زوجل‌ براي‌ ما نازل‌ كرده‌ بود ايمان‌ مي‌آورديم‌ و از پيامبران(ع) متابعت‌ و پيروي‌ مي‌ كرديم‌.
 
	سوره ملك آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ فَاعْتَرَفُوا بِذَنبِهِمْ فَسُحْقاً لِّأَصْحَابِ السَّعِيرِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ به‌ گناه‌ خود» يعني: به‌ كفر خود كه‌ به‌ سبب‌ آن‌ سزاوار عذاب‌ دوزخ‌ شدند «اعتراف‌ كردند پس‌ دوري‌ باد بر اهل‌ دوزخ» يعني: دور باشند از رضاي ‌خداوند(ج) و رحمت‌ وي‌. بدين‌گونه‌ خداوند متعال‌ عذاب‌ را گريبانگير آنان ‌مي‌سازد، بعد از آن‌كه‌ به‌ گناه‌ خود اعتراف‌ مي‌كنند زيرا با اين‌ عتراف‌ است‌ كه ‌عليه‌ آنان‌ حجت‌ بر پا مي‌شود و برايشان‌ عذري‌ باقي‌ نمي‌ماند. در حديث‌ شريف‌آمده‌ است‌: «لن‌ يهلك‌ الناس‌ حتي‌ يعذروا من‌ انفسهم: مردم‌ هرگز نابود ساخته ‌نمي‌شوند تا اين‌كه‌ از جانب‌ خويش‌ عذر نمايانده‌ شوند». يعني: حجت‌ عليه‌ آنان ‌ثابت‌ گردد و خود نيز به‌ جرم‌ خويش‌ اعتراف‌ كنند. همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ آمده‌است‌: «لا يدخل‌ أحد النار إلا وهو يعلم‌ أن‌ النار أولي‌ به‌ من‌ الجنة: هيچ‌ كس‌ به ‌دوزخ‌ داخل‌ نمي‌شود مگر اين‌كه‌ مي‌داند كه‌ دوزخ‌ به‌ او از بهشت‌ سزاوارتر است‌».
 
	سوره ملك آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَيْبِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بي‌گمان‌ كساني‌ كه‌ غايبانه‌ از پروردگار خويش‌ مي‌ترسند» يعني: درحالي‌ از عذاب‌ او مي‌ترسند كه‌ او و عذابش‌ را نديده‌اند پس‌ از بيم‌ عذابش‌ به‌ او ايمان ‌آورده‌ و در نهان‌ و آشكار از او اطاعت‌ مي‌كنند؛ «آنان‌ را آمرزشي» است‌ بزرگ ‌كه‌ خداوند(ج) به‌ سبب‌ آن‌ از گناهانشان‌ در مي‌گذرد «و» براي‌ ايشان‌ «مزدي ‌بزرگ‌ است» كه‌ همانا بهشت‌ مي‌باشد. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌: «سبعة‌ يظلهم ‌الله‌ تعالي‌ في‌ ظل‌ عرشه‌ يوم‌ لا ظل‌ إلا ظله‌ ... منهم‌: ورجل‌ دعته‌ امرأة‌ ذات‌ منصب ‌وجمال‌ فقال: إني‌ أخاف‌ الله‌ ورجل‌ تصدق‌ بصدقة‌ فأخفاها حتي‌ لا تعلم‌ شماله‌ ما تنفق ‌يمينه‌: هفت‌ كس‌اند كه‌ خداوند متعال‌ ايشان‌ را در روزي‌ كه‌ سايه‌اي‌ جز سايه‌ ‌وي‌ نيست‌، در سايه‌ عرش‌ خود جاي‌ مي‌دهد ... و از جمله‌ ايشان‌ مردي‌ است‌ كه ‌زن‌ صاحب‌ جاه‌ و جمالي‌ او را به‌سوي‌ خود مي‌خواند ولي‌ آن‌ مرد مي‌گويد: من‌ (اين‌ كار بد را نمي‌كنم‌ زيرا) از خداوند(ج) مي‌ترسم‌. و از جمله‌ ايشان‌ مردي‌ است‌كه‌ صدقه‌اي‌ مي‌دهد و آن‌ را مخفي‌ مي‌دارد تا بدانجا كه‌ دست‌ چپ‌ وي‌ پي ‌نمي‌برد به‌ آنچه‌ كه‌ دست‌ راستش‌ انفاق‌ مي‌كند».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5829.txt">آيه  13</a><a class="text" href="w:text:5830.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:5831.txt">آيه  15</a><a class="text" href="w:text:5832.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:5833.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:5834.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:5835.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:5836.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:5837.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:5838.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:5839.txt">آيه  23</a><a class="text" href="w:text:5840.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:5841.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:5842.txt">آيه  26</a></body></html>سوره ملك آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ وَأَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و اگر سخن‌ خود را پنهان‌ داريد، يا آشكارش‌ نماييد» يعني: اگر سخن‌ خود در مورد رسول‌ اكرم‌ ص را پوشيده‌ داريد، يا آشكار نماييد بدانيد كه‌ خداوند(ج) همه‌ اينها را مي‌داند و هيچ‌ چيز از آن‌ بر وي‌ مخفي‌ نمي‌ماند «بي‌گمان‌ او به‌ آنچه‌ در سينه‌هاست» يعني: او به‌ راز دلها و به‌ خلجان‌ اندرونها «داناست».
ابن‌عباس‌(رض) در بيان‌ سبب‌ نزول‌ آيه‌ كريمه‌ مي‌گويد: اين‌ آيه‌ درباره‌ مشركان ‌نازل‌ شد كه‌ مشغول‌ عيب‌جويي‌ و طعن ‌زدن‌ به‌ رسول‌ خدا ص بودند پس‌ جبرئيل‌(ع) ايشان‌ را از سخنان‌ آنها آگاه‌ كرد و پس‌ از آن‌ آنها به‌ يك‌ديگر مي‌گفتند: «سخنتان‌ را پوشيده‌ داريد تا خداي‌ محمد نشنود». اما خطاب‌ آيه‌ كريمه‌ عام ‌است‌ براي‌ تمام‌ خلق‌ در تمام‌ اعمالشان‌.
 
	سوره آل عمران آيه  199

‏متن آيه : ‏

‏ وَإِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَمَن يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْهِمْ خَاشِعِينَ لِلّهِ لاَ يَشْتَرُونَ بِآيَاتِ اللّهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُوْلَئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ‏

 

‏ترجمه : ‏
«و البته‌ از ميان‌ اهل‌ كتاب، كساني‌ هستند كه‌ به‌ الله ايمان‌ مي‌آورند و به‌ آنچه‌ فرود آورده‌ شد به‌سوي‌ شما و به‌ آنچه‌ فرود آورده‌شده‌ به‌سوي‌ خودشان» نيز ايمان ‌مي‌آورند «در حالي ‌كه‌ در برابر خدا خاشع‌اند» يعني‌: برخي‌ از اهل‌ كتاب‌ بهره‌اي‌ از دين‌ برده‌اند و همانند ديگران، شريك‌ رسوايي‌هايي‌ كه‌ خداوند(ج) از آن‌ درآيات‌ اين‌ سوره‌ و آيات‌ مشابه‌ آن‌ سخن‌ گفته، نيستند زيرا اين‌ «بعض»، ميان ‌ايمان‌ به‌ الله(ج) و آنچه‌ بر پيامبرش‌ حضرت‌ محمدص فرود آورده‌ و آنچه‌ كه‌ برانبياي‌ خودشان‌ نازل‌ كرده، جمع‌ مي‌كنند و «عوض‌ آيات‌ خدا بهايي‌ اندك ‌نمي‌ستانند» يعني‌: پيروي‌ حضرت‌ محمدص را به‌خاطر كسب‌ مقام‌ يا جاه‌ دنيوي‌اي، فرو نمي‌گذارند «اينانند كه‌ نزد پروردگارشان‌ پاداش‌ خود را دارند» پاداشي‌ مكرر، نه‌ يك‌بار، بلكه‌ دوبار، چنان ‌كه‌ در «سوره‌ قصص/‌54» آمده‌است‌. «آري‌! خداوند سريع‌ الحساب‌ است».
ابن‌كثير در بيان‌ سبب‌ نزول‌ مي‌گويد: «آيه‌ كريمه‌ درباره‌ نجاشي‌ پادشاه‌ حبشه ‌نازل‌ شد، كه‌ رسول‌ خداص بر وي‌ نماز جنازه‌ غايب‌ گزاردند». ولي‌ حسن‌بصري‌؛ مي‌گويد: «آيه‌كريمه‌ درباره‌ آن‌ عده‌ از اهل‌ كتاب‌ نازل‌ شد كه‌ قبل‌ ازحضرت‌ محمدص مي‌زيستند و بعد از بعثت‌ آن‌ حضرت، از ايشان‌ پيروي‌ كرده‌ و به‌ اسلام‌ گرويدند».
	 سوره ملك آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آيا كسي‌ كه‌ آفريده‌ است‌ نمي‌داند؟» يعني: آيا كسي‌ كه‌ خود اين‌ سخنان‌ پنهاني ‌و راز دلها را خلق‌ و ايجاد كرده‌ است‌، بدانها علم‌ ندارد؟ آخر حق‌ تعالي‌ انسان‌ را به‌ دست‌ بلا كيف‌ خويش‌ آفريده‌ است‌ و مسلما داناترين‌ كس‌ به‌ يك‌ شي‌ء آفريده ‌شده‌، صانع‌ و آفريننده‌ آن‌ است‌ «با اين‌ كه‌ او خود لطيف‌ خبير است» يعني: دانا است‌ به‌ همه‌ دقايق‌ و از جمله‌ به‌ آنچه‌ كه‌ در دلهاست‌؛ خبير و آگاه‌ است‌ به‌ آنچه ‌كه‌ دلها پنهان‌ مي‌دارند پس‌ هيچ‌ امر پوشيده‌اي‌ بر او پنهان‌ نمي‌ماند.
 
	سوره ملك آيه  15
‏متن آيه : ‏