‌ عمل‌ جنسي‌ با اين‌ گروه‌، چه‌ از طريق‌ نكاح‌ و چه‌ از طريق‌ ملك‌ يمين‌ (تملك ‌از طريق‌ بردگي) حرام‌ است‌ و هر دو حرمت‌ باهم‌ برابر است‌ و اين‌ حرمت‌ در هر دو گروه‌ ساري‌ و جاري‌ است‌.
پس‌ آيه‌ كريمه‌ بر تحريم‌ هفت‌ كس‌ از نسب‌ دلالت‌ مي‌كند كه‌ عبارتند از:
1 ـ مادر و مادر بزرگ‌ها، هرچند كه‌ در مرتبه‌هاي‌ بالاتر قرار داشته‌ باشند.
2 ـ دختر و دختران‌ فرزندان‌، هرچند كه‌ در مرتبه‌هاي‌ پايين‌تر قرار داشته‌ باشند.
3 ـ خواهر.
4 ـ عمه‌.
5 ـ خاله‌.
6 ـ دختر برادر.
7 ـ دختر خواهر.
چنان‌كه‌ آيه‌ كريمه‌ بر تحريم‌ شش‌ كس‌ از غير نسب‌ نيز دلالت‌ دارد، كه‌ عبارتند از:
1 ـ مادر رضاعي‌.
2 ـ خواهر رضاعي‌. و مانند آن‌ است‌ تمام‌ اصول‌ و فروع‌ زن‌ شيرده‌.
3 ـ دختران‌ زناني‌ كه‌ با مادرانشان‌ مقاربت‌ انجام‌ گرفته‌ است‌.
4 ـ زنان‌ پسران‌.
5 ـ جمع‌كردن‌ ميان‌ دو خواهر، يا ميان‌ زن‌ و عمه‌ وي‌، يا ميان‌ زن‌ و خاله‌ وي‌، يا ميان‌ زن‌ و دختر برادر و دختر خواهر وي‌[3].
«بي‌گمان‌ خداوند آمرزنده‌ است‌» و آنچه‌ را قبل‌ از ابلاغ‌ اين‌ تحريم‌ها گذشته ‌است‌، بر شما مي‌آمرزد «مهربان‌ است‌» بر شما زيرا فقط كساني‌ را بر شما حرام‌ ساخته‌ كه‌ تحريم‌ آنها رحمتي‌ براي‌ شماست‌ و در تحريم‌ آنها حكمت‌هاي‌ بالغه‌اي‌ وجود دارد كه‌ در دنيا و آخرت‌ خويش‌ از آنها مستفيد و بهره‌مند مي‌شويد.
 
[3] احكام‌ تفصيلي‌ ميراث‌ را در كتب‌ فقه‌ جويا شويد.
سوره قيامة آيه  6
‏متن آيه : ‏
‏ يَسْأَلُ أَيَّانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«مي‌پرسد» از روي‌ استبعاد، استهزا و استكبار: «روزقيامت‌ چه‌ وقت‌ است‌؟»؛
 
	سوره قيامة آيه  7
‏متن آيه : ‏
‏ فَإِذَا بَرِقَ الْبَصَرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ آن‌گاه‌ كه‌ چشم‌ خيره‌ شود» از شدت‌ بهت‌زده‌گي‌ و تحير در سكرات ‌مرگ‌، يا در وحشت‌ رستاخيز؛
 
	سوره قيامة آيه  8
‏متن آيه : ‏
‏ وَخَسَفَ الْقَمَرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ماه‌ تيره‌ گردد» يعني: نور و روشني‌ آن‌ تماما از بين‌ رفته‌ و مجددا به‌ آن ‌برنگردد چنان‌كه‌ در ماه‌گرفتگي‌ دنيا به‌ آن‌ برمي‌گشت‌؛
 
	سوره قيامة آيه  9
‏متن آيه : ‏
‏ وَجُمِعَ الشَّمْسُ وَالْقَمَرُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و خورشيد و ماه‌ فرايك‌ديگر آورده‌شوند» يعني: خورشيد و ماه‌ هر دو يكجا با هم‌ در پيچانده‌ شده‌ و به‌ يك‌ كتله‌ واحدي‌ تبديل‌ گردند، وآنگه‌ ديگر شب‌ و روزي ‌در كار نباشد؛
 
	سوره قيامة آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ يَقُولُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ الْمَفَرُّ ‏
 
‏ترجمه : ‏«آن‌ روز انسان‌ بگويد كه‌ كجاست‌ گريزگاه‌؟» يعني: چون‌ فرزند آدم‌ صحنه‌هاي ‌هولناك‌ روز قيامت‌ را مشاهده‌ كند، در آن‌ هنگام‌ مي‌گويد: كجاست‌ گريزگاه‌ از نزد خداي‌ سبحان‌ و از حساب‌ و عذاب‌ وي‌.
 
	سوره قيامة آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ كَلَّا لَا وَزَرَ ‏
 
‏ترجمه : ‏«حاشا و كلا» نه‌! هرگز نه‌! «هيچ‌ پناهي‌ نيست» يعني: در آن‌ روز هيچ‌ كوه‌ و قلعه‌ و پناهگاهي‌ نيست‌ كه‌ شما را از حساب‌ و عذاب‌ خداي‌ عزوجل‌ پناه‌ دهد.
 
	سوره قيامة آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ إِلَى رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ الْمُسْتَقَرُّ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«آن‌ روز، مستقر» يعني: بازگشت‌ و سرانجام‌ كار «به‌سوي‌ پروردگار توست».
	سوره قيامة آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ يُنَبَّأُ الْإِنسَانُ يَوْمَئِذٍ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آن‌ روز انسان‌ از آنچه‌ پيش‌ فرستاده‌ يا بازپس‌ داشته‌است‌ خبر داده ‌مي‌شود» يعني: فرزند آدم‌ ـ اعم‌ از نيكوكار و بدكار ـ در هنگام‌ وزن‌ اعمال‌ از عمل‌ نيك‌ يا بدي‌ كه‌ پيش‌ فرستاده‌، يا از سنت‌ بد يا نيكي‌ كه‌ از خود به‌جاي ‌گذاشته‌ و بعد از مرگش‌ بدان‌ عمل‌ مي‌شود، آگاه‌ ساخته‌ مي‌شود. يا او از اول‌ و آخر عمل‌ خود خبر داده‌ مي‌شود، يا خبر داده‌ مي‌شود از آنچه‌ كه‌ پيش‌ فرستاده‌ ازمعصيت‌ و باز پس‌ داشته‌ است‌ از طاعت‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «إن‌ مما يلحق ‌المؤمن‌ من‌ عمله‌ وحسناته‌ بعد موته: علما علمه‌ ونشره‌ وولداً صالحاً تركه‌ أو مصحفاً ورثه‌ أو مسجداً بناه‌ أو بيتاً لإبن‌ السبيل‌ بناه‌ أو نهراً أجراه‌ أو صدقة‌ أخرجها من‌ ماله‌ في‌ صحته‌ وحياته‌ تلحقه‌ من‌ بعد موته:  بي‌گمان‌ از عمل‌ و نيكي‌هايي‌ كه‌ بعد از مرگ ‌مؤمن‌ به‌ وي‌ مي‌پيوندد، عبارت‌ است‌ از: علمي‌ كه‌ آن‌ را تعليم‌ داده‌ و نشر نموده ‌است‌ و فرزند صالحي‌ كه‌ از خود به‌جا گذاشته ‌است‌، يا مصحفي‌ كه‌ به‌ارث ‌نهاده‌ است‌، يا مسجدي‌ كه‌ بنا كرده ‌است‌، يا خانه‌اي‌ كه‌ براي‌ رهگذران‌ در راه‌مانده ‌ساخته ‌است‌، يا جويي‌ كه‌ آن‌ را حفر كرده‌ و روان‌ ساخته ‌است‌، يا صدقه‌اي‌ كه‌ آن‌ را از مال‌ خود در سلامتي‌ و حياتش‌ بيرون‌ آورده ‌است‌ پس‌ اينهاست‌ كه‌ بعد ازمرگش‌ به‌ وي‌ مي‌پيوندد». همچنين‌ در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ صحيح‌ مسلم ‌آمده ‌است: «من‌ سن‌ في ‌الإسلام‌ سنة حسنة‌ كان‌ له‌ أجرها وأجر من‌ عمل‌ بها بعده‌، من‌ غير أن‌ ينقص‌ من‌ أجورهم‌ شي‌ء ومن‌ سن‌ في‌ الإسلام‌ سنة‌ سيئة‌ كان‌ عليه‌ وزرها ووزر من‌ عمل‌ بها بعده‌، من‌ غير أن‌ ينقص‌ من‌ أوزارهم‌ شيئا: هر كس‌ در اسلام‌ سنت‌ نيكي ‌را بنيان‌ گذارد، براي‌ وي‌ مزد آن‌ عمل‌ و مزد كساني‌ است‌ كه‌ بعد از او بدان‌ عمل ‌كرده‌اند، بي‌آن‌كه‌ از مزدهاي‌ ايشان‌ چيزي‌ كم‌ ساخته‌ شود و هر كس‌ در اسلام ‌سنت‌ بدي‌ را بنيان‌ گذارد، بر او گناه‌ آن‌ و گناه‌ كساني‌ است‌ كه‌ بعد از او بدان‌ عمل ‌كرده‌اند، بي ‌آن‌ كه‌ از گناهانشان‌ چيزي‌ كم‌ ساخته‌ شود».
 
سوره قيامة آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ بَلِ الْإِنسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«بلكه‌ انسان‌ بر نفس‌ خود بصير است» و حقيقت‌ ايمان‌ يا كفر، طاعت‌ يا معصيت‌ و استقامت‌ يا انحرافي‌ كه‌ او بر آن‌ بوده‌ است‌ را مي‌داند. به‌قولي‌ معني‌ اين ‌است: بلكه‌ اعضا و اندامهاي‌ انسان‌ عليه‌ او گواهند.
 
	سوره قيامة آيه  15
‏متن آيه : ‏
‏ وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِيرَهُ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«هرچند عذرهاي‌ خود را در ميان‌ آورد» يعني: هر چند عذرها پيشكش‌ كرده‌ و از خود حجت‌ بنمايد و دفاع‌ كند، آن‌ عذرآوريها به‌ حالش‌ هيچ‌ سودي‌ نمي‌كند زيرا عليه‌ او شواهدي‌ اقامه‌ مي‌شود كه‌ عذرهاي‌ دروغينش‌ را برملا مي‌سازد. يا معني ‌اين‌ است: هرچند انسان‌ براي‌ دفاع‌ از خود عذرهايي‌ بتراشد اما او بر خويشتن ‌خويش‌ بيناست‌ و خودش‌ را خوب‌ مي‌شناسد. مجاهد مي‌گويد: «عذرهاي‌ انسان‌، عبارت‌ از حجتهاي‌ وي‌ است‌». ابن‌كثير مي‌گويد: «صحيح‌ قول‌ مجاهد و اصحاب ‌وي‌ است‌».
 
	<?xml version="1.0" encodin