كه‌ در سوره‌ «مدثر/30» خواهد آمد فرشتگاني‌اند سخت‌ درشتخو بر اهل‌ دوزخ‌ «سخت‌رو» و سخت‌ روش‌ برآنان‌، چنان‌ كه‌ هرگاه ‌اهل‌ دوزخ‌ از آنان‌ تقاضاي‌ رحم‌ و عطوفت‌ نمايند، بر آنان‌ رحم‌ نمي‌كنند زيرا آنها فقط براي‌ عذاب‌ آفريده‌ شده‌اند «از خداوند در آنچه‌ فرمانشان‌ داده‌ است‌ نافرماني ‌نمي‌كنند و هر چه‌ به‌ آنان‌ فرمان‌ داده‌ مي‌شود انجام‌ مي‌دهند» يعني: فرمان‌ را در وقت‌ آن‌ بي‌ هيچ‌ درنگ‌ و تأخيري‌ انجام‌ مي‌دهند و آن‌ را نه‌ از وقت‌ آن‌ پيش‌ مي‌افگنند و نه‌ هم‌ در آن‌ تأخير مي‌كنند. شايان‌ ذكر است‌ كه‌ فايده‌ آوردن‌ دو جمله: ( لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ ‏): (از خدا در آنچه‌ فرمانشان‌ دهد نافرماني‌ نمي‌كنند و هر چه‌ به‌ آنان‌ فرمان‌ داده‌ مي‌شود انجام‌ مي‌دهند) اين‌ است‌ كه‌ جمله‌ اول‌ در بيان‌ نفي‌ استكبار از فرشتگان‌ در گذشته‌ و جمله‌ دوم‌ براي‌ بيان ‌حال‌ آينده‌ و فوريت‌ امتثال‌ امر و نفي‌ تأخير و تنبلي‌ از ايشان‌ در اجراي‌ آن‌ است‌.
 
سوره تحريم آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ كَفَرُوا لَا تَعْتَذِرُوا الْيَوْمَ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
و براي‌ آن‌كه‌ كفار نا اميد گردند و طمع‌هايشان‌ بريده‌ شود، در هنگام ‌افگندنشان‌ به‌ دوزخ‌ به‌ آنان‌ گفته‌ مي‌شود: «اي‌ كافران‌! امروز عذر پيش‌ نياوريد» زيرا هيچ‌ عذري‌ نداريد، يا از آن‌ رو كه‌ پيش ‌آوردن‌ عذر هيچ‌ سودي‌ به‌ حالتان ‌نمي‌كند «جز اين‌ نيست‌ كه‌ به‌ حسب‌ آنچه» در دنيا «مي‌كرديد جزا داده‌ مي‌شويد» پس‌ هيچ‌ ستمي‌ در كار نيست‌.
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5808.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5809.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5810.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5811.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:5812.txt">آيه  12</a></body></html>سوره تحريم آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَّصُوحاً عَسَى رَبُّكُمْ أَن يُكَفِّرَ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيُدْخِلَكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ يَوْمَ لَا يُخْزِي اللَّهُ النَّبِيَّ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
و از آنجا كه‌ انسان‌ غير معصوم‌ خالي‌ از گناه‌ نيست‌، اينك‌ حق‌ تعالي‌ در دومين‌ ندا مؤمنان‌ را به‌ توبه‌ فرامي‌خواند: «اي‌ مؤمنان‌! به‌ درگاه‌ خداوند توبه‌اي‌ نصوح ‌كنيد» توبه‌ نصوح: توبه‌ صادقانه‌ است‌. به‌قولي‌؛ توبه‌ نصوح: عبارت‌ است‌ از پشيماني‌ قلبي‌ از گناهان‌ گذشته‌، آمرزش‌خواهي‌ به‌ زبان‌، ترك‌ ارتكاب‌ گناه‌ با اعضاي‌ بدن‌ و عزم‌ و تصميم‌ بر اين‌ امر كه‌ ديگر هرگز در آينده‌ به‌ گناه‌ باز نگردد؛ كه‌ اين‌ بي‌شك‌ توبه‌ خالصانه‌اي‌ است‌. نسفي‌ در تعريف‌ توبه‌ نصوح‌ مي‌گويد: «توبه‌ نصوح‌ توبه‌اي‌ است‌ كه‌ پارگي‌ هاي‌ دينت‌ را رفو و خللت‌ را مرمت‌ كند». از علي‌ (رض) سؤال‌ شد كه‌ توبه‌ چيست‌؟ فرمود؛ شش‌ چيز جامع‌ آن‌ است:
1 ـ پشيماني‌ از گناهان‌ گذشته‌.
2 ـ اعاده‌ فرايض‌.
3 ـ رد مظالم‌ و حقوق‌.
4 ـ حلاليت‌ خواستن‌ از خصم‌ها.
5 ـ عزم‌ نمودن‌ بر عدم‌ بازگشت‌ به‌ گناه‌ در آينده‌.
6 ـ اين‌كه‌ نفست‌ را در طاعت‌ خداي‌ عزوجل‌ تمرين‌ و پرورش‌ دهي‌ چنان‌كه‌ آن‌را در معصيت‌ وي‌ پرورش‌ داده‌اي‌.
در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ عبدالله بن‌مسعود(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ اكرم‌ ص فرمودند: «پشيماني‌ توبه‌ است‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «اسلام ‌آنچه‌ را كه‌ ما قبل‌ آن‌ است‌، محو مي‌كند و توبه‌ آنچه‌ را كه‌ ماقبل‌ آن‌ است‌، محو مي‌كند».
«چه‌ بسا پروردگارتان‌ گناهانتان‌ را از شما بزدايد» چنان‌كه‌ در چند آيه‌ قبل ‌گفتيم‌؛ وقتي‌ كلمه‌ «عسي‌» از جانب‌ خداوند(ج) به‌ كار رود، بر حتمي‌ بودن‌ وقوع‌ آن‌ امر دلالت‌ مي‌كند پس‌ طرح‌ موضوع‌ به‌ صيغه‌اي‌ كه‌ طمع‌ و توقع‌ ايجاد مي‌كند نه‌ قطعيت‌، اشعاري‌ است‌ بر اين‌كه‌ زدودن‌ گناهان‌ بخشايشي‌ از سوي‌ حق‌ تعالي ‌است‌ و اين‌كه‌ لازم‌ است‌ تا بنده‌ هميشه‌ در ميان‌ خوف‌ و رجاء قرار داشته‌ باشد «و» چه‌ بسا «شما را به‌ بوستانهايي‌ درآورد كه‌ جويباران‌ از فرودست‌ آن‌ جاري‌ است‌. روزي‌ كه‌ خداوند پيامبر و ايمان‌ آوردگان‌ همراه‌ او را خوار نسازد، نورشان‌ در پيشاپيش‌ وسمت‌ راستشان‌ مي‌شتابد» تفسير اين‌ معني‌ در سوره‌ «حديد» گذشت‌ و در آنجا بيان‌ شد كه‌ همراهي‌ اين‌ نور با مؤمنان‌ در حال‌ رفتنشان‌ بر صراط است‌ «مي‌گويند: پرودگارا! براي‌ ما نور ما را تمام‌ ده‌ و ما را بيامرز، همانا تو بر هر چيز توانايي» اين‌ دعاي‌ مؤمنان‌ در هنگامي‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ نور منافقان‌ را خاموش‌ مي‌گرداند چنان‌كه‌ بيان‌ و تفصيل‌ آن‌ در سوره‌ «حديد/28» گذشت‌.
 
سوره تحريم آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ جَاهِدِ الْكُفَّارَ وَالْمُنَافِقِينَ وَاغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
سومين‌ نداي‌ حق‌ تعالي‌، خطاب‌ به‌ پيامبر ص است: «اي‌ پيامبر! با كافران‌ جهاد كن» با شمشير و انواع‌ سلاح‌ و جنگ‌افزار «و» جهاد كن‌ «با منافقان» به‌ حجت‌و برهان‌ و برپا داشتن‌ حدود بر آنان‌ زيرا آنان‌ موجبات‌ حدود را مرتكب‌ مي‌شوند «و بر آنان‌ درشتي‌ كن» يعني: بر منافقان‌ در دعوت‌ و فرمان‌ دادنشان‌ به‌ شرايع‌ و قوانين‌ اسلام‌ از شدت‌ كار بگير و با كفار با سلاح‌ بجنگ‌. از اين‌ روي ‌رسول‌ اكرم‌ ص به‌ طرد برخي‌ از منافقان‌ از مسجد امر نمودند در حالي‌ كه‌ مي‌گفتند: بيرون‌ رو اي‌ فلان‌! بيرون‌ رو اي‌ فلان‌! و اين‌ عذابشان‌ در دنيا است‌ «وجايگاهشان» در آخرت‌ «دوزخ‌ است‌ و بد سرانجامي‌ است» دوزخ‌.
 
	سوره آل عمران آ