 و شافعي‌ بر آنند كه‌ ولي‌ نمي‌تواند ـ به‌ عنوان‌ عقدكننده‌ ـ او را به‌ ازدواج‌ خودش‌ درآورد، مگر به‌ اجازه‌ حاكم‌ و زمامدار زيرا ولايت‌ در نكاح‌، شرطي‌ از شروط عقد است‌.
در تفسير «معارف‌ القرآن» آمده‌ است‌: «بعضي‌ از عدم‌ توجه‌ به‌ آيات‌ در يك‌ سوء تفاهم‌ عجيبي‌ قرار گرفته‌اند و آن‌ اين‌ است‌ كه‌: در اين‌ آيه‌ دستور رسيده‌ كه ‌اگر احساس‌ خطر كنيد كه‌ نمي‌توانيد عدل‌ و مساوات‌ را بر قرار نماييد، به‌ ازدواج‌ با يك‌ زن‌ اكتفا كنيد و در آيه‌ ديگري‌ واضح‌ ساخته‌ كه‌ قطعا نمي‌توان‌ عدل‌ ومساوات‌ را رعايت‌ نمود. پس‌ نتيجه‌ اين‌ شد كه‌ نكاح‌ بيش‌ از يك‌ زن‌ مطلقا نا جايزاست‌.
اما بايد انديشيد كه‌ اگر هدف‌ خداوند(ج) در اين‌ آيات‌، جلو گيري‌ از نكاح‌ بيش ‌از يك‌ زن‌ مي‌بود، او چه‌ نيازي‌ داشت‌ كه‌ به‌ اين‌ تفصيل‌ بپردازد كه‌: ﴿فَانكِحُواْ مَا طَابَ لَكُم مِّنَ النِّسَاء مَثْنَى وَثُلاَثَ وَرُبَاعَ﴾  يعني‌ نكاح‌ كنيد از زنان‌ مورد پسندتان‌ دودو، سه‌ سه‌ و چهار چهار» زيرا در آن‌ صورت‌ بي‌ عدالتي‌ يقيني‌ است؛ پس‌ «احساس‌ خطر» در اين‌ مورد معنايي‌ نخواهد داشت‌. به‌ علاوه‌، بيان‌ قولي‌ و عملي‌ رسول‌ خداص و صحابه‌ كرام‌ و تعامل‌ متداوم‌ آنها بر اين‌ گواه‌ است‌ كه‌ اسلام ‌هيچ‌گاه‌ ازدواج‌ با بيش‌ از يك‌ زن‌ را جلو گيري‌ ننموده‌ و حقيقت‌ همان‌ است‌ كه‌رعايت‌ عدالت‌ و مساوات‌ در امور اختياري‌ و عدم‌ توان‌ مساوات‌ در امور غيراختياري‌ يعني‌ در محبت‌ و تمايل‌ قلبي‌ است؛ لذا بين‌ اين‌ دو آيه‌ هيچ‌گونه‌ تعارضي‌وجود ندارد و نه‌ در اين‌ آيات‌ دليلي‌ بر ممنوعيت‌ تعدد زوجات‌ آمده‌ است».
 
سوره حاقة آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَى كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏«خداوند آن‌ را هفت‌ شب‌ و هشت‌ روز بر آنان‌ برگماشت» يعني: آن‌ باد صرصر را در طول‌ آن‌ مدت‌ به‌ طور مستمر و پيوسته‌ بر آنان‌ فرستاد به‌ گونه‌اي‌ كه‌ نه‌ قطع ‌مي‌شد و نه‌ آرام‌ مي‌گرفت‌. محلي‌ مي‌گويد: «آغاز آن‌ صبحگاه‌ روز چهارشنبه‌ بيست‌ و دوم‌ ماه‌ شوال‌ در پايان‌ زمستان‌ بود». «حسوم‌ بود» يعني: آن‌ باد صرصر نابودكننده‌ و از بيخ‌ بر كننده‌، نحس‌ و بنيان‌كن‌، يا پي‌درپي‌ بود «پس ‌مي‌ديدي» اي‌ بيننده‌! اگر در آنجا حاضر مي‌بودي‌ «آن‌ قوم‌ را در آن» يعني: در آن‌ روزها و شب‌ها، يا در ديارشان‌؛ «از پا در افتاده» بر زمين‌، بي‌جان‌ و مرده ‌«گويي‌ آنان‌ خرمابناني‌ هستند ريشه‌كن‌ شده» يعني: گويي‌ آنان‌ تنه‌هاي‌ فروافتاده‌ درختان‌ خرما هستند، يا درختان‌ خرمايي‌ هستند كه‌ از كهنه‌گي‌ و فرسودگي ‌فروافتاده‌ و بر هم‌ شده‌اند.
 
	سوره حاقة آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ فَهَلْ تَرَى لَهُم مِّن بَاقِيَةٍ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آيا از آنان‌ هيچ‌ بازمانده‌اي‌ مي‌بيني‌؟» يعني: گروهي‌ يا شخصي‌ را از آنان‌ می‌بيني‌ كه‌ باقي‌ مانده‌ باشد؟ هرگز! زيرا هيچ‌ كس‌ از آنان‌ باقي‌ نماند.
 
	<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:5913.txt">آيه  9</a><a class="text" href="w:text:5914.txt">آيه  10</a><a class="text" href="w:text:5915.txt"> آيه  11</a><a class="text" href="w:text:5916.txt">آيه  12</a><a class="text" href="w:text:5917.txt"> آيه  13</a><a class="text" href="w:text:5918.txt">آيه  14</a><a class="text" href="w:text:5919.txt"> آيه  15</a><a class="text" href="w:text:5920.txt">آيه  16</a><a class="text" href="w:text:5921.txt">آيه  17</a><a class="text" href="w:text:5922.txt"> آيه  18</a><a class="text" href="w:text:5923.txt">آيه  19</a><a class="text" href="w:text:5924.txt">آيه  20</a><a class="text" href="w:text:5925.txt"> آيه  21</a><a class="text" href="w:text:5926.txt">آيه  22</a><a class="text" href="w:text:5927.txt"> آيه  23</a><a class="text" href="w:text:5928.txt">آيه  24</a><a class="text" href="w:text:5929.txt">آيه  25</a><a class="text" href="w:text:5930.txt">آيه  26</a><a class="text" href="w:text:5931.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:5932.txt"> آيه  28</a><a class="text" href="w:text:5933.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:5934.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:5935.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:5936.txt"> آيه  32</a><a class="text" href="w:text:5937.txt"> آيه  33</a><a class="text" href="w:text:5938.txt">آيه  34</a></body></html>سوره حاقة آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَاء فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُ وَالْمُؤْتَفِكَاتُ بِالْخَاطِئَةِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و فرعون‌ و كساني‌ كه‌ پيش‌ از او بودند» از امت‌هاي‌ كافر. به‌ قرائتي‌ ديگر: ﴿وَمَن قَبْلَهُ ﴾ آمده‌ است‌، يعني‌ فرعون‌ و پيروان‌ و لشكريانش‌ «و مؤتفكات» يعني: مردم‌ شهرهاي‌ نگونسار كه‌ قريه‌ها و آباديهاي‌ قوم‌ لوط بود «مرتكب‌ خاطئه‌ شدند» يعني: اعمال‌ گناه‌آلود طغيان‌ باري‌ را كه‌ عبارت‌ از شرك‌ و معاصي‌ بود، مرتكب‌ شدند.
 
سوره حاقة آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ فَعَصَوْا رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ فرستاده‌ پروردگار خود را نافرماني‌ كردند» يعني: هر امتي‌ فرستاده‌ پروردگار خود را عصيان‌ و نافرماني‌ كرد؛ «آن‌گاه‌ خداوند آنان‌ را به‌ مؤاخذه‌اي‌ سخت ‌فروگرفت» يعني: آنان‌ را به‌ گرفتني‌ سخت‌تر و بيشتر از فروگرفتن‌ امتهاي‌ گذشته ‌فروگرفت‌.
 
	سوره حاقة آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا لَمَّا طَغَى الْمَاء حَمَلْنَاكُمْ فِي الْجَارِيَةِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ما آن‌گاه‌ كه‌ آب‌ طغيان‌ كرد» يعني: در ارتفاع‌ و بلندي‌ خود از حد گذشت‌ كه ‌اين‌ توفان‌ در زمان‌ نوح‌(ع) بود آن‌گاه‌ كه‌ قومش‌ بر كفر پافشاري‌ كرده‌ و او را تكذيب‌ نمودند؛ «شما را بر كشتي‌ روان‌ سوار كرديم» يعني: اي‌ بشر! ما شما را در آن‌ وقت‌ بر صلب‌ پدرانتان‌ سوار كشتي‌ نوح‌(ع) كرديم‌. كشتي‌ نوح‌ «جاريه‌» ناميده‌ شد زيرا در آب‌ روان‌ بود.
	سوره حاقة آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَا أُذُنٌ وَاعِيَةٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«تا آن‌ را» يعني: تا آن‌ نجات‌ دادن‌ مؤمنان‌ و غرق‌ كردن‌ كافران‌ را «براي‌ شما» اي‌ امت‌ محمد ص «تذكره‌اي‌ بگردانيم» يعني: عبرت‌ و پندي‌ كه‌ به‌وسيله ‌آن‌ بر قدرت‌ عظيم‌، صنع‌ بديع‌ و شدت‌ انتقام‌ ما راه‌ بريد و استدلال‌ كنيد «وگوشهاي‌ فراگيرنده‌ آن‌ را فرامي‌گيرد» يعني: گوشهاي‌ نيوشان‌ اين‌ تذكر به‌ نعمت‌ را بعد از شنيدن‌ آن‌ فرا مي‌گيرد و فهم‌ مي‌كند زيرا از شأن‌ چنين‌ انسانهايي‌ اين‌ است‌كه‌ آنچه‌ را فراگيري‌اش‌ واجب‌ است‌، براي‌ يادگيري‌، اشاعه‌، تفكر و عمل‌ به ‌موجب‌ آنها فراگيرند. تنكير «اذن: گوشها» براي‌ دلالت‌ بر قلت‌ است‌، يعني: چنين‌ گوشهاي‌ نيوشاني‌ كم‌اند. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «از پروردگارم‌ خواستم‌ كه‌ گوش‌ علي‌ را چنين‌ گوشي‌ قرار دهد». مكحول‌ مي‌گويد: «علي‌ رضی الله عنه‌ مي‌گ