د تا بدانجا كه‌ سياه‌ و بي‌بر شد. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌مسعود(رض) آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «إياكم‌ والمعاصي‌، إن‌ العبد ليذنب‌ فيحرم‌ به‌ رزقا قد كان‌ هيئ‌ له‌، ثم‌ تلا رسول‌الله‌ ص:(‏ فَطَافَ عَلَيْهَا طَائِفٌ...)قد حرموا خير جنتهم‌ بذنبهم: هان‌! از گناهان‌ بپرهيزيد زيرا بنده‌ گناهي‌ را مرتكب‌ مي‌شود و به‌سبب‌ آن‌ گناه‌ از رزقي‌ كه‌ برايش‌ مهيا شده‌ بود، محروم‌ مي‌گردد. سپس‌رسول‌ اكرم‌ ص اين‌ آيه‌ را تلاوت‌ كردند و آن‌گاه‌ فرمودند: به‌ سبب‌ گناه‌ خود از خير باغ‌ خويش‌ محروم‌ شدند».
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:588.txt">وجه‌ تسميه‌ ﴿سوره‌ نساء﴾</a><a class="text" href="w:text:589.txt">آيه  1</a><a class="text" href="w:text:590.txt">آيه  2</a><a class="text" href="w:text:591.txt">آيه  3</a><a class="text" href="w:text:592.txt">آيه  4</a><a class="text" href="w:text:593.txt">آيه  5</a><a class="text" href="w:text:594.txt">آيه  6</a></body></html>سوره قلم آيه  20
‏متن آيه : ‏
‏ فَأَصْبَحَتْ كَالصَّرِيمِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ مانند كشت‌ بريده‌ شده‌ گرديد» يعني: آن‌ باغ‌ مانند زمين‌ بايري‌ گرديد كه ‌ميوه‌هاي‌ آن‌ قطع‌ شده‌ است‌. يا آن‌ باغ‌ بعد از آن‌كه‌ سوخت‌، در سياهي‌ خود مانند شب‌ گرديد.
	سوره قلم آيه  21
‏متن آيه : ‏
‏ فَتَنَادَوا مُصْبِحِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ صبحگاهان‌ همديگر را فراخواندند» يعني‌ باغداران‌ چون‌ صبح‌ كردند، همديگر را فراخوانده‌ و بعضي‌ به‌ بعضي‌ ديگر گفتند:
 
	سوره قلم آيه  22
‏متن آيه : ‏
‏ أَنِ اغْدُوا عَلَى حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَارِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«كه‌ اگر ميوه‌ چين‌ هستيد» يعني: اگر قصد درو كردن‌ محصول‌ و چيدن‌ ميوه‌ را داريد «بامدادان‌ به‌ سراغ‌ كشتزارتان‌ رويد» يعني: صبح‌ زود در اول‌ وقت‌ براي‌ چيدن‌ ميوه‌ها و كشتزارتان‌ عازم‌ باغ‌ شويد.
 
سوره قلم آيه  23‏متن آيه : ‏‏ فَانطَلَقُوا وَهُمْ يَتَخَافَتُونَ ‏
آيه  24‏متن آيه : ‏‏ أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا الْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ رهسپار شدند درحالي‌ كه‌ آهسته‌ به‌ همديگر سخن‌ مي‌گفتند» تا كسي‌ از مساكين‌ سخنشان‌ را نشنود: «كه‌ امروز نبايد در باغ‌ هيچ‌ فقيري‌ بر شما درآيد» يعني ‌پنهاني‌ با همديگر مي‌گفتند: امروز نبايد هيچ‌ مسكيني‌ بر شما در باغ‌ وارد شود تا آنچه‌ را كه‌ پدر مي‌داد، از شما طلب‌ كند.
 
سوره قلم آيه  25
‏متن آيه : ‏
‏ وَغَدَوْا عَلَى حَرْدٍ قَادِرِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و صبحگاهان‌ بر نيت‌ بخل‌ رسيدند» يعني: صبحگاهان‌ تنها و بي‌خبر از قومشان ‌رهسپار باغ‌ شدند و كسي‌ ديگر را با خود همراه‌ نساخته‌ و شتابان‌ راه‌ پيمودند. حرد: بازداشتن‌ فقراء است‌. به‌قولي: شتاب‌ و سرعت‌ است‌ «توانا» يعني: درحالي‌ رفتند كه‌ خود را بر چيدن‌ ميوه‌ و منع‌ بينوايان‌ توانا مي‌ديدند.
 
	سوره قلم آيه  26
‏متن آيه : ‏
‏ فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ چون‌ آن‌ را ديدند، گفتند: قطعا ما گم‌ گشته‌ايم» يعني‌ به‌ همديگر گفتند: ما راه‌ باغ‌ خويش‌ را گم‌ كرده‌ايم‌ و اين‌ باغ‌ ما نيست‌، سپس‌ چون‌ خوب‌ تأمل‌ كردند و دانستند كه‌ باغ‌ آنها همان‌ است‌ و خداي‌ سبحان‌ آنها را با از بين‌ بردن‌ آنچه‌ كه‌ در آن‌ از ميوه‌ و محصول‌ بوده‌، مجازات‌ كرده‌ است‌، گفتند:
 
	سوره قلم آيه  27
‏متن آيه : ‏
‏ بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«نه‌ بلكه‌ ما محروم‌ شدگانيم» يعني: خداوند(ج) به‌ سبب‌ بخلي‌ كه‌ از ما سر زد، ما را از ميوه‌ و محصول‌ باغ‌ ما بي‌بهره‌ و محروم‌ گردانيد.
 
	 سوره قلم آيه  28
‏متن آيه : ‏
‏ قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفت‌ بهترين‌ آنان» اوسطهم: يعني: خردمندترين‌، نيكوترين‌ و بهترين‌ آنان ‌«مگر به‌ شما نگفتم‌ كه‌ چرا خدا را به‌ پاكي‌ نمي‌ستاييد؟» يعني: مگر به‌ شما نگفته‌ بودم‌ كه‌ اين‌ كار شما، يعني‌ بازداشتن‌ مساكين‌ از حقشان‌ ظلم‌ و ستمي‌ است‌؟ پس‌ چرا هم‌ اكنون‌ تسبيح‌ نمي‌گوييد، بعد از آن‌كه‌ به‌ اين‌ امر يقين‌ حاصل‌ كرديد كه‌ حق‌ تعالي‌ در كمين‌ ستمگران‌ است‌؟ چرا از خداوند(ج)  بر اين‌ كار خود آمرزش ‌نمي‌خواهيد و به‌سوي‌ او از نيتي‌ كه‌ بر آن‌ عزم‌ كرده‌ايد توبه‌ نمي‌كنيد؟ اما مجاهد و غير آن‌ مي‌گويند: «استثناي‌ آنان‌ گفتن‌ تسبيح‌ بود». آري‌! تسبيح‌ گفتن‌ در موضع‌ (ان‌ شاءالله) قرار دارد زيرا معناي‌ تنزيه‌ خداي‌ عزوجل‌ اين‌ است‌ كه‌ هيچ‌ چيز جز به‌ مشيت‌ وي‌ روي‌ نمي‌دهد». خلاصه‌ اين‌كه‌ معناي‌ (لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ‏)در رأي ‌اكثر مفسران‌ اين‌ است‌ كه: چرا استثنا نكرديد و ان‌ شاءالله نگفتيد.
 
سوره قلم آيه  29
‏متن آيه : ‏
‏ قَالُوا سُبْحَانَ رَبِّنَا إِنَّا كُنَّا ظَالِمِينَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«گفتند: پروردگار خود را به‌ پاكي‌ ياد مي‌كنيم‌، ما واقعا ستمگر بوديم» يعني: حق‌ تعالي‌ پاك‌ است‌ از اين‌كه‌ در آنچه‌ با باغ‌ ما كرده‌ است‌ ستمگر باشد زيرا اين ‌رخداد به‌ سبب‌ گناهي‌ است‌ كه‌ ما مرتكب‌ آن‌ شديم‌؛ آن‌گاه‌ كه‌ مساكين‌ را از حق ‌ايشان‌ در اين‌ باغ‌ باز داشتيم‌.
 
سوره قلم آيه  30‏متن آيه : ‏‏ فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَلَاوَمُونَ ‏
آيه  31‏متن آيه : ‏‏ قَالُوا يَا وَيْلَنَا إِنَّا كُنَّا طَاغِينَ ‏ 
‏ترجمه : ‏
«سپس‌ به‌ سرزنش‌ همديگر روي‌ آوردند» و همديگر را بر اين‌ قصد ناميمونشان‌ در پاي‌ فشاري‌ بر بازداشتن‌ مساكين‌ سرزنش‌ كردند و آن‌ گاه‌ همگي‌ يكجا به‌ گناه‌ خويش‌ اعتراف‌ نموده‌ و «گفتند: اي‌ واي‌ بر ما، ما سركش‌ بوده‌ايم» و از حدود الهي‌ تجاوز كرده‌ايم‌.
 
﴿سوره‌ نساء﴾
مدني‌ است‌ و داراي‌ (176) آيه‌ است‌.
 
وجه‌ تسميه‌: چون‌ احكام‌ متعلق‌ به‌ زنان‌ در اين‌ سوره‌ بسيار است‌، از اين‌جهت‌، آن‌ را سوره‌ «نساء الكبري»، و در مقابل‌ آن‌، سوره‌ «طلاق» را سوره ‌«نساء القصري» ناميده‌اند. از عبدالله بن‌ مسعود(رض) روايت‌ شده‌ است‌ كه‌ فرمود: در سوره‌ «نساء» پنج‌ آيه‌ است‌ كه‌ اگر تمام‌ دنيا و مافيها را در عوض‌ آنها به‌ من ‌بدهند، مرا بدين‌ اندازه‌ شادمان‌ نمي‌كند، اين‌ پنج‌ آيه‌ عبارتند از: ﴿‏ إِنَّ اللّهَ لاَ يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ﴾  «آيه‌ 40» و: ﴿إِن تَجْتَنِبُواْ كَبَآئِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ﴾ «آيه‌ 31» و: ﴿‏ إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ﴾ «آيه‌ 48» و آيه‌: ﴿وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ   ﴾  «آيات‌ 65 ـ 64».
سوره‌ مباركه‌ «نساء» متضمن‌ احكام‌ خانواده‌ كوچك؛ يعني‌ هسته‌ اوليه‌ اجتماع ‌و خانواده‌ بزرگ؛ يعني‌ جامعه‌ اسلامي‌ و رابطه‌ آن‌ با كل