اد كرد تا از بيوگان‌ دلجويي‌ كرده ‌باشد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «بهترين‌ زنان‌ بهشت‌ خديجه‌ دختر خويلد، فاطمه‌ دختر محمد ص، مريم‌ دختر عمران‌ و آسيه‌ دختر مزاحم‌ زن‌ فرعون‌ اند».

[2] نگاه‌؛ سوره‌ «آل‌ عمران‌» آيات‌ (42 ـ 48).<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="folder" href="w:html:5814.xml">صفحة (562) (آیه 1)</a><a class="folder" href="w:html:5828.xml">صفحة (563) (آیه 13)</a><a class="folder" href="w:html:5843.xml">صفحة (564) (آیه 27)</a></body></html><?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5815.txt">وجه‌ تسميه: ﴿ سوره‌ ملک ﴾</a><a class="text" href="w:text:5816.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:5817.txt"> آيه  2</a><a class="text" href="w:text:5818.txt"> آيه  3</a><a class="text" href="w:text:5819.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:5820.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:5821.txt">آيه  6</a><a class="text" href="w:text:5822.txt"> آيه  7</a><a class="text" href="w:text:5823.txt"> آيه  8</a><a class="text" href="w:text:5824.txt"> آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5825.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5826.txt">آيه  11</a><a class="text" href="w:text:5827.txt">آيه  12</a></body></html>﴿ سوره‌ ملک ﴾
مکی‌ است‌ و داراي‌ (30) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه: اين‌ سوره‌ به‌ سبب‌ افتتاح‌ با تقديس‌ و بزرگداشت‌ ذات‌ با عظمت ‌خداوند از سوي‌ خودش‌، «ملك‌» ناميده‌ شد و به‌ نامهاي‌ «واقيه‌» و «منجيه‌» نيز ناميده‌ مي‌شود زيرا خواننده‌ خويش‌ را از عذاب‌ قبر حفظ نموده‌ و نجات‌ مي‌دهد چنان‌كه‌ بيان‌ خواهد شد. ابن‌عباس‌(رض) اين‌ سوره‌ را «مجادله‌» مي‌ناميد به‌ دليل‌ آن‌كه‌ اين‌ سوره‌ از خواننده‌ خود در قبر دفاع‌ مي‌كند.
فضيلت‌ آن: در فضيلت‌ اين‌ سوره‌ احاديث‌ بسياري‌ نقل‌ شده‌ است‌ كه‌ از آن‌ جمله‌ اين‌ حديث‌ شريف‌ است: «إن‌ سورة‌ في‌ القرآن‌ ثلاثين‌ آية شفعت‌ لصاحبها غفر له: (‏ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ) : همانا سوره‌اي‌ در قرآن‌ هست‌ كه‌ سي‌ آيه‌ دارد و براي ‌صاحب‌ خود شفاعت‌ كرد پس‌ برايش‌آمرزيده‌ شد، اين‌ سوره‌ (‏ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ) است‌». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عباس‌(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «هي‌ المانعة‌، هي‌ المنجية‌، تنجيه‌ من‌ عذاب‌ القبر: اين‌ سوره ‌بازدارنده‌ است‌، اين‌ سوره‌ نجات‌ دهنده‌ است‌ و خواننده‌ خود را از عذاب‌ قبر نجات‌ مي‌دهد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص دو سوره‌ «الم‌ تنزيل‌ السجده‌» و «تبارك‌ الذي‌...» را در هر شب‌ مي‌خواندند و خواندن‌ آنها را در سفر و حضر ترك‌ نمي‌كردند از اين‌ جهت‌ گفته‌ شده‌ كه‌ قرائت‌ آن‌ در هر شب ‌مستحب‌ است‌. صاحب‌ تفسير «في‌ظلال‌ القرآن‌» مي‌گويد: «اين‌ سوره‌ جهانبيني ‌جديدي‌ را از هستي‌ و رابطه‌ آن‌ با آفريننده‌اش‌ به‌ تصوير مي‌كشد، جهانبيني‌اي‌ كه ‌مرزهاي‌ محدود زماني‌ و مكاني‌ را در مي‌نوردد...».
 
سوره مُلك آيه  1
‏متن آيه : ‏
‏ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تبارك‌ است‌ آن‌ كه‌ به‌ دست‌ اوست‌ ملك» تبارك: از بركت‌ است‌ كه‌ عبارت‌ از رشد و فزوني‌ حسي‌ يا معنوي‌ مي‌باشد. يعني‌ خير خداوند(ج) بسيار و انعام‌ وي‌ بزرگ‌ است‌ و او از صفات‌ مخلوقان‌ برتر و والا و خجسته‌ مي‌باشد. مراد از ملك: فرمانروايي‌ آسمانها و زمين‌ در دنيا و آخرت‌ است‌. «و او بر همه‌ چيز تواناست» و هيچ‌ چيز او را عاجز نمي‌تواند كرد بلكه‌ او هرگونه‌ كه‌ بخواهد در ملك‌ خويش‌تصرف‌ مي‌كند؛ از انعام‌ نمودن‌ يا انتقام‌ گرفتن‌، از بلند بردن‌ يا پست‌ نمودن‌ و از بخشيدن‌ يا بازداشتن‌؛ و مؤمنان‌ در دنيا به‌ اين‌ امر دانا و باورمندند اما كفار منكر آن ‌مي‌باشند ولي‌ در آخرت‌؛ احدي‌ جز حق‌ تعالي‌ ادعاي‌ ملك‌ و فرمانروايي‌ را نمي‌كند و هيچ‌ كس‌ منكر فرمانروايي‌ وي‌ نمي‌گردد از اين‌ جهت‌ است‌ كه‌ خداوند متعال‌ فرموده‌ است: (‏ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ ‏) : «خداوند فرمانرواي‌ روز جزاست‌» و نيز فرموده‌ است:(‏ يَوْمَ هُم بَارِزُونَ لَا يَخْفَى عَلَى اللَّهِ مِنْهُمْ شَيْءٌ لِّمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ لِلَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ ‏): «روزي‌ كه‌ آنان‌ سراپا آشكار باشند و از آنان‌ چيزي‌ بر خداوندپوشيده‌ نباشد، ندا آيد: امروز فرمانروايي‌ از آن‌ كيست‌؟ (پاسخ‌ آيد كه) از آن‌خداوند يگانه‌ قهار است‌» «غافر / 16».
 
سوره ملك آيه  2
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همان‌ كه‌ مرگ‌ و زندگي‌ را آفريد» مرگ: انقطاع‌ و جدايي‌ روح‌ از بدن‌؛ و حيات: تعلق‌ و پيوند روح‌ به‌ بدن‌ است‌. پس‌ حيات‌ در اينجا به‌ اين‌ معني‌ است‌ كه: خداي‌ عزوجل‌ بشر را در ساختار انساني‌اش‌ آفريد و در وي‌ روح‌ را خلق‌ كرد «تا شما را بيازمايد كه‌ كدام‌ يك‌ از شما نيكوكردارتر است» يعني: مرگ‌ و زندگي‌ را آفريد و شما را عاقل‌ گردانيد تا شما را مكلف‌ سازد، سپس‌ شما را بيازمايد و آن‌گاه‌ شما را بر مبناي‌ اين‌ تكليف‌، جزا و پاداش‌ دهد. پس‌ هدف‌ اصلي‌ از ابتلا، نمايان‌ كردن‌ كمال‌ نيكوكاري‌ نيكان‌ است‌ «و اوست‌ عزيز» يعني: غالبي‌ كه‌ مغلوب‌ نمي‌شود «آمرزگار» است‌ براي‌ كسي‌ كه‌ توبه‌ و انابت‌ پيشه‌ كرده‌ است‌. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عمر(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص آيه: (‏ تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ )  را تلاوت‌ نمودند و چون‌ به:( أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً ) رسيدند، فرمودند: «از محرمات‌ خداوند(ج)  بپرهيز و در طاعت‌ وي‌ بشتاب‌».
 
سوره ملك آيه  3
‏متن آيه : ‏
‏ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقاً مَّا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِن تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِن فُطُورٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«همان‌ كه‌ هفت‌ آسمان‌ را طبقه‌ طبقه‌ آفريد» بر فراز يك‌ديگر، هر آسماني‌ را جدا از آسمان‌ ديگر چنان‌كه‌ در حديث‌ «اسراء» و غير آن‌ آمده‌ است‌. آسمان: ماده‌اي‌ است‌ كه‌ جز خداي‌ سبحان‌ كسي‌ حقيقت‌ آن‌ را نمي‌داند، چنان‌ كه‌ در احاديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ و فاصله‌ آن‌ از زمين‌ با مقياس‌هاي‌ قديم‌ مسافت ‌پنجصد سال‌ راه‌ است‌ و امروزه‌ در برنامه‌هاي‌ فضايي‌ اين‌ مسافت‌ را به‌ مايل ‌مي‌سنجند. به‌قولي: آسمان‌ عبارت‌ از مدارهاي‌ سير سيارگان‌ است‌ چنان‌ كه‌ دانشمندان‌ نجوم‌ نيز برآنند كه‌ آسمان‌ عبارت‌ از فضاي‌ خالي‌اي‌ است‌ كه‌ سيارگان‌ در آن‌ سير مي‌كنند. و اگر بدانيم‌ كه‌ سيارگان‌ و ستارگان‌ داراي‌ ابعاد بس‌ متفاوت‌ ومسافت‌هاي‌ عظیمي‌ هستند، در اين‌ صورت‌ مي‌توانيم‌ عظمت‌ كرات‌ آسمانها را درك‌ كنيم‌. «در آفرينش‌ خداي‌ رحمن‌ هيچ‌ 