پس‌، از شما انتظار پاداش‌ و عمل‌ متقابل‌ را نداشته‌ و با اين‌ عمل‌ ثنا و ستايش‌ مردم‌ را نمي‌طلبيم‌. البته ‌خداوند(ج) اين‌ امر را از دلهاي‌ ايشان‌ دانست‌ و از اين‌ روي‌ ايشان‌ را بدان‌ ستود «از شما نه‌ پاداشي‌ مي‌خواهيم‌ و نه‌ سپاسي» بلكه‌ اين‌ عمل‌ ما خالصا لوجه ‌الله بوده‌ و طلب‌ رضاي‌ خداوند(ج) نخستين‌ هدف‌ ما است‌ و هدف‌ دوم‌ ما هم‌ ترس‌ از روز قيامت‌ و هول‌ و هراسهاي‌ آن‌ مي‌باشد.
	سوره إنسان آيه  10
‏متن آيه : ‏
‏ إِنَّا نَخَافُ مِن رَّبِّنَا يَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
و آن‌ بندگان‌ درستكار و مقرب‌ خداوند(ج) مي‌گويند: «ما از پروردگارمان‌ روز عبوسي‌ را هراسناكيم» كه‌ از هول‌ و سختي‌ آن‌ چهره‌ها ترش‌ و درهم‌ كشيده ‌مي‌شود، روز «نهايت‌ دشواري‌ را» قمطرير: يعني‌ سخت‌ دشوار و تاريك‌ و وحشتناك‌.
 
	سوره إنسان آيه  11
‏متن آيه : ‏
‏ فَوَقَاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذَلِكَ الْيَوْمِ وَلَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَسُرُوراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«پس‌ خداوند ايشان‌ را از شر آن‌ روز نگهداشت» يعني: از ايشان‌ شر آن‌ روز را دفع‌ كرد به‌سبب‌ اين‌ كه‌ ايشان‌ از خشم‌ وي‌ مي‌ترسيدند و به‌ بندگان‌ نيازمند وي‌ غذا مي‌دادند «و به‌ ايشان‌ شادابي‌ و خوشحالي‌ ارزاني‌ داشت» حق‌ تعالي‌ به‌جاي ‌ترشرويي‌اي‌ كه‌ در كفار است‌، به‌ ايشان‌ تازگي‌ و صفاي‌ چهره‌ و خرمي‌ و شادماني ‌دل‌ ارزاني‌ داشت‌. نضره: سپيدي‌ و صفا و پاكي‌ و خرمي‌ چهره‌ از اثر نعمت‌ است‌.
	 آيه  39
‏متن آيه : ‏
‏ وَالَّذِينَ كَفَرواْ وَكَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ‏
 
‏ترجمه : ‏
«ولي‌ كساني‌ كه‌ كفر ورزيدند» به‌ خدا (ج)و هدايتش‌ را نپذيرفتند و به‌ كتابهاي ‌نازل‌ شده‌ وي‌ عمل‌ نكردند «و آيات‌ ما را دروغ‌ انگاشتند، آنانند كه‌ اصحاب‌ دوزخند» مصاحبت‌ دوزخيان‌ با دوزخ‌؛ به‌معناي‌ اقتران‌ و پيوستگي‌شان‌ با آن‌ است‌ «آنان ‌جاودانه‌ در آنند» در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص فرمودند: «أما أهل النار الذين هم أهلها فلا يموتون فيها ولا يحيون، ولكن أقواماً أصابتهم النار بخطاياهم فأماتتهم إماتة حتى إذا صاروا فحما أذن في الشفاعة‌: اما اهل‌ دوزخ‌ - يعني‌ كساني‌ كه‌ خود اصحاب‌ دوزخند - نه‌ در آن‌ مي‌ميرند و نه‌ زنده‌ مي‌مانند، ولي‌ مردماني‌ هستند كه‌ (از اهل‌ دوزخ‌ نيستند ) بلكه‌ آتش‌ به‌وسيله‌ گناهانشان‌ به‌آنان‌ رسيده‌است، پس‌ آتش‌ آنان‌ را مي‌ميراند، ميراندني‌ تا اين‌ كه‌ چون‌ به ذغال‌تبديل‌شدند، در خصوص‌ آنان‌ اذن‌ شفاعت‌ داده‌ مي‌شود».
اينك‌ به‌ پاره‌اي‌ از نظريات‌ و احكام‌ اين‌ آيات‌ توجه‌ نماييد:
1- درباره‌ كيفيت‌ آفرينش‌ حوا همسر آدم‌u ميان‌ علما دو رأي‌ است: رأي‌ اول ‌اين‌ است‌ كه: او از پهلوي‌ چپ‌ آدم‌(ع) آفريده‌ شد، چنان ‌كه‌ از آيات‌ قرآني‌ واحاديث‌ نبوي‌ بر مي‌آيد. رأي‌ دوم: رأي‌ برخي‌ از مفسران‌ است‌ كه‌ مي‌گويند: حوا از جنس‌ وجود آدم‌ يعني‌ از خاك‌ آفريده‌ شد. استنباط اين‌ گروه‌ از آيات‌وارده‌ در اين‌ باب‌ نيز همين‌ معني‌ است‌. آنها در تأويل: «وخلق منها: و آفريد ازاو...» «نساء/ 1»، مي‌گويند: مراد از آن‌ آفرينش‌ حوا از جنس‌ آدم‌ است، نه‌ ازوجود خود وي‌. از نظر اين‌ گروه، احاديث‌ وارده‌ در اين‌ باب‌ و از جمله‌حديث‌ شريف: «إن المرأة خلقت من ضلع‌... : زن‌ از پهلو آفريده‌ شده‌ است‌»، نيز چنين‌تأويل‌ مي‌شود كه: چون‌ در رفتار و اخلاق‌ زنان‌ نوعي‌ عدم‌ اعتدال‌ وجود دارد بنابراين، به‌ شيوه‌ تمثيل‌ منش‌ اخلاقي‌ آنها به‌ استخوان‌ پهلو كه‌ كج‌ است‌ تشبيه‌ شد.
2- اهل‌ سنت‌ اجماع‌ دارند بر اين‌ كه‌ بهشتي‌ كه‌ آدم‌(ع) از آن‌ فرود آورده‌ شد، همان‌ بهشت‌ دارالخلد برين‌ است‌.
3- جمهور علما (مالك، ابوحنيفه، شافعي) بر آنند كه‌ انبيا(ع) از گناهان‌ صغيره ‌و كبيره‌ هر دو معصومند زيرا اگر ارتكاب‌ گناه‌ در حق‌ ايشان‌ جايز باشد، اقتدا به‌ايشان‌ ممكن‌ نيست‌ و بنابراين، خطاي‌ آدم‌u گناهي‌ صغيره‌ بود كه‌ قبل‌ از نبوت ‌وي‌ صادر شد و عصمت‌ انبيا(ع) از گناه‌ بعد از نبوت‌ است‌. يا آنچه‌ از وي‌ سرزد، نسيان‌ بود نه‌ عصيان‌ و سهو و نسيان‌ منافي‌ با عصمت‌ نيست‌. و همين‌ معني‌ترجيح‌ دارد زيرا خداي‌ عزوجل‌ خود مي‌فرمايد:‏ فَنَسِيَ وَلَمْ نَجِدْ لَهُ عَزْماً ‏ «آدم‌فراموش‌ كرد و ما براي‌ او عزمي‌ نيافتيم‌» «طه/‌115»
 
<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<html><body><a class="text" href="w:text:621.txt">آيه  27</a><a class="text" href="w:text:622.txt">آيه  28</a><a class="text" href="w:text:623.txt">آيه  29</a><a class="text" href="w:text:624.txt">آيه  30</a><a class="text" href="w:text:625.txt">آيه  31</a><a class="text" href="w:text:626.txt">آيه  32</a><a class="text" href="w:text:627.txt">آيه  33</a></body></html>سوره إنسان آيه  12
‏متن آيه : ‏
‏ وَجَزَاهُم بِمَا صَبَرُوا جَنَّةً وَحَرِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و ايشان‌ را در برابر صبرشان» بر اداي‌ واجبات‌، پرهيزشان‌ از محرمات‌ و بخشيدن‌ اموال‌ به‌ نيازمندان‌؛ «بوستاني‌ پاداش‌ داد» كه‌ از آن‌ برخوردار مي‌شوند «و جامه‌ ابريشمين» پاداش‌ داد كه‌ آن‌ را مي‌پوشند. در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ ابن‌عمر رضي‌الله عنهما آمده‌است‌ كه‌ رسول‌ خدا ص از صبر مورد سؤال‌ قرار گرفتند پس‌ در پاسخ‌ فرمودند: «الصبر أربعة: أولها الصبر عند الصدمة‌ الأولي‌، والصبر علي‌ أداء الفرائض‌، والصبر علي‌ اجتناب‌ محارم ‌الله‌، والصبر علي‌ المصائب: صبر بر چهار نوع‌ است: اول‌ آن‌ صبر در هنگام‌ برخورد اول‌ با صدمه‌ است‌، دوم‌ صبر بر اداي‌ فرايض‌ است‌، سوم‌ صبر بر اجتناب‌ از محرمات‌ الهي‌ است‌ و چهارم‌ صبر بر مصائب‌ است‌». امام‌ رازي‌ مي‌گويد: «بدان‌ كه‌ اين‌ آيه‌ يكي‌ از دلايل‌ اين‌ امر است‌ كه‌ سختي‌هاي‌ آخرت‌ جز به‌ اهل‌ عذاب‌ نمي‌رسد».
 
	سوره إنسان آيه  13
‏متن آيه : ‏
‏ مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْساً وَلَا زَمْهَرِيراً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«در آنجا» يعني: در بهشت‌ «بر تخت‌ها تكيه‌ زنند» بهشتيان‌ بر اورنگها و تختهاي‌ مكلل‌ به‌ حجله‌ها و سراپرده‌ها تكيه‌ زنند «در آنجا نه‌ گرماي‌ خورشيدي‌ را بينند و نه‌ سرماي‌ سختي» بلكه‌ هواي‌ بهشت‌ معتدل‌ و بس‌ فرحبخش‌ است‌. زمهرير: سردي‌ شديد است‌. در حديث‌ شريف‌ آمده‌ است: «هواء الجنة‌ سجسج‌ لا حر ولا قر:  هواي‌ بهشت‌ معتدل‌ است‌، نه‌ گرم‌ است‌ و نه‌ سرد». سجسج: سايه‌ گسترده ‌است‌، مانند سايه‌ طلوع‌ بامداد تا طلوع‌ خورشيد.
 
سوره إنسان آيه  14
‏متن آيه : ‏
‏ وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلاً ‏
 
‏ترجمه : ‏
«و سايه‌هاي‌ آن‌ به‌ ايشان