 تجاوز كرده‌ و بسيار مرتكب‌ مي‌شود؛
 
	سوره قلم آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«درشتخوي» است‌ و گستاخ‌. عتل: كسي‌ است‌ كه‌ عبوس‌، ترشروي‌، بدهيكل‌، بد خلق‌ و بد رفتار است‌. زجاج‌ مي‌گويد: «عتل‌ درشتخوي‌ جفاكار است‌». «بعد از اين‌ همه‌، زنا زاده‌ است» يعني: اين‌ كس‌ بعد از همه‌ اين‌ معايبي‌ كه ‌برايش‌ بر شمرده‌ شد، زنا زاده‌ و ناپاكزاد نيز هست‌. زنيم: كسي‌ است‌ كه‌ خود را به‌نسب‌ قومي‌ مي‌چسباند، در حالي‌ كه‌ او در حقيقت‌ از آنان‌ نيست‌ و در اصل‌ ونسب‌، حرامزاد است‌. آري‌ اي‌ پيامبر ص! از اين‌ كسي‌ كه‌ داراي‌ همه‌ اين‌ اوصاف ‌زشت‌ است‌ اطاعت‌ نكن‌.
روايت‌ مشهور در بيان‌ سبب‌ نزول‌ اين‌ است: اين‌ آيات‌ درباره‌ وليدبن‌مغيره‌ نازل ‌شد كه‌ در نسب‌ خود متهم‌ بود و با آن‌ كه‌ به‌ قريش‌ نسبت‌ داده‌ مي‌شد ولي‌ در اصل ‌از آنان‌ نبود و پدرش‌ بعد از گذشت‌ هجده‌ سال‌ از عمرش‌ ادعا كرد كه‌ او فرزند وي‌ است‌ پس‌ خداوند متعال‌ اين‌ ده‌ خصلت‌ زشت‌ را برايش‌ برشمرد. قرطبي‌ گفته ‌است: «ما سراغ‌ نداريم‌ كه‌ خداوند(ج)  عيوب‌ كسي‌ مانند او را به‌ اين‌ تفصيل‌ برشمرده‌ باشد و عاري‌ را به‌ او ملحق‌ گردانيده‌ باشد كه‌ در دنيا و آخرت‌ از او جدايي‌ ندارد چرا كه‌ در دنيا و آخرت‌ بر بيني‌ او داغي‌ گذاشته‌ مي‌شود چنان‌ كه ‌بيان‌ آن‌ بعدا مي‌آيد».
 
سوره قلم آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ أَن كَانَ ذَا مَالٍ وَبَنِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«به‌ خاطر آن‌كه‌ مالدار است‌ و صاحب‌ پسران» يعني: اي‌ پيامبر ص! از او به‌خاطر مال‌ و پسرانش‌ اطاعت‌ نكن‌. به‌قولي: مراد سرزنش‌ و كوبيدن‌ وي‌ است‌ از آنجا كه‌ شكر نعمت‌هاي‌ مال‌ و فرزندان‌ را كه‌ خداوند متعال‌ به‌ او داده‌ بود اين‌ قرار داد كه‌ به‌ او و پيامبرش‌ ص كفر ورزيد:
 
	سوره قلم آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ إِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا قَالَ أَسَاطِيرُ الْأَوَّلِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«چون‌ آيات‌ ما بر او خوانده‌ شود، گويد افسانه‌هاي‌ پيشينيان‌ است» يعني: با مغرور شدن‌ به‌ داشتن‌ مال‌ و فرزندان‌ بسيار، آيات‌ قرآن‌ را خرافات‌ و بر ساخته‌ گذشتگان‌ مي‌پندارد و به‌ جاي‌ شكر نعمت‌، اين‌ گونه‌ كفر و ناسپاسي‌ پيشه‌ مي‌كند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5866.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:5867.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:5868.txt">آيه  18</a><a class="text" href="w:text:5869.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:5870.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:5871.txt">آيه  21</a><a class="text" href="w:text:5872.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:5873.txt">آيه  23-24</a><a class="text" href="w:text:5874.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:5875.txt"> آيه  26</a><a class="text" href="w:text:5876.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:5877.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:5878.txt"> آيه  29</a><a class="text" href="w:text:5879.txt">آيه  30-31</a><a class="text" href="w:text:5880.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:5881.txt">آيه  33</a><a class="text" href="w:text:5882.txt"> آيه  34</a><a class="text" href="w:text:5883.txt">آيه  35</a><a class="text" href="w:text:5884.txt">آيه  36</a><a class="text" href="w:text:5885.txt">آيه  37-38</a><a class="text" href="w:text:5886.txt"> آيه  39</a><a class="text" href="w:text:5887.txt"> آيه  40</a><a class="text" href="w:text:5888.txt">آيه  41</a><a class="text" href="w:text:5889.txt">آيه  42</a></body></html>سوره قلم آيه  16
‏متن آيه : ‏
‏ سَنَسِمُهُ عَلَى الْخُرْطُومِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«زودا كه‌ بر بيني‌ او داغ‌ نهيم» يعني: به‌ زودي‌ بر بيني‌ او داغ‌ سياهي‌ خواهيم ‌نهاد، بدين‌ سان‌ كه‌ قبل‌ از وارد ساختنش‌ به‌ دوزخ‌، چهره‌اش‌ را با آتش‌ سياه‌ خواهيم‌ كرد و بر بيني‌اش‌ داغ‌ و علامتي‌ خواهيم‌ گذاشت‌ و به‌ او در دنيا نيز عار و ننگي‌ را ملحق‌ خواهيم‌ كرد كه‌ هرگز از او جدايي‌ نداشته‌ و به‌ آن‌ داغ‌ ننگين‌ شناخته شود و همين‌طور هم‌ شد زيرا در بدر بيني‌اش‌ را با شمشير مجروح‌ و نشاندار كردند كه‌ اثر آن‌ مادام‌العمر بر رويش‌ باقي‌ ماند. وسم: نهادن‌ علامتي‌ است‌ بر چيزي‌ تا به‌وسيله‌ آن‌ از ديگران‌ متمايز گردد. ابنالعربي‌ به‌ اين‌ مناسبت‌ مي‌گويد: «نشانه ‌گذاشتن‌ بر چهره‌ گنه‌كاران‌ شيوه‌ قديمي‌ مرسوم‌ در ميان‌ مردم‌ است‌ تا بدانجا كه ‌روايت‌ شده‌ است: چون‌ يهود سنگسار كردن‌ زناكار را فرو گذاشتند، در عوض‌ زدن‌ و سياه‌ كردن‌ رويش‌ را جايگزين كردند، كه‌ اين‌ تحريف‌ و وضع‌ باطلي‌ است‌».
علما برآنند كه: بايد روي‌ گواه‌ دروغين‌ را سياه‌ كرد تا نشانه‌اي‌ بر زشتي‌ گناه‌ وي‌ و تشهير و تشديدي‌ براي‌ وي‌ جهت‌ عبرت‌ گرفتن‌ ديگران‌ باشد چراكه‌ بزرگترين ‌اهانت‌، اهانت‌ در چهره‌ است‌ همان‌ طوري‌ كه‌ مقابلتا حقير ساختن‌ چهره‌ در طاعت ‌خداي‌ عزوجل‌ با نهادن‌ آن‌ بر زمين‌، سبب‌ آبرو و عزت‌ ابدي‌ است‌ چنان‌كه‌ درحديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «خداوند(ج)  بر آتش‌ حرام‌ كرده‌ است‌ كه‌ جاي‌ اثر سجده ‌بني‌آدم‌ را بخورد». يعني‌ آتش‌ دوزخ‌ بر محل‌ سجده‌ مؤمن‌ كارگر نيست‌.
 
سوره قلم آيه  17
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا بَلَوْنَاهُمْ كَمَا بَلَوْنَا أَصْحَابَ الْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرآينه‌ ما آنان‌ را» يعني: كفار مكه‌ را «آزموديم» زيرا خداوند(ج)  آنان‌ را بر اثر دعاي‌ رسول‌ اكرم‌ ص به‌ قحطي‌ و گرسنگي‌ مبتلا كرد «چنان‌كه‌ صاحبان‌ بوستان ‌را آزموده‌ بوديم» و داستانشان‌ در ميان‌ قريش‌ معروف‌ و مشهور بود. بدين‌ شرح‌ كه‌ در سرزمين‌ يمن‌ در دو فرسنگي‌ صنعاء باغي‌ بود از آن‌ مردي‌ كه‌ حق‌ خداوند(ج) را از آن‌ مي‌پرداخت‌ پس‌ او مرد و باغ‌ به‌ فرزندانش‌ رسيد ولي‌ فرزندانش‌ خير آن‌ را از مردم‌ باز داشتند و به‌ حق‌ خداوند(ج) در آن‌ بخالت‌ كرده‌ و گفتند: مال‌ اندك ‌است‌ و عيال‌ و نانخوار بسيار پس‌ ما را نگنجد كه‌ مانند پدر بذل‌ و بخشش‌ كنيم‌! لذا عزم‌ كردند كه‌ مساكين‌ را از آن‌ محروم‌ گردانند پس‌ فرجام‌ كارشان‌ چنان‌ شد كه‌ خداي‌ عزوجل‌ در كتابش‌ حكايت‌ نموده‌ است‌. «آن‌ گاه‌ كه‌ سوگند خوردند كه ‌صبحگاهان» پنهان‌ از چشم‌ مساكين‌ برخيزند و «ميوه‌ آن‌ را حتما باز چينند».
 
	سوره قلم آيه  18
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَا يَسْتَثْنُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و استثنا نكردند» يعني: ان‌شاءالله نگفتند. به‌قولي‌ معني‌ اين‌ است: از جمله ‌آن‌ ميوه‌ها و حاصلات‌ مقداري‌ را كه‌ پدرشان‌ به‌ مساكين‌ مي‌داد، استثنا نكرده‌ و سهم‌ مساكين‌ را جدا نكردند.
 
	سوره قلم آيه  19
‏متن آيه : ‏
‏ فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَائِمُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ درحالي‌ كه‌ آنان‌ غنوده‌ بودند، بلايي‌ شبانه‌ از جانب‌ پروردگارت‌ بر آن‌ باغ‌ به‌گردش‌ درآمد» يعني: آتشي‌ از جانب‌ پروردگار سبحان‌ بر آن‌ باغ‌ زد كه‌ آن‌ را سوختان